Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. 22/10 13:01

monaxos siopi 2

Γράφει ο Ασημίδης Δ. Παρθενιος

Εφημέριος- Ιεροκήρυκας Ι. Μ. Σιδηροκάστρου


Η αγία μας Εκκλησία έχει στη ζωή της μυστήρια, τα οποία επέλεξε ως τόπο έκφρασής των την πλούσια σε ποικιλία νοημάτων αρχαία ελληνική  γλώσσα, αλλά και την πολύ όμορφη βυζαντινή, λεγόμενη, μουσική.

Αυτά, όμως, σε πολλούς φαίνονται βαριά. Η αρχαία ελληνική γλώσσα φαίνεται ἐν πολλοῖς ξένη, ακατανόητη και γι αυτό χαρακτηρίστηκε ως «ξύλινη».  Η δε βυζαντινή μουσική ως βαρετή και βαριά. Συνεπώς και τα μυστήρια καταντούν αποφευκτέα.

Πολλοί από τους δήθεν ενδιαφερόμενους θέτουν το ερώτημα: «Γιατί η Εκκλησία δεν καταργεί αυτή την «ξύλινη» γλώσσα και δεν προσαρμόζει τα μυστήρια, τη Θ. Λειτουργία, στα νέα ελληνικά, ώστε να γίνεται πιο κατανοητή;» Και όσον αφορά την Βυζαντινή μουσική: «Γιατί δεν χρησιμοποιεί ένα όργανο, π.χ. πιάνο, εκκλησιαστικό όργανο, ώστε να γίνει πιο ευχάριστη και συνεπώς πιο ελκυστική;»

Είναι απίστευτο πως μια, αμόρφωτη κατά τον κόσμο, μορφωμένη και όμορφη για τον Θεό, γιαγιά να απαντάει τόσο σοφά, που κυριολεκτικά να αποστομώνει όλους αυτού που θέτουν αυτά τα ερωτήματα.

Τη γιαγιά αυτή, συνάντησα αναγινώσκοντας ένα μυθιστόρημα, υπό τον τίτλο: «όταν μιλάει η σιωπή» και η οποία δίνει απάντηση στις παραπάνω ερωτήσεις, τις οποίες μεταφέρει ο μικρός εγγονός της. 

Στη λειτουργία, λέει η  γιαγιά αυτή, πας με την καρδιά, όχι μόνο με το μυαλό. Ζεις το μυστήριο και αγιάζεσαι μέσα από την ένωση με τον Χριστό.

Αν ποθείς με όλο σου το είναι την ένωση αυτή τότε δεν σε απασχολεί αν καταλαβαίνεις, ακόμα κι αυτή είναι στα κινέζικα. Δεν τη βαριέσαι, παρά στέκεσαι με δέος και ρουφάς αχόρταγα τη Θ. Χάρη, η οποία έχει πλημμυρίσει το ιερό χώρο του ναού και τείνει να πληρώσει το είναι σου. 

Αρκεί να μη δίνει χώρο στους λογισμούς που σε προσεγγίζουν για να σε αποσπάσουν από την κατάνυξη της στιγμής και κατά αυτό τον τρόπο να χάσεις  ότι ωφέλιμο μπορείς ν’ αποκομίσεις από την  Θ. Χάρη.

Όσον αφορά τη δεύτερη δυσκολία του μικρού εγγονού, περί της, χαρακτηριζόμενης «βαριάς»,  βυζαντινής μουσικής και της πρότασης να εισέλθει ένα όργανο, η απάντηση της σοφής γιαγιάς είναι επίσης εκπληκτική.

Η παρουσία κάποιου οργάνου θα αποσπούσε το νου μας από τον σκοπό της λειτουργίας.

Θα τον ταξίδευε σε γεγονότα συνδυαζόμενα με κοσμικά τραγούδια, τα οποία, όσο και αθώα κι αν είναι, δεν βοηθούν στην συγκέντρωση για προσευχή.

Επιπλέον, το ποιο σπουδαίο επιχείρημα είναι η χρήση του πλέον θαυμαστού οργάνου, της ανθρώπινης φωνής. Αυτή αποτελεί δώρο του Θεού.

Οι φωνητικές χορδές, οι οποίες βρίσκονται στο λαιμό του κάθε ανθρώπου, δύνανται δια της πνοής, να αποδώσουν μελωδίες ασυνήθιστες, που είναι αδύνατον να τις αποδώσει ένα όργανο, το οποίο είναι ανθρώπινο δημιούργημα.

Εξάλλου ποίος θα μπορούσε να συγκρίνει το ατελές δημιούργημα του ανθρώπου με το δημιούργημα του τελείου Θεού;  Η αξία του οργάνου είναι   ανάλογη του δημιουργού του.

Εδώ, βέβαια, θα μπορούσε να παρουσιαστεί η ένσταση, ότι δεν είναι όλοι οι ψάλτες καλλίφωνοι, και δια αυτού του λόγου να στερηθεί της αξία του τόσο το όργανο της ανθρώπινης φωνής, όσο και του επιχειρήματος για την τελειότητα αυτού.

Η ένσταση αυτή όμως μπορεί να καταρριφθεί από το γεγονός ότι, ο Θεός μεν τα «ἐποίησε καλάν λίαν», αλλά ο άνθρωπος δια της ανυπακοής υπέπεσε στη φθορά και επομένως αλλοιώθηκε η τελειότητα του δώρου. Ωστόσο, δύναται αυτό να διορθωθεί, αν ο ψάλτης έχει αγάπη για τον Χριστό.

Δι αυτής και της ταπεινώσεώς του μπορεί να βελτιώσει σημαντικά τη φωνή του. Αντίθετα, ένας καλλίφωνος ψάλτης, μπορεί να χάσει αυτό του το τάλαντο αν πέσει σε οίηση.

Ας γίνουν όλα τα προαναφερθέντα αφορμές προβληματισμού και συνειδητοποίησης των μυστηρίων καθώς και ουσιαστικής συμμετοχής μας σ’ αυτά.

Εμφανίσεις: 242324
Γίνετε ενεργά η πηγή του Romfea.gr! Στείλτε ειδήσεις και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]
FOLLOW ROMFEA: