Κορωνείας Παντελεήμων «Όλα με την αγάπη καταξιώνονται»

Την Κυριακή Ε ´ Λουκά ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Ορθρο και προέστη της Θείας Λειτουργίας στον Ιερό Ναό Αγίας Άννης (Περιβολίων) Ταύρου πλαισιωμένος από τον εκλεκτό προϊστάμενο Πρωτοπρ. Σπυρίδωνα Οικονομίδη.
1. Την σημερινή ημέρα, είπε ο Σεβασμιώτατος, που η Εκκλησία τιμά τους Αγίους Αναργύρους Κοσμά και Δαμιανό τους εξ Ασίας (γιατί υπάρχουν και άλλα δυο ζεύγη, εκ Ρώμης και εξ Αραβίας) διαβάζεται η γνωστή περικοπή της Α' προς Κορινθίους επιστολής του Αποστόλου Παύλου, που αναφέρεται στην αγάπη (κεφ. ιγ, 1 - 7).
Προφανώς γιατί οι εορταζόμενοι Άγιοι σκόρπιζαν την αγάπη με την ιατρική τους προσφορά στους ασθενούντες και μάλιστα «αναργύρως», χωρίς αμοιβή.
Και όπου δεν επαρκούσε η επιστημονική τους βοήθεια, βοηθούσε η προσευχή τους.
Και μέχρι σήμερα επεμβαίνουν και βοηθούν με τις πρεσβείες τους.
Για την αγάπη, λοιπόν, ο λόγος. Ο Απόστολος Παύλος την τοποθετεί στην υψηλότερη κορυφή.
Πάνω από την γνώση, πάνω από την πίστη και πάνω ακόμη και από την θυσία.
2. Η γνώση είναι κάτι χρήσιμο και αξιοθαύμαστο. Όμως ο Απόστολος τονίζει «και αν έχω πάσαν την γνώσιν.....αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί» (Α Κοριν. ιγ, 2).
Η γνώση «φυσιεί»,μπορεί να κάνει τον άνθρωπο «φυσιωμένο» δηλ. εγωϊστή, που έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του.
Και ασχέτως τούτου η γνώση, όταν δεν συνοδεύεται από την αγάπη, μπορεί να γίνει και επικίνδυνη.
Το βλέπουμε σήμερα,όταν οι επιστημονικές κατακτήσεις χρησιμοποιούνται, πολλές φορές, για την κατασκευή όπλων μαζικής καταστροφής!
Για να επιβεβαιωθεί η άποψη του Αποστόλου ότι χωρίς την αγάπη η γνώση είναι «κύμβαλον αλαλάζον», που μπορεί να σημαίνει και όλεθρο.
3. Η πίστη είναι βασική και θεμελειώδης για τον άνθρωπο,τον χριστιανό. Αφού με την πίστη οδηγείται στην Εκκλησία και γίνεται μέλος του Σώματος του Χριστού βαπτιζόμενος.
Άνθρωπος, που απορρίπτει την πίστη, αποξενώνεται από τον Θεό.
Άλλά και η πίστη μόνη, χωρίς να συνοδεύεται από την αγάπη, δεν φθάνει γιατί «και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε όρη μεθιστάνειν, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί» (ενθ ανωτ.).
Άλλωστε πιστεύω στον Θεό, σημαίνει αγαπώ τον Θεό. Και αγαπώ τον Θεό σημαίνει αγαπώ τον άνθρωπο.
Γι' αυτό χωρίς την αγάπη η γνησιότητα της πίστεως αμφισβητείται.
4. Αλλά ο Απόστολος κατά ένα σχήμα υπερβολής, θα λέγαμε, τοποθετεί την αγάπη και πάνω από την θυσία.
Μπορεί να υπάρχει θυσία χωρίς αγάπη; Όμως ο Απόστολος Παύλος επιμένει: «και εάν ψωμίσω πάντα τα υπάρχοντά μου και εάν παραδώ το σώμα μου ίνα καυθήσομαι, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ωφελούμαι» (Α' Κοριν. ιγ, 3).
Αναφέρει δηλ. και την διάθεση των υπαρχόντων στους φτωχούς («ψωμίζω = τα κάνω ψωμί και τα μοιράζω) και την θυσία της ζωής ακόμα ως άνευ αξίας χωρίς την αγάπη!
Πυρ, φωτιά, που πάνω της καίγεται, αναλύεται και γίνεται ευπρόσδεκτο το θυμίαμα της θυσίας, είναι η αγάπη!
Το μήνυμα είναι: Όλα χωρίς την αγάπη μηδενίζονται. Και όλα με την αγάπη καταξιώνονται!




















