Την εορτή της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου εόρτασε εφέτος ο Μακ. Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος Β' στην Ιερά Μονή της Αγκαράθου Κρήτης. Εκεί όπου εκάρη Μοναχός προ πεντήκοντα ετών με το μοναχικό όνομα Διονύσιος.

Την παραμονή της μεγάλης Θεομητορικής εορτής, ο Μακαριώτατος εχοροστάτησε κατά τον Μέγα Πανηγυρικό Εσπερινό και εν συνεχεία προεξήρχε της τελετής των Εγκωμίων της Παναγίας έμπροσθεν του Επιταφίου και της Ιεράς και Θαυματουργής Εικόνος της Παναγίας της Ορφανής, παρουσία των Θεοφιλεστάτων Επισκόπων Βαβυλώνος κ. Θεοδώρου και Νειλουπόλεως κ. Νικοδήμου , του Καθηγουμένου Αρχιμ. Ευμενίου, της Αδελφότητος και πλήθους πιστών.

Την κυριώνυμο ημέρα της εορτής , 15η Αυγούστου, εχοροστάτησε κατά τον Όρθρο και ετέλεσε την Θεία Λειτουργία, συλλειτουργούντων των Σεβ. Μητροπολιτών Γουινέας κ.Γεωργίου, Ειρηνουπόλεως κ. Δημητρίου, Καρθαγένης κ. Μελετίου και των Θεοφ. Επισκόπων Βαβυλώνος κ. Θεοδώρου και Νειλουπόλεως κ. Νικοδήμου.

Προ της απολύσεως, ο Αλεξανδρινός Προκαθήμενος από τον εξώστη του Ηγουμενείου με συγκινητικά λόγια αναφέρθηκε στη συμπλήρωση πεντηκονταετίας από την μοναχική του κουρά και στην ευλογημένη παρά Κυρίου πορεία της ζωής του.

Από την Μονή Αγκαράθου ως μοναχός Διονύσιος το 1973, έως την εκλογή του εις Πατριάρχην Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής το 2004.

Επίσης, με εγκάρδιους λόγους ευχαρίστησε τον Σεβ. Αρχιεπίσκοπο Κρήτης κ. Ευγένιο για την διοργάνωση της σεμνής τιμητικής εκδηλώσεως επ' ευκαιρία του μοναχικού του Ιωβηλαίου το εσπέρας της 13ης Αυγούστου.

Εκ μέρους της Ιεραρχίας του Αλεξανδρινού Θρόνου προσεφώνησε τον Μακαριώτατο ο Μητροπολίτης Γουινέας κ. Γεώργιος, τονίζοντας ότι το χρυσό Ιωβηλαίο της μοναχικής του ζωής γίνεται ακόμη πιο χρυσό και λαμπερό διότι η καρδιά του είναι χρυσή και γεμάτη αγάπη.

Του προσέφερε δε, έναν πίνακα ζωγραφικής με τον θυρεό του Πατριαρχείου και έναν λέοντα σε Αφρικανικό τοπίο, τονίζοντας αλληγορικά την πνευματική εξουσία κι ποιμαντική ευθύνη της Αλεξανδρινής Εκκλησίας επί της Αφρικής, όπως ο λέων είναι ο βασιλέας των ζώων και εξουσιαστής της περιοχής που διαβιώνει.

Ο φτερωτός λέων άλλωστε είναι και το σύμβολο του ιδρυτού της Εκκλησίας της Αλεξανδρείας, Αποστόλου κι Ευαγγελιστού Μάρκου πού επεκτείνεται σε όλη την Αφρικανική Ήπειρο.

Εν κατακλείδι, εμνημόνευσε εξαιρέτως την μητέρα Του Κλεοπάτρα και αφιέρωσε την εφετινή ημέρα της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου ως Μάνας όλων των Χριστιανών, σε όλες τις Μητέρες της Κρήτης οι οποίες κοπιάζουν θυσιαστικά για τα τέκνα τους.

Το εσπέρας της ιδίας ημέρας, συνοδευόμενος υπό του Μεγ. Εκκλησιάρχου του Θρόνου, Αρχιμ. Στεφάνου Σουλιμιώτη, μετέβη εις την Ιερά Μονή Επανωσήφη.

Μετά την ακολουθία του Εσπερινού παρουσία του Καθηγουμένου Αρχιμ. Διονυσίου, του Μητροπολίτου Αυστρίας κ. Αρσενίου, του Επισκόπου Απαμείας κ. Παϊσίου και του Πρωτοσυγκέλλου της Αρχιεπισκοπής Κρήτης Αρχιμ. Βαρθολομαίου, ετέλεσε Τρισάγιον ευγνωμοσύνης εις τον τάφο του κείροντος Αυτόν εις Μοναχόν, αοιδίμου Μητροπολίτου Γορτύνης και Αρκαδίας κυρού Κυρίλλου, τότε Πρωτοσυγκέλλου της Αρχιεπισκοπής Κρήτης.

Δεν ελησμόνησε όμως να μνημονεύσει και τον ενάρετο Γέροντα π. Κορνήλιο τον Πνευματικό. Με την δική του προτροπή και διακριτική συμβουλή ο δεκαοχτάχρονος τότε Νικόλαος Χορευτάκης, πήρε το ανηφορικό μονοπάτι της Μονής Αγκαράθου.

Ένα Τρισάγιο και ένα μεγάλο ευχαριστώ στον απέριττο τάφο του στο κοιμητήριο του Επανωσήφη ήταν η κατακλείδα του εορτασμού των 50 ετών από την είσοδο Του στην μοναχική πολιτεία.