Υπό τινός συνέδρου του μοναστικού συνεδρίου

Διάβασα στο Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων «Romfea.gr» το κείμενον του Αρχίμ (;) Ιερομονάχου Θεοδοσίου Μαρτζούχου με τίτλον «Η παραφθορά του Βαπτίσματος», χάριν δε της ιστορίας, καθότι σύνεδρος του μοναστικού συνεδρίου του παρελθόντος έτους, παρακολουθήσας δε μετά πολλής προσοχής τα λεχθέντα υπό του ομιλήσαντος ιερομονάχου σημειώνω τα εξής:

Ο ομιλητής ιερομόναχος ανέφερε δυο γεγονότα εν σχέσει με το μυστήριο του βαπτίσματος, το ένα ως αυτήκοος μάρτυς του γεγονότος αφενός και των συμβουλών του αγίου ανδρός (Γέροντος Παϊσίου) προς τον οποίον απευθύνθηκε ο απελπισμένος πατέρας για τη σωτηρία του παιδιού του, και αφετέρου του αποτελέσματος αυτών.

Το δεύτερον δε γεγονός, εκ της προσωπικής πείρας του ομιλήσαντος.

Ο ποτέ μεγαλόσχημος κληρικός στην προσπάθεια του να εκφράσει δια μίαν εισέτι φορά την διακωμώδησιν των Ιερών Μυστηρίων και δη του Βαπτίσματος δια της εμμονής εις την μεταφρασιολαγνεία του, συμπίλησε τα δύο γεγονότα που ανέφερε ο ομιλητής σε ένα, το γέμισε αποσιωπητικά, εισαγωγικά και θαυμαστικά, αμφισβήτησε την αλήθεια των λεγομένων του αγίου ανδρός, ειρωνεύτηκε τον ομιλητή και δι’ αυτής της κακοποιήσεως των λεχθέντων ηθέλησε να δημιουργήσει εντυπώσεις ναρκισσισμού και αυτοπροβολής, δηλαδή να ετοιμάσει κατάλληλον έδαφος, ούτως ώστε εν συνεχεία να προχωρήσει εις την γνωστήν «θολοθεολογίαν» των απόψεών του.

Ας συγχωρήσει ο ποτέ μεγαλόσχημος κληρικός τον ομιλητή, ο οποίος δεν χρησιμοποίησε ξένους, προτεστάντας, λατίνους, αθέους, κλπ, τους οποίους αυτός συχνά πυκνά χρησιμοποιεί, διά την τεκμηρίωσιν των λεγομένων του, όπως π.χ. τον Άλμπερτ Καμύ (ο οποίος θεολογώντας κατ’ αυτόν ξεπέρασε ιερείς και αρχιερείς!!!).

Η σχολαστική θεολογία και ο νεοβαρλααμισμός εντός των οποίων ζει ο ποτέ μεγαλόσχημος κληρικός, φυσικώς φυσικότατα τον οδηγεί εμμέσως και αμέσως, να απορρίπτει και τους κατά πνεύμα γενήτορας αυτού και εν αγίοις όντως επαναπαυομένους, οι οποίοι έζησαν την ορθόδοξον θεολογίαν της πίστεως, των θαυμάτων και των γεγονότων, οίτινες σθεναρώς υπερμάχησαν και δι’ αυτήν ταύτην την «Αγίαν Επιστολήν», τεκμηριώσαντες τήν ιστορικήν αλήθειαν και επανεκδόσαντες αυτήν.

(Μήπως και γι’αυτό και για πολλά άλλα χωρεί αμφισβήτησις επειδή οι λαλήσαντες είναι πλέον κεκοιμημένοι, όπως το του αγίου Κοσμά του Αιτωλού, σχετικόν με το μυστήριον του βαπτίσματος, το οποίον εν κατακλείδι σημειώνω;).

Στους καιρούς που ζούμε όλα είναι πιθανά!!!

«Άγιοι ιερείς, πρέπει να έχετε κολυμβήθρας μεγάλας εις τας εκκλησίας, έως οπού να χώνεται όλον το παιδίον μέσα, να κολυμβά οπού να μην μείνει ίσα με του ψύλλου το μάτι άβρεχο, διατί και εκεί προχωρεί ο διάβολος και δια τούτο τα παιδιά σας σεληνιάζονται, δαιμονίζονται, έχουν φόβον, γίνονται κακορίζικα, διατί δεν είναι καλά βαπτισμένα.

Όποιος θέλει να κάμει δια την ψυχήν του από την ευγενίαν σας καμίαν κολυμβήθραν, ας σηκωθή απάνω να του το ειπώ πως πρέπει να την κάμει και να βάλω όλους τους χριστιανούς να τον συγχωρήσουν, να λάβει μίαν συγχώρησιν οπού να έδινε χίλια πουγγιά δεν την εύρισκε Άκου εσύ, παιδί μου, εσύ που θέλης να την κάμης την κολυμβήθραν· να πης του μαστόρου να την κάμη δύο απιθαμές βαθειά από μέσα και μίαν απιθαμήν κάτω πλατειά και απάνω δύο απιθαμές βαθειά πλατειά.

Να έχη δύο δάκτυλα πάτο απουκάτου δια να στέκη. Να της κάμης δύο χερούλια διά να πιάνεται και ένα καπάκι από πάνω δια να σκεπάζεται. Και να είναι όλα χαλκωματένια, να την γανώσης.

Και πες του μαστόρου να γράψη το όνομά σου επάνω δια να μνημονεύεσαι.

Εσείς, παιδιά μου, παρακαλείτε να βαπτίζετε παιδιά· και δεν είναι καλύτερα να κάμετε κολυμβήθραν, να βαπτίζετε χιλιάδες παιδιά, διά να έχετε περισσότερον μισθόν εις την ψυχήν σας;

Και να εξετάζετε όποια εκκλησία δεν έχει να κάμετε.

Και εις την Πολιν να φθάσης να στείλης και πανταχού τον ίδιον μισθόν έχεις. Σας παρακαλώ να ειπήτε και δια τον κυρ Ιωάννην, οπού θέλει να φτιάση μια κολυμβήθραν, να ειπήτε τρεις φορές:

- Ο Θεός συγχωρήσοι και ελεήσοι αυτόν».

Από το βιβλίον «Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτου, Μητροπολίτου Φλωρίνης, Αθήνα 1991»

Συγγχωρήστε με. Καλή και ευλογημένη Τεσσαρακοστή