Μέσα στην χαρμόσυνη ατμόσφαιρα της Λαμπροφόρου Αναστάσεως του Κυρίου μας, πανηγύρισε για μια ακόμη φορά η ιστορική ενορία του Αγίου Γεωργίου της Ακαδημίας Πλατωνος, της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών -η οποία προ ολίγων ημερών συμπλήρωσε 100 χρόνια από την ίδρυση της και την θεμελίωση του Ιερού Ναού- τον Προστάτη και Έφορο της Μεγαλομάρτυρα Γεώργιο τον Τροπαιοφόρο.

Στον Εσπερινό της Αγάπης και της εορτής του Αγίου προεξήρχε με την συμμετοχή αγαπητών αδελφών ιερέων, κατόπιν προσκλήσεως του π. Χριστοδούλου Κατσαντωνοπούλου προϊσταμένου και εφημερίου του Ναού, ο Πάνοσ. Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής π. Βαρνάβας Θεοχάρης, αγαπητός αδελφός και φίλος με τον οποίο συνυπηρέτησαν παρά του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου κυρού Χριστοδούλου επί οκτώ έτη.

Προ της απολύσεως ο Πάνοσ. Πρωτοσύγκελλος κήρυξε τον Θείο Λόγο, μεταφέροντας τις Πατρικές ευχές του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρίου Ιερωνύμου του Β' και προ του τέλους ο π. Χριστόδουλος τον ευχαρίστησε ζητώντας να μεταφέρει τον σεβασμό των ενοριτών και του ιδίου στον Μακαριώτατο Ποιμενάρχη.

Την δε κυριώνυμο ημέρα την Πανηγυρική Θεία Λειτουργία τέλεσε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ταλαντίου κ. Επιφάνιος, Βοηθός Επίσκοπος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου, με πληθωρική την συμμετοχή του πιστού λαού ο οποίος κήρυξε θεολογικώτατα και διδακτικότατα τον Θείο Λόγο, μεταφέροντας τις εόρτιες ευχές του Μακαριωτάτου.

Το εσπέρας τελέστηκε ο μεθέορτος Εσπερινός και η λαμπρή Λιτάνευση των Ιερών Λειψάνων και της Ιεράς Εικόνος του Αγίου Γεωργίου προεξάρχοντος του Θεοφιλεστάτου κ. Επιφανίου, με την συμμετοχή αγαπητών αδελφών ιερέων απο διάφορες ενορίες της Ιεράς Αρχιεπισκοπής, της Φιλαρμονικής του Δήμου Αθηναίων, ανδρών του 2ου Πυροσβεστικού Σταθμού Αθηνών και με την παρουσία ευλαβών προσκυνητών οι οποίοι καθ' όλη την ημέρα προσήλθαν για να λάβουν την χάρη του Λαοφιλούς Αγίου.

Κλείνοντας τον διήμερο εορτασμό της Πανηγύρεως, ο π. Χριστόδουλος απηύθυνε εόρτιο χαιρετισμό προς όλους και τις θερμές του ευχαριστίες προς τον Θεοφιλέστατο, τους ιερείς, την Φιλαρμονική, τους άνδρες του Πυροσβεστικού Σταθμού, τους ιεροψάλτες και σε όλους τους συνεργάτες του οι οποίοι θυσιαστικά υπερέβαλαν εαυτούς και συνέβαλαν στην προετοιμασία και ολοκλήρωση της Πανηγύρεως.

Τέλος απευθυνόμενος στον πιστό λαό ο π. Χριστόδουλος, ζήτησε τρία πράγματα να κρατήσουν φεύγοντας από το Ναό και επιστρέφοντας στα σπίτια τους.

-Την φράση της καθηγήτριας και επικεφαλής της ομάδας συντηρητών του Μετσόβιου Πολυτεχνείου Αθηνών του Κουβουκλίου του Παναγίου Τάφου κας Αντωνίας Μωροπούλου, η οποία σε ερώτηση που της έγινε εάν πράγματι κάποια στιγμή σταμάτησαν τα μηχανήματα την ώρα των εργασιών; εκείνη απάντησε: εγώ ένα έχω να σας πώ ότι η Πίστις μας είναι ζωντανή. Μια απάντηση που δεν περιμένεις να την λάβεις από μια καθηγήτρια και μάλιστα του πολυτεχνείου.

Και τις δύο λέξεις που απηύθυνε ο ίδιος Χριστός, το ξημέρωμα της Ανάστασης Του.

-Το "Χαίρετε", που είπε στις Μυροφόρες Γυναίκες και στην Παναγία, οι οποίες είχαν πάει να μυρώσουν το άχραντο Σώμα Του, αλλά βρήκαν κενό το μνημείο και

-Το" Ειρήνη υμίν" που είπε στους μαθητές, όταν εμφανίστηκε μπροστά τους στο υπερώο όπου ήσαν κεκλεισμένοι δια τον φόβο των Ιουδαίων.

Την βεβαιότητα της ζωντανής πίστης, την χαρά της Αναστάσεως και την Ειρήνη την οποία προσφέρει ο Χριστός και η Εκκλησία του να έχετε στις ζωές σας και στα σπιτικά σας αδελφοί κατέληξε έτσι όλοι να πορευόμαστε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, κόντρα σε όλες εκείνες τις σειρήνες οι οποίες έχουν βάλει σκοπό να αποιεροποιήσουν τις ζωές μας και όλοι μαζί εν ενί στόματι έψαλλαν το Χριστός Ανέστη και τον Εθνικό Ύμνο.