Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. 06/03 11:47

orthodoxias 1

Του Σεβ. Μητροπολίτου Zιμπάμπουε Σεραφείμ Κυκκώτη


Η Εορτή της Ορθοδοξίας καθιερώθηκε τον ένατο αιώνα με αφορμή την νίκη της ορθής πίστεως (ορθής δόξας > ορθής γνώμης > Ορθοδοξίας), για το θεανθρώπινο πρόσωπο του Ιησού Χριστού και για τη τιμή στους αγίους μας διά των αγίων εικόνων.

Σταδιακά όμως, η εορτή επεκτάθηκε αποκτώντας ιδιαίτερη σημασία, με την έννοια ότι, άρχισε να αποτελεί ανάμνηση της νίκης της Ορθοδοξίας εναντίον κάθε μορφής κακοδοξίας, δηλαδή της κάθε αιρέσεως, και γενικότερα, περιφανή νίκη της Εκκλησίας κατά των ποικίλων αυτής εχθρών.

Η Εορτή της Ορθοδοξίας έχει μεγάλη Θεολογική σημασία για τη ζωή του Χριστιανού, διότι συνδέεται με τη σωτηρία του.

Η προσπάθεια εκ μέρους των αιρετικών να διαστρεβλώσουν και να παραποιήσουν την ορθή χριστιανική διδασκαλία της Εκκλησίας μας, όπως αυτή αποκαλύφθηκε από τον Τριαδικό Θεόν και διδάχθηκε από τον Ιησού Χριστόν, τους αγίους Μαθητές του και τους διαδόχους τους (Αποστολική Διαδοχή), στην πραγματικότητα, ήταν μια απόπειρα να φράξουν τον σωτηριολογικό δρόμο του ανθρώπου, να τον κρατήσουν μακριά από τον Θεόν, μακριά από την εν Χριστώ σωτηρία.

Γι' αυτό πρόσφατα κι ο Μακαριώτατος Προκαθήμενος της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Αλβανίας Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος Γιαννουλλάτος, ως ένας εκ των κορυφαίων Θεολόγων της Ορθοδοξίας για το Ουκρανικό θέμα που ταλαιπωρεί ανεπίτρεπτα ολόκληρη τη παγκόσμια Ορθοδοξία, τονίζει μεταξύ άλλων ότι με την αναγνώριση λαϊκών που ποτέ τους δεν είχαν κανονική χειροτονία, θίγεται το θέμα της κανονικής τάξης της Αποστολικής Διαδοχής.

Κι ο λόγος που η Εκκλησία είναι τόσο αυστηρή είναι ότι οι μη έχοντες κανονική χειροτονία απλώς δεν έχουν την χάριν του Αγίου Πνεύματος και γι' αυτό μας οδηγούν σε σχίσματα και αιρέσεις.

Τα άλλα δύο θέματα που θίγονται με την ουκρανική κρίση, όπως πολύ εύστοχα τόνισε ο άγιος Αλβανίας είναι το θέμα της Θείας Ευχαριστίας (να χρησιμοποιείται ως κοσμικός εκβιασμός για θέματα εκκλησιαστικής κανονικής δικαιοδοσίας) και το θέμα της μη κανονικής λειτουργίας του Συνοδικού Θεσμού της Εκκλησίας για τη λύση εκκλησιαστικών κρίσεων, όπως έγινε με το θέμα των εικονομάχων, που Οικουμενική Ιερά Σύνοδος με τη συμμετοχή της όλης Εκκλησίας έδωσε σωτηριολογική λύση.

Να προσευχόμαστε όλοι μας να φωτίσει ο Θεός αυτούς που ευθύνονται με τη περιπέτεια του ουκρανικού ζητήματος να εργασθούν με αγάπη και ταπείνωση για την προστασία και την ενίσχυση της ορατή ενότητας των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών.

Και εδώ προβάλλει επιτακτικά το αυτονόητον, ο σεβασμός των προκατόχων μας για όσα μας έχουν κληροδοτήσει με τη λειτουργία του θεσμού των Πανορθοδόξων Διασκέψεων που ξεκίνησαν τα τελευταία εξήντα έτη με τη συμμετοχή όλων των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών.

Ο σεβασμός αυτός αποτελεί άλλωστε λειτουργία της κανονικής αρχής της αποστολικής διαδοχής και προληπτικά βιώνουμε με την ενότητα της πίστεως το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας με την κανονική λειτουργία του Συνοδικού θεσμού της Εκκλησίας μας συνεχίζοντας την παράδοση της πρώτης Αποστολικής Συνόδου του πρώτου αιώνα της ζωής της Εκκλησίας μας, ως επίσης και των Οικουμενικών και σημαντικών τοπικών.

Ένας αδελφός άγιος Αρχιερέας, που χαίρει ιδιαιτέρας εκτιμήσεως και σεβασμού απ' όλες τις Τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες, που παλαιότερα διετέλεσε και Πρωτεπιστάτης του Αγίου Όρους, με αγωνία και φόβον Θεού, πρότεινε μια πολύ ενδιαφέρουσα λύση του ουκρανικής κρίσης.

Πρώτον, ότι έφθασε το πλήρωμα του χρόνου για το Αυτοκέφαλο της Ουκρανίας, δεύτερο, πρέπει να χειροτονηθούν με κανονική χειροτονία όσοι ποτέ τους δεν χειροτονήθηκαν με την κανονική τάξη της Ορθοδόξου Εκκλησίας, τρίτο, να αναλάβει επικεφαλής της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας ο κ. Ονούφριος κι Αντιπρόεδρος ο κ. Επιφάνιος.

Ακόμη πρέπει να γίνει και μια κανονική ρύθμιση όπως τόνισε παλαιότερα ο Μακαριώτατος Προκαθήμενος της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Κύπρου κ. κ. Χρυσόστομος Β', εκφράζοντας τη φωνή κι άλλων Προκαθημένων, το Πατριαρχείο της Μόσχας να έχει μια πρόσβαση και πνευματική σχέση με το Αποστολικό του Κέντρο, το Κίεβο.

Η υπόθεση της Ορθοδοξίας είναι θέμα προστασίας και επικρατήσεως της αλήθειας. Η εμφάνιση της κακοδοξίας ήταν προσπάθεια επιβολής του ψεύδους.

Με το ψέμα ο άνθρωπος ούτε οικοδομείται, ούτε και σώζεται. Το σκοτάδι, που τον διακατέχει, γίνεται σκοτεινότερο. Έρχεται η πόρωση. Φθάνουμε σε μορφές ζωής χειρότερες από ζωώδεις, όπως εκείνες των Σοδόμων και των Γομόρρων. Επέρχεται η καταστροφή, ο πόνος κι η δυστυχία.

Μέσα στον σύγχρονο κόσμο της προόδου, αλλά και της αγωνίας, ο ρόλος της Ορθοδοξίας συνεχίζει να αποτελεί ζωντανή ελπίδα για ένα καλύτερο και δικαιότερο κόσμο.

Η ευθύνη και η συνέπεια των χριστιανών προς τις αρχές του Ευαγγελίου, αποτελεί βασική προϋπόθεση για μια πειστική Ορθόδοξη μαρτυρία στον κόσμο που ζούμε.

Καλούμαστε να γίνουμε Απόστολοι του Χριστού, αφού όμως πρώτα μαθητεύσουμε κοντά του, αφήνοντας κατά μέρος τον παλαιόν άνθρωπον της αμαρτίας κι αρχίζοντας να εφαρμόζουμε στη ζωή μας, με αγωνιστικότητα και συνέπεια τις θείες εντολές του Ιησού Χριστού.

Μόνο όταν μετέχουμε της ζωής του Χριστού ζούμε χριστιανικά.

Η Κυριακή της Ορθοδοξίας είναι και εορτή αυτών, που παραμένουν σημαιοφόροι και πρωτοπόροι στον αγώνα και στην μαρτυρία της Ορθοδοξίας στον σύγχρονον κόσμο, κι όλως ιδιαιτέρως όσους έχει καταξιώσει ο Θεός να διακονούν την Ορθόδοξη Ιεραποστολή και όσους την στηρίζουν με κάθε τρόπο ως να είναι στη πρώτη γραμμή της Ιεραποστολής.

Η χάρις του Θεού υπάρχει και λειτουργεί μέσα μας, όταν η ζωή μας πλησιάζει τη ζωή του Χριστού.

Με την άξια συμμετοχή μας στο Μυστήριο της Θείας Κοινωνίας όλος ο κόσμος γίνεται σώμα μας. Αυτή είναι κι η μυστική ορθόδοξη διάσταση της θείας χάριτος.

Να νοιώθουμε και να ζούμε τα προβλήματα του κόσμου ως δικά μας.

Η χάρις του Θεού υπάρχει μέσα μας, όχι μόνο όταν μιλάμε καλά για θεολογικά θέματα, αλλά όταν νοιώσουμε μέσα μας μια εσωτερική βελτίωση.

Η ζωή μας είναι χρόνος μετανοίας.

Για να έχουμε συνείδηση των ορίων μας και των αδυναμιών μας και της μη τελειοποιήσεώς μας, πρέπει να συγκρίνουμε τους εαυτούς μας με το Πρόσωπο του Ιησού Χριστού.

Ό,τιδήποτε γίνεται χωρίς να υπάρχει πίστη στον Ιησού Χριστόν, υπάρχει ο κίνδυνος να διαπράξουμε αμαρτία. Να ζεις χριστιανικά σημαίνει να συμπεριφέρεσαι καθώς πρέπει, όπου και να βρίσκεσαι.

Η ζωή του πιστού «κέκρυπται» στη ζωή του Ιησού Χριστού, όταν μετέχουμε της ζωής του, όταν μιμούμαστε την ζωή του και τα έργα του.

Όταν αγαπούμε όλους τους ανθρώπους και κάνουμε το καλύτερο γι' αυτούς.


***Οι αναφορές στο θέμα της Ουκρανίας είναι προσωπικές θέσεις.

Την επίσημη θέση του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας εκφράζει ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος Β' εν Συνόδω.

Εμφανίσεις: 300673
Γίνετε ενεργά η πηγή του Romfea.gr! Στείλτε ειδήσεις και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]
FOLLOW ROMFEA: