Του Επισκόπου Ιππώνος κ. Στεφάνου

Καθώς περνούν τα χρόνια και λόγω των πολλών υποχρεώσεων ξεχνούμε κάποια σημαντικά γεγονότα και πρόσωπα που σημάδεψαν τη ζωή μας ή τη ζωή δικών μας ανθρώπων.

Οι φωτογραφίες μας βοηθούν πολύ να τα φέρουμε και πάλι στη μνήμη μας.

Οι φωτογραφίες δεν είναι μόνο προσωπικές. Αποτελούν μαρτυρίες εποχών, θρησκευτικών πολιτικών γεγονότων, κοινωνικών αλλαγών και πολιτισμών.

Ένα άλμπουμ μπορεί να γίνει πολύτιμο τεκμήριο της ιστορίας μιας γενιάς.

Η φωτογραφία είναι τέχνη. Μέσα από αυτή, εκφράζονται συναισθήματα, ιδέες και οπτικές του κόσμου.

Μεταφέρουμε άμεσα ένα μήνυμα, χωρίς λόγια, αγγίζοντας ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Είναι εντυπωσιακό το πώς μια μόνο εικόνα μπορεί να συγκινήσει, να εμπνεύσει ή να προκαλέσει σκέψεις.

Στα χέρια μου ήλθε ένα παλαιό άλμπουμ φωτογραφιών από το προσωπικό αρχείο του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Αλεξανδρείας κ.κ. Θεοδώρου.

Στη συνομιλία μου μαζί του, γύρισε τον ημερολόγιο της ζωής του 40 χρόνια πριν και μου διηγήθηκε ιστορικά γεγονότα τα οποία σας τα παρουσιάζω:

Ο τότε νεαρός Αρχιμανδρίτης και Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Λάμπης και Σφακίων π. Θεόδωρος Χορευτάκης, δέχεται μια πρόταση από τον πολιό Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας Νικόλαο τον Στ! (+1968)

"Παιδί μου πηγαίνεις να διακονήσεις στο Μετόχι μας στην Οδησσό της Ρωσίας;" Τιμητική και δελεαστική η πρόταση!

Στη σκέψη του Αρχιμανδρίτου ήλθαν όλα όσα είχε διαβάσει για την Ορθοδοξία στην Ρωσία.

Ζωντάνεψαν οι μορφές του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ, του Αγίου Ιωάννου της Κρονστάνδης των εγκλείστων πατέρων της Λαύρας του Κιέβου και όλων των ασκητών της Θηβαΐδος του Βορρά.

Ο Πατριάρχης Νικόλαος δεν ήθελε μόνο Έξαρχο του Πατριαρχείου του, ήθελε και να συνεχιστεί η παρουσία Έλληνος κληρικού στον ιστορικό Ελληνικό Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδος της Οδησσού.

Ο Ναός συνδέεται άμεσα με την έναρξη της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821.

Σ' αυτόν εκκλησιαζόντουσαν οι ιδρυτές της Ελληνικής Φιλικής Εταιρείας!

Εκεί είναι και ο τάφος του Εθνομάρτυρος Πατριάρχου του Γένους μας, του Αγίου Γρηγορίου του Ε!

Ακόμη δε και σήμερα συνεχίζει να είναι το πνευματικό καταφύγιο των Ελλήνων της Οδησσού!

Το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας με το Πατριαρχείο της Ρωσίας είχε πάντοτε συνεργασία και αγάπη εν Χριστώ!

Η πνευματική και υλική βοήθεια του ήταν παρηγοριά στον χειμαζόμενο Ορθόδοξο λαό της Νειλοχώρας.

Αλλά και παρά πολλές φορές, σε δύσκολες στιγμές της Ρωσικής Εκκλησίας ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας επέλυσε φλέγοντα θέματα της και με την παρουσία του τίμησε και λάμπρυνε ιστορικές επετείους.

Οι δύο Εκκλησίες είχαν Μετόχια στις έδρες τους από την εποχή του Πατριάρχου Αλεξανδρείας Νικάνορος (1866-1869)

Με εφόδιο την μητρική ευχή της κ Κλεοπάτρας, την συνοδεία του τότε Επισκόπου και νυν Μητροπολίτου Δωδώνης Χρυσοστόμου και άλλων κληρικών, την 26η Αυγούστου 1985, με το νεο ημερολόγιο, το πλοίο για την Οδησσό ξεκίνησε από το λιμάνι του Πειραιά το μεγάλο του ταξίδι.

Έτσι ξεκίνησε εκείνο το βράδυ και το ταξίδι του π. Θεοδώρου στην ιστορία του Δευτεροθρόνου Πατριαρχείου.

Τη 27η Αυγούστου, με το παλαιό ημερολόγιο ακολουθεί η Εκκλησία της Ρωσίας, (9/9ν.ημ.) ο Αγιώτατος Πατριάρχης Ρωσίας Ποιμήν, δέχεται στην Μόσχα, με πατρική αγάπη τον νέο Έξαρχο της Αλεξανδρινής Εκκλησίας στη χώρα του.

Ο Πατριάρχης ήταν ένας άνθρωπος με σύνεση, αγιότητα βίου αλλά και επιδέξιος οιακοστρόφος και άριστος πηδαλιούχος του σκάφους της Ρωσικής Εκκλησίας.

Ήταν η ημέρα των ονομαστηρίων του, εορτή του Οσίου Ποιμένος.

Αγίου που με τους ασκητικούς του ιδρώτες είχε ποτίσει την έρημο της Νιτρίας.

Παρόντες δεκάδες Ρώσοι Ιεράρχες. Μορφές με κύρος στην εκκλησιαστική Ιεραρχία αλλά στην πολιτεία εκείνη τη δύσκολη εποχή!

Βολοκολάμσκ Πιτιρίμ, Κρουτίτσης Ιουβενάλιος, Ζαραίσκ Ιώβ, Κιέβου Φιλάρετος, Οδησσού Σέργιος, Ταλλίνης Αλέξιος ο μετέπειτα Πατριάρχης και πολλοί άλλοι.

Αρχιερείς με σεβασμό και αγάπη στην Εκκλησία του Αγίου Μάρκου.

10 χρόνια ως Αρχιμανδρίτης και εν συνεχεία ως επίσκοπος Κυρήνης, διακόνησε με αγάπη ο νυν Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Θεόδωρος ο Β' στην Οδησσό ως Έξαρχος.

Αγάπησε τον τόπο και τους εκεί χριστιανούς, και αυτή η αγάπη συνεχίζετε....

Στην καρδιά του τηρεί τα του Αποστόλου των Εθνών Παύλου λόγια. "Η αγάπη μακροθυμεί...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπιζει, πάντα υπομένει...."

Όμως και η αγάπη των παλαιών πνευματικών του τέκνων που σήμερα πολλοί απ' αυτούς είναι Αρχιερείς, κληρικοί, επιστήμονες είναι αμοιβαία, συνεχίζεται και εκφράζεται με διάφορους τρόπους ... διότι η εν Χριστώ αγάπη, ουδέποτε εκπίπτει.