• Ἡ ἡμέρα ξεκίνησε μὲ Ὄρθρο καὶ θεία Λειτουργία ἐπὶ τῇ μνήμῃ τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος, Ἐπισκόπου Τριμυθοῦντος τοῦ Θαυματουργοῦ.

Στῖς 12 τὸ μεσημέρι ἔγινε ἱερὰ Παράκληση στὸν Ἅγιο Σπυρίδωνα.

Στὶς 5:00 μ.μ. ἔγινε δέηση στὸ μικρὸ παρεκκλήσιο τοῦ Ἁγίου Ἐλευθερίου στὴ συμβολὴ τῶν ὁδῶν Ἀχαρνῶν καὶ Ζαχ. Παπαντωνίου.

Ἐπιτελέσθηκε νεκρώσιμο τρισάγιο ὑπὲρ ἀναπαύσεως τῶν προγόνων μας. Στὶς 6:00 μ.μ. τελέσθηκε Ἑσπερινὸς καὶ Ἱερὰ Παράκληση στὸν Ἅγιο Πορφύριο τὸν Καυσοκαλυβίτη.

• Ἡ ὁμιλία τῆς ἡμέρας ἔγινε στὶς 7:00 μ.μ τὸ ἀπόγευμα ἀπὸ τὸν Πανοσιολογιώτατο Ἀρχιμανδρίτη π. Δανιὴλ Ψωΐνο, Καθηγούμενο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ζωοδόχου Πηγῆς Πειραιῶς καὶ Προϊστάμενο τοῦ Ἱεροῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ Ἁγίας Τριάδος Πειραιῶς, μὲ θέμα: «Εἰκόνες καὶ παρομοιώσεις στὴ διδασκαλία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου».

Ὑποδεχόμενος τὸν π. Δανιὴλ Ψωΐνο ὁ π. Θεμιστοκλῆς ἐπεσήμανε ὅτι βρισκόμαστε ἤδη στὸ μέσον τῶν ΕΟΡΤΙΩΝ 2024 ποὺ πραγματοποιοῦνται μὲ τὶς εὐλογίες τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ.κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ τοῦ Β΄, τοῦ Ποιμενάρχου καὶ Πατρός μας, ὁ ὁποῖος ἐπευλογεῖ ὅλη αὐτὴ τὴν ἐνοριακὴ προσπάθεια καταρτισμοῦ ὅλων τῶν πιστῶν μέσῳ τῶν ἐκδηλώσεων πρὸς τιμὴν τοῦ μεγάλου Ἁγίου μας καὶ Ἱεράρχου, Ἁγίου Ἐλευθερίου.

Μὲ τὶς εὐλογίες ἐπίσης τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιῶς κ. Σεραφεὶμ βρίσκεται σήμερα κοντά μας ὁ πεφιλημένος καὶ ἀξιολάτρευτος ἀδελφός, ὁ π. Δανιὴλ Ψωΐνος, ἕνας κληρικὸς ποὺ τιμᾶ τὸ ράσο του, γνωστὸς ἀνὰ τὴν οἰκουμένη γιὰ ἕναν καὶ μόνο λόγο: γιὰ τὴν ἀγάπη του στὸν Χριστό, ποὺ τὴν ἐκδηλώνει παντοιοτρόπως χρησιμοποιώντας τὶς ὁμιλίες του ποὺ καταρτίζουν καὶ εὐφραίνουν τὴν ψυχή μας.

Ὁ π. Δανιὴλ διακονεῖ ὡς Ἱεροκήρυκας καὶ Προϊστάμενος στὸν Καθεδρικὸ Ναὸ Ἁγίας Τριάδος Πειραιῶς, τελευταίως δὲ ἔγινε καὶ Καθηγούμενος τῆς Ἱ. Μονῆς Ζωοδόχου Πηγῆς Παλαιᾶς Κοκκινιᾶς.

Τέλος, καλωσορίζοντας τὸν π. Δανιὴλ στὰ ΕΟΡΤΙΑ 2024 τοῦ μετέφερε τὶς εὐχὲς τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου, ποὺ μὲ χαρὰ ἔδωσε τὴν ἄδεια γιὰ τὴν ἐδῶ παρουσία του.

Τὸν παρακάλεσε δὲ νὰ μεταφέρη κι ἐκεῖνος στὸν Μητροπολίτη Πειραιῶς κ. Σεραφεὶμ τὸν σεβασμὸ καὶ τὴν ἀγάπη του στὸ πρόσωπό του.

Λαμβάνοντας τὸν λόγο ὁ π. Δανιὴλ εὐχαρίστησε ἀπὸ καρδιᾶς τὸν «πληθωρικὸ στὴν ἀγάπη π. Θεμιστοκλῆ, τὸν ἀξιοσέβαστο κληρικό, τὸν ἀγαπητὸ φίλο, τὸν ἀδελφὸ καὶ συλλειτουργό, τὸν καθηγητὴ ὅλων μας», ὅπως ἀνέφερε.

«Ἡ ὅποια προσπάθειά μας», συνέχισε ὁ π. Δανιήλ, «εἶναι ἐμπνευσμένη ἀπὸ τὰ δικά του παραδείγματα».

Γι’ αὐτὸ προέτρεψε τοὺς ἐνορίτες νὰ τὸν προσέχουν, νὰ τὸν τιμοῦν καὶ νὰ εἶναι κοντά του.

Στὴν συνέχεια εὐχαρίστησε τὸν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο ποὺ ἔδωσε τὴν ἄδεια καὶ τὴν εὐλογία νὰ ὁμιλήση στὰ ΕΟΡΤΙΑ2024.

Ἀρχίζοντας τὴν ὁμιλία του ἐπεσήμανε ὅτι εἶναι μεγάλη εὐλογία, χαρὰ καὶ τιμὴ ἡ ἐνασχόληση καὶ σπουδὴ στὸ πρόσωπο ἑνὸς Μεγάλου τῆς Ἐκκλησίας μας, ἑνὸς Πατρὸς καὶ Διδασκάλου, ἑνὸς ἀπὸ τοὺς τρεῖς μεγίστους φωστῆρες τῆς τρισηλίου θεότητος, τοῦ Μεγάλου Βασιλείου.

Προέτρεψε τοὺς ἐνορίτες νὰ ἐκμεταλλευτοῦν τὴν εὐκαιρία ποὺ τοὺς δίδεται μὲ τὴν ἔλευση τῆς τιμίας δεξιᾶς χειρὸς τοῦ Μεγάλου Βασιλείου.

Στὴν συνέχεια ἔκανε μία σύντομη ἀναφορὰ στὸν βίο του, ὑπογραμμίζοντας τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ εὐσεβεῖς γονεῖς χάραξαν στὸν Βασίλειο προοπτικὲς ἁγιότητος.

Ὁ Μέγας Βασίλειος μᾶς ἄφησε ἕνα συγγραφικὸ ἔργο μεγάλο, πολύτιμο, ἀνεκτίμητο. Ἡ Ἐκκλησία τὸν ὀνόμασε Μέγα, τίτλο ποὺ ἔχει δώσει σὲ πολὺ λίγους.

Καὶ μόνο τὸ συγγραφικὸ ἔεργο τοῦ Βασιλείου θὰ δικαιολογοῦσε τὸν τίτλο. Μελετώντας τὰ συγγράμματά του ὁδηγούμαστε στὰ ἑξῆς συμπεράσματα:

Τὸ ἔργο του εἶναι καρπὸς οὐρανίων ἐμπνεύσεων, ἀποκαλύπτει τὴν ἁγιότητα τοῦ βίου του, φανερώνει τὴν μοναδικότητα τῆς μορφώσεώς του καὶ τὸ μεγαλεῖο του.

Τὸν χαρακτήρισαν «ἔνθεο νοῦ», «φωνὴ ούράνια», «παναρμόνια λύρα τοῦ πνεύματος», «βιβλικό, πνευματοφόρο, πολυτάλαντο συγγραφέα», «χαριτωμένο θεολόγο καὶ θεόπτη», «οἰκουμενικὸ διδάσκαλο», «στύλο τῆς Ὀρθοδοξίας» καὶ ἄλλα πολλά.

Ὁ Μέγας Βασίλειος γράφει χαριτωμένα, ἁπλᾶ. Τὰ συγγράμματά του ἔχουν μεγάλη διεισδυτικὴ δύναμη καὶ μεταφέρουν μηνύματα ἀπ’ εὐθείας στὴν καρδιά.

Χρησιμοποιεῖ εἰκόνες, παρομοιώσεις καὶ παραδείγματα ὥστε νὰ κάνη ἁπτὰ τὰ λεγόμενά του. Μερικὲς τέτοιες εἰκόνες καὶ παρομοιώσεις τοῦ Μεγάλου Βασιλείου ἔδειξε στὸ ἀκροατήριο ὁ π. Δανιὴλ συνδέοντας τὸ ἀλληγορικὸ μὲ τὸ πραγματικὸ νόημα.

• Γιὰ νὰ κάνη τοὺς ἀνθρώπους νὰ καταλάβουν ὅτι ὁ Θεός μας εἶναι Θεὸς ἀγαθός, Θεὸς Πατέρας, χρησιμοποίησε τὴν φράση «γεύσασθε καὶ ἴδετε».

Δὲν μπορῶ νὰ πῶ σὲ κάποιον πόσο γλυκὸ εἶναι τὸ μέλι, λέει ὁ Ἅγιος, ἂν δὲν τὸ ἔχει δοκιμάσει. Ἔτσι καὶ γιὰ νὰ νιώσουμε τὴν γλυκύτητα τοῦ Θεοῦ, πρέπει νὰ ἔχουμε ἐμπειρία τῆς ἀγαθότητός του.

• Ὁ ἄνθρωπος ἔχει ἔμφυτη τάση νὰ κατευθύνεται πρὸς τὸν Θεό. Ἔχει μέσα του τὴν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ καὶ παρά τὶς πτώσεις του πασχίζει νὰ κατευθυνθῆ σ’ Αὐτόν. Ὁ ἄνθρωπος πάντοτε ἀγαπᾶ τὸν Θεό, λέει ὁ Μέγας Βασίλειος, καὶ δὲν χρειάζεται νὰ δείξη αὐτὴ τὴν ἀγάπη.

Σὲ μιὰ ἡλιόλουστη ἡμέρα, βγαίνουμε ὅλοι ἔξω κι ἕνας ἥλιος ποὺ μᾶς στέλνει τὸ φῶς του μᾶς εὐφραίνει, ἀναφέρει ὁ Ἅγιος αἰσθητοποιώντας τὸ αὐτονόητο τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ.

• Γιὰ τὸν φύλακα ἄγγελο ποὺ παίρνουμε ὅλοι κατὰ τὴν βάπτισή μας. Λέει ὁ Μέγας Βασίλειος: Ὁ φύλακας ἄγγελος εἶναι στιγμὲς ποὺ ἀποσύρεται μακρύτερα, ὅταν ἐμεῖς αὐτονομούμαστε. Γιὰ τὴν περίπτωση αυτὴ χρησιμοποιεῖ τὸ παράδειγμα τοῦ μελισσοκόμου, ποὺ γιὰ νὰ μὴ τὸν τσιμπήσουν οἱ μέλισσες, τὶς διώχνει μὲ καπνό. Ἔτσι εἶναι ἡ ὥρα τῆς ἐπήρειας τοῦ διαβόλου στὸν ἄνθρωπο, ποὺ ἀπομακρύνει τὸν ἄγγελό μας. Εἶναι ἡ ὥρα τῆς ἁμαρτίας, ποὺ κάνουμε πράγματα ποὺ δὲν τὰ θέλουμε.

• Γιὰ τὴν Ὠφέλεια τῆς Ἁγίας Γραφῆς: Ὅταν ἀρρωσταίνουμε, πηγαίνουμε στὸ φαρμακεῖο καὶ ὁ φαρμακοποιὸς μᾶς δίνει τὸ κατάλληλο φάρμακο. Ἕνα τέτοιο φαρμακεῖο εἶναι ἡ Ἁγία Γραφή. Ἐκεῖ θὰ βροῦμε τὴν θεραπεία γιὰ κάθε πάθος.

• Ἀπόκτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος: Γιὰ νὰ ἀποκτήσω τὴν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος πρέπει νὰ καθαρίσω τὸν καθρέφτη τῆς ψυχῆς μου.

Γιατὶ ἐκεῖνο ποὺ ἐμποδίζει τὶς ἐλλάμψεις τοῦ Πνεύματος νὰ διαφωτίσουν ἐμένα καὶ νὰ ἀκτινοβολήσουν κι ἀλλοῦ εἶναι ἡ βρωμιά τῆς ἁμαρτίας. Σ’ ἕνα βρώμικο καθρέφτη δὲν μποροῦμε νὰ δοῦμε τὸ πρόσωπό μας.

• Γιὰ τοὺς Ἁγίους: Οἱ Ἅγιοι τῆς ἑκκλησίας ἁγίασαν, γιατὶ ἔγιναν ζωγράφοι. Ἔγιναν πραγματικὲς εἰκόνες τοῦ Θεοῦ, γιατὶ μὲ τὸν ἀγώνα τους ζωγράφισαν στὴν ψυχὴ καὶ στὴν καρδιά τους τὴν δική Του εἰκόνα καὶ λιτάνευαν σ’ ὅλη τὴν ζωή τους τὸν ἴδιο τὸν Θεό.

• Γιὰ τὴν ἀδικία: Τὴν παρομοιάζει μὲ μολυσματικὴ ἀσθένεια, ποὺ μεταδίδεται ἀπὸ τὸν ἕνα στὸν ἄλλον. Ἔτσι καὶ μὲ τὴν ἀδικία. Ὅταν κάποιος συναναστραφῆ μὲ ἄδικο, γίνεται ἄδικος. Νὰ φροντίζουν οἱ ἄνθρωποι νὰ μὴν κολλήσουν αὐτὴ τὴν ἀσθένεια γιατὶ εἶναι καταστροφή.

• Πόσο κακὸ κάνει ἡ ἁμαρτία: Ἐδῶ χρησιμοποιεῖ τὴν σκιά μας ποὺ μᾶς ἀκολουθεῖ παντοῦ. ‘Ὅταν κάνουμε μιὰ ἁμαρτία, ἡ σκιὰ αὐτῆς τῆς ἁμαρτίας μᾶς συνοδεύει πάντα. Ἄν δὲν μετανοήσουμε καὶ δὲν λάβουμε συγχώρεση, ἡ ψυχή μας θὰ εἶναι σκιασμένη, ὅταν βρεθοῦμε ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.

• Ἡ ἁμαρτία εἶναι ἀρρώστια. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἄρρωστος δὲν ἔχη ὄρεξη γιὰ φαγητό, τὸ ἴδιο συμβαίνει ὅτανμᾶς προσβάλλει ἡ ἁμαρτία, ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου γίνεται ἀπρόθυμη γιὰ τὰ δικαιώματα τοῦ Θεοῦ.

• Ἀπόγνωση. Ὅταν ὁ γεωργὸς δὲν ὀργώνη, δὲν λιπαίνη, δὲν ποτίζη, ἡ γῆ γίνεται χέρσα. Ὅταν ὅμως ἀσχοληθεῖ, ἡ γῆ ἀποδίδει. Συμβουλεύει νὰ μὴ μᾶς καταλαμβάνη ἀπογοήτευση, ἀλλὰ νὰ ἀσχολούμαστε μὲ τὴν καλλιέργεια τοῦ ἑαυτοῦ μας.

• Βλασφημία: Ὅταν κάποιος ἐκσφενδονίζη μιὰ πέτρα στὸν οὐρανό, δύο πράγματα θὰ συμβοῦν, ἡ πέτρα δὲν θὰ βρεῖ τὸν στόχο της καὶ θὰ ἐπιστρέψη στὸ κεφάλι του. Τὸ ἴδιο συμβαίνει μὲ τὴν βλασφημία. Δὲν προσβάλλει τὸ πρόσωπο τοῦ Θεοῦ, ζημιώνει τὸ πρόσωπο ποὺ τὴν ἐκστομίζει.

• Γαστριμαργία: Ὁ γεωργὸς ἀνοίγει πολλὰ αὐλάκια γιὰ νὰ ποτίζεται ὅλο τὸ χωράφι. Τὸ ἴδιο συμβαίνει μὲ τὸ πάθος τῆς γαστριμαργίας. Διοχετεύει αὐλάκια καὶ ποτίζει ὅλες τὶς αἰσθήσεις.

• Θλίψεις: Κανένας ἀθλητὴς δὲν νικάει χωρὶς ἀντίπαλο. Οἱ θλίψεις γίνονται ὁ ἀντίπαλός μας γιὰ νὰ ἀγωνιστοῦμε.

• Ἐλεημοσύνη:Νὰ τὴν δίνετε ἀπὸ τὰ πρῶτα σας κι ὄχι ἀπὸ τὰ στερνἀ σας. Κανεὶς δὲν κάνει τραπέζι ἀπὸ τὰ ψίχουλα ποὺ περίσσεψαν ἀπὸ προηγούμενο τραπέζι. Μαγειρεύει νέα φαγητά.

• Ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ: Ὅταν δὲν τηροῦμε τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ, ἔρχεται ὁ Θεὸς ὡς δάσκαλος ποὺ χτυπᾶ μὲ τὸν χάρακα.

• Ἡδονή: Τὸ ἰσχυρότερο ἀγκίστρι τοῦ διαβόλου. Ὁ ψαρὰς γιὰ τὸ μεγάλο ψάρι χρησιμοποιεῖ μεγάλο άγκίστρι. Κι ὅταν ὁ διάβολος θέλει νὰ πιάση κάποιο πρόσωπο ποὺ θὰ κάνη ζημιὰ καὶ σὲ ἄλλα, βάζει τὴν ἡδονή.

• Γιὰ τὸ κακό: Μιὰ σκάλα πρέπει νὰ χρησιμοποιήσουμε ὅλοι, ὅταν θέλουμε νὰ μεταβοῦμε ἀπὸ τὴν ἁμαρτία στὴν ἀρετή. Πατώντας στὸ ἔδαφος τῆς ἁμαρτίας δὲν μποροῦμε νὰ φτάσουμε στὴν ἀρετή.

• Λόγος ἀργός: Ἡ πηγὴ ποῦ βγάζει τὸ νερὸ δείχνει τὴν ποιότητά του. Τὸ ἴδιο συμβαίνει μὲ τὸ στόμα. Ἂν τὸ στόμα βγάλη βρώμικο λόγο, βρώμικη θὰ εἶναι καὶ ἡ καρδιά. Ἂν βγάλη λόγο παρηγορητικό, τότε ἔχουμε καλὴ πηγὴ μέσα μας.

• Γιὰ νὰ βάλουμε στὴν καρδιά μας τὰ πράγματα τοῦ Θεοῦ, πρέπει νὰ σβήσουμε τὰ παλαιά. Πάνω στὶς κακίες δὲν γράφεται ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ.

• Φθόνος: Καταστρεπτικὸς γιὰ τὴν ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου.Ὅπως ἡ σκουριὰ τρώει τὸ σίδερο ἔτσι καὶ ὁ φθόνος ροκανίζει τὴν ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου.

Ἀκολούθησε Ἐνοριακὸ Ἀρχονταρίκι, στὸ ὁποῖο ὁ π. Δανιὴλ συζήτησε μὲ τοὺς πιστοὺς καὶ ἀπάντησε σὲ ἀπορίες τους.

Ἡ ἡμέρα ἔκλεισε μὲ Μικρὸ Ἀπόδειπνο μετὰ Χαιρετισμῶν καὶ μὲ τὴν μονολόγιστη εὐχή.