Γιὰ τέταρτη ἡμέρα ἀπὸ τὴν ἔναρξη τῶν ΥΠΑΠΑΝΤΙΩΝ 2025 συνεχίζεται μὲ ἀμείωτη ροὴ ἡ προσέλευση τῶν πιστῶν στὸν Ἱ. Ναὸ Ἁγ. Ἐλευθερίου-ὁδοῦ Ἀχαρνῶν, γιὰ νὰ προσκυνήσουν τὴν τιμία κάρα τοῦ Ἁγίου Παρθενίου, ἡ ὁποία φιλοξενεῖται στὸν Ναὸ ἕως τὴν Τετάρτη τὸ βράδυ.

Ταυτόχρονα οἱ πιστοὶ συμμετέχουν καὶ στὶς ἱερὲς Ἀκολουθίες ποὺ τελοῦνται νυχθημερὸν στὸν Ναὸ τοῦ Ἁγ. Ἐλευθερίου.

Καὶ σήμερα τὸ πρωὶ στὶς 7:00 ἡ ἡμέρα ξεκίνησε μὲ Ὄρθρο καὶ θεία Λειτουργία.

Στὶς 6:00 τὸ ἀπόγευμα ἐψάλη ὁ Ἑσπερινὸς καὶ στὴν συνέχεια τελέσθηκε Μικρὸς Ἁγιασμὸς μὲ τὴν ἱερὰ κάρα τοῦ Ἁγίου Παρθενίου.

Σὲ ὅσους παρευρέθησαν στὴν ἱερὴ αὐτὴ Ἀκολουθία προσφέρθηκε ὡς εὐλογία φιαλίδιο ἁγιασμοῦ.

Στὶς 7:00 μ.μ. ἀκολούθησε ὁμιλία ἀπὸ τὴν Ὁσιολογιωτάτη Καθηγουμένη τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Εἰρήνης Χρυσοβαλάντου Ροβιῶν Εὐβοίας, Γερόντισσα Χρυσοβαλάντη μὲ θέμα: «Γιατί οἱ θλίψεις καὶ οἱ δοκιμασίες στὴν ζωή μας».

Καλοσωρίζοντας τὴν Γερόντισσα ὁ Προϊστάμενος τοῦ Ναοῦ, Αἰδεσιμολ. Πρωτ. π. Θεμιστοκλῆς Χριστοδούλου, ἐξέφρασε τὴν χαρὰ ὅλων, διότι, ὅπως εἶπε, ἐκπληρώνεται ἡ εὐλογία ποὺ ἔδωσε τόσο ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἱερώνυμος γιὰ νὰ ἔρθη ἡ Γερόντισσα, ὅσο καὶ ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος, τὸν ὁποῖο καὶ εὐχαρίστησε θερμῶς διότι, ἔδωσε τὴν ἄδεια στὴν Γερόντισσα νὰ ἀφήση γιὰ λίγο τὸ μοναστήρι καὶ νὰ ἔρθη νὰ ἐπιστηρίξη τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ.

Ὁ π. Θεμιστοκλῆς ἐπεσήμανε τὴν ἀνάγκη τῆς παρουσίας τῶν μοναχῶν στὶς πόλεις ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν γιὰ νὰ δίνουν καὶ στοὺς ἀνθρώπους τῶν πόλεων τὸ πνευματικὸ νέκταρ ποὺ συγκεντρώνουν ὡς ἀκούραστες μέλισσες καθημερινὰ στὸ σκάμμα τῆς μοναχικῆς βιοτῆς.

Εὐχαρίστησε τὴν Γερόντισσα γιὰ τὴν ἐδῶ παρουσία της, παρὰ τὸ ὅτι τὸ πρόβλημα τῆς ὑγείας της δὲν ἔχει ἀποκατασταθῆ πλήρως. Τόνισε δὲ ὅτι χαιρόμαστε ὅλοι νὰ τὴν ἀκοῦμε, διότι δὲν εἶναι ἁπλῶς γιὰ μιὰ ὁμιλία, εἶναι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο ἐκφράζεται ἡ Γερόντισσα καὶ τὰ βιώματα ποὺ μεταφέρει.

Καὶ κατέληξε: «Σᾶς καλωσορίζουμε στὸν Ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἐλευθερίου-ὁδοῦ Ἀχαρνῶν καὶ σᾶς εὐχόμεθα ἡ χάρη τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ μας, τοῦ Ἁγίου Ἐλευθερίου, τοῦ Ἁγίου Παρθενίου καὶ τῆς Ἁγίας Εἰρήνης Χρυσοβαλάντου, τῆς κανδήλας τῆς ὁποίας εἶστε ἀκοίμητος φρουρὸς σεῖς καὶ ἡ ἀδελφότητά σας, νὰ σᾶς σκέπη καὶ νὰ σᾶς κραταιώνει».

Ἡ Γερόντισσα Χρυσοβαλάντη ἀνέφερε ὅτι ἡ ἐπίσκεψή της αὐτὴ εἶναι ἐπίσκεψη εὐγνωμοσύνης γιὰ τὴν ἀγάπη καὶ τὶς προσευχὲς τῆς ἐνορίας στὴν δοκιμασία της.

Ἀρχίζοντας τὴν ὁμιλία της ἡ Γερόντισσα ἔθεσε τὸ ἐρώτημα: γιατί, ἐνῶ ἀγαπᾶμε τὸν Θεό καὶ ἔχουμε κέφι νὰ ζήσουμε καὶ νὰ βοηθήσουμε ἄλλους ἀνθρώπους, ὁ Θεὸς μᾶς καθηλώνει καὶ ἀσχολούμεθα μόνο μὲ τὸν πόνο μας; Γιατί οἱ χριστιανοὶ νὰ ἔχουμε στενοχώριες, θλίψεις, θανάτους, ἀρρώστιες;

Τὴν ἀπάντηση στὰ ἐρωτήματα αὐτὰ τὴν ἔδωσε μέσα ἀπὸ τὴν διδασκαλία τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου. Ὁ Ἅγιος Πατέρας ἐπισημαίνει ὅτι οἱ χριστιανοὶ ὑποφέρουν περισσότερο ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους.

Οἱ χριστιανοὶ δὲν εἶναι τὰ χαϊδεμένα παιδιὰ τοῦ Θεοῦ, εἶναι τὰ σκληραγωγημένα παιδιὰ τοῦ Θεοῦ. Ἡ ψυχή τους δὲν εἶναι ἀπὸ κερὶ ὥστε νὰ λιώση στὴν παραμικρὴ φλόγα τῆς δοκιμασίας, ἡ ψυχή τους εἶναι ἀπὸ μέταλλο.

Ἀπὸ πολύτιμο μέταλλο, ἀπὸ κατεργασμένο χρυσάφι, ποὺ δοκιμάζεται στὸ καμόνι τοῦ πόνου καὶ πάνω στὸ ἀμόνι τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ.

Πολλοί, σημειώνει ἡ Γερόντισσα, σκανδαλίζονται γιὰ τὰ δεινὰ ποὺ συναντοῦν τοὺς ἀνθρώπους τοῦ Θεοῦ. Ὁ Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος λέει ὅτι ἡ ἀπάντηση σὲ ὅλα αὐτὰ εἶναι ὁ Σταυρός.

Διότι ὁ Σταυρὸς εἶναι ἡ λύτρωση καὶ ἡ Ἀνάσταση ἔρχεται πάντοτε μετὰ τὸν Σταυρό. Καὶ προσθέτει ἡ Γερόντισσα: μετὰ τὴν θλίψη τῆς παρούσης ζωῆς ἔρχεται ἡ χαρὰ τῆς ἄλλης, τῆς αἰώνιας ζωῆς.

Ἐδῶ τίθεται τὸ ἐρώτημα: νιώθουμε τὴν ἄλλη ζωὴ ἢ τὴν ξεχνᾶμε; Καὶ συνεχίζει μὲ τοὺς λόγους τῆς δοκιμασίας τῶν χριστιανῶν, κατὰ τὸν Ἅγιο Ἱεράρχη. Δοκιμαζόμαστε οἱ χριστιανοί:

1. Γιὰ νὰ μὴν ὑπερηφανευόμαστε. Ἂν ὁ ἄγγελος Ἑωσφόρος ἔπεσε μὲ τὴν ὑπερηφάνειά του, φανταστεῖτε πόσο κινδυνεύουμε ἐμεῖς. Γιὰ νὰ μὴν χάση ὁ χριστιανὸς τὴν ἀρετή, ἐπιτρέπει ὁ Θεὸς τὴν δοκιμασία.

2. Γιὰ νὰ μὴν ξεχνᾶμε ὅτι εἴμαστε ἄνθρωποι ἀλλὰ καὶ νὰ γνωρίζουμε ὅτι καὶ οἱ ἄλλοι εἶναι ἄνθρωποι. Μποροῦμε νὰ θαυμάζουμε ὡρισμένα πρόσωπα, προσοχὴ ὅμως νὰ μὴν τὰ θεοποιοῦμε, γιατὶ μὲ τὴν πτώση τους σκανδαλιζόμαστε. Ὑποφέρουν κι ἐκεῖνοι ποὺ θαυμάζουμε γιὰ νὰ καταλάβουμε ὅτι κι ἐκεῖνοι εἶναι ἄνθρωποι.

3. Γιὰ νὰ φανῆ ἡ δύναμη τοῦ Θεοῦ. Ἡ δύναμη τοῦ Θεοῦ φαίνεται στὴν ἀδυναμία. Ὁ Θεὸς χρησιμοποιεῖ τοὺς ἀδύνατους γιὰ νὰ φαίνεται ἡ δύναμή του, γιὰ νὰ πιστεύουν οἱ ἄνθρωποι στὸν Θεὸ καὶ νὰ μὴν στηρίζονται στὴν δική τους δύναμη.
Ἐδῶ ὁ Χρυσόστομος ἀποκαλύπτει τὴν σχέση τοῦ διαβόλου μὲ τὶς δοκιμασίες. Εἶναι φυσικὸ νὰ πηγαίνη περισσότερο καὶ νὰ ἐνοχλῆ πιὸ πολὺ τὶς ψυχὲς τῶν ἁγίων ποὺ κρύβουν μέσα τους ἀρετὲς καὶ πνευματικὰ χαρίσματα. Ἑπομένως ὅσο πλησιάζει κανεὶς τὸν Θεό, τόσο περισσότερο αὐξάνουν οἱ πειρασμοὶ καὶ οἱ θλίψεις. Εἶναι ἀναμενόμενο, διότι στόχος τοῦ διαβόλου εἶναι ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου. Γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν θλίψεων δύο ὅπλα ὑπάρχουν: τὸ ἕνα τὸ προσφέρει ὁ διάβολος καὶ τὸ ἄλλο ὁ Θεός. Τὸ ὅπλο τοῦ διαβόλου, ὁ γογγυσμός, ἡ βλασφημία, ἡ ἀγανάκτηση, τὰ νεῦρα, ὁ θυμός. Τὸ ὅπλο τοῦ Θεοῦ, ἡ εὐχαριστία. Ὄχι μόνο ὑπομένουμε, σημειώνει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος, ἀλλὰ καὶ καυχώμεθα στὶς θλίψεις μας γνωρίζοντας ὅτι ἡ θλίψη κατεργάζεται ὑπομονή, ἡ ὑπομονὴ δοκιμή, ἡ δοκιμὴ ἐλπίδα καὶ ἡ ἐλπίδα δὲν μᾶς ντροπιάζει, γιατὶ ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ πλημμυρίζει τὶς καρδιές μας μὲ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Ὁ χριστιανὸς εὐχαριστεῖ τὸν Θεό, γιατὶ τοῦ χαρίζει τὸ εἰσιτήριο γιὰ τὸν παράδεισο, σφραγισμένο μὲ τὶς θλίψεις.

4. Γιὰ νὰ φανῆ ἡ πίστη στὸν ἀγώνα καὶ ἡ ὑπομονή μας. Παράδειγμα ἡ περίπτωση τοῦ Ἰώβ. Ὅταν ὁ διάβολος άμφισβήτησε τὴν ἀνιδιοτελῆ ἀγάπη τοῦ Ἰὼβ γιὰ τὸν Θεό, Ἐκεῖνος ἐπέτρεψε στὸν διάβολο νὰ τοῦ ἀφαιρέση τὰ πάντα. Στὶς πολλὲς καὶ σκληρὲς δοκιμασίες του ὁ Ἰὼβ ἀπαντοῦσε: «εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος», «Κύριος ἔδωκε, Κύριος ἀφείλετο», «ὅπως φάνηκε καλὸ στὸν Κύριο ἔκανε, κι ἐγὼ τὸ δέχομαι».
Νὰ μὴν νομίζουμε ὅτι οἱ ἅγιοι ὑπηρετοῦν τὸν Θεὸ μὲ τὴν ἐλπίδα τῆς παρούσης εὐτυχίας. Δὲν πληρώνονται μὲ ὑλικὰ ἀγαθὰ καὶ εὐτυχία οἱ ἅγιοι. Οἱ ἅγιοι ἀγαποῦν τὸν Θεό.

5. Οἱ κηλίδες τῆς ψυχῆς, οἱ ἁμαρτίες, σβήνουν μὲ τὰ δάκρυα. Καὶ δάκρυα χύνουμε μόνο ὅταν πονᾶμε. Στὰ δάκρυα τῆς μετανοίας προστίθενται τὰ δάκρυα ἀπὸ τὶς δοκιμασίες. Ἔτσι ὁ Θεὸς οἰκονομεῖ τὴν ἀπόσβεση τοῦ χρέους τῶν ἁμαρτιῶν μας.

6. Νὰ φιλοσοφοῦμε γιὰ τὴν αἰώνια ζωή, γιὰ τὴν ἀνάσταση τῶν νεκρῶν. Βλέποντας ἄνθρωπο δίκαιο, γεμᾶτο ἀπὸ πολλὴ ἀρετὴ νὰ ὑποφέρη μύρια δεινὰ καὶ νὰ φεύγη ἔτσι ἀπὸ τὴν ζωή, καὶ χωρὶς νὰ τὸ θέλη κανεὶς θὰ ἀναγκασθῆ νὰ σκεφθῆ ὅτι θὰ ὑπάρχη κι ἄλλη ζωή. Ὁ δίκαιος ποὺ ὑποφέρει καὶ πονᾶ εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἀπόδειξη τῆς ὑπάρξεως τῆς αἰωνίου ζωῆς καὶ τῆς ἀναστάσεως.

7. Γιὰ νὰ παρηγορούμαστε οἱ ἁμαρτωλοί. Δὲν εἴμαστε οἱ μόνοι ποὺ πονᾶμε καὶ ὑποφέρουμε. Τόσοι ἅγιοι πρὶν ἀπὸ μᾶς ὑπέφεραν πολὺ περισσότερα. Οἱ ἅγιοι εἶναι ἀξιομίμητοι. Ἦταν κι αὐτοὶ ἄνθρωποι σὰν κι ἐμᾶς, ὁμοιοπαθεῖς. Ἂν δὲν μποροῦμε νὰ τοὺς μιμηθοῦμε, κάτι μᾶς λείπει. Καὶ καταλήγει ἡ Γερόντισσα, μὲ τὰ λόγια τοῦ Χρυσοστόμου. Ὁ Θεὸς μᾶς ἀγαπάει. Ἀπόδειξη τῆς ἀγάπης του εἶναι οἱ δοκιμασίες. Αὐτὲς οἱ τακτικὲς ἐπισκέψεις τοῦ Θεοῦ. Λίγο μᾶς δοκιμάζει, πολὺ θὰ μᾶς δοξάση, λίγο πονᾶμε ἐδῶ, αἰώνια θὰ χαροῦμε ἐκεῖ. Κι ἀφοῦ τόσες αἰτίες ἔχουμε νὰ ἀναφέρουμε γιὰ τὶς δοκιμασίες τῶν ἁγίων, ἂς μὴν τὰ χάνουμε στὶς θλίψεις. Μακάριοι ὅσοι γνωρίζουν νὰ ἀντιμετωπίζουν τὶς θλίψεις. Ἔχουν θεωρημένο τὸ εἰσιτήριο γιὰ τὸν οὐρανό.

Στὶς 8:30 μμ. καὶ μετὰ τὸ πέρας τῆς ὁμιλίας ἔγινε τὸ Μικρὸ Ἀπόδειπνο μετὰ Χαιρετισμῶν στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο καὶ ἀκολούθησε ἡ μονολόγιστη εὐχή.

Στὶς 9:00 τὸ βράδυ τελέσθηκε Ἱερὰ Ἀγρυπνία ἀπὸ τὸν π. Σπυρίδωνα Βίτση, Πρεσβύτερο τοῦ Ἱ. Ν. Ἁγ. Ἐλευθερίου-ὁδοῦ Ἀχαρνῶν.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ