Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. 11/11 09:33

agios minas keimeno 1Γράφει ο Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας,
Μέγας Ὑμνογράφος τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας


Ὁ Θεός μας ἔδειξε θαυματουργὸ τὸν Μεγαλομάρτυρά Του, Ἅγιο Μηνᾶ κατὰ τὸ ρητὸ «Τοὺς δοξάζοντάς με δοξάσω» (Α΄ Βασιλ. β΄ 30) μέχρι καὶ στὶς ἡμέρες μας.

Ὡς ἔφιππος στρατιωτικὸς ὁ Ἅγιος σπεύδει παντοῦ, ὅπου τὸν ἐπικαλοῦνται, καὶ δείχνει ἔντονη τὴν παρουσία καὶ προστασία του.

Σπεύδει ἰδίως νὰ ἐμφανίσει τὰ ἀπολεσθέντα ἀντικείμενα ὅλων ὅσοι μὲ πίστη ἐπικαλοῦνται τὴν χάρη του.

Στὸ Ἅγιον Ὄρος μπροστὰ στὴν εἰκόνα του ἀνάβουν πάντοτε κερί, ὅσοι ἐπιθυμοῦν νὰ τοὺς φανερώσει ὁ Ἅγιος Μηνᾶς τὰ χαμένα ἢ λησμονημένα τους ἀντικείμενα.

Ὁ Ἅγιος Μηνᾶς εἶναι πολιοῦχος τοῦ Ἡρακλείου τῆς Κρήτης, τοῦ Ἐμπορίου Ἑορδαίας καὶ τῆς Σαλαμῖνος, ὁ ἐλευθερωτὴς τῆς πόλεως τῆς Χίου καὶ τῆς Καστοριᾶς καὶ ὁ πολεμιστὴς ποὺ κατετρόπωσε τοὺς ἐπιβούλους τῆς ἐλευθερίας τῶν λαῶν καὶ χάρισε τὴ νίκη στὶς συμμαχικὲς δυνάμεις στὸ Ἐλ Ἀλαμέϊν.

Μοναστήρια κτισμένα στὸ ὄνομά του βρίσκονται στὴν Αἴγινα, στὴν Περιχώρα Δράμας, στὴν Κύπρο, στὸ Κοκκινολιθάρι Θεσπρωτίας, στὴν Πάρο.

Στὴν Βίγλα τοῦ Ἁγίου Ὄρους ὑπάρχει φερώνυμο τοῦ Ἁγίου Κελλὶ καθὼς καὶ στὶς Καρυὲς μὲ θαυματουργή του εἰκόνα.

Ναοὶ ἱστορικοὶ τοῦ Ἁγίου σώζονται στὸ Δρυόβουνο καὶ στὴν Σιάτιστα Βοΐου, στὸ Βελβεντὸ Κοζάνης, στὴν πόλη τῆς Λευκάδας, στὴν Νάουσα, στὴν συνοικία Ὑψωμαθείων τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ στὸ ἱστορικὸ κέντρο τῆς Θεσσαλονίκης.

Ἐλ Ἀλαμέϊν

Τὸ 1942, κατὰ τὸν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οἱ ὑπὸ τὸν Ρόμμελ δυνάμεις τοῦ Ἄξονα στὴν Ἀφρικὴ εἶχαν καταφέρει νὰ προελάσουν τόσο, ὥστε νὰ εἶναι ὁρατὸς ὁ κίνδυνος νὰ φθάσουν στὴν Διώρυγα τοῦ Σουέζ.

Στὴν περιοχὴ τοῦ Ἐλ Ἀλαμέϊν (ἀραβικὴ παραφθορὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἁγίου Μηνᾶ), ὅπου βρίσκονταν τὰ ἐρείπια Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Μηνᾶ καὶ ἴσως καὶ ὁ τάφος του, οἱ ἀντίπαλες δυνάμεις προετοιμάζονταν γιὰ τὴν ἀποφασιστικὴ σύγκρουση, ἡ ὁποία θὰ ἔκρινε τὸ ἂν οἱ Σύμμαχοι θὰ κατάφερναν νὰ παραμείνουν στὴν Ἀφρική.

Μεταξύ τῶν συμμαχικῶν στρατευμάτων βρισκόταν καὶ ἑλληνικὴ στρατιωτικὴ δύναμη, ἡ ὁποία πῆρε μέρος στὴν μάχη.

Ἕνα ἀπὸ τὰ βράδια ἐκεῖνα, πολλοὶ στρατιῶτες εἶδαν τὰν Ἅγιο Μηνᾶ νὰ βγαίνει ἀπὸ τὰ ἐρείπια τοῦ Ναοῦ του ὁδηγώντας  ἕνα καραβάνι μὲ καμῆλες, ὅπως ἀπεικονίζεται σὲ μία ἀπὸ τὶς παλαιὲς ἁγιογραφίες τοῦ Ναοῦ του, καὶ νὰ μπαίνει μέσα στὸ στρατόπεδο τῶν ἐχθρικῶν δυνάμεων.

Ἡ ἐμφάνιση αὐτὴ κατατρόμαξε τοὺς Γερμανοὺς καὶ ὑπονόμευσε καίρια τὸ ἠθικό τους, πράγμα ποὺ συνέβαλε καθοριστικὰ στὴν νίκη τῶν συμμαχικῶν δυνάμεων.

Σὲ ἀνταπόδοση τῆς εὐεργεσίας αὐτῆς τοῦ Ἁγίου παραχωρήθηκε στὸ Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας ὁ τόπος ἐκεῖνος καὶ ξανακτίσθηκε ὁ Ναὸς καθὼς καὶ Μοναστήρι στὸ ὄνομα τοῦ Ἁγίου Μηνᾶ.

Πολιοῦχος Ἡρακλείου Κρήτης

Ἕνα ἀπὸ τὰ πολλὰ θαύματα τοῦ Ἁγίου Μηνᾶ εἶναι καὶ αὐτὸ ποὺ ἔλαβε χώρα τὸ 1826 μ.Χ. στὴ Ἡράκλειο τῆς Κρήτης, πόλη στὴν ὁποία ἰδιαιτέρως τιμᾶται ὁ Ἅγιος.

Τὸ 1826 οἱ Τοῦρκοι τοῦ Ἡρακλείου σχεδίαζαν νὰ προβοῦν σὲ σφαγὴ τῶν Χριστιανῶν στὸν Μητροπολιτικὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Μηνᾶ, στὶς 18 Ἀπριλίου, ἡμέρα τοῦ Πάσχα, τὴν ὥρα τῆς Ἀναστάσιμης Θείας Λειτουργίας, γιὰ νὰ πιάσουν τοὺς Χριστιανοὺς ἀπροετοίμαστους.

Γιὰ ἀντιπερισπασμὸ ἔβαλαν φωτιὰ σὲ διάφορα ἀπομακρυσμένα σημεῖα τῆς πόλεως, ἐνῶ ὁπλισμένα στίφη εἶχαν συγκεντρωθεῖ ἔξω ἀπὸ τὸ Ναό, περιμένοντας τὴν ὥρα τῆς ἀναγνώσεως τοῦ Εὐαγγελίου, γιὰ νὰ εἰσβάλουν καὶ νὰ ἀρχίσουν τὴ σφαγή.

Μόλις, ὅμως, ἄρχισε ἡ ἀνάγνωση, ἐμφανίσθηκε ἕνας ἀσπρομάλλης ἡλικιωμένος ἱππέας, ποὺ ἔτρεχε γύρω ἀπὸ τὸν Ναὸ κραδαίνοντας τὸ ξίφος του καὶ κυνηγώντας τοὺς ἐπιδόξους σφαγεῖς, οἱ ὁποῖοι τράπηκαν πανικόβλητοι σὲ φυγή.

Ἔτσι, σώθηκαν οἱ πολύπαθοι Χριστιανοὶ τοῦ Ἡρακλείου ἀπὸ τὸν φοβερὸ κίνδυνο.

Οἱ Τοῦρκοι νόμισαν ὅτι ὁ καβαλάρης ἦταν μουσουλμάνος πρόκριτος, ἀπεσταλμένος ἀπὸ τὸν Διοικητὴ τῆς πόλεως, γιὰ νὰ ματαιώσει τὴν σφαγή.

Ὅταν πῆγαν νὰ τοῦ διαμαρτυρηθοῦν, αὐτὸς τοὺς διαβεβαίωσε, ὅτι δὲν γνώριζε τίποτε καὶ μάλιστα διαπιστώθηκε ὅτι ὁ συγκεκριμένος πρόκριτος δὲν εἶχε βγεῖ καθόλου ἀπὸ τὸ σπίτι του.

Κατάλαβαν τότε οἱ Τοῦρκοι ὅτι ἐπρόκειτο γιὰ θαῦμα τοῦ Ἁγίου Μηνᾶ, κοινοποίησαν τὸ γεγονὸς στοὺς Ἕλληνες καὶ ἀπὸ τότε ἔτρεφαν καὶ αὐτοὶ εὐλάβεια στὸν Ἅγιο, προσφέροντας μάλιστα καὶ δῶρα στὸν Ναό του.

Τὸ θαῦμα αὐτὸ τοῦ Ἁγίου Μηνᾶ καθιερώθηκε νὰ τιμᾶται στὸ Ἡράκλειο τὴν Τρίτη τῆς Διακαινησίμου, ὁπότε καὶ ἐκτίθεται σὲ προσκύνηση, κατὰ τὸν ἑσπερινό, καὶ μέρος τοῦ λειψάνου τοῦ Ἁγίου.

Ἅγιος Μηνᾶς καὶ Γέρων Χατζη-Γεώργης

Μεταξὺ τῶν ἀδικημένων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι καὶ ὁ Ὁσιώτατος πατὴρ Γεώργιος, ὁ Χατζη-Γεώργης, ὁ ὁποῖος εἶναι ἕνας σύγχρονος Ἅγιος  τῆς ἐποχῆς μας, ἀλλά, μποροῦμε νὰ ποῦμε, καὶ μεγάλος Ἅγιος, ἀνάλογα μὲ τὴν ἐποχή μας, γράφει ὁ Γέρων Παΐσιος, ὁ Ἁγιορείτης.

Ὁ Γέρων Χατζη-Γεώργης (1809-1886), «ὁ μέγας καὶ περιβόητος ἀσκητής», ἀσκήτευσε στὸ Ἅγιον Ὄρος ἐπὶ μακρὸ χρονικὸ διάστημα.

Ἐπὶ ἀρκετὰ χρόνια ἔμενε στὴν Κερασιά, στὸ μεγάλο Κελλὶ τοῦ Ἁγίου Δημητρίου καὶ τοῦ Ἁγίου Μηνᾶ, ὡς ὑποτακτικός τοῦ Παπα-Νεόφυτου στὴν ἀρχὴ καὶ ὡς Γέρων τῆς Συνοδείας ἀπὸ τὸ 1848 καὶ ἔπειτα.

«Κάποτε, ἐνῶ ὁ Γέροντας ἠσχολεῖτο μὲ τὸ ἐργόχειρο, κατὰ λάθος κατάπιε μεγάλη βελόνα καὶ προσευχήθηκε πρὸς τὸν Μεγαλομάρτυρα Μηνᾶ. Ὁ Ἅγιος ἔσπευσε ἀμέσως νὰ βοηθήσει. Στάθηκε ἐνώπιον τοῦ Χατζη-Γεώργη, ἔβαλε τὸ χέρι στὸν λαιμό του καὶ ἔβγαλε τὴν βελόνα»”.

Ὁ Ὅσιος Γέροντας ἔκτοτε τοῦ ἦταν διὰ παντὸς εὐγνώμων.

Εμφανίσεις: 289246
Γίνετε ενεργά η πηγή του Romfea.gr! Στείλτε ειδήσεις και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]
FOLLOW ROMFEA: