Μὲ λαμπρότητα καὶ μὲ συμμετοχὴ ἑκατοντάδων πιστῶν, οἱ ὁποῖοι συρρέουν κατὰ ἑκατοντάδες γιὰ νὰ προσκυνήσουν τὴν χαριτόβρυτη εἰκόνα τῆς Παναγίας Σουμελιώτισσας, τελέστηκε σήμερα ὁ Ὄρθρος καὶ ἡ Κυριακάτικη θεία Λειτουργία προεξάρχοντος τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Χριστοδούλου Μετετζίδη, ἐφημερίου τοῦ Ἱεροῦ προσκυνήματος Παναγία Σουμελᾶ συμπαραστατουμένου ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς τοῦ Ναοῦ, Αἰδεσιμολογιώτατο Πρωτ. π. Θεμιστοκλῆ Χριστοδούλου, Προϊστάμενο τοῦ Ναοῦ, τὸν Αἰδεσιμολογιώτατο Πρωτ. π. Γεώργιο Καλποῦζο, καὶ τὸν πρεσβύτερο π. Σπυρίδωνα Βίτση.

Τὸν θεῖο λόγο κήρυξε ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π. Χριστόδουλος Μετετζίδης, ὁ ὁποῖος ἀναφερόμενος στὴν εὐαγγελικὴ περικοπὴ τῆς ἡμέρας εἶπε ὅτι ἡ θεία Λειτουργία εἶναι τὸ κέντρο τῆς ὀρθοδόξου ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς, διότι σὲ κάθε θεία Λειτουργία τελεῖται τὸ μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας καὶ κάθε πιστὸς καλεῖται νὰ γίνει σύσσωμος καὶ σύναιμος Χριστοῦ.

Ἀναλύοντας καὶ ἑρμηνεύοντας στὴν συνέχεια τὴν παραβολὴ τοῦ Βασιλικοῦ Δείπνου, ἀνέφερε ὅτι στὸ σημερινὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα ἡ θεία Λειτουργία παρομοιάζεται μὲ Δεῖπνο μέγα, στὸ ὁποῖο καλοῦνται οἱ πιστοί, μὲ μιὰ πρόσκληση ἀπὸ τὸν Χριστὸ διαρκῆ καὶ ἐπαναλαμβανόμενη. Ὅμως λίγοι ἀνταποκρίνονται στὴν πρόσκληση αὐτή.

Οἱ περισσότεροι ἐπικαλοῦνται λόγους φθηνοὺς καὶ τετριμμένους τονίζοντας ὅτι μέσα στὴν ἑβδομάδα διαθέτουμε τὸν χρόνο μας γιὰ ὅλα, ἀλλὰ δὲν διαθέτουμε τὸν ἐλάχιστο χρόνο γιὰ τὶς ἀνάγκες τῆς ψυχῆς μας. Ἰδιαίτερα στάθηκε στὴν πρόφαση τῆς ἐποχῆς γιὰ τὴν δικαιολόγηση τῆς ἀποχῆς ἀπὸ τὴν ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ σχετίζεται μὲ τὰ πρόσωπα καὶ τὶς συμπεριφορὲς τῶν κληρικῶν. Ὅμως, ὑπογράμμισε ὁ π. Χριστόδουλος, αὐτὴ ἡ ἄποψη συγχέει τὸν Θεὸ μὲ τοὺς ἀνθρώπους.

Ἡ σωτηρία μας, τόνισε, δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἀναξιότητα ἢ τὴν ἀξιωσύνη τῶν κληρικῶν. Οἱ ὅποιες ἀτέλειες τῶν κληρικῶν δὲν ἀλλάζουν τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή, ἡ ὁποία βεβαιώνεται μέσα στὸ γεγονὸς τῆς Ἐκκλησίας.

Ἡ πνευματικὴ ζωὴ εἶναι ὑπόθεση προσωπική, εἶναι σχέση ἐμπιστοσύνης μεταξὺ Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων. Ὁ κάθε κληρικός, παρὰ τὴν ἀναξιότητά του, εἶναι ἐφοδιασμένος μὲ ἐξουσίες ὑπερφυσικὲς καὶ πνευματικές, ποὺ ἀποβλέπουν στὴν πνευματικὴ ὁλοκλήρωση τοῦ ἀνθρώπου.

Στὴν ἐποχή μας ἡ βίωση τῆς ζωῆς τοῦ Χριστοῦ θεωρεῖται ὀπισθοδρόμηση, ἡ ἐπιλογὴ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐμπειρίας θεωρεῖται αἰτία κομπλεξισμοῦ καὶ μειονεξίας. Ὅμως ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς θεώρησης εἶναι ἡ ἔκπτωση τοῦ σύγχρονου ἀνθρώπου σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα.

Κλείνοντας τὴν ὁμιλία του ὁ π. Χριστόδουλος τόνισε ὅτι ἂν ἡ θεία Λειτουργία δὲν γίνει τὸ κέντρο τῆς ζωῆς τοῦ σύγχρονου ἀνθρώπου, δὲν θὰ μπορέσει νὰ ἀναγεννηθεῖ, νὰ ξεπεράσει τὴν ἀνισοροπία, τὸ κενὸ καὶ τὸν θάνατο καὶ προέτρεψε τοὺς πιστοὺς νὰ παραμείνουν ἑνωμένοι μὲ τὴν Ἐκκλησία, ὅπου οἱ ἄνθρωποι σώζονται.

Στὸ τέλος τῆς θείας λειτουργίας ἐλιτανεύθησαν ἐντὸς τοῦ Ναοῦ τὰ λεἰψανα τοῦ Ἁγ. Ἐλευθερίου καὶ τῆς μητρός του Ἁνθίας καὶ ἐναπετέθησαν σὲ γυάλινη προθήκη πρὸς προσκύνηση τῶν πιστῶν.

Στὶς 12:00 ἐψάλη Ἱερὰ Παράκληση στὸν Ἅγιο Ἐλευθέριο καὶ τὴν μητέρα του Ἀνθία.

Στὶς 6:30 μ.μ. καὶ ἐν μέσῳ τῆς λαοθἀλασσας ποὺ κατέκλυζε ἀπὸ τὸ πρωὶ τὸν Ναὸ τοῦ Ἁγ. Ἐλευθερίου-ὁδοῦ Ἀχαρνῶν τελέστηκε μὲ λαμπρότητα καὶ μεγαλοπρέπεια καὶ σὲ κλῖμα θρησκευτικῆς κατάνυξης ὁ Μέγας Ἀρχιερατικὸς Ἑσπερινὸς χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης καὶ Καμπανίας κ. Παντελεήμονος, συμπαραστατούμενος ἀπὸ μιὰ μεγαλόπρεπη καὶ ἐπιβλητικὴ χορεία κληρικῶν, τὸν Πανοσιολογιώτατο Ἀρχιμανδρίτη π. Παντελεήμονα Παπαεμμανουήλ, Καθηγούμενο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παναγίας Σουμελᾶ, τὸν Πανοσιολογιώτατο Ἀρχιμανδρίτη π. Χριστόδουλο Μετετζίδη, ἐφημέριο Ἱ. Μ. Παναγίας Σουμελᾶ, τὸν Πανοσιολογιώτατο Ἀρχιμανδρίτη π. Χερουβεὶμ Μεστολυση, Προϊστάμενο τοῦ Ἱ. Ν. Ἁγ. Νικολάου Ἀνακάσης, τὸν Πανοσιολογιώτατο Ἀρχιμανδρίτη π. Προκόπιο Βροντάκη, ἐφημέριο τοῦ Ἱ.Ν. Ἁγ. Πολυκάρπου Βοτανικοῦ, τὸν Πανοσιολογιώτατο Ἀρχιμανδρίτη π. Ἀλέξιο Σάπικα, ἐφημέριο τοῦ Ἁγ. Νικολάου ὁδοῦ Ἀχαρνῶν, τὸν Πανοσιολογιώτατο Ἀρχιμανδρίτη π. Ἀνανία Κρίππα, ἐφημέριο Ἱ.Ν. Ἁγ. Νικολάου ὁδοῦ Ἀχαρνῶν, τὸν Πανοσιολογιώτατο Ἀρχιμανδρίτη π. Ἀγαθάγγελο Μαμία, ἐφημέριο τοῦ Ἱ.Ν. Ἁγ. Δημητρίου Ὅπλων, τὸν Πανοσιολογιώτατο Ἀρχιμανδρίτη π. Βησσαρίωνα Παππᾶ, ἐφημέριο τοῦ Ἱ.Ν. Τιμίου Προδρόμου Νέου Βουτζᾶ, τὸν Πανοσιολογιώτατο Ἀρχιμανδρίτη π. Εὐσέβιο Μεάντζια, ἐφημέριο τοῦ Ἱ.Ν. Ἁγ. Μαρίνας Ἡλιουπόλεως, τὸν Πρωτοπρεσβύτερο π. Γεώργιο Χάας, ἐφημέριο τοῦ Ἱ.Ν. Ἁγ. Νικολάου Πευκακίων, τὸν Πρωτοπρεσβύτερο π. Μενέλαο Κουκουλῆ, ἐφημέριο Ἱ.Ν. Ἁγ. Κων/νου Κολωνοῦ, τὸν Πρωτοπρεσβύτερο π. Σπυρίδωνα Ἀργύρη, ἐφημέριο Ἱ.Ν. Ἁγ. Ἀποστόλων Βριλησσίων, τὸν Πρωτοπρεσβύτερο π. Παῦλο Νεβσεχιρλίογλου, ἐφημέριο Ἱ.Ν. Ἁγ. Στυλιανοῦ Γκύζη, τὸν Πρωτοπρεσβύτερο π. Ἀνδρέα Κολοβό, ἐφημέριο Φιλιαδώνας Δομοκοῦ, τὸν Πρεσβύτερο π. Ζήση-Ἰωάννη Φουρμούζα, τὸν Πρεσβύτερο π. Ἰωάννη Καλογήρου, ἐφημέριο Ἱ.Ν. Ἁγ. Γεωργίου Ἡρακλείου, τὸν Ἀρχιδιάκονο Ἱ. Μητροπόλεως Βεροίας π. Κοσμᾶ Καραγιάννη, τὸν διάκονο π. Ἀστέριο Ἀποστολουκαὶ τοὺς ἱερεῖς τοῦ Ναοῦ, Αἰδεσιμολογιώτατο Πρωτ. π. Θεμιστοκλῆ Χριστοδούλου, Προϊστάμενος τοῦ Ναοῦ μὲ καθήκοντα Τελετάρχου, τὸν Αἰδεσιμολογιώτατο Πρωτ. π. Γεώργιο Καλποῦζο, καὶ τοὺς πρεσβυτέρους π. Σπυρίδωνα Βίτση καὶ π. Θωμᾶ Μάντζιο.

Τὸν θεῖο λόγο ἐκήρυξε ὁ Σεβασμιωτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης καὶ Καμπανίας κ. Παντελεήμων.

Στὴν ἀρχὴ τοῦ λόγου του ὁ Ἅγιος Βεροίας, σχολίασε τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο ὁ ὑμνογράφος ἐγκωμιάζει τὴν Ἁγία Ἁνθία, τὴν μητέρα τοῦ Ἁγ. Ἐλευθερίου, χρησιμοποιώντας τὰ λόγια τῆς γυναίκας τοῦ Εὐαγγελίου ποὺ μακάρισε τὴν Παναγία μητέρα τοῦ Χριστοῦ.

Ἡ Παναγία αὐτή, συνέχισε ὁ Σεβασμιώτατος ἦρθε ἐδῶ μὲ τὴν παρουσία τῆς Ἱερᾶς εἰκόνος τῆς Παναγίας Σουμελᾶ, τῆς Παναγίας τοῦ Πόντου, γιὰ νὰ τιμήσει τὸν Ἅγιο Ἐλευθέριο καὶ τὴν μητέρα του Ἀνθία.

Ὁ Ἅγιος Ἐλευθέριος σὲ ἐποχὲς διωγμῶν τῆς πίστεως ἀκολούθησε τὸν δρόμο τῆς ἀφιέρωσης στὸν Χριστὸ καὶ τῆς μαρτυρίας μέχρι θανάτου.

Μαρτυρία Χριστοῦ ἦταν ἡ ἱεραποστολικὴ δράση του, μὲ τὴν ὁποία ὁδήγησε χιλιάδες εἰδωλολατρῶν στὴν ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου, μαρτυρία Χριστοῦ ἦταν νὰ ὑποστεῖ τὸ μαρτύριο χάριν τῆς ἀγἀπης του στὸν Χριστό.

Ἂν ὁ Ἅγιος Ἐλευθέριος ἀκολούθησε τὴν μητέρα του στὸν δρόμο τῆς πίστεως, ἡ μητέρα του τὸν ἀκολούθησε στὸ μαρτύριο γιὰ νὰ μὴ χωρισθοῦν ὁ ἕνας ἀπὸ τὸν ἄλλον καὶ κυρίως γιὰ νὰ μὴν χωρισθοῦν καὶ οἱ δύο άπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ.

Αὐτὴ τὴν ἀληθινὴ καὶ γνήσια ἀγάπη τῆς μητέρας πρὸς τὸ παιδί της, ποὺ ὡς πρώτη προτεραιότητα ἔχει νὰ τὸ ὁδηγήσει στὸν Χριστό καὶ νὰ εἶναι δίπλα του στηρίζοντάς το καὶ ἐνθαρρύνοντάς το στὸ μαρτύριο διδάσκει ἡ σημερινὴ μνήμη τοῦ μάρτυρος Ἐλευθερίου και τῆς μητρός του Ἀνθίας.

Αὐτὴ τὴν γνήσια καὶ ἀληθινὴ ἀγάπη τῆς μητέρας πρὸς τα παιδιά της μᾶς ὑπενθυμίζει καὶ ἡ ἱστορικὴ και χαριτόβρυτη εἰκόνα τῆς Παναγίας Σουμελᾶ.

Διότι ἡ Παναγία δὲν στάθηκε μόνο ὡς φιλόστοργη μητέρα κάτω ἀπὸ τὸν Σταυρό, ἀλλὰ στάθηκε ὡς φιλόστοργη μητέρα καὶ δίπλα στὰ παιδιά της, στὸν Ποντιακὸ Ἑλληνισμό, ποὺ γιὰ αἰῶνες φύλαγε Θερμοπύλες τῆς πίστεως καὶ τὸν Ἑλληνισμὸ στὶς ἀπομακρυσμένες περιοχὲς τοῦ Πόντου ἀνάμεσα σὲ ἀλλοεθνεῖς καὶ ἀλλόφυλους.

Στάθηκε ὡς στοργικὴ μητέρα πλάι στὰ παιδιἀ της ποὺ τὴν ἀγαποῦσαν καὶ τὴν τιμοῦσαν καὶ δὲν εἶχαν τίποτε ἱερώτερο ἀπὸ αὐτὴν, μετὰ τὸν Υἱὸ της, ὥστε νὰ τὴν τιμοῦν στὴν Ἱερὰ Μονή της στὸ ὄρος Μελᾶ καὶ στὶς λύπες τους.

Στάθηκε ὡς στοργικὴ μητέρα καὶ στὶς τραγικὲς ὧρες τοῦ ἄδικου ξεριζωμοῦ ἀπὸ τὶς πατρογονικὲς ἑστίες τους, στὶς μαρτυρικὲς ἡμέρες καὶ ὧρες τῆς πορείας τους στὴν Ἑλλάδα καὶ ἦρθε στὸ Βέρμιο γιὰ νὰ μείνει γιὰ πάντα κοντά τους, γιὰ νὰ ὁδηγεῖ καὶ ὅλους μας μὲ τὴν παρουσία της στὸν δρόμο τῆς πίστεως καὶ τῆς ἀγάπης στὸν Υἱό της.

Καὶ μπορεῖ νὰ πέρασαν πολλὰ χρόνια ἀπὸ τότε καὶ περισσότερα ἀπὸ τὸ μαρτύριο τοῦ Ἁγίου Ἐλευθερίου καὶ τῆς μητέρας του Ἀνθίας καὶ νὰ ἄλλαξαν πολλά, ἕνα ὅμως εἶναι βέβαιο, ὅτι ἡ πίστη μας δὲν ἀλλάζει, δὲν ἀλλοιώνεται, ἀλλὰ ἀποτελεῖ τὸ διαρκὲς καὶ σταθερὸ στήριγμα τῆς ζωῆς μας, πρὸς, τὴν ὁποία πρέπει νὰ κατευθύνουμε καὶ τὰ παιδιά μας.

Εἶναι ἀνάγκη καὶ χρέος νὰ τοὺς προσφέρουμε τὴν πίστη στὸν Χριστό, ὡς τὴν ἀσφαλῆ καὶ βεβαία ἄγκυρα στὸ πέλαγος τῆς ζωῆς, στὸ πέλαγος τοῦ σύγχρονου κόσμου καὶ σὲ ὅποιο ἄλλο βρεθοῦν στὴν ζωή τους, ἀκολουθώντας ἔτσι καὶ ἔμπρακτα τὸν Ἅγιο Ἐλευθέριο καὶ τὴν Μητέρα του Ἁγία Ἀνθία.

Κλείνοντας τὸν λόγο του ὁ Ἅγιος Βεροίας εὐχαρίστησε τὸν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ.κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟ τὸν Β΄, μὲ τὴν εὐλογία καὶ τὴν ἄδεια τοῦ ὁποίου ἔγινε ἡ μεταφορὰ τῆς εἰκόνας τῆς Παναγίας Σουμελᾶ ἀπὸ τὸ ἱερὸ προσκύνημά της στὸ Βέρμιο ἐδῶ στὴν πανηγυρίζουσα Ἐνορία τοῦ Ἁγίου Ἐλευθερίου.

Ἰδιαιτέρως εὐχαρίστησε τὸν π. Θεμιστοκλῆ, γιὰ τὴν πρόσκληση καὶ γιατὶ εἶχε κι ἐκεῖνος τὴν εύκαιρία νὰ γιορτάσει τὸν Ἅγιο Ἐλευθέριο μὲ τὴν ενορία του. Τέλος εὐχήθηκε ἡ Κυρία Θεοτόκος νὰ εὐλογεῖ καὶ νὰ ἐνιχύει πάντας

Ἀκολούθησε τὸ Μικρὸ Ἀπόδειπνο μετὰ Χαιρετισμῶν στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο καὶ ἡ μονολόγιστη εὐχή.

Οἱ πανηγυρικὲς ἐκδηλώσεις τῆς ἡμέρας ἔκλεισαν μὲ Ἱερὰ Ἀγρυπνία Ἱερουργοῦντος τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμ. π. Μακαρίου Μάτσου, Προϊσταμένου τοῦ Ἱ. Ναοῦ Ἁγ. Κων/νου καὶ Ἑλένης Μάνδρας, κληρικοῦ τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Μεγάρων καὶ Σαλαμῖνος, ὁ ὁποῖος καὶ ἐκήρυξε τὸν θεῖο λόγο.

Ἔψαλαν ὁ Ἄρχων Πρωτοψάλτης τοῦ Ἱεροῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ Ἁγ. Τριάδος τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Πειραιῶς κ. Γρηγόριος Ζάρκος καὶ ὁ κ. Λεωνίδας Δούκας, Πρωτοψάλτης τοῦ Ἱ. Ναοῦ Εὐαγγελιστρίας Ἰλίου.