Ὅρθρος καὶ Θεία Λειτουργία στὴν ἔναρξη καὶ τῆς σημερινῆς ἡμέρας. Στὶς 12 τὸ μεσημέρι ἔγινε Ἱερὰ Παράκληση στὸν Ὅσιο Ἀμφιλόχιο τὸν Νέο, τῆς Πάτμου τὸ καύχημα. Στὶς 6:00 μ.μ. τελέστηκεἙσπερινὸς καὶ Ἱερὰ Παρἀκληση στὴν Παναγία τὴν Ἱεροσολυμίτισσα.

Στὶς 7:00 μ.μ. ἔγινε τιμητικὴ ἐκδήλωση γιὰ τὸν συγγραφέα Πρωτοπρεσβύτερο π. Θεμιστοκλῆ Χριστοδούλου, Δρ Θ καὶ Προϊστάμενο τοῦ Ναοῦ μας.

Στὴν ἐκδήλωση ἔγινε βιβλιοπαρουσίαση ὅλου τοῦ μέχρι σήμερα ἐκδοθέντοςσυγγραφικοῦ ἔργου τοῦ π. Θεμιστοκλέους. Τὰ Βιβλία παρουσίασαν καὶ μίλησαν γι’ αὐτὰ οἱ:

Ξεκινώντας τὴν παρουσίαση ὁ π. Χρυσοβαλάντης ἀνέφερε ὅτι μὲ αὐτὴ τὴνἐκδήλωση ἀπόψε θὰ τιμήσουμε δύο θέματα ποὺ βρίσκονται σὲ σχέση ἀλληλεξάρτησης: τὴν Λατρεία καὶ τὸν π. Θεμιστοκλῆ. Καὶ μὲ διαφορετικὴ ἀνάγνωση, ἡ Λατρεία τιμᾶται μὲ τὸν π. Θεμιστοκλῆ καὶ ὁ π. Θεμιστοκλῆς τιμᾶ τὴν Λατρεία μὲ τὸ ἔργο του, μὲ τὴν ἐργογραφία του, μὲ ὅσα ἔχει παραδώσει στὴν Ἐκκλησία μας.

Ἥ ὅλη ἐργασία τοῦ π. Θεμιστοκλῆ ξεκίνησε ἀπὸ τὶς σπουδές του καὶ τὴν συγγραφὴ τῆς διδακτορικῆςδιατριβῆς του, ποὺ ἀφοροῦσε στὴν Νεκρώσιμη Ἀκολουθία καὶ τὰ χειρόγραφά της ἀπὸ τὸν 10οὣς τὸν 12ο αἰ.

Ὁ π. Θεμιστοκλῆς δὲν ἔμεινε μόνο σ’ ἕναν μεταπτυχιακὸ τίτλο. Μέσα ἀπὸ τὴν ἐφημεριακὴ διακονία του ἀφουγκραζόμενος τὶς ἀνάγκες τοῦ  λαοῦ, ἄρχισε νὰ φέρνη στὴν ἐπιφάνεια τὰ λειτουργικὰ θέματα μέσα ἀπὸ μία σειρὰ βιβλίων. Ὁ π. Χρυσοβαλάντης τόνισε ἰδιαίτερα τὴν εὑρηματικότητα τοῦ π. Θεμιστοκλῆ στοὺς τίτλους τῶν βιβλίων του χαρακτηρίζοντάς τους ἰδιαίτερα εὐφυεῖς. Μέσα ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς τίτλους προέβαλε τὴν ἀνάγκη νὰ προσεγγισθῆ καθένας ἀπὸ τοὺς ὑποψήφιους ἀναγνῶστες.

Στὴν συνέχεια ἀναφέρθηκε σὲ καθένα ἀπὸ τὰ βιβλία δίνοντας ἐν συντομίᾳ τὸ περιεχόμενό τους: 

Μετὰ ἀπὸ αὐτὰ ἀκολουθεῖ μιὰ ἄλλη σειρὰ τριῶν μέχρι σήμερα τευχῶν μὲ τὸν γενικὸτίτλο «Περὶ Θείας Λειτουργία Ὁμιλήματα». Τὰ βιβλία αὐτὰ ἔχουν ποκίλη θεματολογία. 

Προῆλθαν τὰ περισσότερα ἀπὸ ὁμιλίες ποὺ ἔγιναν σὲ συνέδρια ποὺ εἶχε προσκληθεῖ ὁ π. Θεμιστοκλῆς.

Καὶ τὰ τρία αὐτὰ τεύχη ἔχουν σύγχρονο λόγο, ἀφοῦ διακονοῦν ἀνάγκες ποὺ κάθε φορὰ πήγαζαν εἴτε ἀπὸ τὸν προσκαλοῦντα τὸν ὁμιλητὴστὸ συνέδριο εἴτε ἀπὸ ἀνάγκη τοῦ ἴδιου τοῦ συγγραφέα.

Στὶς γενικὲς κατηγορίες ὑπάρχουν δύο ἀκόμη βιβλία:

Ἀκολουθοῦν δύο πιὸ στενοῦ τύπου λειτουργικὰ βιβλία:

Κλείνοντας ὁ ὁμιλητὴς ἀνέφερε ὅτι ἡ πιὸ ἀδικημένη θέαση τῆς Ἐκλησίας εἶναι ἡ Λατρεία, παρόλο ποὺ εἶναι ἡ καρδιὰ τῆς Ἐκκλησίας μας. Σπουδαία καὶ ἡ Ἁγία Γραφὴ καὶ τὰ πατερικὰ κείμενα, ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ μᾶς ὁδηγοῦν στὴν σωστὴ μετοχή μας στὰ τελούμενα στὸν Ναό.

Ὁ δεύτερος ὁμιλητής, κ. Ἰωάννης Καρῖνος, θεολόγος καθηγητὴς ἐν ἐνεργείᾳ στὴν ἰδιωτικὴἐκπαίδευση καὶ μεταπτυχιακὸςφοτητὴς στὸ ΕΚΠΑ, παρουσίασε τὰ βιβλία,ποὺ ἀναφέρονται σὲ ἁγιασμένες μορφὲς ποὺ ἔζησανἀσκητικὰ καὶ εἶχαν ὁσιακὸ τέλος.

Εὐχαρίστησε τὸν π. Θεμιστοκλῆ γιὰ τὴν τιμὴ ποὺ τοῦ ἔκανε ἀναθέτοντάς του τὴν παρουσίαση αὐτῶν τῶν βιβλίων καὶ ἐξέφρασε τὴν χαρά του, διότι αὐτὴ ἡ παρουσίαση τοῦ ἔδωσε τὴν εὐκαιρία νὰ γνωρίση αὐτὲς τὶς μορφές. Στὰ πέντε βιβλία αὐτῆς τῆς σειρᾶς βιογραφοπυνται τρεῖς μορφές: ὁ π. Παῦλος Νικηταρᾶς, ὁ παπα-Φώτης Λαυρώτης καὶ ὁ μοναχὸς Ἀλέξανδρος, κατὰ κόσμον Νίκολσον. 

Ἀναφέρθηκεστὴν ἱστορικὴ μέθοδο ποὺ χρησιμοποιεῖ ὁ συγγραφέας στὴν συγγραφὴ αὐτῶν τῶν βιβλίων. Ἡ ἱστορικότητα, τόνισε ὁ κ. Καρῖνος, δὲν εἶναι αὐτοσκοπός. Εἶναι ἕνα μαρτύριο τῆς ἐν Χριστῷ μαρτυρίας. Οἱ τρεῖς βιογραφούμενοι ἄνδρες μαρτύρησαν, ὁμολόγησαν μὲ τὴν ἐπὶ γῆς παρουσία τους ἀλλὰ καὶ τώρα μὲ τρόπους ποὺ ἐπιτρέπει ὁ Θεὸς καὶ ποὺ πάλι μαρτυροῦνται ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ μάρτυς ὁ πιστός, ὁ πρωτότοκος τῶν νεκρῶν. 

Γιὰ τὸν π. Παῦλο Νικηταρᾶ ὁ π. Θεμιστοκλῆς συνέγραψε δύο βιβλία. Στὸ πρῶτο βιβλίο δὲν συντάσσει μία συστηματικὴ βιογραφία ἀλλά, ὅπως λέει καὶ ὁ ἴδιος, ἀφήνει νὰ μιλήσουν οἱ ἄνθρωποι ποὺ τὸν γνώρισαν ἀπὸ κοντὰ ὡς πνευματικά του παιδιὰ καὶ νὰ μιλήσουν ἐμπειρικὰ γιὰ τὸν ἴδιο. Στὸ πρῶτο μέρος τοῦ βιβλίου συγκεντρώνει ἐπιστολὲς μὲ μαρτυρίες ἀνθρώπων ποὺ γνώρισαν τὸν π. Παῦλο.

Στὸ δεύτερο μέρος περιέχονται πνευματικὲς νουθεσίες τοῦ π. Παύλου, κατὰ βάσιν δημοσίευση ἐπιστολῶν ποὺ ἔστελνε ὁ π. Παῦλος ὡς ἀπαντήσεις σὲ ἐπιστολὲς ποὺ λάμβανε. Τὸ τρίτο μέρος περιλαμβάνει δημοσιεύματα, ὁμιλίες, συνεντεύξεις καὶ ἀφηγήσεις τοῦΓέροντος, ἐνῶ τὸ τέταρτο πλούσιο φωτογραφικὸὑλικό.

Στὸν  δεύτερο τόμο προχωρᾶ σὲ μιὰ πληρέστερη ἔκδοση τῶν ἐπιστολῶν τοῦ Γέροντος καὶ μάλιστα ὁρισμένες ἀνὰ θεματολογία καὶ κατόπιν ἐπεξεργασίας καὶ ἐπιμέλειας ἀπὸ τὸν συγγραφέα, ὥστε νὰ διακρίνονται οἱ ἀπόψεις καὶ οἱ συμβουλές του γιὰ κάθε ζήτημα ξεχωριστά.

Ἀκολουθῦν τὰ δύο βιβλία γιὰ τὸν παπα-Φώτη. Τὸ πρῶτο μὲ τὸν τίτλο παπα-Φώτης Λαυριώτης, σημεῖον ἀντιλεγόμενον καὶ τὸ δεύτερο, παπα-Φώτης ὁ περιφρονημένος καὶ ἀνυπόληπτος γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ μας.

Καὶ στὰ δύο αὐτὰ βιβλία ὁ π. Θεμιστοκλῆς δημοσιεύει σημαντικὸἀριθμὸμαρτυριῶνπροσὠπων ποὺ γνώρισαν τὸν παπα-Φώτη. Στὸν πρῶτο τόμο τὸ μεγαλύτερο μέρος καταλαμβάνει μία συστηματικὴ βιογραφία καὶ στὸ ὑπόλοιποἐκθέτονται οἱ μαρτυρίες.

Ὁ δεύτερος τόμος ἀποτελεῖται ἐξ ὁλοκλήρου ἀπὸ μαρτυρίες. Τὰ βιβλία γιὰ τὸν παπα-Φώτη εἶναι ἴσως τὰ δημοφιλέστερα τοῦ π. Θεμιστοκλῆ, μέσα ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἔγινε γνωστὴ ἡ μορφὴ τοῦ παπα-Φώτη. Στὴν συνέχεια ὁ ὁμιλητὴς ἔδωσε βιογραφικὰστοχεῖα τοῦ παπα-Φώτη καὶ παρουσίασε τὸ ἰδιαίτερο γνώρισμα τῆς ἀρετῆς τοῦ παπα-Φώτη, τὴν σαλότητα. Ἡ ἰδιότητά του αὐτὴ τὸν κατέστησε σημεῖον ἀντιλεγόμενον. 

Ἡ τρίτη προσωπικότητα ποὺ ἀπασχόλησε τὸν π. Θεμιστοκλῆ εἶναι ὁ γνωστὸς στὴν ἐποχή του χορευτὴς Νίκολσον ἢ Νικόλαος Καραδημητρίου, μετέπειτα μοναχὸς Ἀλέξανδρος.

Τὸ βιβλίο ἐπιγράφεται «Ἀπὸ χορευτὴς μοναχὸς» καὶ δημιουργήθηκε ἀπὸ διηγήσεις τοῦ π. Ἀλεξάνδρου στὸν π. Θεμιστοκλῆ. Τὸ βιβλίο μέσα ἀπὸ αὐτὲς τὶς μαρτυρίες πραγματεύεται τὴν μεταστροφὴ τοῦ χορευτὴ Νίκολσον στὸν μοναχὸἈλέξανδρο.

Πολὺ γνωστὸς στὴν Ἑλλάδα καὶ στὸ ἐξωτερικὸ ἀρχικὰ ὡς χορευτὴς καὶ ἀργότερα ὡς  μάνατζερ μεγάλων καλλιτεχνῶν τῆς ἐποχῆς μέσῳ τοῦ καλλιτεχνικοῦ του Γραφείου.

Ὁ θάνατος τῆς ἀδελφῆς του εἶναι τὸ γεγονὸς ποὺ θὰ ἑτοιμάση τὴν μεταστροφή του. Θαυμαστές ἐμπειρίες τὸν ὤθησαν στὴν ἀναζήτηση τῆς πνευματικῆς ζωῆς καὶ τελικὰ ὁδηγεῖται στὴν Πάτμο, ὅπου καὶ ἔγινε μοναχός. 

Τὴν σειρὰ «Ἐλεύθερα» παρουσίας ἡ Φιλόλοος κ. Μούρτη Βασιλική. Ἡ σειρὰ περιλαμβάνει δύο βιβλία.

Τὸ πρῶτο ἀπὸ τὰ δύο βιβλία εἶναι αὐτὸ μὲ τὸν τίτλο «Ὅλα ὅσα θέλω ἐλεύθερα νὰ πῶ». Ἕνας τίτλος ποὺ σὲ πρώτη ματιὰ ξαφνιάζει. Κοιτάζοντας προσεκτικότερα ὅμως τὸ ἐξώφυλλο κάτω ἀπὸ τὸν τίτλο τοῦ βιβλίου διαβάζουμε: Ἀφιερωμένο μὲ πόνο καὶ ἀγάπη στοὺς ἐξομολογουμένους.

Διαβάζοντας τὸ βιβλίο αὐτὸ τοῦ π. Θεμιστοκλῆ, βλέπει κανεὶς αὐτὸ ἀκριβῶς, τὴν ἀγάπη καὶ τὸν πόνο καὶ τὴν ἀγωνία τοῦ ποιμένα γιὰ τὴν βίωση τῆς εἰλικρινοῦς καὶ βαθιᾶς μετανοίας τοῦ ποιμνίου του, γιὰ τὴν σωτηρία του καὶ ἐν τέλει τὴν θέωσή του. Δὲν πρόκειται βέβαια, ὅπως ἴσως θὰ νόμιζε κάποιος, περὶ ἑνὸς ὁδηγοῦ γιὰ τὴν ἐξομολόγηση, γιὰ ἕνα ἐγχειρίδιογιὰ μιὰ σωστὴ ἐξομολόγηση. 

Ἡ πρωτοτυπία αὐτοῦ τοῦ βιβλίου ἔγκειται στὸ ὅτι δὲν εἶναι ἄλλο παρὰ τὸ ξεχείλισμα τῆς ἱερατικῆς ψυχῆς τοῦ συγγραφέα ποὺ ἀγωνιᾶ καὶ ἀγωνίζεται γιὰ τὴν πνευματικὴ προκοπὴ τῶν χριστιανῶν ποὺ προσφεύγουν στὸ πετραχήλι της, εἶναι ὁ ἐπὶ χρόνια σωρευμένος στὴν ἱερατική του καρδιὰ «μνησιπήμων πόνος», ἕνας πόνος δηλ. ποὺ προκαλεῖ στὴν καρδιὰ τοῦ πνευματικοῦ ἡ ἐνθύμηση τῶν παθῶν καὶ παθημάτων ποὺ ταλαιπωροῦν ἐμᾶς τοὺς χριστιανοὺς ποὺ δὲν ἔχουμε ἀντιληφθῆ τί στ’ ἀλήθεια εἶναι ἡ ἐξομολόγηση καὶ δὲν μετανοοῦμεἀληθινά.

Ὁ π. Θεμιστοκλῆςδιαπιστώνει μὲ θλίψηἕνα πνεῦμα ἀνυπακοῆς μὲ τὸ ὁποῖο προσερχόμαστε στὴν ἐξομολόγηση.Ἄλλες φορὲς ἀνακαλύπτεικρυφοὺς, πονηροὺς στόχους μὲ τοὺς ὁποίους πλησιάζουμε τὸν πνευματικό.

Βλέπειἀπροθυμία γιὰ κόπο καὶ θυσίες στὸν πνευματικὸ ἀγώνα. Ἡ ἴδια διαπίστωση καὶ στὸ θέμα τῆς νηστείας, ἀνευθυνότητα πολλῶν γονέων στὴν ἀνατροφὴτῶν παιδιῶν καί πολλὲς ἄλλες περιπτώσεις. 

Ὁ π. Θεμιστοκλῆς  στὸ βιβλίο αὐτὸ ἔχει ἀνατάμει μὲ ἰδιαίτερη εὐστοχία τὴν ψυχὴ τοῦ μέσου, ἂς τὸ ποῦμε ἔτσι, ἐξομολογουμένου καὶ μᾶς παρουσιάζει ἀνάγλυφα τὸ ἦθος καὶ τὰ χαρακτηριστικὰ του μέσα ἀπὸ σχετικὰ παραδείγματα, ὄχι γιὰ τέρψη τῆς περιέργειας τοῦ ἀναγνώστη, ἀλλὰ ἀναφέρει, «ὅλα αὐτά τὰ γράφω μὲ πολὺ πόνο, ὥστε οἱ ἐξομολογούμενοι καὶ οἱ ἔχοντες φιλότιμο  πνευματικὸ νὰ τὰ ἀντιλαμβάνονται ὡς παραδείγματα πρὸς ἀποφυγήν». Ἔτσι ἐπισημαίνει ἐκτὸς τῶν ὅσων προηγουμένως ἀναφέραμε καὶ τὰ ἑξῆς:

Ὡς αἰτία ὅλων αὐτῶν τῶν κακοδαιμονιῶνἐντοπίζει τὴν ἀλλοίωση τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ φρονήματος τοῦ σύγχρονου χριστιανοῦ, ποὺ διατρέχει ὅλες τὶς ἐκφάνσεις τῆς ζωῆς μας.

Ἀπὸ τὸ πῶς θὰ κάνουμε τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ μέχρι τὶς συνήθειές μας στὴν τέλεση τῶν μυστηρίων. Ἀλλὰ ἡ ἀλλοίωση αὐτοῦ τοῦ φρονήματος ἀναπτύσσεται διεξοδικότερα στὸ ἑπόμενο βιβλίο καὶ κατὰ τοῦτο τὰ δύο αὐτὰ βιβλία συνδέονται μεταξύ τους μὲ τὴν σχέση αἰτίου καὶ αἰτιατοῦ. Ἡ λύση, ἐπισημαίνει ὁ π. Θεμιστοκλῆς, σὲ ὅλη αὐτὴ τὴν ἐκτροπὴ εἶναι ἡ κατήχηση, ἔργο δύσκολο καὶ ἐπίπονο, εἶναι ἡ δική του διαπίστωση, καταστάλαγμα πείρας πολλῶν ἐτῶν ποιμαντικῆς διακονίας.

Ἤδη εἰσήλθαμε στὸ δεύτερο βιβλίο «Γιὰ ἕναὀρθόδοξοἐκλησιαστικὸ καὶ λειτουργικὸ ἦθος». Ἀπασχολεῖ ἰδιαίτερα τὸν π. Θεμιστοκλῆ τὸ  ἐν γένει Ὀρθόδοξο ἐκκλησιαστικὸ καὶ λειτουργικὸ ἦθος, ὅπως αὐτὸ ἐκδηλώνεται στὴν συμπεριφορὰ τῶν πιστῶν.

Στόχος τῆς συγγραφῆς αὐτοῦ τοῦ βιβλίου ὅπως διαβάζουμε στὸν πρόλογο, εἶναι νὰ «ἀφυπνήση κοιμισμένες συνειδήσεις, νὰ ὀρθώση ἀνάστημα ἀπέναντι σ’ αὐτὴ τὴν κατάσταση, ( ἐνν. τὴν ἀποπνευματοποιημένη καὶ ἀποχριστιανοποιημένη κοινωνία μας) ἔστω καὶ στὴν ἀναλογία Δαβίδ καὶ Γολιάθ». 

Τὸ βιβλίο ἀποτελεῖται ἀπὸ δύο μέρη. Στὸ πρῶτο, ποὺ εἶναι τὸ μικρότερο ἀπὸ τὰ δύο περιλαμβάνονται τὰ ἑξῆς:

Ἀνάδειξη τῆς κρίση ποὺ μαστίζει σήμερα τὴν πνευματικὴ ζωὴ μὲ τὴν ἀπουσία τοῦ ἐκλησιαστικοῦ βιώματος, ὁ τρόπος ποὺ διαμορφώνεται τὸ χριστιανικὸ ἦθος μέσα στὴν οἰκογένεια, ἡέμπορικοῦ τύπου θρησκευτικότητα ποὺ ἀναπτύσσουνκάποιοι μὲ τὴν Ἐκκλησία, ἡ ἀνάγκη νὰ ὑπάρχη τὸ μέτρο στὴν ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας. Καὶ τὸ πρῶτο μέρος κλείνει μὲ ἀναφορὲς στὶς ἀποστολικὲςἐπιστολές, ὅπου σαφῶς περιγράφεται τὸ ὀρθόδοξο ἦθος.

Στὸ δεύτερο μέρος ὁ συγγραφέας ἀναδεικνύει ὅλες τὶς πτυχὲς τοῦ ἀλλοτριωμένουἐκκλησιαστικοῦ ἤθους τοῦ σύγχρονου χριστιανοῦ. Εἶναι τόσο λεπτομερὴς καὶ ὁλοκληρωμένη αὐτὴ ἡ εἰκόνα, ποὺ σὲ κάποιο σημεῖο ἢ σημεῖα θὰ βροῦμε καὶ τὸν ἑαυτό μας.  Ἐδῶ ὁ πατέρας λειτουργεῖ ὡς χειρουργός.

Παίρνει τὸ χειρουργικὸνυστέρι καὶ τὸ βάζει βαθιὰ σὲ μιὰ ἀπὸ καιρὸ κακοφορμισμένη πληγὴ ποὺ βρίσκεται σὲ προχωρημένη σήψη καὶ ἐπιχειρεῖ νὰ τὴν καθαρίση. Σ’ αὐτὸ τὸ χειρουργεῖο ὅμως ἡ ἐπιτυχία δὲν ἐξαρτᾶται μόνο ἀπὸ τὴν ἱκανότητα τοῦ χειρουργοῦ, δεδομένη στὴν περίπτωσή μας, τὸ γνωρίζουμε ὅσοι εἴμαστε στο πετραχήλι του, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν διάθεση τοῦ ἀσθενοῦς νὰ θεραπευθῆ.

Ἄς θυμηθοῦμε τὸν Κύριό μας ποὺ, προκειμένου νὰ θεραπεύση τὸν παραλυτικὸ τῆς Βηθεσδᾶ τὸν ρώτησε: «θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι;». Χρειάζεται συνεπῶς ἡ ἐλεύθερη συγκατάθεσή μας γιὰ τὴν θεραπεία τῆς ψυχῆς μας.Τὸ ἀλοτριωμένο ὀρθόδοξο ἦθος ἐντοπίζεται σὲ ὅλο τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας, κληρικοὺς καὶ λαϊκούς. Αὐτὸ βέβαια δὲν μᾶς δικαιολογεῖ, καὶ πολύ περισότερο δὲν πρέπει νὰ ἐπαναπαύει τὴν συνείδησή μας. Ἀντίθετα πρέπει νὰ σημάνη συναγερμός.

Ἡ θεραπεία τοῦ φαινομένου, καὶ ἐδῶ  δὲν εἶναι ἄλλη παρὰ ἡ κατήχηση, ὁ ἐπανευαγγελισμὸς τῶν βαπτισμένων χριστιανῶν. Εἶναι ἕνα θέμα ποὺ καίει τὸν π. Θεμιστοκλῆ, ἀφοῦ τὸ βλέπουμε καὶ στὰ δύο αὐτὰ βιβλία. 

Ὁ ἔμπονοςποιμαντικὸς ἀγώνας του ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια τῆς ἱερωσύνης του καὶ ἡ ἐξ αὐτοῦ πεῖρα ἔχουν καταδείξει ὅτι οἱ κατηχημένοι πιστοί, οἱ ἐν ἐπιγνώσει πιστοὶ εἶναι τὸ μεγάλο ζητούμενο γιὰ τὴ Ἐκκλησία μας σἠμερα.

Ὡς πρὸς τὰ ἐξωτερικὰ τους στοιχεῖα καὶ τὰ δύο βιβλία ἔχουν μεταξὺ ἄλλων καὶ τὶς ἑξῆς ἀρετές, ἂν μποροῦμε νὰ τὸ ποῦμε ἔτσι. 

Καὶ ὁ π. Θ. ἐπιλέγει τὴν λιτότητα ἔκφρασης καὶ ὕφους, γιατὶ εἶναι ποιμένας, εἶναι πατέρας καὶ θέλει νὰ μπαίνει στὴν καρδιὰ τοῦ ποιμνίου του. Γράφει ἀπὸ καρδιᾶς καὶ ἀπευθύνεται σὲ καρδιές. 

Τὰ βιβλία τῆς παιδικῆς σειρᾶς πουσίασε ἡ πρεσβυτέρα Θεοδώρα Τρέκου-Βίτση, ΠτυχιοῦχοςΦιλόλογος τοῦ Πανεπιστημίου Πατρῶν.

Ξεκινώντας τὴν παρουσίαση ἡ κ. Τρέκουἀναφέρθηκε στὸν ἐμπνευστή καὶκαθοδηγητή τῶν βιβλίων αὐτῶν, τὸν Αἰδεσιμολογιώτατο πατέρα ΘεμιστοκλὴΧριστοδούλου,τὸ  σπουδαῖο πνευματικό ἔργο τοῦ ὁποίου εἶναι σὲ ὅλους γνωστὸ, ἀφοῦἀποτελεῖἕναν ἀληθινό καθοδηγητή  πνευματικό πατέρα, τόσο γιὰὅλους ἐμᾶς τοὺς μεγάλους, ὅσο καὶ γιὰτὰ μικρά μας παιδιά.

Κύριο μέλημά του ἦταν λοιπόν, νὰ δημιουργηθοῦν βιβλία,ὅπου μὲτὴν ζωντάνια, τὴν παραστατικότητα ἀλλὰ καὶτὴν ἁπλότητά τους, θὰ κάνουν τὰθεῖα μηνύματα τῆς πίστεώς μας προσιτά καὶ κατανοητά, ἀγγίζοντας μὲ αὐτό τὸν τρόπο, τὶς ψυχὲς τῶν παιδιῶν καὶ μαθαίνοντάς τους νὰἀγαποῦν οὐσιαστικὰτὸνΘεό.Ἀπόρροια αὐτοῦ εἶναι τρία ὀρθόδοξαπαιδικὰ χριστιανικά βιβλία.

Τὰ πρῶτα 2 βιβλία ποὺ θὰ παρουσιάσουμε, εἶναι ὁ Παπα- Φώτης Λαυριώτης, ὁ διὰΧριστόν  Σαλός τῆς Λέσβου καὶ  ὁἍγιος Ἐλευθέριος.  Συγγραφέας καὶτῶν 2 αὐτῶν βιβλίων εἶναι ἡ κ. Μούρτη Χριστίνα, ποὺ μὲτὴν πένα της  καταφέρνει καὶ μεταφέρει τὰ πολύτιμα διδάγματα τῆς Ὀρθόδοξης πίστης μας στὰ μικρά μας παιδιά. 

Τὸ βιβλίο Παπα- Φώτης ΛαυριώτηςἐκδόθηκεἀπὸτὸὈρθόδοξο ἹεραποστολικόΣωματεῖο « Παναγία ἡ Κοσμοσώτειρα». 

Ἐπιμελητής τοῦ βιβλίου και ἐμπνευστήςτουεἶναι ὁ Αἰδεσιμολογιώτατος πατέρας Θεμιστοκλῆς Χριστοδούλου και συγγραφέας του ἡ κ. Μούρτη Χριστίνα.

Τὴν εἰκονογράφησηὑλοποίησεὁἁγιογράφος κ. Λελεκόπουλος Γεώργιος. Ἡ1ηἔκδοσή του πραγματοποίηθηκετὸν Ἀπρίλιο τοῦ 2022. Τὴν ἐκτύπωση καὶ βιβλιοδεσία του, ἀνέλαβαν οἱἐκδόσεις «Κυπρῆς».  

    Τὸπαιδικὸ βιβλίο Παπα – Φώτης Λαυριώτης, ἀφηγεῖται τὸν βίο ἑνός σύγχρονου ἁγιασμένου Γέροντος τῆς ἐποχῆς μας, γνωστοῦ γιὰτὴν ἁπλότητα, τὴνταπεινοφροσύνη του καὶτὴν ἀγάπη του γιὰτὸν Θεό καὶτὸν συνάνθρωπο. 

Ἡ ζωή του ἀποτελεῖἐξαιρετικό παράδειγμα ἁγιότητας  στὴ  δύσκολη  ἐποχή στὴν ὁποία ζοῦμε, μὲ μηνύματα καὶ διδάγματα ποὺἀγγίζουν, τόσο μικρούς, ὅσο καὶ μεγάλους. Σημαντικὸ  φυσικά μέσο γιὰτὴν βαθύτερη κατανόηση ὅλων αὐτῶν τῶν πνευματικῶν μηνυμάτων, εἶναι οἰ ζεστές καὶἐκφραστικές εἰκόνες, ποὺ ζωντανεύουν τὴν προσωπικότητα τοῦ Παπα –Φώτη.

Τὸἑπόμενο βιβλίο μας, ὁ Ἅγιος Ἐλευθέριοςἐκδόθηκε καὶ αὐτό ἀπό τὸὈρθόδοξο Ἱεραποστολικό Σωματεῖο « Παναγία η Κοσμοσώτειρα». 

Ἐπιμελητής καὶἐμπνευστήςτου, ὁΑἰδεσιμολογιώτατος πατέρας Θεμιστοκλῆς Χριστοδούλου και συγγραφέας του ὅπως προηγουμένως ἀναφέραμε, ἡ κ. Μούρτη Χριστίνα. Τὴν εἰκονογράφησηἐκπόνησεὁἁγιογράφος κ. Λελεκόπουλος Γεώργιος. Ἡ1η ἔκδοσή του πραγματοποίηθηκετὸν Ἀπρίλιο τοῦ 2022. Τὴν ἐκτύπωση καὶτὴν βιβλιοδεσία του, ἀνέλαβαν οἱἐκδόσεις «Κυπρῆς». 

ΤὸὈρθόδοξο παιδικό βιβλίο Ἅγιος Ἐλευθέριος ἀποτελεῖ μια ὄμορφη και ἐμπνευσμένηἀφήγηση,  ποὺ βοηθάει ταὰ παιδιά νὰἔρθουνκοντά στὴ ζωή καὶ στὸἔργο τοῦ σπουδαίου αὐτοῦἉγίου τῆς Ἐκκλησίας μας.

Μέσω τῆς ζωντανῆς γλώσσας και τῶν παραστατικῶν εἰκόνων τὰ παιδιά μποροῦν να γνωρίσουν τὸν Ἅγιο Ἐλευθέριο, τὸν ἀξιοζήλευτο βίο του, ἀφοῦ βλέπουν τὴ ζωή τοῦἉγίου ἀπό τὴ γέννησή του σὲ μία πιστή οἰκογένεια μέχρι και τὴν ἱεροσύνη του σὲνεαρή ἡλικία.

Τὸ παιδικό κόμικἉγία Bαρβάρα εἶναι μία ὄμορφη καὶ δημιουργική προσέγγιση, μέσω τῆς ὁποίας μεταδίδεται ἡ ζωή,ἡ πίστη καὶτὸ μαρτύριο τῆς Ἁγίας στὰ παιδιὰ μὲτρόπο εὔκολο καὶδιαδραστικό ταυτόχρονα. Τὸκόμικἀφηγεῖται  τὴν ζωή τῆς Ἁγίας Βαρβάρας, μιᾶς νεαρῆς κοπέλας ποὺἔζησε μὲ πίστη καὶ  ἀφοσίωση στον Θεό παρά τὶς δυσκολίες καὶ τὶς προκλήσεις ποὺἀντιμετώπισε. Τὸκόμικὡς εἶδος στοχεύει στὸνὰἐμπνεύσειτὰ παιδιά νὰἀνακαλύψουντὶς ἀξίες τῆς πίστης καὶτῆς θυσίας πρὸς δόξαν Θεοῦ. Ἔτσι προσεγγίζονται  τὰ παιδιά μέσα ἀπὸἕνα πιὸ μοντέρνο,  θὰ λέγαμε μέσο.

Νιώθουν οἰκεῖα μὲτὴν ἱστορία καὶκαλλιεργοῦντὸ σεβασμό τους πρὸς τὴν παράδοση τῆς ἐκκλησίας μας.  Ἡ γλῶσσα ποὺ χρησιμοποιεῖται, εἶναι ἁπλῆ και κατανοητή γιὰτὶς μικρές ἡλικίες. Ἀναφορικά μὲτὴν εἰκονογράφηση, ὑπάρχουν παντοῦ φωτεινά χρώματα, καθαρά σχέδια καὶ δυναμική ἀπόδοσητῶν γεγονότων.

Ὁ σχεδιασμός ἑνός τέτοιου πρωτότυπου ἐκδοτικοῦἐγχειρήματος ἦταν ἔμπνευση τοῦταλαντούχου ἁγιογράφου κ. Γεωργίου Λελεκόπουλου,  τὸν ὁποῖο καὶεὐχαριστοῦμεπολύ.

Στὴν ἐκδήλωση παρευρέθη καὶ ὁ Θεοφλέστατος Ἐπίσκοπος Ρωγῶν κ. Φιλόθεος, ὁ ὁποῖος ἀναφερόμενος στὸν π. Θεμιστοκλῆ εἶπε ὅτι μὲ τὴν ἐμβληματική του προσωπικότητα ἔχει ἐμπνεύσει πολλοὺς νὰ ἀκολουθήσουν τὸν δρόμο τῆς ἀφιέρωσηςστὸν Θεό.

Τόνισε τὴν σπουδαία ἀποστολή του στὶς διάφορες ΣυνοδικὲςἘπιτροπές,τὴν ἐμπνευσμένηἱεροπρεπῆ του θεολογία ὑποδειγματικὰ ὀρθόδοξη, τὴν πλούσια ἁγιορείτικη εὐλογία ποὺ δέχεται καὶ τὴν προσφέρει. 

Ὑπογράμμισε τὴν συγγραφική του δραστηριότητα μὲ τὴν ὁποία συνεχίζει τὴν παράδοση τοῦ ἀειμνήστου καθηγητῆ Ἰωάννου Φουντούλη. Ἀνέφερε ἀναλυτικὰ τὴν πολύπλευρη δραστηριότητά του σὲ ποικίλους τομεῖς στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας. Εὐχήθηκε νὰ ὑπάρξουνσυνεχιστὲςἀντάξιους τῆς ἐξαιρετικῆς αὐτῆς προσωπικότητος.

Τέλος τὴν ἐκδήλωση ἔκλεισε ὁ π. Θεμιστοκλῆς εὐχαριστώντας ἐν πρώτοις τὸν Θεοφιλέστατο Ἐπίσκοπο Ρωγῶν γιὰ τὴν παρουσία του στὴν τιμητικὴ αὐτὴ ἐκδήλωση καὶ λέγοντας ὅτι αὐτὴ προέκυψε ἀπὸ τὴν πίεση τῶν πνευματικῶν του παιδιῶν.

Ἔχω, εἶπε ὁ π. Θεμιστοκλῆς, τρία φυσικὰ παιδιὰ καὶ ἄλλα τριάντα ποὺ εἶναι τὰ βιβλία μου. Κάθε βιβλίο ἔχει τὸν κόπο καὶ τὴν θυσία μέχρι νὰ βγῆ καὶ νὰ κυκλοφορήση.

Βάζεις μεράκι καὶ πόνο γιὰ νὰ ἀσκήσης τὴν ποιμαντική σου καὶ μὲ τὸ βιβλίο. Τόνισε ὅτι μόνο κίνητρο τῆς συγγραφῆς του ἦταν νὰ δώση στοὺς ἀνθρώπους Χριστό, ἄλλωστε ὅλα τὰ ἔσοδα ἀπὸ τὶς πωλήσεις τῶν βιβλίων διατίθενται στὴν Ἐξωτερικὴ Ἱεραποστολή.

Εὐχαρίστησε ἐπίσης ὅλους τοὺς ὁμιλητὲς ποὺ ἀνέλαβαν τὴν διακονία τῆς παρουσίασης τῶν βιβλίων καὶ ἰδιαίτερα τῶν ποιμαντικο-λειτουργικῶν βιβλίων, τὰ ὁποῖα ἔχουν σκοπὸ νὰ καταρτίσουν τοὺς ἀνθρώπους ὥστε νὰ ἔρχονται στὴν Ἐκκλησία σωστά, στὸ πνεῦμα ποὺ δίδαξε ὁ ἀείμνηστος καθηγητὴς Φουντούλης.

Εὐχαρίστησε καὶ τοὺς συγγραφεῖς τῶν παιδικῶν βιβλίων κ. Χριστίνα Μούρτη καὶ κ. Γεώργιο Λελεκόπουλο.

Ἀκολούθησε τὸ Μικρὸ Ἀπόδειπνο, μετὰ Χαιρετισμῶν στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο καὶ ἡ μονολόγιστη εὐχή.

Ἡ ἡμέρα ἔκλεισε μὲ Μικρὰ Ἀγρυπνία, στὴν ὁποία λειτούργησε ὁ Πανοσιολογιώτατος Καθηγούμενος τῆς Ἱ. Μονῆς Παναγίας Τουρλιανῆς Μυκόνου, Ἀρχιμανδρίτης π. Ἀλέξιος Παπαδόπουλος.

Ὁ Ἅγιος Καθηγούμενος μίλησε ἐμπνευσμένα γιὰ τὸν Μέγα Βασίλειοἀναφερόμενος στὴν ζωὴ καὶ τὸ πολυποίκιλο ἔργο του κάνοντας ἀναφορὲς στὰ συγγράματά του.

Ἀναφέρθηκε καὶ στὸν ἐπιτάφιολόγο ποὺ ἐξεφώνησε ὁ φίλος του Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, ὁ ὁποῖος τὸν ἀποχαιρέτησε μὲ τὰ λόγια: «Χαῖρε, Βασίλειε, κι ἄς ἐφυγες ἀπὸ κοντά μας», δηλώνοντας ἔτσι τὴν μεγάλη ἀξία τοῦ Ἁγίου.

Στὴν Ἀγρυπνία ἔψαλε ὁ κ. Ἰωάννης Καρῖνος.