Μιά χορωδία μέ συναυλίες στό Πανελλήνιο, στήν Κύπρο καί στή Γαλλία, ἡ ἀναγνωρισμένη Χορωδία Ἱεροψαλτῶν Ν. Κιλκίς “Πέτρος ὁ Γλυκύς” παρουσίασε καί στόν Ἐνοριακό Ναό Ἁγίας Τριάδος Πολυκάστρου, τήν Τετάρτη 5 Ἀπριλίου τό βράδυ, μουσική συναυλία μέ ὕμνους τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος. Στή χορωδία συμμετέχουν ἱεροψάλτες ἀπό τίς δύο Μητροπόλεις τοῦ Νομοῦ-Π.Ε. Κιλκίς, ἀπό τότε πού ἱδρύθηκε, μέ συμμετοχική ἀνανέωση μέχρι σήμερα.

Ἡ μελισματική καί ψαλμωδική ἀρτιότητα τοῦ συνόλου τῆς βασικῆς Χορωδίας (ὅπως καί τῶν ἐπιμέρους ψαλμωδῶν σέ μονωδικά παρένθετα), ἡ λυρική καί μυσταγωγική ἀφηγηματική ἑρμηνεία τῶν λατρευτικῶν ὕμνων ἀπό Κιλκισιώτισσα συνεργάτιδα, ἡ συμμετοχή τέλος τῆς Γυναικείας χορωδίας τοῦ Ἐνοριακοῦ Ναοῦ Ἁγίου Δημητρίου Κιλκίς μέ τήν παραδοσιακή συλλογική “μονοφώνηση” τῶν Ἐγκωμίων, ὅλα ἀπετέλεσαν κυριολεκτικά μιά κατανυκτική καί συναρπαστική εἰσόδευση γιά τούς συμπαρόντες στό μυσταγωγικό καί λατρευτικό κλίμα τῆς ἐρχόμενης Μεγάλης Ἑβδομάδος.

Μετά τήν εἰσαγωγική παρουσίαση τοῦ ἱεροψάλτη και συγγραφέα κ. Εὐάγγελου Μαυρογόνατου, παρακλήθηκε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Δημήτριος νά ἀπευθύνει χαιρετισμό.

Παραβρέθηκαν ἐκπρόσωπος τῆς γειτονικῆς Μητροπόλεως Πολυανῆς & Κιλκισίου ὁ Πρωτοσυγκελλεύων ἀρχιμ. Ἐπιφάνιος Θεοδωρίδης, ὁ Δήμαρχος Παιονίας κ. Κωνσταντίνος Σιωνίδης, ἡ Πρόεδρος τοῦ Δημ. Συμβουλίου κα Γαρυφαλλιά Καρβουνιάρη, στελέχη τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, κληρικοί καί λαϊκοί.

Μέ τό πέρας τῆς συναυλίας, ὁ Σεβασμιώτατος συνεχάρη και εὐχαρίστησε τίς χορωδίες καί προσέφερε ἀναμνηστικά στούς χοράρχες, στόν πρόεδρο τοῦ Συλλόγου καί στήν ἀφηγήτρια.

Ἀκολούθως προσφέρθηκε δεξίωση στήν παρακείμενη Ἐνοριακή αἴθουσα.

***
Λόγος τοῦ Σεβασμιωτάτου στούς κυρίως βοηθούς τῆς θείας λατρείας

“Εὐθυμεῖ τις; Ψαλλέτω» συμβουλεύει ὁ μέγας ἀπόστολος Παῦλος.

Εἶναι ἐκεῖνος πού ἀναγκάζεται νά ἐξομολογηθεῖ στούς Κορινθίους (στή Β΄ ἐπιστολή του) ὅτι ἀνῆλθε “μέχρι τρίτου οὐρανοῦ” καί ἄκουσε “ἄρρητα ρήματα” (ἀποκαλύψεις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος).

Βεβαίως, αὐτό τό “μέχρι τρίτου οὐρανοῦ” ἀπηχεῖ τήν ἑβραϊκή (καί ὄχι μόνο) αἴσθηση: περί πρώτου οὐρανοῦ (ἡ ἀτμόσφαιρα τῆς γῆς, τά σύννεφα κ.λπ., ἕνα ἡμισφαίριο γύρω ἀπό τή γῆ, ὅπως νόμιζαν τότε)· περί δευτέρου οὐρανοῦ (ὅπου εἶναι τά οὐράνια σώματα, ἥλιος, σελήνη, ἄστρα)· ὅσο γιά τόν “τρίτο οὐρανό” εἶναι ὁ χῶρος τῆς Χάριτος, ὁ χῶρος τῶν Ἀγγέλων καί τῶν Δικαίων, ὅπου ἐπαναπαύεται ὁ ἄκτιστος Θεός, ὅπου εἶναι ὁ θρόνος τοῦ Θεοῦ. Αὐτή ἡ ἀρίθμηση καί ἡ κατανομή δέν ἔχει ἀληθινό θεολογικό ἀντίκρισμα. Ἡ ἄκτιστη βασιλεία τοῦ Θεοῦ δέν ἔχει “πατώματα” οὔτε “ὀρόφους”. Οἱ ἀριθμήσεις εἶναι μιά “γλωσσική διατύπωση” γιά μᾶς, αὐτό πού μποροῦμε νά καταλάβουμε ἐμεῖς.

Ὁ μέγας Ἀπόστολος τῶν ἐθνῶν ἤθελε νά μιλήσει γιά τίς θεῖες ἐμπειρίες του. Καί τό πράττει αὐτό, μιλώντας τή γλώσσα πού μποροῦσαν νά καταλάβουν οἱ ἐξ Ἰουδαίων Χριστιανοί. Ἔκανε “μετάφραση ποιμαντική” στά μέτρα τῆς κοσμολογίας καί τῆς θεολογίας τῶν ἀνθρώπων τῆς ἐποχῆς του.

Ἀργότερα, οἱ Πατέρες θά ἀναλύσουν τή σημασία ὅλων αὐτῶν τῶν ἐκφράσεων. Οἱ Καππαδόκες Πατέρες (Βασίλειος, Γρηγόριος ὁ Θεολόγος καί Γρηγόριος Νύσσης), ὁ ἅγιος Μάξιμος ὁ ὁμολογητής, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμάς… καί ἄλλοι Ἅγιοι… θά μιλήσουν γιά τόν ἄκτιστο καί ἀπερινόητο καί ἀπερίληπτο “χῶρο” τῆς θείας βασιλείας (πού δέν εἶναι “χῶρος”, ἀλλά εἶναι ἡ ἄκτιστη παρουσία, ἡ ἄκτιστη βασιλεία τοῦ Θεοῦ).

Ἄς ἐπανέλθουμε ὅμως στόν ἀπόστολο Παῦλο. Μιλώντας ὁ ἀπόστολος Παῦλος γιά τίς θεοπτικές ἐμπειρίες του, γιά “τά ἄρρητα ρήματα” (γιά τίς θεῖες ἀποκαλύψεις, γιά τή θεωρία τοῦ Θεοῦ, γιά τή μέθεξη τοῦ Θεοῦ)… “ἐκαυχᾶτο” ὄχι γιά τόν ἑαυτό του, ἀλλά γιά τό Θεό, γιά αὐτό πού τοῦ χάρισε ὁ Θεός. “Ὑπέρ τούτου καυχήσομαι, ὑπέρ ἐμαυτοῦ δέ οὐ καυχήσομαι”.

“Ὑπέρ τούτου” εἶναι ὁ Παῦλος τοῦ Χριστοῦ, ὁ Ἀπόστολος τῆς Ἐκκλησίας, ὁ Κεκλημένος τοῦ Θεοῦ, ἕνα “μέγεθος” ἀνθρώπου πού ἑνώθηκε μέ τόν Θεάνθρωπο καί ἔλεγε «Ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δέ ἐν ἐμοί (ὁ) Χριστός».

Σ᾽ αὐτό τό “μέγεθος” ἀνθρώπου μᾶς συγκαλεῖ ὅλους ἡ θεία λατρεία τοῦ ζῶντος Θεοῦ. Γι᾽ αὐτό λειτουργοῦμε. Γι᾽ αὐτό ψέλνουμε. Γι᾽ αὐτό ἀκοῦμε τούς ὕμνους. Γι᾽ αὐτό ζοῦμε ἐκκλησιαστικά.

Γιά νά προσφέρουμε ἐκκλησιαστικά τόν ἑαυτό μας στό Χριστό.

Γιά νά γίνουμε αὐτό πού ἔγινε ὁ Χριστός γιά μᾶς, ὅπως θεολογεῖ τόσο τολμηρά ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος: «Γίνωμεν θεοί δι᾽ Αὐτόν, ὅπως ἔγινε Αὐτός γιά μᾶς ἄνθρωπος» (πού σημαίνει νά ἐπιλέξουμε τήν κοινωνία Του, τή χαρίτωση καί τή θέωση πού μᾶς χαρίζει μέ τήν ἐκκλησιαστική ταυτότητα καί τήν ἐκκλησιαστική λατρεία καί ζωή).

Ὁ θεοπτικός Ἅγιος τῆς ἐποχῆς μας, ὁ ἅγιος Πορφύριος, ζοῦσε μέ τούς ὕμνους, χαιρόταν τούς ὕμνους, ἀνοιγόταν μέ τούς ὕμνους στόν “τρίτο οὐρανό” τοῦ Θεοῦ (στήν ἄκτιστη βασιλεία Του) καί στή γῆ τοῦ Θεοῦ (στήν ἐκκλησιαστική μέθεξη τοῦ Θεοῦ).

Ὅταν λέει ὁ ἀπόστολος Παῦλος «Εὐθυμεῖ τις; Ψαλλέτω», αὐτό ἐννοεῖ γιά τά χρόνια του.

Μήν κλείνεστε στόν ἑαυτό σας. Ἀνοιχθῆτε στό Θεό, ψέλνοντας. Πιάσετε “τή γραμμή” τοῦ τρίτου οὐρανοῦ, “τή γραμμή” τῶν Ἀγγέλων, πού χαίρονται μέσα στή χάρη τοῦ Θεοῦ καί γι᾽ αὐτό συνεχῶς ὑμνολογοῦν τό Θεό.

Κι ἐμεῖς θά λέγαμε σήμερα: Εἶναι κάποιος χριστιανός χαρούμενος; Νά ψέλνει στό Θεό, στήν Παναγία, στούς Ἁγίους. Νά πιάνει “γραμμή” μέ τό Θεό. Αὐτό ἦλθαν νά μᾶς χαρίσουν οἱ ἱεροψάλτες μας ἀπό ὅλο τό Ν. Κιλκίς, ἀπό τή Μητρόπολη Κιλκισίου κι ἀπό τή δική μας Μητρόπολη, ὅσοι συμμετέχουν στή χορωδία ἱεροψαλτῶν “Πέτρος ὁ Γλυκύς”.

Νά μεταφέρετε, π. Ἐπιφάνιε, τήν φιλαδελφία μας στό Σεβασμιώτατο ἅγιο Κιλκισίου κ. Βαρθολομαῖο, μέ τήν εὐχή τοῦ ὁποίου συμμετέχουν οἱ ἱεροψάλτες στό “γεγονός” καί στό “μυστήριο” τῆς Ἐκκλησίας.

Δέν εἶναι μόνο ἡ τέλεια καί ὄμορφη καί σπουδαία μουσική τους ἀπόδοση. Πιό πολύ ἀπό τήν μουσική ἀπόδοση εἶναι ἡ καρδιά τους, πού τόσα χρόνια ψέλνει τό Θεό. Ἡ καρδιά τους, πού τόσα χρόνια γίνεται “ἀνθρώπινη ἀγγελική χορωδία” καί ὑμνολογεῖ τό Θεό.

Ὁ καθένας τους εἶναι ἱεροψάλτης, ὑπηρετεῖ τή λατρεία τοῦ Θεοῦ σέ κάποιο Ναό. Ὁπότε σήμερα ὁ καθένας τους “μεταφέρει” ἐδῶ σέ μᾶς “τό λατρευτικό ἦθος” μιᾶς Ἐνορίας, κληρικῶν καί λαϊκῶν. Καί ὅλοι μαζί μᾶς βοηθοῦν νά σκεφθοῦμε πόσο ὄμορφα εἶναι στή βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Ἀφοῦ εἶναι τόσο ὄμορφη αὐτή ἡ ὑμνωδία τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ ἐπί γῆς.

Ἐσεῖς ὅμως τά ζῆτε. Σᾶς εὐχαριστοῦμε γι᾽ αὐτήν τήν πνευματική-μυσταγωγική ἀναψυχή πού θά μᾶς χαρίσετε. Ὁ Θεός νά σᾶς εὐλογεῖ γιά τή μελωδία τῶν καρδιῶν σας. Γιά τήν προσευχή τῶν καρδιῶν σας. Γιά τήν λατρευτική ἔμπνευση τῶν καρδιῶν σας. Γιά τόν ἀδελφικό σας κόπο, νά τά μοιρασθῆτε ὅλα αὐτά μέ μᾶς. Ὅπως τά μοιράζεσθε ―γιά χρόνια― μέ τόσους ἀδελφούς μας, κληρικούς καί λαϊκούς.

Ἡ ψαλμωδία (ὅταν συνεπαίρνει τόν ψάλτη καί τούς πιστούς, ὅταν γεννᾶ κατάνυξη ἤ ὅταν γεννιέται ἀπό τήν κατάνυξη) ἑνώνει τούς ψάλλοντες καί τούς ἀκούοντες σέ μιά “διάρκεια” θείας λατρείας, πού γίνεται κοινωνία Θεοῦ.

Ἐνθυμοῦμαι τή μακαριστή μητέρα μου Ἰωάννα. Ἄνθρωπος μέ λατρευτική φλόγα γιά τό Χριστό μας. Μελετοῦσε ἀπό τό πρωτότυπο τήν Ἁγία Γραφή, τούς Πατέρες, τά λειτουργικά κείμενα. Καί μοῦ ἔλεγε πώς οἱ ψάλτες πού ζοῦν τά ψαλλόμενα εἶναι οἱ πιό εὐλογημένοι τοῦ πληρώματος, ἐνῶ ἐκεῖνοι πού ναρκισσεύονται μέ τή μελωδία εἶναι οἱ πιό δυστυχισμένοι…

Γιά τήν πνευματική ἀναψυχή ἐνόψει τῆς Μεγάλης Ἐβδομάδος, πάντα εὐλογημένοι νά εἶστε.

Ἡ χάρη τοῦ ὑμνουμένου καί λατρευομένου Κυρίου μας εἴη μετά πάντων ὑμῶν. Καλήν Ἀνάσταση.

† Ὁ Γουμενίσσης, Ἀξιουπόλεως καί Πολυκάστρου Δημήτριος

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ