Με κατάνυξη και με την δέουσα λαμπρότητα αλλά και σεμνότητα έγιναν οι κατανυκτικές ακολουθίες την Μεγάλη Πέμπτη, Μ. Παρασκευή και το βράδυ της Αναστάσεως ως και στον Εσπερινόν της Αγάπης. Πλήθος πιστών προσήλθαν και προσκύνησαν τον Εσταυρωμένο Ιησού μας, όπως και τον Επιτάφιο του Παθόντος δι'ημάς Χριστού μας.

Στην περιφορά του Επιταφίου οι πιστοί όλων των ηλικιών ξεπέρασαν κάθε προσδοκία, μερικοί είπαν πως ήσαν πάνω από χίλιοι πεντακόσιοι πιστοί, και με ευλάβεια έψαλαν τα εγκώμια των Επιταφίου, το Σάββατο το πρωί στην Ανάσταση όπου πλέον καθιερώθηκε το νησιώτικο έθιμο (μάλλον τους το εδίδαξε ο π. Αμφιλόχιος Τσούκος) να κτυπούν ελαφρά τα καθίσματα, αλλά και ρυθμικά όπως συνηθίζουν οι Αφρικανοί να κτυπούν τα χέρια τους έδιναν την αίσθησή ότι ο Κύριος ευρισκόμενος στον Άδην και κηρύττοντας εις τους αιχμαλώτους του Άδη, οι ψυχές εχάρησαν και επίστευσαν στον Σαρκωθέντα Κύριον και η λύπη των απεμακρύνθη.

Το βράδυ της Αναστάσεως οι δύο χοροί των ιεροψαλτών μας νέων έψαλλαν με κέφι και κατάνυξιν όπως στα αγιορείτικα μοναστήρια, και οι μητέρες με τα παιδιά των στην αγκολιά εγέμισαν τους διαδρόμους έξω από το Ναό του αγίου Νικολάου.

Δέκα ιερείς χρειάσθηκαν να μεταδώσουν την θ. μετάληψιν εις όλον αυτόν τον νεοφωτισθέντα κόσμο, και να μοιρασθούν 1500 αυγά σε μικρούς και μεγάλους, Εν δε τον Εσπερινόν διαβάστηκε το ιερό Ευαγγελικό ανάγνωσμα σε επτά (7) Αφρικανικές διαλέκτους, όπου έρχοντας υ ακούσουν επί τούτο το αναστάσιμο Ευαγγέλιο στην πατροπαράδοτη διάλεκτο τους.

Όντως πρέπει να το πούμε προς δόξαν Θεού, πως χιλιάδες πιστοί άφησαν πλέον τις παγανιστικές των θεωρίες-δοξασίες και επίστευσαν στον Σωτήρα Χριστό, και αγωνίζονται για σωτηρία των.

Όδε Θεοφιλέστατος αγ. Κωνσταντιανής για δέκα ημέρες ευρίσκετο πλισίον τον ομογενών Ελλήνων αδελφών μας.