Δρ. π. Απόστολος Καβαλιώτης (Αρχιμανδρίτης) στην Romfea.gr

Η Ορθοδοξία μας έχει τη χαρά να γιορτάζει μέσα σε λίγες μόνο ημέρες μετά τον οικουμενικό πατριάρχη Βαρθολομαίο τα ονομαστήρια μιας άλλης μεγάλης εκκλησιαστικής προσωπικότητας η οποία τιμά με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της έναν σπουδαίο επίσης ιερατικό θρόνο, αυτόν της Αρχιεπισκοπής Αθηνών και Πάσης Ελλάδος.

Ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος άγει σήμερα την ονομαστική εορτή του, ημέρα τιμής του ομωνύμου αγίου, ο οποίος άσκησε στο δεύτερο μισό του 4ου και στην πρώτη εικοσαετία του 5ου αι. σημαντικότατο εκκλησιαστικό έργο, που προσέλαβε και έντονο κοινωνικό χαρακτήρα.

Εκκλησία, ξενώνας για τους προσκυνητές των Αγίων Τόπων, σχολείο και δύο μονές, όλα έργα υπό την σεβαστή καθοδήγηση και εποπτεία του, μαρτύρησαν από πολύ νωρίς ότι η Εκκλησία οφείλει να μεριμνά για τις ανάγκες των ανθρώπων, ώστε εκείνοι απερίσπαστοι να μπορούν να πλησιάσουν πνευματικά και αγαπητικά τον Θεό.

Πολύ μεγάλη η αντιστοιχία των υπέρ ανθρώπου έργων του Ιερωνύμου εκείνου και του σύγχρονου Ιερωνύμου, που επίσης θεωρεί την Εκκλησία ως τον τόπο αναζήτησης νοήματος για την ανθρώπινη ύπαρξη, ως μια πηγή ευεργεσιών για τους συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη, με επίκεντρο μάλιστα των ευγενικών χειρονομιών της την ίδια την οικογένεια.

Αλλά και πολύ μεγάλη η σιωπή που κρατά και η ταπεινότητα που επιδεικνύει, καθώς ακολουθεί πιστά και χωρίς παρεκκλίσεις αυτό που πρεσβεύει και έχει ο ίδιος με σαφήνεια διατυπώσει: Αφήστε να μιλήσουν τα έργα, δεν χρειάζεται να μιλάμε εμείς.

Και τα έργα στα οποία αναφέρεται είναι τέτοια που πολλοί δεν γνωρίζουν και πολλοί άλλοι ίσως επιμένουν συστηματικά να ξεχνούν. Θα τους τα θυμίσουμε εμείς.

Όποιος έχει ισχυριστεί ότι ο Αρχιεπίσκοπος δεν παίρνει θέση απέναντι στα κοινωνικά θέματα, ας θυμηθεί ότι το 2011 συστάθηκε κατόπιν πρωτοβουλίας του η Μικτή Επιτροπή Εκκλησίας – Πολιτείας και βρίσκεται έκτοτε στη θέση της ώστε να συζητούνται θέματα κοινού ενδιαφέροντος ανάμεσα σε σημαίνοντα εκκλησιαστικά και πολιτικά πρόσωπα.

Και όποιος θεωρεί το κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο της Εκκλησίας περιττό ή ασήμαντο μπροστά στα ποιμαντικά της καθήκοντα, ας σταθεί όρθιος όσο χιλιάδες άποροι συμπολίτες μας βρίσκουν ανακούφιση στα οργανωμένα συσσίτιά της και ας διαπιστώσει την ευγνωμοσύνη στα πρόσωπά τους για το θεάρεστο έργο ενός εκκλησιαστικού ηγέτη που πρώτον θεωρεί το έργο αυτό ως συλλογική προσπάθεια της κοινωνίας και δεύτερον έχει σημειώσει ότι όσοι έχουν επιφορτισθεί με την τέλεση κοινωνικού έργου δεν βρίσκονται στη θέση του για να επωφελούνται οι ίδιοι αλλά για να ικανοποιούν τις ανάγκες του κοινωνικού συνόλου.

Ή ας καθίσει ανάμεσα στα ερείπια των σεισμόπληκτων κατοικιών της Μυτιλήνης δηλώνοντας ότι η Αποστολή πρέπει να πάψει να παρέχει ανθρωπιστική βοήθεια δεκάδων τόνων τροφίμων και εμφιαλωμένου νερού, ακόμα και ρουχισμού για την κάλυψη των άμεσων αναγκών των δυστυχισμένων συνανθρώπων μας.

Ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος δεν λέει πολλά, μιλούν όμως γι’ αυτόν τα ίδια του τα έργα: τα οικοτροφεία, το ορφανοτροφείο της Θήβας, οι στέγες ηλικιωμένων στη Θήβα κα τη Λιβαδειά, τα συσσίτια απόρων στα οποία μπορούν να ανακουφίζουν την πείνα τους ακόμα και οι οικονομικοί μετανάστες, η σύσταση και λειτουργία του προγράμματος «Η Εκκλησία στους δρόμους», ο παιδικός σταθμός στο Δήλεσι της Βοιωτίας, το Κέντρο Επανένταξης Ψυχικώς Πασχόντων στη Λιβαδειά, το Εκπαιδευτήριο Δημιουργικής Απασχόλησης Παίδων με Ειδικές Ανάγκες στην ίδια πόλη, το Κέντρο Ημέρας και Εκπαίδευσης αυτιστικών παιδιών στην περιοχή της Κυψέλης, το Κέντρο Πρόληψης για τα ναρκωτικά, οι συμβουλευτικοί σταθμοί, το Καρέλλειο Ίδρυμα στο Χαλάνδρι, μια πρότυπη μονάδα αντιμετώπισης της νόσου Alzheimer και των συναφών παθήσεων, οι ιδιόκτητες κατασκηνώσεις της Αρχιεπισκοπής Αθηνών και τόσα άλλα. Μιλούν και οι προσπάθειές του για την πνευματική ανάταση των συνανθρώπων μας, με παραδείγματα όπως η δημιουργία του Πολιτιστικού Κέντρου της Αρχιεπισκοπής Αθηνών στην περιοχή του Ρουφ, η κατασκευή του Συνοδικού Πολιτιστικού Κέντρου στο Συνοδικό Μέγαρο, το Ίδρυμα Ποιμαντικής Επιμόρφωσης, η Βιβλιοθήκη Αρχιεπισκοπής Αθηνών και η δημιουργία ιστοχώρου της Αρχιεπισκοπής.

Δικαίως ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος της Ελλάδος έχει χαρακτηρισθεί ως «πρωθιεράρχης ψύχραιμος, γαλήνιος, συνετός και ολιγόλογος» και ίσως καμιά φορά προκαλεί έκπληξη η απόφασή του να μιλήσει και να πάρει θέση απέναντι σε ζητήματα που για πολλούς θα χαρακτηρίζονταν «πολιτικά».

Όπως όμως έχει ο ίδιος δηλώσει, αυτά τα λένε εκείνοι που δεν ξέρουν τα πράγματα και ισχυρίζονται ότι «η Εκκλησία μπαίνει στην πολιτική, έρχεται και διεκδικεί μέρος εξουσίας.

Αυτοί οι άνθρωποι κάνουν μεγάλο λάθος, όπου και να ανήκουν, γιατί μας το έχει απαγορεύσει ο ίδιος ο Χριστός … «Αγωνιζόμαστε για τον λαό, προσπαθούμε να κάνουμε ό,τι μπορούμε, αναξίως και ανεπιτυχώς πολλές φορές, αλλά χωρίς τέτοιες επιδιώξεις».

Λόγια που διατρανώνουν για μια φορά ακόμα την ταπεινότητά του και δικαιολογούν τη διάρρηξη της σιωπής που ζητά να κρατά πρεσβεύοντας ότι τα έργα μένουν ενώ τα μεγάλα λόγια εξανεμίζονται.