Γιώργος Παύλος στην Romfea.gr

Καθηγητής Φυσικής και Φιλοσοφίας ΔΠΘ

 Άγιοι Ιεράρχες της Ορθόδοξου Εκκλησίας της Ελλάδος,

Ως λαϊκοί Έλληνες Ορθόδοξοι Χριστιανοί, αλλά και ως χαμηλόβαθμος κλήρος, μοναχοί και μοναχές, έχουμε λόγο στα δρώμενα της Εκκλησίας μας όταν αυτά αφορούν όχι μικρά αλλά τα μέγιστα της πίστεώς μας, όπως το Μυστήριο της εν Χριστώ σωτηρίας μας και το Μυστήριο του Χριστού και της Εκκλησίας Του.

Στην ορθόδοξη γνωσιολογία, το κτιστό δεν μπορεί να γνωρίσει το Άκτιστο με τις δικές του κτιστές γνωστικές δυνατότητες, ικανότητες και δυνάμεις. Ο κτιστός νούς δεν μπορεί να εισχωρήσει ούτε καν στο μυστήριο του κτιστού κόσμου, όπως η σύγχρονη φυσική επιστήμη διδάσκει. Ο Αϊνστάιν ισχυριζόταν ότι όποιος δεν αντιλαμβάνεται το μυστήριο στη φυσική πραγματικότητα είναι νεκρός και δεν μπορεί να υπηρετεί στο ναό της επιστήμης. Μόνον τις ενέργειες των κτιστών όντων γνωρίζουμε, και αυτές επί μέρους. Έτσι, η σύγχρονη επιστήμη έρχεται να επιβεβαιώσει τον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά ότι μόνο την ενέργεια των όντων γνωρίζουμε, όχι την ουσία των. Αν αυτό ισχύει για τον κτιστό κόσμο, ισχύει πολύ περισσότερο για τον Άκτιστο. Δεν υφίσταται αναλογία πίστεως, ούτε αναλογία όντος, μεταξύ κτιστού και Ακτίστου.

Γνώση του Ακτίστου Μυστηρίου της τρισηλίου και Υποστατικής Θεότητος έχουν μόνον οι Θεούμενοι Πατέρες της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Αυτοί δηλαδή που εδέχθησαν μέσα από την κάθαρση και τον φωτισμό των την Άκτιστο και άγνωστο για τον κόσμο Θεία Φώτιση και λαμπηδόνα του Πνεύματος. Όταν ο Μέγας Βασίλειος προσευχόταν στο ασκητήριό του, Άκτιστο Θείο Φως περιέλουζε όλη τη γύρω περιοχή. Ομοίως με τον Άγιο Σεραφείμ του Σάρωφ και όλους τους Θεοφόρους Πατέρες της Εκκλησίας. Όταν ο Απόστολος Παύλος μιλά περί αποκαλύψεων δείχνει ποιοί θα είναι οι Επίσκοποι της Εκκλησίας. Αυτοί που έχουν εμπειρία Θεού και όχι ψιλή ανθρώπινη γνώση.

Το Μυστήριο της Εκκλησίας σχετίζεται με το ιστορικό πρόσωπο του Χριστού. Ο ιστορικός Χριστός είναι ο σκοπός, το τέλος και το νόημα της ιστορίας. Ο Τριαδικός Θεός δημιουργεί τον κτιστό κόσμο προκειμένου να σαρκωθεί ο Είς της Τριάδος και να ενώσει το κτιστό με το Άκτιστο. Ο ιστορικός Χριστός είναι η πηγή της Αποκάλυψης του Θεού στον κτιστό κόσμο.

Χωρίς τον ιστορικό Θεό δεν μπορεί ο άνθρωπος να ελευθερωθεί από τον σατανά και τον θάνατο. Όλες οι αιρέσεις που αναπτύσσονται ανά τους αιώνες είναι, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, η άρνηση της Σάρκωσης του Χριστού στο πάναγνο σώμα της Παναγίας. Ο Χριστός, από πλήρης και τέλειος Άνθρωπος αλλά και πλήρης και τέλειος Θεός μεταβάλλεται δια των αιρέσεων σε κάτι είτε μόνον ανθρώπινο ή μόνο θεϊκό. Ο Χριστός χάνει, δηλαδή, τον ιστορικό χαρακτήρα Του και μεταβάλλεται σε απλό θρησκευτικό σύμβολο, όπως συμβαίνει με όλη την άσαρκη δυτική θεολογία.

Αν όμως ο Χριστός θεωρηθεί ως σύμβολο, τότε πρέπει να διευκρινήσουμε ότι ο ιστορικός Χριστός είναι το όντως μοναδικό Θείο Σύμβολο, αφού μόνον Αυτός ενώνει το κτιστό με το Άκτιστο. Αν ο Χριστός είναι σύμβολο, είναι το μοναδικό, και ο μοναδικός, που συν-βάλλει, βάζει δηλαδή μαζί, το κτιστό με το Άκτιστο. Είναι, δηλαδή, ο μόνος Μεσσίας και Σωτήρας του κτιστού κόσμου. Επομένως, ουδεμία θρησκεία και ουδέν άλλο θρησκευτικό σύμβολο είναι αληθινά, αφού ουδεμία θρησκεία μπορεί να ενώσει όντως το κτιστό με το Άκτιστο.

Ο Χριστός είναι η αναλλοίωτη Θεία Υπόσταση, πριν την Σάρκωσή Του ως Θεός Λόγος και Υιός του Πατρός, και μετά τη Σάρκωσή Του, ως Σαρκωμένος Θεός Λόγος Χριστός και Υιός της Παρθένου. Επομένως, ο Χριστός των Εσχάτων και της Βασιλείας των Ουρανών είναι ο ίδιος ο Σαρκωμένος Θεός Λόγος Χριστός, ο Απάτωρ εκ Μητρός και Αμήτωρ εκ Πατρός.

Ο Χριστός είναι η Βασιλεία των Ουρανών και ο αδιάψευστος Ζωοδότης και Φωτοδότης των ανθρώπων που Τον θέλουν και Τον πιστεύουν. Έξω από τον ιστορικό Χριστό δεν υφίσταται ούτε Θεός, ούτε Παράδεισος, ούτε Αλήθεια. 

Ο Ίδιος μας διαβεβαίωσε ότι «εγώ είμαι η Οδός, η Αλήθεια και η Ζωή». Πώς, λοιπόν, μπορεί τώρα κάποιος να ισχυρισθεί πως όλες οι θρησκείες είναι δρόμοι προς τον Θεό, χωρίς να προδίδει τον Χριστό και την Εκκλησία του; Χωρίς, κατ᾽ ουσίαν, να λησμονεί ότι ο Θεός είναι Ζών Θεός και Θεία Τριάδα Ζώντων Προσώπων; Χωρίς να επιστρέφει στην προ Χριστού εποχή της ειδωλολατρείας και της άγνοιας του Θεού;

Η μονή αληθής θρησκεία είναι ο Χριστός, αφού Αυτός μόνος είναι Ζών Θεός, Σαρκωμένος και Κύριος στον ουρανό και τη γη. Ευθύνη των Χριστιανών είναι να φανερώνουν αυτόν τον ιστορικό Χριστό και Μεσσία σε όλη την ιστορία και όλη τη γη, διότι άλλος Χριστός και άλλος Μεσσίας πέραν του ιστορικού Χριστού της Ορθόδοξης Εκκλησίας και της Ορθόδοξης Θείας Λειτουργίας, δεν υπάρχει. Προφανώς, κάθε άλλη διδασκαλία που εισάγει θρησκευτικές–φιλοσοφικές ιδέες και ανθρώπινα επινοήματα–σύμβολα είναι αίρεση και ειδωλολατρεία.

Ποιός, αλήθεια, μπορεί να εξισώσει τις ανθρώπινες θρησκείες, ακόμη και τον φαινομενικά χριστιανικό παπισμό, με το μυστήριο του Χριστού και της Εκκλησίας του, δίχως να καθίσταται αιρετικός και υπηρέτης του Σατανά; Πρέπει, επομένως, οι Επίσκοποι και όλα τα μέλη της Εκκλησίας του Χριστού να έχουν Νού Χριστού και να βλέπουν πίσω από τις ανθρώπινες λέξεις και ιδέες, εάν αυτά είναι εκ Χριστού εμπνεόμενα ή εκ του πονηρού πνεύματος.

Ο Χριστός μάς αποκαλύπτει την Αγία Τριάδα ως πραγματική Τριάδα ζώντων Προσώπων και Υποστάσεων. Σήμερα βλέπουμε ότι όλη η παπική αίρεση είναι άρνηση του Υποστατικού Θεού, αφού στη Δυτική θεολογία τα διακριτά Πρόσωπα–Υποστάσεις της Αγίας Τριάδος απορροφώνται από την απρόσωπη θεία ουσία ως ιδιότητές της, δεν είναι συγκεκριμένα και ζώντα Θεία Πρόσωπα.

Έτσι, σε όλες τις μορφές των αιρέσεων, και εξεχόντως στην παπική αίρεση, ο Σαρκωμένος ιστορικός Χριστός Λόγος δεν είναι ο Είς της Τριάδος που προσλαμβάνει σάρκα και οστά, σώμα και ψυχή, από την Παναγία, και ενώνει την ανθρώπινη φύση με τη θεϊκή φύση Του μέσα στη δική Του Θεία Υπόσταση.

Στη Δυτική θεολογία ο Χριστός δεν είναι ιστορική πραγματικότητα, αλλά συμβολική. Δεν είναι ιστορικό γεγονός, αλλά σύμβολο και ιδέα. Σήμερα ακούμε από Έλληνες θεολόγους, και μάλιστα ιερωμένους, ότι άλλος ο ιστορικός και άλλος ο εσχατολογικός Χριστός. Έτσι, όλες οι θρησκείες καθίστανται ισότιμες και ο ιστορικός Χριστός δεν είναι ο μοναδικός Μεσσίας και Σωτήρας του κόσμου.

Όταν αυτά λέγονται από Ορθόδοξους Επισκόπους, κατανοούμε το μέγεθος της δυτικοποίησης και απο–ορθοδοξοποίησης της Ελληνικής Ορθοδοξίας. Στην ουσία έχουμε πλήρη άρνηση της θεολογίας των Τριών Ιεραρχών και των Καππαδοκών Πατέρων αλλά και όλων των Ελλήνων Πατέρων, από τον Μέγα Αθανάσιο ως τον Άγιο Ιωάννη Δαμασκηνό και μέχρι τον Άγιο Μάρκο Επίσκοπο Εφέσου τον Ευγενικό. Κατάργηση δηλαδή της Διάκρισης Ουσίας – Υποστάσεως, και Ουσίας – Ενέργειας.

Όταν ένας Επίσκοπος, όπως ο Επίσκοπος Ρώμης, αποκλίνει από την κοινή πίστη και θεωρία σύμπασης της Εκκλησίας, τότε σαφώς ευρίσκεται σε αίρεση. Διότι έχει απωλέσει τη Θεία Χάρη αυτός ο ίδιος και όσοι τον ακολουθούν, καθώς οι έχοντες τη Θεία Χάρη του Αγίου Πνεύματος δεν δύνανται να διδάσκουν διαφορετικά απ᾽ ό,τι φανερώνει και διδάσκει το Άγιο Πνεύμα όλη την Εκκλησία του Χριστού.

Στην ανθρώπινη επιστήμη, όταν το πείραμα επιβεβαιώσει τη θεωρία τότε όλη η επιστημονική κοινότητα ομοφωνεί. Πολύ περισσότερο από την κτιστή ανθρώπινη επιστήμη αυτό συμβαίνει με την Άκτιστο Θεία Επιστήμη.

Δεν μπορεί επομένως ο Παπισμός να είναι ορθός και ισότιμος με τις υπόλοιπες Εκκλησίες του Χριστού. Μόνον εάν μετανοήσει αληθώς μπορεί να υπάρξει αληθώς Ένωση. Όπως έδειξε και η ιστορία, ο Χριστός είναι ο μόνος Κυβερνήτης της Εκκλησίας Του, αφού το όνειρο κάποιων για κοινό Πάσχα το 2025 δεν έγινε πραγματικότητα. Γι᾽ αυτό, ας προσέξουν οι Έλληνες Επίσκοποι της Εκκλησίας.

Όλα τα Πατριαρχεία είναι ισότιμα και όλοι οι Επίσκοποι και οι Πατριάρχες είναι ίσοι μεταξύ ίσων. Και ο πρώτος είναι πρώτος μεταξύ ίσων. Σαφώς, η Ζηζιούλεια θεωρία περί εξουσίας είναι αιρετική και όχι Ορθόδοξη. Δεν έχει περισσότερο Άγιο Πνεύμα ο ένας Πατριάρχης και ο ένας Επίσκοπος από τους άλλους. Διότι το Άγιο Πνεύμα είναι Ζωντανό Πρόσωπο και όχι ποσότητα.

Και μάλιστα, είναι παρόν, όπως και όλη η Αγία Τριάδα, στην Εκκλησία και τα μέλη της. Γι᾽ αυτό, κατά τον Ορθόδοξο τρόπο κατανόησης των πραγμάτων όλοι οι βαπτισμένοι στο όνομα της Αγίας Τριάδος είναι ίσοι μεταξύ ίσων.

Η όλη Εκκλησία, κλήρος και λαός, επιλέγει τον πρώτο ως ίσο μεταξύ ίσων. Η ιεραρχία είναι ανατρεπτική και όχι φεουδαρχική. Το ανώτερο κατά τον Θεό – και όχι κατά τους ανθρώπους –υπηρετεί και δεν εξουσιάζει το κατώτερο.

Γι᾽ αυτό εμείς, ως κλήρος και λαός δεν κρίνουμε τους Επισκόπους και τους Πατριάρχες για ανθρώπινες αμαρτίες. Αυτό είναι έργο μόνον του Χριστού. Όμως είμαστε υποχρεωμένοι να φυλάξουμε το Ορθόδοξο από το αιρετικό.

Επομένως, ο προσωπικός αριθμός είναι ζήτημα πνευματικό, θεολογικό, εκκλησιαστικό, σωτηρολογικό, και όχι απλώς πολιτειακό. Είναι επί της ουσίας νέο βάπτισμα. Είναι τόσο σημαντικό, όσο και στο παρελθόν η θυσία στα είδωλα και τη θεότητα του αυτοκράτορα. Εξάλλου, η λεγόμενη ψηφιακή διακυβέρνηση είναι ουσιαστικά προετοιμασία για τον παγκόσμιο κυβερνήτη – Μεσσία. Πρέπει να συνέλθει το σώμα των Επισκόπων και με τη βοήθεια των εχόντων γνώση, θεολόγων, τεχνοκρατών και ούτω καθεξής, να συζητήσουν το θέμα αυτό και να αποφανθούν επίσημα, με κριτήρια θεολογικά και εκκλησιολογικά.

Η Εκκλησία της Ελλάδος δεν είναι θεραπαινίς του κράτους, όταν μάλιστα αυτό είναι σαφώς αντίχριστο, ανθρωποκτόνο και Χριστοκτόνο. Η άνωθεν επιβαλλόμενη Ένωση των Εκκλησιών αλλά και όλων των θρησκειών υπό τον Πάπα έχοντα πρωτείο εξουσίας είναι η άλλη όψις του ιδίου νομίσματος. Υποχρεωτικός εμβολιασμός, υποχρεωτικός προσωπικός αριθμός, υποχρεωτική διακυβέρνηση με τεχνητή νοημοσύνη, παπικό πρωτείο εξουσίας, παγκόσμια κυβέρνηση, παγκόσμιος κυβερνήτης, με τελική κατάληξη τον ψευδομεσσία. Αυτά δεν τα λέμε από τη φαντασία μας.

Τα διαβάζουμε στις ειδήσεις, όπως έχουμε δείξει σε προηγούμενη μελέτη μας: ΕΔΩ

Όχι μόνον οι Ιεράρχες αλλά σύμπασα η Εκκλησία του Χριστού και κάθε βαπτισμένος Ορθόδοξος, ρασοφόρος ή λαϊκός, καλούνται να μαρτυρήσουν μέχρι τέλους για το μυστήριο του Χριστού και της εκκλησίας του. 

Για τον γνώστη της ιστορίας, της φιλοσοφίας και της θεολογίας τα πράγματα είναι σαφή. Στην ελεύθερη Ελλάδα μετά το 1821, εφαρμόστηκε το σχέδιο Κοραή, το οποίο δεν ήταν άλλο από το σχέδιο των Φράγκων κατακτητών της δυτικοευρωπαϊκής Ορθοδοξίας–Ρωμανίας μετά τον 7ο–8ο αιώνα, επί εποχής Καρλομάγνου, και έως τον 11^ο αιώνα, όταν πλέον ολοκληρώνεται το σχίσμα της Δυτικής από την Ανατολική Εκκλησία. Όταν ολοκληρώνεται, δηλαδή, ο ριζικός διαχωρισμός των Επισκόπων από το υπόλοιπο σώμα της Εκκλησίας.

Οι Επίσκοποι ήταν ευγενείς Φράγκοι, μέρος της κρατικής διοίκησης της Φραγκικής Αυτοκρατορίας η οποία οικειοποιείται την ιστορία των κατεκτημένων Ορθοδόξων λαών της δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (Δυτικής Ρωμανίας). Έτσι, έχουμε την Αγία Γερμανική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία η οποία θα δημιουργήσει αυτό που σήμερα ονομάζουμε Δυτικό Πολιτισμό, ως αντίποδα του Ορθόδοξου Ανατολικού πολιτισμού. Αυτό το δυτικό πολιτιστικό μόρφωμα έχει ως βάση τις αιρετικές αντιλήψεις του ιερού Αυγουστίνου περί Τριαδολογίας, περί Προπατορικού αμαρτήματος, Χάριτος, Προορισμού, Ελευθερίας, Αμαρτίας και Σωτηρίας.

Η φιλοσοφική, μάλιστα, βάση του ιερού Αυγουστίνου είναι ο Νεοπλατωνισμός, ενώ αργότερα ακόμη και ο Αριστοτέλης, όπως και όλη η αρχαία φιλοσοφία και οι Έλληνες Πατέρες της Ανατολικής Εκκλησίας, θα ερμηνευθούν με βάση τις αιρετικές αντιλήψεις του ιερού Αυγουστίνου.

Έτσι, στη δυτική χριστιανοσύνη η θεολογία θα ταυτιστεί με τη δυτική ανάγνωση της ελληνικής φιλοσοφίας, που είναι γνωστή ως Δυτική Μεταφυσική. Αυτή η αιρετική Δυτική θεολογία θα εισαχθεί και στην Ορθόδοξη Ανατολή με το σχέδιο Κοραή περί δυτικοποιήσεως της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος. Η ισχυρή πνευματική παράδοση του Ορθόδοξου Ανατολικού μοναχισμού θα εμποδίσει την πλήρη δυτικοποίηση της Εκκλησίας. Όμως, η υποταγή της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος στο κράτος θα επιταχύνει προσφάτως αυτό το σχέδιο δυτικοποιήσεως της Εκκλησίας αλλά και του Αγίου Όρους.

Έτσι, φθάσαμε στον πλήρη σχεδόν διαχωρισμό της τάξης των Επισκόπων από την Ορθόδοξη Ανατολική μοναστική πολιτεία. Ο Επίσκοπος είναι απλά άγαμος, δίχως ασκητική παιδεία και εμπειρία, απλώς ανώτερος διοικητικός υπάλληλος του κράτους.

Αντίθετα, στην Ορθόδοξη Ανατολή έχουμε πραγματική θεολογία και ασκητές Επισκόπους που προέρχονται από την Ανατολική μοναστική πολιτεία με εμπειρία των πνευματικών σταδίων Κάθαρσης, Φωτισμού και Θέωσης. Το σχέδιο δυτικοποιήσεως της Εκκλησίας θα προχωρήσει, μάλιστα, όχι απλά στη δυτικοποίηση της τάξης των Επισκόπων αλλά και της τάξης των μοναχών, προκειμένου να μην υπάρχει σημείο σύγκρισης και σύγκρουσης. Αυτό επιχειρείται στις ημέρες μας μέσω απεριόριστης ευρωπαϊκής χρηματοδότησης των μεγάλων μοναστικών κέντρων, είτε στο Άγιον Όρος είτε αλλού.

Έτσι, παρατηρούμε την χολυγουντιανής εκδόσεως τιμή, ερμηνεία και εκμετάλλευση των μεγάλων συγχρόνων νεοφανών Αγίων. Στην ουσία βάλλεται και μεταβάλλεται ολόκληρο το πνευματικό περιεχόμενο της Ελληνικής Ανατολικής Ορθοδοξίας ως πείραμα εφαρμογής του μοντέλου και σχεδίου αυτού εκδυτικοποιήσεως όλης της Ορθοδοξίας, κλήρου, μοναχισμού και λαού. Με τη Ζηζιούλεια, μάλιστα, θεωρία περί πρωτείου εξουσίας στον Πάπα, και τον ανατολικό Πάπα των Ορθοδόξων, έχει προετοιμαστεί το έδαφος περί παγκόσμιας ψηφιακής και πνεματικής δικτατορίας.

Σήμερα, η αιχμή του δόρατος κατά της Ελληνικής Ορθοδοξίας είναι η υποχρεωτική επιβολή του προσωπικού αριθμού. Η εκκλησιαστική ηγεσία καθίσταται εργαλείο της δυτικής παγκοσμιοποίησης ώστε ο ελληνικός λαός να δεχθεί να ανταλλάξει το χριστιανικό όνομα και βάπτισμά του με την αντίχριστη επιβολή και αντικατάσταση του ανθρώπινου προσώπου με ένα ψηφιακό αριθμό, δίχως η εκκλησιαστική ηγεσία να υποπτεύεται που οδηγείται και που οδηγεί τον ελληνικό κόσμο.

Έχουμε δείξει σε προηγούμενες μελέτες μας ότι το χάραγμα της Αποκαλύψεως είναι εδώ παρόν, είτε μέσω αρχικά της νανοτεχνολογίας των γενετικών εμβολίων, και εν συνεχεία της ψηφιακής τεχνολογίας και της περίφημης ψηφιακής διακυβέρνησης. Ο Έλληνας καθηγητής της μεταφραστικής ιατρικής, Ιωάννης Κυπραίος, έχει περιγράψει πώς τα γενετικά εμβόλια του κορωνοϊού περιέχουν πολλές σύγχρονες νανοτεχνολογίες με δυνατότητα εγγραφής πολλαπλής πληροφορίας στο ανθρώπινο γονιδίωμα υπό μορφή γενετικού σφραγίσματος των ανθρώπων. Η εικόνα που περιγράφει ο καθηγητής Κυπραίος είναι φρικιαστική.

Το χάραγμα θα επεκταθεί ακόμη και στο ανθρώπινο DNA με σύγχρονη νανοτεχνολογία. Όπως, μάλιστα, αγνοούσαμε το περιεχόμενο της νανοτεχνολογίας των γενετικών εμβολίων, τώρα αγνοούμε επί παραδείγματι, την τεχνολογία φωτογράφισης laser που περιλαμβάνεται στην υποχρεωτική φωτογράφιση στα αστυνομικά τμήματα, όσων λαμβάνουν τις νέες ψηφιακές ταυτότητες σε συνδυασμό με τον προσωπικό αριθμό. Η τεχνολογία αυτή παρέχει νέες δυνατότητες αόρατης γενετικής αποτύπωσης του προσωπικού αριθμού στο ανθρώπινο σώμα, ακόμη και σε επίπεδο DNA.

Μετά το σχίσμα της Δυτικής Χριστιανοσύνης από το σώμα της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, της μόνης αληθούς Εκκλησίας του Χριστού στη γη και τον Ουρανό, η Δύση γεννά αιρετική θεολογία, αιρετική πολιτειολογία, αιρετικό πολιτισμό και αιρετική τεχνολογία. Αυτό το αιρετικό δυτικό φαινόμενο ο επιφανής Έλληνας καθηγητής φιλοσοφίας Σπυρίδων Κυριαζόπουλος το ονομάζει «τεχνικό πνεύμα».

Όταν ονομάζουμε κάτι αιρετικό, εννοούμε ότι δεν εμπεριέχει το όλον της αλήθειας, εξ ου κι εν τέλει καθίσταται δαιμονισμός και σατανισμός. Αυτό που η Χριστιανική Δύση αρνείται δια του παπισμού και των θεολόγων της είναι το θεμέλιο της Θέωσης και Σωτηρίας του κόσμου. Δηλαδή, το Μυστήριο της Διακρίσεως στον Θεό της Θείας Ουσίας και Θείων Υπόστασεων, Ουσίας και Ενέργειας.

Όπως έχουν δείξει μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας, αλλά και σύγχρονοι μεγάλοι θεολόγοι και στοχαστές, όλες οι δυτικές αιρέσεις και εκτροπές που γέννησαν αιρετικό και θεοκτόνο, και ως εκ τούτου ανθρωποκτόνο, πολιτισμό προήλθαν απ᾽ αυτήν ακριβώς την άρνηση της θεολογικής Διακρίσεως Ουσίας – Ενέργειας – Υπόστασης. Από εδώ πηγάζει το filioque, από εδώ το Αλάθητο του Πάπα, και όλες οι δυτικές εκτροπές, θεολογικές, ανθρωπολογικές, γνωσιολογικές και ούτω καθεξής.

Διότι η άρνηση της Ορθόδοξης θεολογίας των Ακτίστων Ενεργειών είναι κατ᾽ ουσίαν άρνηση όλου του Μυστηρίου της Εκκλησίας. Είναι άρνηση της Αγίας Τριάδος και του Ζώντος προσωπικού Θεού, άρνηση της Σαρκώσεως και της Αναστάσεως, άρνηση της παρουσίας του Θεού στον κτιστό κόσμο, άρνηση του Μυστηρίου του Βαπτίσματος και του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας, άρνηση της ανάστασης των νεκρών και της σωτηρίας του ανθρώπου δια της ενώσεώς του με τον Άκτιστο Θεό. 

Κατ᾽ ουσίαν, η δυτική άρνηση της Ορθόδοξης θεολογίας των Ακτίστων Θείων Ενεργειών είναι πλήρης άρνηση του Θεού και της Εκκλησίας Του. Είναι πλήρης άρνηση της οντολογικής και ενεργού ελεύθερης προσωπικής θείας αγάπης μέσα στον κτιστό κόσμο. Ο Θεός–Ουσία είναι ο απρόσωπος νόμος, ο κριτής, δικαστής και τιμωρός Θεός της ανάγκης που προορίζει απόλυτα το μέλλον κάθε ανθρώπου.

Ο δυτικός ρατσισμός, φυλετισμός και το δυτικό εξουσιαστικό φεουδαρχικό πνεύμα το οποίο λαμβάνει την αθώα μορφή του διεθνισμού και της παγκοσμιοποίησης είναι ουσιαστικά πάντα και γενεσιουργός αιτία και απόρροια της παπικής θεολογικής παναίρεσης. Διότι η άρνηση της διάκρισης ουσίας και ενέργειας στη θεία πραγματικότητα θεμελιώνει και παγιώνει ουσιαστικά τη δυτική άρνηση της οντολογικής παρουσίας του Θεού στον κόσμο. 

Έτσι, ο κόσμος αποϊεροποιείται, αντικειμενοποιείται και αφήνεται έρημος χωρίς ηθικό φραγμό στα χέρια της ανθρώπινης αδηφάγου αμαρτωλότητας και εξουσιαστικότητας του παπικού αλαθήτου.

Ο προσωπικός αριθμός και όλη η ιστορία περί ηλεκτρονικής διακυβέρνησης δείχνει ότι η Δύση παραμένει αιρετική και φεουδαρχική. Η ψηφιακή διακυβέρνηση και όλα τα αφορώντα τον προσωπικό αριθμό και την ψηφιακή παγκόσμια διακυβέρνηση υπαγορεύονται από αυτό το αιρετικό, άρρωστο θεολογικό κοσμοείδωλο της Δύσης.

Ένας Θεός–Ουσία, απρόσωπος, τιμωρός των ανυπάκουων ανθρώπων που είναι ο ίδιος δέσμιος του νόμου και της ανάγκης που τιμωρεί τους αμαρτωλούς και που προορίζει ποιοί θα σωθούν και ποιοί όχι, είναι η βάση για να κατανοήσουμε αυτό που τώρα μεθοδεύει η Δυτική Νέα Τάξη παγκοσμίως, και ιδίως στην Ελλάδα με τη λεγόμενη ψηφιακή διακυβέρνηση.

Ο παπισμός πλήρως ταυτισμένος πλήρως και εναρμονισμένος με τη νεοφεουδαρχική Ευρώπη, κινείται στα όρια της δικής του αίρεσης της εξουσίας επί των ανθρώπων και του διωγμού του ιστορικού Χριστού και Σαρκωμένου Θεού Λόγου από τη γη.

Στη δυτική θεολογία το σώμα και η ύλη ταυτίζονται με το κακό. Οι πολλοί άνθρωποι που μένουν φτωχοί είναι προορισμένοι για την κόλαση, κι έτσι είναι προορισμένοι να υπακούουν τους ολίγους πλούσιους και έξυπνους που είναι οι εκλεκτοί του Θεού και προορισμένοι να εξουσιάζουν τους υπόλοιπους. Η επιστήμη και η τεχνολογία με την περίφημη τεχνητή νοημοσύνη παρέχουν αυτήν τη δυνατότητα εξουσίας των ολίγων επί των πολλών.

Κατ᾽ ουσίαν αναβιώνει η γερμανική αίρεση της αγίας Γερμανικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας η οποία έχει προοριστεί να εξουσιάζει όλη τη γη, όπως η χεγκελιανή ιδέα εξουσιάζει την άμορφη ύλη.

Ο αιρετικός γερμανικός ρατσισμός και φυλετισμός επιχειρεί τώρα το νέο γερμανικό και παγκόσμιο Ράιχ μέσω της βιοτεχνολογίας και της τεχνητής νοημοσύνης. Ο εβραϊκός μεσσιανισμός, αγκαλιά με τον γερμανικό μεγαλοϊδεατισμό μέσω του παπισμού και του θρησκευτικού οικουμενισμού, επιχειρούν να εκδιώξουν τον ιστορικό Χριστό από τη γη.

Ο αντίποδας αυτής της τερατουργίας της Νέας Τάξης είναι σαφώς ο Ελληνισμός και η Ορθόδοξη Ανατολική Εκκλησία, πηγή της συνοδικότητας και της δημοκρατικότητας.

Ο πόλεμος της Καθολικής και Ναζιστικής Ουκρανίας εναντίον της Ορθόδοξης Ρωσίας, της μόνης ικανής να αντισταθεί στο νέο γερμανικό και Καθολικό Ράιχ δείχνει ότι οι όροι του Μεσαίωνα της Αποικιοκρατίας και των Σταυροφοριών της Δύσης εναντίον της Ανατολής είναι εδώ, παρόντες και ενεργοί στον 21ο αιώνα όπου η αιρετική χριστιανική Δύση πολεμά την Ορθόδοξη Ανατολή.

Οι Ορθόδοξοι Επίσκοποι και τα Ορθόδοξα Πατριαρχεία που αναγνωρίζουν τον παπισμό ως ισότιμη Εκκλησία και παραβλέπουν τη θεμελιώδη αίρεση, διαπράττουν ιστορικό σφάλμα που θα καταγραφεί ως η πλέον μελανή ιστορία του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, το οποίο έχει απωλέσει το ορθόδοξο αισθητήριο και προσανατολισμό του και οδηγεί προς την Ουνία μεγάλο μέρος της Ελληνικής Ορθόδοξης Ανατολής.

Ακόμη και στην περίπτωση που η Παπική Δύση αποδεχθεί εξωτερικά, διπλωματικά, κάποιες Ορθόδοξες παραδόσεις προκειμένου να ρίξει στάχτη στα μάτια του κόσμου, αυτό δεν σημαίνει κατ᾽ ανάγκην και Ορθοδοξοποίησή της.

Όπως η Ουνία δεν είναι Ορθόδοξη Εκκλησία, καθώς αναφέρεται στον Πάπα. Η ενότητα της Εκκλησίας δεν σημαίνει εξωτερική τυπική ενότητα και ομοιομορφία, αλλά ουσιαστική μετάνοια και μετοχή στο Μυστήριο της Εκκλησίας.

Η Δύση έχει διαμορφωθεί επί αιώνες αιρετικής εκκλησιαστικής παράδοσης στον αντίποδα της Ορθοδοξίας και με τις ίδιες λέξεις και τις ίδιες πράξεις εννοεί εντελώς διαφορετικά πράγματα.

Μπορεί λεκτικά και φαινομενικά να υπάρξει κάποια ενότητα, αλλά ουσιαστικά υπάρχει τεράστια απόσταση στο πνεύμα. Οι Έλληνες Ορθόδοξοι Επίσκοποι οφείλουν να σκεφθούν πολύ βαθειά τα πράγματα.

Η Δύση δεν πέρασε στην αίρεση από τη μια ημέρα στην άλλη. Συνέβησαν μακρόχρονες διαδικασίες πολλών αιώνων που οδήγησαν τελικώς στην αίρεση του Παπισμού. Έτσι και η Εκκλησία της Ελλάδος, επί δύο αιώνες τουλάχιστον μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια και την πολιτική υποδούλωση και ξένη κατοχή της Ελλάδος στη Φραγκική Δύση, υπόκειται διαρκώς σε αυτήν την πολιτική και πνευματική πίεση απο–ορθοδοξοποίησής της.

Γι᾽ αυτό και ο ρόλος του λαού κάτω από την Ιεραρχία είναι ουσιαστικός, προκειμένου η Εκκλησία της Ελλάδος να παραμείνει Ορθόδοξη και να μην αλλοτριωθεί μετατρεπόμενη σε σύγχρονη ελληνική Ουνία.

Το αδύναμο σημείο της εκκλησιαστικής Ιεραρχίας είναι η βαθμιαία αποκοπή της από την Ορθόδοξη θεολογία και ασκητική, η θρησκειοποίηση της Ορθόδοξης Εκκλησίας και η μεταβολή του Χριστού σε θρησκευτικό σύμβολο.

Ο σημερινός νέος άγαμος ιερέας που ζει στο διαμέρισμά του γίνεται αρχιμανδρίτης, κάνει μεταπτυχιακές σπουδές και διδακτορικά στο Βατικανό και άλλες δυτικές θεολογικές σχολές, και ακολούθως προετοιμάζεται να γίνει δεσπότης. Αυτό είναι η βάση της μετάβασης της ελληνικής Ορθοδοξίας στη σύγχρονη Ουνία. Αυτό ακριβώς είναι η απο–ορθοδοξοποίηση και δυτικοποίηση της Ορθόδοξης Ελληνικής Εκκλησίας.

Πρόσφατα, αυτή η συνολική εκτροπή της Δύσης έλαβε συγκεκριμένη μορφή ως παγκοσμιοποίηση, μετανθρωπισμός, Νέα Τάξη, και ό,τι άλλο συναφές.

Έχει μάλιστα μεταφυτευθεί και στην Ανατολή μέσω μια συνολικής εξαγοράς των κρίσιμων δημοσίων λειτουργικών κέντρων, της Πολιτείας, των κομμάτων και των αρχηγών τους, της Εκκλησίας και της ιεραρχίας της, μεγάλων μοναστικών κέντρων στο Άγιον Όρος και αλλού, των ΜΜΕ και των δημοσιογράφων, της Δικαιοσύνης και των λειτουργών της, και κάθε άλλου πολιτειακού θεσμού, προκειμένου ο λαός να χειραγωγηθεί πνευματικά, εκπαιδευτικά, οικονομικά, και ούτω καθεξής.

Προφανώς, μέρος του σχεδίου της παγκοσμιοποίησης και του παγκόσμιου κυβερνήτη–Αντιχρίστου είναι και το κίνημα Ένωσης των Εκκλησιών και των θρησκειών.

Επίλογος

Ως Ορθόδοξοι Έλληνες, και μετά από όσα έχουν προηγηθεί, ως κλήρος και λαός οφείλουμε να αντισταθούμε με κάθε τρόπο. Και οι Επίσκοποι της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος οφείλουν να σταθούν και να παραμείνουν στο πλευρό του λαού, όχι απέναντί του.

Επείγει μάλιστα να τεθεί το όλο αυτό ζήτημα του προσωπικού αριθμού σε συζήτηση στην ολομέλεια της Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Όσον αφορά την κρίσιμη σχέση της Ορθοδοξίας με την αιρετική «Χριστιανική» Δύση πρέπει να γίνει αντικείμενο συζήτησης σε μια Πανορθόδοξο Σύνοδο.

Διότι σαφώς στο Κολυμπάρι της Κρήτης όχι μόνο δεν διευθετήθηκε το όλο ζήτημα αλλά μάλλον δημιούργησε ατμόσφαιρα επικίνδυνης διαίρεσης και διχασμού μεταξύ των Ορθοδόξων Χριστιανών και των Ορθόδοξων Εκκλησιών.