Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. 31/07 14:41

enories eyropi

Γραφείο ρεπορτάζ: Romfea.gr


Το «Ευρωπαϊκό Κοσμητορείο του Πατριαρχείου Κιέβου», δηλαδή η Ευρωπαϊκή Αρχιερατική Περιφέρεια του που ενώνει τις ουκρανικές ενορίες του Φιλάρετου Ντενισένκο στη Δυτική Ευρώπη, εξέδωσε ανακοινωθέν με διευκρινίσεις «Σχετικά με το καθεστώς της κανονικότητας των πιστών του Πατριαρχείου Κιέβου στο εξωτερικό ύστερα από την παροχή του Τόμου Αυτοκεφαλίας».

Στο κείμενο σημειώνεται ότι «χωρίς την παροχή του Τόμου ο Πατριάρχης Φιλάρετος με όλους τους κληρικούς και πιστούς, επομένως όλο το Πατριαρχείο Κιέβου de jure αναγνωρίστηκαν ως κανονικοί από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Στην περίπτωση απώλειας αυτής της αναγνώρισης όλες οι ενέργειες του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως ως προς την Ουκρανική Αυτοκεφαλία και ως προς τον Τόμο θα διαπιστώνονταν ως μια φάρσα… Επίσης όλοι οι Επίσκοποι και ο κλήρος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας δε θα μπορούσαν να θεωρηθούν κληρικοί για την Κανονική Ορθοδοξία, αλλά απλώς ως λαϊκοί… Ο Πατριάρχης Φιλάρετος παρέμεινε υπό την ιδιότητα του επίτιμου Πατριάρχη με δικαιώματα μόνιμου μέλους της Ιεράς Συνόδου και του διοικούντος αρχιερέα της Επισκοπής Κιέβου …Όσο εξελισσόταν η κατάσταση, όλο και πιο παράξενη γινόταν η συμπεριφορά του Μητροπολίτη Επιφάνιου, ο οποίος αμέσως μετά την εκλογή του ως Προκαθημένου της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, διέκοψε την κοινωνία με τον Πατριάρχη Φιλάρετο, παρότι είχε χειροτονηθεί απ’ αυτόν και είχε αναγνωριστεί κανονικός αυτομάτως μέσω της αποκατάστασης της κανονικής του ιδιότητας. Πέραν αυτού, ο Επιφάνιος βήμα προς βήμα του στερούσε αρμοδιότητες και ενορίες. … Είναι προφανές πως αυτές οι ύπουλες ενέργειες πρέπει να αποδοθούν σε σύγκρουση συμφερόντων εξουσίας ή και στην ανειλικρίνεια της στάσης του, την οποία είχε από παλαιά ως αρχιερέας προς τον Πατριάρχη του».

Να σημειωθεί επίσης ότι ο Τόμος Αυτοκεφαλίας της Ουκρανικής Εκκλησίας επέβαλε σ’ αυτήν απαράδεκτους περιορισμούς, συμπεριλαμβανομένης της απαγόρευσης για την ίδρυση ενοριών της διασποράς: «Επειδή δεν υπήρχε προκαταρκτική διαδικασία για συναίνεση σ’ αυτόν τον όρο και δεν διατυπώθηκε ο μηχανισμός της υλοποίησής του, δε μπορεί να θεωρηθεί παρά ως μονομερής επιθυμία του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως».

Κατά την άποψη των συντακτών του κειμένου, η απαγόρευση της ίδρυσης ενοριών στη διασπορά «διαχώρισε τους Ουκρανούς» και αποτελεί «μια πολιτική απαίτηση αβάσιμη πνευματικά…, καθώς σύμφωνα με τον Αποστολικό Κανόνα 34 «έκαστο έθνος» και όχι κάθε κράτος δικαιούται να έχει τον πρώτο του Επίσκοπο».

Σύμφωνα με το κείμενο, η εξαίρεση του Φιλάρετου από τη σύνθεση της Ιεράς Συνόδου της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ουκρανίας ήταν παράνομη: «Η μόνιμη συμμετοχή εννοείται ότι είναι μόνιμη και δε μπορεί να καταργηθεί… Όπως προϋποθέτει το ίδιο το καθεστώς του Επίτιμου Πατριάρχη, που έχει ο Μητροπολίτης της Επισκοπής Κιέβου, η οποία ιδιότητα αναγνωρίζεται από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, ο Πατριάρχης Φιλάρετος… είναι ιεραρχικά ανώτερος από οποιοδήποτε Επίσκοπο, Μητροπολίτη ή και Προκαθήμενο όπως ο Μητροπολίτης Επιφάνιος… Με τον ίδιο τρόπο και ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος έχει τα πρωτεία τιμής ανάμεσα στους ίσους Πατριάρχες».

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ουκρανίας δεν κατάφερε να ενώσει όλες τις Ορθόδοξες ομολογίες της Ουκρανίας: «Δε μπορεί να διαπιστωθεί ότι έγινε η ενοποίηση, εφόσον υπάρχει η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία του Πατριαρχείου Μόσχας. Η ενοποίηση του 18.12.2018 ήταν μάλλον εικονική, επειδή αναμενόταν μια πολύ ευρύτερη προσχώρηση κληρικών της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Πατριαρχείου Μόσχας, η οποία θα παρότρυνε και τους άλλους να προσχωρήσουν σταδιακά. Αυτό δεν έχει γίνει ακόμα».

Επίσης τα στατιστικά στοιχεία της μετάβασης των κοινοτήτων του Πατριαρχείου Μόσχας στην αυτοκέφαλη Εκκλησία, τα οποία προβάλλει η Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ουκρανίας, είναι πλαστά: «Όπως προέκυψε κατόπιν της έρευνας κοινής γνώμης που πραγματοποιήθηκε από το Ινστιτούτο Κοινωνιολογίας Κιέβου, ο αριθμός των πιστών του Πατριαρχείου Μόσχας δεν μειώθηκε ουσιαστικά μετά την παραχώρηση του Τόμου. Αντιθέτως, σε επίσημο επίπεδο δηλώθηκε η αύξηση του αριθμού των ενοριών. Τότε ποιες είναι οι 500 ενορίες που προσχώρησαν στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας και πώς μπορεί να αληθεύει;»

Υπογραμμίζεται ότι μέχρι την πλήρη προσχώρηση των κοινοτήτων του Πατριαρχείου Μόσχας στη νέα Αυτοκέφαλη Εκκλησία «τόσο το Πατριαρχείο Κιέβου, όσο και η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας που δημιουργήθηκε από αυτό είναι εξίσου νόμιμες και αναγνωρισμένες… Είναι δύο μέρη του πρώην Πατριαρχείου Κιέβου και είναι σε ίση βάση δικαιοδόχοι της Αυτοκεφαλίας που παραχωρήθηκε».

Σημειώνεται ότι μέχρι τώρα η Αυτοκέφαλη Εκκλησιά της Ουκρανίας «νομικά έχει την αναγνώριση μόνο από τον Πατριάρχη Κωνστνατινουπόλεως. Οι δύο υπόλοιπες Εκκλησίες (της Ελλάδας και της Αλεξάνδρειας) την αναγνώρισαν μόνο de facto, μνημονεύοντάς την στα δίπτυχα, αλλά de jure δεν επιβεβαίωσαν σε γραπτή μορφή την αναγνώριση αυτή, άρα δεν την αναγνώρισαν επισήμως».

Κατά την άποψη των συντακτών του κειμένου, η απόπειρα διάλυσης του «Πατριαρχείου Κιέβου» υπό αυτές τις συνθήκες αποτελεί «προδοσία όλου του κεκτημένου του ουκρανικού λαού και της πνευματικής του κληρονομίας, που ανάγεται στον Άγιο Απόστολο Ανδρέα τον Πρωτόκλητο».

Οι συντάκτες του κειμένου υποστηρίζουν ότι οι πιστοί του 
«Πατριαρχείου Κιέβου» θα προσχωρήσουν στη νέα ουκρανική αυτοκεφαλία, μόνο όταν η Ουκρανική Εκκλησία ενοποιηθεί οριστικά, «όταν αποκτήσει πραγματική ανεξαρτησία και όταν μπορέσει, όπως και οι υπόλοιπες κατά τόπους Ορθόδοξες Εκκλησίες, να παρασκευάζει δικό της Άγιο Μύρο για το βάπτισμα και να ποιμαίνει τον ουκρανικό λαό ανά τον κόσμο».

Εμφανίσεις: 301194
Γίνετε ενεργά η πηγή του Romfea.gr! Στείλτε ειδήσεις και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]
FOLLOW ROMFEA: