Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. 05/12 23:24

a oikoumeniki synodos

Του Σπύρου Συμεών για την Romfea.gr


(Κατά Μάρκον, Κεφ. Ιβ΄ «29 ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπεκρίθη αὐτῷ ὅτι Πρώτη πάντων ἐντολὴ· ἄκουε, Ἰσραήλ, Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν Κύριος εἷς ἐστι· 30 καὶ ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου. αὕτη πρώτη ἐντολὴ·»)

(Κατά Ματθαίον Κεφ. Ιβ΄ «31 Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, πᾶσα ἁμαρτία καὶ βλασφημία ἀφεθήσεται τοῖς ἀνθρώποις, ἡ δὲ τοῦ Πνεύματος βλασφημία οὐκ ἀφεθήσεται τοῖς ἀνθρώποις· 32 καὶ ὃς ἐὰν εἴπῃ λόγον κατὰ τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου, ἀφεθήσεται αὐτῷ· ὃς δ' ἂν εἴπῃ κατὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου, οὐκ ἀφεθήσεται αὐτῷ οὔτε ἐν τῷ νῦν αἰῶνι οὔτε ἐν τῷ μέλλοντι.»).

Αυτές τις εντολές του Υιού και Λόγου του Θεού είχε στον νου του την στιγμή που ο πράος και γλυκύτατος Άγιος Νικόλαος σηκώθηκε και πλησίασε στο βήμα τον μέγα βλάσφημο Άρειο και τον εχαστούκισε.

Μέσα από την Καινή Διαθήκη πληροφορούμεθα ότι η βλασφημία του Αγίου Πνεύματος είναι μια αμαρτία που υπερβαίνει των άλλων και μάλιστα δεν συγχωρείται ανά τους αιώνες και από κανέναν.

Ενώ από τον Ίδιο τον Θεό έχει δοθεί η χάρις στους ανθρώπους να συγχωρούν τις αμαρτίες των συνανθρώπων τους πράγμα το οποίο θα θεωρήσει και ως συγχωρεμένο στην Βασιλεία Του, η δε βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος δεν μπορεί να συγχωρεθεί από κανέναν και ποτέ.

Ο Άρειος πέραν λοιπόν των λοιπών αιρετικών του θέσεων οι οποίες ξεπερνούσαν κάθε έννοια της βλασφημίας έφτασε στο σημείο να αναφέρει ότι ο Υιός είναι Κτίσμα του Πατρός και το Άγιο Πνεύμα αν και Πρόσωπο της Αγίας Τριάδας είναι υποδεέστερο από αυτό του Υιού το οποίο Πρόσωπο ήταν υποδεέστερο του Πατρός.

Και η βλασφημία έχει τα όρια της όμως και επειδή οι άγιοι τυγχάνει να γνωρίζουν σε βάθος την διδασκαλία του Θεού αντιλαμβάνονται πολλά περισσότερα από εμάς και κάπως έτσι ο Άγιος Νικόλαος ακούγοντας τις αιρετικές ρητορείες του Άρειου σηκώθηκε μπροστά στον ίδιο τον αυτοκράτορα αλλά και τους συμμετέχοντες στην Α' Οικουμενική Σύνοδο και εν ριπή οφθαλμού ράπησε τον βλάσφημο.

Όλοι ξαφνιάσθηκαν, οι Ιεραρχες, ο αυτοκράτορας, όλοι μα όλοι. Ο άγιος Νικόλαος ήταν η εικόνα της πραότητας (εξού και "Εικόνα πραότητας και..."). Κι όμως δεν άντεξε...

Στην αίθουσα επικράτησε σιωπή για λίγα λεπτά. Όταν κατάλαβαν τι έγινε αμέσως ο Άρειος γνωρίζοντας την πίστη του Αυτοκράτορα αλλά θέλοντας να τον εγκλωβίσει στην απόδοση δικαιοσύνης διαμαρτυρήθηκε έντονα στον αυτοκράτορα και ζήτησε να αποδοθεί δικαιοσύνη σύμφωνα με τον νόμο.

Και τι έλεγε ο νόμος; Όποιος μπροστά στον βασιλιά χέρι τολμούσε να σηκώσει ως τιμωρία το χέρι αυτό θα του έπαιρναν.

Διπλωμάτης ο αυτοκράτορας αλλά και επειδή γνώριζε την Αλήθεια μα και την Αγιότητα του Αγίου Νικολάου σηκώθηκε και με πνεύμα αδελφικότητας απευθύνθηκε στους συμμετέχοντες αρχιερείς και ιερείς και τους ζήτησε να του προτείνουν τι να κάμει.

Κι αυτοί του απάντησαν παραδεχόμενοι την ασέβεια της πράξεως του, αλλα ζητώντας σα χάρη ώστε να μην διαταραχθεί η πορεία των εργασιών της Συνόδου να αφήσει την τιμωρία για μετά το πέρας αυτής.

Και πράγματι ο αυτοκράτορας διέταξε να φυλακισθεί ο Άγιος Νικόλαος και μετά την ολοκλήρωση της Συνόδου θα αποφάσιζε για την τιμωρία του.

Σιδηροδέσμιος οδηγήθηκε και κλείστηκε σε ένα μπουντρούμι.

Ταπεινώθηκε αλλά ο ταπεινός κερδίζει Χριστό. Κι ο Χριστός ταπεινώθηκε και οδηγήθηκε σιδηροδέσμιος στην φυλακή αλλά το υπέμεινε για εμάς.

Το ίδιο βράδυ καθώς ο Άγιος προσεύχεται σιδηροδέσμιος, εμφανίσθηκε στο κελί του ο Χριστός και η Κυρία των Αγγέλων, η Παναγία.

Τον ρώτησαν γιατί βρίσκεται σιδηροδέσμιος και ο άγιος Τους απάντησε για την αγάπη την δική Σας.

Τον ρώτησαν όχι γιατί δεν ήξεραν αλλά για να του επισημάνουν και να του ενθυμίσουν την πράξη που τον οδήγησε εκεί αλλά και να φανερώσουν το υπόβαθρο αυτής.

Γνώριζαν δε και φανέρωσαν έτσι μέσα από την ίδια του την απάντηση ότι η πράξη αυτή δεν έκρυβε μέσα της μίσος, ούτε θράσος αλλά ούτε και κακία. Αυτή η πράξη έκρυβε μέσα της αγάπη, ναι ναι αγάπη. Αγάπη για τον Θεό. Αγάπη χωρίς όρια.

Όταν κάποιος αγαπά έτσι δεν φοβάται για τίποτα ακόμη και για τυχόν συνέπειες των πράξεών του. Η πράξη αυτή όμως έκρυβε και μη ανοχή προς την βλασφημία αλλά και υπακοή προς τον Θεό μιας και η βλασφημία αυτή του Αρείου δεν θα συγχωρούταν.

Και ξάφνου τα δεσμά που τον κρατούσαν λύθηκαν.

Διότι αυτός που αγαπά τον Χριστό δεν δεσμεύεται αλλά ελευθερώνεται από τα δεσμά των παθών του.

Και ο Χριστός του απέδωσε το Ευαγγέλιο στα χέρια του μιας και τήρεισαι το Ευαγγέλιο και μεν ως προς την μη ανοχή προς την βλασφημία αλλά και δε προς την υπακοή και τον τρόπο που μιμήθηκε τον ίδιο τον Χριστό όταν ταπεινώθηκε και χωρίς αντίδραση δέχθηκε τους χλευασμούς του Αρείου αλλά και τα δεσμά με υπομονή αλλά και τόλμη.

Η δε Παναγία του απέδωσε το αρχιερατικό του ωμοφόριο διότι δεν γίνεται κάποιος ο οποίος υπερασπίζει την Αλήθεια να χλευάζεται και να λιδωρείται και μάλιστα παραμερίζοντας του το αγγελικό σχήμα και δη την ιεροσύνη ή μάλλον σε αυτήν την περίπτωση την αρχιερωσύνη.

Με αυτό τον θαυμαστό τρόπο τον δικαίωσαν αφού πρώτα τον δοκίμασαν αφήνοντας τον να φυλακισθεί και να ταπεινωθεί μπροστά ακόμη και σε αιρετικούς. Κι όμως τον άγιο Νικόλαο δεν τον λύγισε ο τρόπος που του φέρθηκαν διότι είχε σβήσει το εγώ του από την ίδια του την ψυχή.

Λειτουργούσε συλλογικά για το κοινό καλό και ως μόνον οδηγό είχε την Αλήθεια. Το αξίωμα του το είχε για να διακονεί και όχι για να το τον υπηρετούν ούτε για να κρύβεται πίσω από αυτό.

Το επόμενο πρωί πηγαίνοντας του οι φρουροί τροφή, τον αντίκρυσαν λυμένο από τα δεσμά του και να διαβάζει το Ευαγγέλιο.

Αμέσως ενημερώθηκε ο φρούραρχος κι αυτός με την σειρά του ενημέρωσε τον ίδιο τον αυτοκράτορα ο οποίος αντιλαμβανόμενος το θαυμαστό αυτό γεγονός τον άφηκε ελεύθερο κι έτσι καταδείχθηκε η σαθρότητα του βλάσφημου Αρείου και των οπαδών του, η οποία έγινε στάχτη λίγο αργότερα με το θαυμαστό γεγονός της κεραμίδας του ταπεινού και αγιασμένου ιεράρχη της μικρής Τρεμετουσιάς, του Αγίου Σπυρίδωνος.

Μέσα από αυτό το θαυμαστό γεγονός μπορούμε να πάρουμε πολλά διδάγματα όπως την υπακοή και την ανιδιοτέλεια, την αγάπη και την ορθότητα, την μη ανοχή οιασδήποτε βλασφημίας και προσπάθεια αλλοίωσης της Αληθείας αλλά και την υπομονή και την επιμονή μας στην προσευχή.

Άγιε Νικόλαε θαυματουργέ μου γείτονα, προστάτη, πατέρα και πρεσβευτή βοήθει μοι.

Εμφανίσεις: 301381
Γίνετε ενεργά η πηγή του Romfea.gr! Στείλτε ειδήσεις και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]
FOLLOW ROMFEA: