Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. Κυριακή, 21 Ιανουαρίου 2018

zakxaios

Γράφει ο Τρυφωνόπουλος Γεώργιος στην Romfea.gr
Θεολόγος


Διέρχεται ο Χριστός την Ιεριχώ, τον ακολουθεί πλήθος κόσμου όπως άλλωστε συνήθιζε να κάνει. Υπάρξεις απλές, διψασμένες για Φως, για μια άλλη ζωή, πέρα για πέρα αληθινή.

Ανάμεσα τους οι Φαρισαίοι και οι Νομοδιδάσκαλοι, τρέχουν ξωπίσω του Χριστού, όχι για να Τον ακούσουν, μήτε για να φωτίσουν τα σκοτάδια τους, αλλά για να βρουν αιτία και λόγο να τον κατηγορήσουν, τόσο πολύ προσβάλει σε κάθε του κίνηση τα ήθη και έθιμα τους, αυτόν τον Νόμο του Θεού, όπως τις προάλλες με την γυναίκα που ανόρθωσε λησμονώντας την αργία του Σαββάτου. Στο δρόμο προσέχουν κάθε Του βήμα, κάθε λόγο και βλέμμα.

Ομώς σε μια στιγμή σταματά, σηκώνει το κεφάλι Του και βλέπει έναν άνθρωπο ανεβασμένο σε μια μουριά, έναν άνθρωπο που ακόμα κι αν δεν ανέβαινε εκεί, παρά το μικρό ανάστημα θα Τον διέκρινε ανάμεσα σε πολλούς, σαν εκείνη την γυναίκα που ακούμπησε τα ενδύματα Του.

Ζακχαίος τ’ όνομα του, γνωστός σ’ όλους τους κατοίκους της Ιεριχούς, αρχιτελώνης στο επάγγελμα, κλέφτης, εισέπραττε τους φόρους που είχαν επιβάλλει η Ρωμαίοι στο διπλάσιο και ακόμα παραπάνω.

Ένας τοκογλύφος της εποχής εκείνης. Αυτός αμαρτωλός, λερωμένος, μέσα στο βούρκο της φιλοχρηματίας βουτηγμένος, αντικρύζει τον μόνο Καθαρό κι Εκείνος τον καλεί να κατέβει, θα μείνει σήμερα στο σπίτι του, ο Ζακχαίος περιχαρείς καταβαίνει, Τον υποδέχεται αρχοντικά, Του προσφέρει δώρα τις αμαρτίες του, όσες έκανε πριν σ’ όλους αυτούς που έκανε να πονέσουν, που τους πλήγωσε με την συμπεριφορά του, σ’ εκείνους θα τους τα δώσει πίσω στο τετραπλάσιο.

Σήμερα σωτηρία, αναφωνεί ο Χριστός, έγινε μέσα στο σπίτι αυτό, εννοώντας την καρδιά του Ζακχαίου, σωτηρία που μονάχα η δική Του είσοδος μέσα σ’ αυτήν μπορεί να προσφέρει.

Απέναντι στην φλεγόμενη καρδιά του Ζακχαίου να δεχτεί τον Χριστό, να Τον φιλοξενήσει στα πιο βαθιά σκοτάδια της ψυχής και τότε να φωτιστεί όλος ο κόσμος του, στέκονται οι καρδιές των Φαρισαίων , η ξηραμένες και γεμάτες αποκαΐδια κακίες και φθόνου, που δεν έχουν ανάγκη τον Χριστό για να σωθούν, είναι ήδη σεσωσμένες από μόνες τους.

Αναπαύμενοι στον Νόμο, κατοχυρωμένοι σ’ αυτόν, αρνούνται την χαρά της επιστροφής, το μεγαλείο της μετάνοιας, δεν μπορούν να νιώσουν, να καταλάβουν τι έχει συμβεί, αυτός είναι ο καταδικασμένος, ο άρπαγας, ο τελώνης, που ποτέ καμία θέση δεν μπορεί να έχει μέσα στην δική τους κοινωνία.

Μόνο ο Διδάσκαλος αψηφά τους κανόνες, γι’ Αυτόν δεν υπάρχουν αποκλεισμοί, μα κλεισμένες καρδιές που δεν ανοίγονται στην αγάπη Του, που δεν βλέπουν την λύτρωση της μετανοίας που φέρνει σ’ όλον τον κόσμο, σε κάθε άνθρωπο ξεχωριστά, όταν εκείνος ανέβει πάνω στην συκομουριά της μετανοίας και ζητήσει με πόθω να Τον δει, να έρθει να μείνει στο σπίτι Του.

Χωρίς τον Χριστό δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα μέσα μου, χωρίς την δική Του παρουσία, όσα πυροτεχνήματα κι αν ανάψω τα σκοτάδια μου δεν πρόκειται ποτέ να γίνουν Φως.

Σαν ήρθε ο Χριστός στην καρδιά του Ζακχαίου ηρέμησε, άστραψε από χαρά το πρόσωπο του, δεν νοίαστηκε ούτε για τα σχόλια, ούτε για τις ειρωνείες τον άλλα, αυτό που ήθελε μόνο ήταν εκεί στην αμαρτία να χτίσει την αρετή, να μεταμορφώσει τον πόνο που είχε προξενήσει σε διακονία των ανθρώπων, να τους δώσει πίσω ότι τους είχε πάρει.

Μια αλλιώτικη μεταβολή συμβαίνει σαν μπει ο Χριστός μέσα στην καρδιά.

Ηρεμεί, μαθαίνει ν’ αγαπά αληθινά, ζει την πληρότητα την ολοκλήρωση, αφού μπορεί ν’ αγαπά ουσιαστικά τον Χριστό και κάθε άνθρωπο που συναντά.

Γνωρίζει την ολότητα της ζωή κι εκεί αρχίζει η σωτηρία, όταν ο άνθρωπος ξεκινά να ζει με τον Χριστό, όταν δώσει την καρδιά του σ’ Εκείνον.

Τότε γεμίζει κι αμέσως αδειάζει κάθε ψευδαίσθηση που του ‘χει καλύψει η αμαρτία. Σ’ αυτήν την επίσκεψη του Χριστού γίνονται τα πάθη αρετές, το σκοτάδι φως, τ’ αδιέξοδα ελπίδα.

Εμφανίσεις: 302733
Γίνετε ενεργά η πηγή του Romfea.gr! Στείλτε ειδήσεις και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]
FOLLOW ROMFEA: