Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. Τρίτη, 02 Απριλίου 2019

kenias 20

Του Σεβ. Μητροπολίτη Ναϊρόμπης κ. Μακαρίου


Αυτές τις μέρες ολόκληρη η ανθρωπότητα έχει στραμμένη την προσοχή της στις βιβλικές καταστροφές και τα περίεργα κλιματολογικά φαινόμενα που συνέβησαν στις χώρες της Νοτιότερης Αφρικής, Ζιμπάμπουε και Μοζαμβίκη.

Στις χώρες αυτές, όταν υπηρετούσα ως Μητροπολιτης, συνέβη ένα παρόμοιο περιστατικό και ήταν φοβερό, γιατί πολλοί άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, πληγώθηκαν σοβαρά και οι περισσότεροι δεν είχαν στέγη διαμονής και τρόφιμα. Ενθυμούμαι έντονα τις στιγμές εκείνες και ακόμα ζω το μαρτύριο τόσων ανθρώπων και την αγωνία τους.

Το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής ήταν παρών σ’ αυτές τις τόσο δύσκολες στιγμές των ανθρώπων αυτών. Ήταν αδύνατο να ησυχάσω. Νοικίασα ένα τεράστιο φορτηγό, αγόρασα τρόφιμα, ρούχα και φάρμακα κι επισκέφθηκα τους καταυλισμούς, όπου οι άνθρωποι προσπαθούσαν να επιβιώσουν.

Ακόμα και στα νοσοκομεία, όπου μεταφέρθηκαν οι σοβαρά τραυματισμένοι. Η παρουσία του Ορθοδόξου Επισκόπου επισημάνθηκε από τον ημερήσιο τοπικό τύπο και έγραψαν σχόλια για τη σημαντική και πολύτιμη παρουσία και προσφορά της Ορθόδοξης Εκκλησίας σε μια στιγμή που έφερε καταστρεπτικές συνέπειες ο τυφώνας και οι καταρρακτώδεις βροχές.

Σήμερα, σε μια προσπάθεια να συγκρίνουμε εκείνο που έγινε τότε στη Μοζαμβίκη με τη συνεχιζόμενη ανομβρία, εδώ στην Κένυα, όπου οι άνθρωποι ήδη πεθαίνουν από την πείνα, για μια ακόμη φορά η Ορθόδοξη Εκκλησία του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής βρέθηκε στην πρώτη γραμμή. Δεν είναι η πρώτη φορά που σημείωσα τις σκέψεις και τις εμπειρίες μου ότι στον 21ο αιώνα υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που χάνουν τη ζωή τους από την πείνα!

Πεινούν κυριολεκτικά! Βρισκόμουν σε μια περιοχή κοντά στα σύνορα της Τανζανίας ακριβώς πάνω στη λίμνη Βικτώρια και μετά τη θεία λειτουργία μού απεκάλυψαν οι πιστοί το πρόβλημά τους: ότι δηλ. πεινούν και οι άνθρωποι ήδη πεθαίνουν.

Έπρεπε να κάνω κάτι άμεσα, ιδιαίτερα για τα μικρά παιδιά του παρακείμενου θαυμάσιου δημοτικού σχολείου. Δεν μπορούμε φυσικά να σώσουμε όλους τους ανθρώπους που πεινούν εδώ στην Κένυα. Το λίγο που μπορούσαμε να τους προσφέρουμε, πιστεύω το εκτίμησαν και κάπως ανακουφίστηκαν. Επαναλαμβάνω, δεν ήταν η πρώτη φορά και οι προσπάθειές μας αυτές θα συνεχιστούν.

Είναι οπωσδήποτε απαράδεκτο από τη μια να χάνουν τη ζωή τους ανθρώπινες υπάρξεις από τις πλημμύρες κι από την άλλη πλευρά να πεθαίνουν από την πείνα λόγω ανομβρίας. Τα παράξενα της φύσης. Και η ζωή φυσικά συνεχίζεται …

Μέσα σ’ όλη αυτή την ασύγκριτη και πρωτόγνωρη κλιματολογική ανωμαλία, ξαφνικά αρχίζει μια άλλη τελείως διαφορετική πορεία. Μέσα στην ολοζώντανη παρουσία του Δημιουργού και Κτίστη της Οικουμένης, μέσα σ’ ένα παραδεισένιο τοπίο, ανεβαίνουμε πάνω και μέσα στους βράχους, για να φθάσουμε στον τελικό μας προορισμό.

Εκεί που στήθηκε ακόμα μια Αγία Τράπεζα, έτσι πρόχειρα από πέτρες, κυριολεκτικά στο πουθενά. Βράχοι, δέντρα, ωραία τροπικά φρούτα, ζώα … όλα αυτά αποτελούσαν το υπέροχο σκηνικό της ολοζώντανης δημιουργίας του Δημιουργού με σοφία και μ’ ένα εξαίρετο τρόπο.

Από πού να κοιτάξει κανείς και να μη δει την αγάπη του Θεού που τα δημιούργησε όλα «λίαν καλώς» και ο άνθρωπος να χαίρεται και να απολαμβάνει τα μεγαλεία αυτά της σοφίας Του και της άκρας μακροθυμίας Του.

Η πορεία συνεχίζεται και η εκθαμβωτική δύναμη της Θείας παρουσίας ξεδιπλώνεται διάπλατα σε όλο το βάθος και το μήκος της αγαθοσύνης και της μεγαλοσύνης Του. Ήλθαν στη σκέψη μου οι πρώτες εντυπώσεις, όταν, θαμπωμένος από την ωραία αυτή φύση, ρώτησα στον συνοδό μου από πότε βρίσκεται σ’ αυτή την κατάσταση αυτό το ωραίο τοπία, όσο περίεργο κι αν είναι.

Μου απάντησε αμέσως, χωρίς καμιά σκέψη, ότι το τοπίο είναι έτσι από τον καιρό της δημιουργίας του κόσμου! Τόσο φυσιολογικό! Έτσι, τουλάχιστον φαίνεται. Γι’ αυτό και μοιάζει όλο το τοπίο σαν να βρίσκεται κανείς σ’ έναν παράδεισο.

Η πορεία συνεχίζεται. Μέσα σ’ αυτή την τόσο όμορφη φύση, προβάλλουν ξαφνικά μπροστά μας βράχοι μικροί και μεγάλοι. Νομίζει κανείς ότι έπεσαν από τον ουρανό και φυτεύτηκαν κυριολεκτικά πάνω στα υψώματα και τα μονοπάτια, που, στο τέλος, οδηγούν στο τέρμα του βουνού και φθάνουμε στον προορισμό μας.

Τόση σοφία, τόσο μεγαλείο, τόση μεγαλοψυχία του Θεού Δημιουργού για μας, τους αδύνατους και μικρούς ανθρώπους. Πέτρες παντού.

Στο πουθενά, με όλη τη σημασία της λέξης, στον τελικό προορισμό, μέσα σ’ αυτό το παραδεισένιο τοπίο, προβάλλει ξαφνικά ο τόπος που καθαγιάζει τα πάντα, όσο φτωχικό κι αν είναι, όσο κι αν φαίνεται απλό και φυσικό μέσα σ’ αυτή τη συνεχή βλάστηση και ας είναι όλος ο χώρος βαρυφορτωμένος με πελώριους βράχους και πέτρες.

Ένα ιερό στημένο εκεί, στο πουθενά, που θα τελείται διαχρονικά η αναίμακτη θυσία και οι γύρω αλλά και οι περαστικοί θα σταματούν για να ξεδιψάσουν και να ζήσουν το αιώνιο αυτό μυστήριο της σωτηρίας και της Αναστάσεως.

Ήδη μπήκαμε στην περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Ακολουθίες πρωί και βράδυ εδώ στο μικρό παρεκκλήσιο της Πατριαρχικής μας Σχολής. Οι ιεροσπουδαστές μας με τις αγγελικές φωνές τους, όπως ήδη καταγράψαμε, ενώνουν τα επουράνια με τα γήινα. Κατεβαίνει ο ουρανός στη γη.

Αυτή η ατμόσφαιρα πλημμυρίζει όλων τις καρδιές με βαθύ θρησκευτικό συναίσθημα, αφού όλοι οι ύμνοι, οι ψαλμωδίες, εκφράζουν ευγνωμοσύνη και αφοσίωση στον ρόλο που διαδραματίζει η θεία παρουσία για μας τους ταλαιπωρημένους και αδικημένους.

Τα μηνύματα, χαροποιά και ελπιδοφόρα, μας μεταφέρουν στα πέρατα της οικουμένης αφού η κάθε ανθρώπινη ύπαρξη έχει ανάγκη παρηγοριάς και συντροφιάς, επειδή με την ανίκητη δύναμη της θείας αγάπης και μεγαλοπρέπειας τα πάντα λάμπουν και φωτίζουν το είναι μας, όσο κι αν ζούμε αυτό τον κύκλο της βαθιάς και αναμενόμενης αγάπης Εκείνου, ψάλλουμε ακόμα πιο έντονα «Τη υπερμάχω», «Αλληλούια», «Κατευθυνθήτω», «Κύριε των δυνάμεων».

Ακούστε τους, λοιπόν, με πόση ζωντάνια και με τι πάθος δοξολογούν κι ευχαριστούν τον Κύριό μας και Θεό μας, μέσα σε μια ανεπανάληπτη αρμονία και ζεστασιά των φωνών τόσων φυλών με πύρωμα της ψυχής, όπου τώρα ηρεμούν όλα και χαίρονται εσαεί …

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Εμφανίσεις: 300252
Γίνετε ενεργά η πηγή του Romfea.gr! Στείλτε ειδήσεις και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]
FOLLOW ROMFEA: