Την Κυριακή της Τυρινής ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ.Παντελεήμων χοροστάτησε στον Όρθρο και προέστη της Θείας Λειτουργίας στον Ι.Ν. Αγίου Αποστόλου Παύλου (Σταθμού Λαρίσης) πλαισιωμένος από τον εκλεκτό προϊστάμενο Αρχιμ. Φιλόθεο Ορφανουδάκη.

Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος πήρε αφορμή απο την ευαγγελική περικοπή της ημέρας.

Πολλά, είπε, είναι τα μηνύματα της σημερινής ευαγγελικής περικοπής.

Ας μείνουμε σε ένα: «Μη θησαυρίζετε υμίν θησαυρούς επί της γης». Και μόνο η λέξη «θησαυρός» είναι πολύ ελκυστική! Και όμως, για τον Χριστό είναι κάτι επικίνδυνο.

Βέβαια, είμαστε όντα και σωματικά και έχουμε και ανάγκες υλικές. Όμως χρειάζεται να τοποθετηθούμε σωστά απέναντι σ'αυτό που λέγεται χρήμα, πλούτος, ιδιοκτησία, υλικοί θησαυροί.

Στη σωστή τοποθέτηση θα μας βοηθήσουν τέσσερις γνωστές λέξεις και έννοιες:

1. Ευθύνη. Το Ευαγγέλιο μας τονίζει ότι έχουμε ευθύνη για ό,τι έχουμε. Δε δικαιούμεθα να κάνουμε κακή χρήση, να σπαταλάμε και εγωιστικά να κατέχουμε και να χρησιμοποιούμε ό,τι έχουμε. Ο Ιερός Χρυσόστομος μας τονίζει: τα έχεις «ίνα και ετέροις γένη οικονόμος καλός».

Πρέπει δηλ. να αισθανόμαστε ευθύνη για τα αγαθά μας. Μα είναι δικά μου! Θα πει κανείς. Όσο χαρίζονται και στους άλλους, τόσο πιο δικά μας γίνονται. Γιατί έτσι διατηρούμε την εσωτερική μας ανεξαρτησία. Και έτσι φθάνουμε στη δεύτερη λέξη - έννοια:

2. Ελευθερία. Τα υλικά αγαθά, βέβαια, δίνουν μια άνεση στις κινήσεις μας. Όμως το χρήμα είναι ακριβώς «χρήμα». Δηλ. χρήσιμο για ορισμένους σκοπούς.

Όταν γίνεται αυτοσκοπός, αντί να δημιουργεί μια κατάσταση ανέσεως, χαλκεύει δεσμά. Και υποδουλώνεται ο άνθρωπος σε ό,τι έχει. Και αν δεν έχει, τον κατακτά η μανία της αποκτήσεως, νομίζοντας ότι θα γίνει ευτυχής, αν αποκτήσει. Ζει σε μια ψευδαίσθηση, που τη βιώνει ήδη ο πλούσιος, που, αν και έχει, δεν είναι ευτυχής συνήθως.

3. Κτήση. Δηλ. ο τρόπος, που αποκτήθηκε το χρήμα. Με έντιμη και κοπιαστική εργασία ή με απάτες, αδικίες και καταχρήσεις; Όλοι ξέρουμε ότι ο εύκολος πλούτος δεν αποκτάται συνήθως με δίκαια μέσα.

Μήπως η οικονομική κρίση, που περάσαμε προ καιρού δεν οφείλεται και στο ότι κάποιοι εκμεταλλεύτηκαν την θέση που βρέθηκαν και πλούτισαν εις βάρος των άλλων; Μήπως οι λεγόμενες «αγορές» δεν κερδοσκοπούν εις βάρος των λαών;

4. Χρήση. Είπαμε ήδη. Με συναίσθηση ευθύνης. Δηλ. με αγάπη. Μόνο η αγάπη μας ανοίγει προς τους άλλους. Νικά την ιδιοτέλεια και το συμφέρον. Μας οδηγεί στην προσφορά. Άλλωστε για μας τους πιστούς ο άλλος δεν είναι ο ξένος. Είναι ο αδελφός. Είναι το μέλος του ιδίου σώματος δηλ.της Εκκλησίας. «Και είτε πάσχη έν μέλος, συμπάσχει πάντα τα μέλη».

Αλλά δίνοντας παίρνουμε. Παίρνουμε τη χαρά, που μόνο η αγάπη, που προσφέρει και προσφέρεται μπορεί να μας δώσει. Και ό,τι προσφέρεται από αγάπη κατατίθεται στην ουράνια Τράπεζα και μάς περιμένει.

Τέσσερις λέξεις: ευθύνη, ελευθερία, κτήση και χρήση. Αυτές μας δίνουν το κλειδί,για να ανοίξουμε το θησαυροφυλάκιο της αγάπης, που μας εξασφαλίζει «θησαυρούς εν ουρανώ».