Τετάρτη σήμερα, 7 Φεβρουαρίου 2024 καὶ τελευταία ἡμέρα τῶν ΥΠΑΠΑΝΤΙΩΝ 2024 στὸν Ἅγιο Ἐλευθέριο-ὁδοῦ Ἀχαρνῶν.

Ἡ ἡμέρα ξεκίνησε μὲ τὴν Ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου καὶ τὴν θεία Λειτουργία, κατὰ τὴν ὁποία ἔγινε συλλείτουργο πρὸς τιμὴν τῆς ἐπετείου τῆς ἐκλογῆς τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ.κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ τοῦ Β΄, ὁ ὁποῖος σἠμερα συμπληρώνει 16 χρόνια στὸν ἀρχιεπισκοπικὸ θρόνο, κυβερνῶντας τὸ σκάφος τῆς Ἐκκλησίας μὲ σύνεση καὶ σοφία, ὀρθοτομῶν τὸν λόγο τῆς ἀληθείας.

Συλλειτούργησαν ὁ Προϊστάμενος τοῦ Ναοῦ, Αἰδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεμιστοκλῆς Χριστοδούλου καὶ ὁ ἐκ τῶν ἐφημερίων τοῦ Ναοῦ Πρεσβύτερος π. Σπυρίδων Βίτσης, ὁ ὁποῖος σήμερα κλείνει τρία χρόνια στὴν ἱερωσύνη.

Οἱ ἄλλοι ἐφημέριοι, ὅπως κάθε μέρα, διάβαζαν τὰ ὀνόματα ποὺ ἔδωσαν οἱ ἐνορίτες γιὰ τὸ Σαρανταλείτουργο ποὺ τελοῦν οἱ ἱερεῖς ἐν ὄψει τῆς ἐπερχομένης Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς.

Στὸ τέλος τῆς θείας Λειτουργίας ὁ π. Θεμιστοκλῆς ὑπενθύμισε στὸ ἐκκλησίασμα τὴν ἐπέτειο τοῦ Μακαριωτάτου καὶ εὐχήθηκε ὁ Θεὸς νὰ Τὸν μακροημερεύη, νὰ τὸν ἁγιάζη, νὰ τὸν φωτίζη καὶ νὰ Τὸν ἐμπνέη στὴν διαποίμανση τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ.

Στὶς 12:00 τὸ μεσημέρι ἐψάλη Ἱερὰ Παράκληση στὸν Ἅγιο Ἐλευθέριο.

Τὸ ἀπόγευμα στὶς 18:00 τελέσθηκε ὁ Ἑσπερινὸς καὶ στὴν συνέχεια τὸ Μικρὸ Ἀπόδειπνο μετὰ Χαιρετισμῶν στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο καὶ ἡ μονολόγιστη εὐχή.

Μετὰ τὸ πέρας τῶν Ἀκολουθιῶν, στὶς 19:00 ἔγινε ομιλια ὑπὸ τῆς Ὁσιωτάτης Καθηγουμένης τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίας Εἰρήνης Χρυσοβαλάντου Ροβιῶν Εὐβοίας, Γεροντίσσης Χρυσοβαλάντης μὲ θέμα: «Ἀξίζει κάθε κὀπος γιὰ τὴ σωτηρία μας»;

Ἡ Γερόντισσα μὲ λόγο ἡδυσμένο μὲ τὴν σοφία τῶν Ἁγίων καὶ τῶν Πατέρων καὶ τὴν ἀμεσότητα καὶ ζωντάνια τῆς δικῆς της ἐκφραστικῆς δεινότητος ἔκανε ἕνα χειρουργεῖο πνευματικό στὶς ψυχὲς τῶν ἀκροατῶν.

Ἄρχισε τὴν ὁμιλία της μὲ τὸ ἐρώτημα: ἐμεῖς οἱ χριστιανοὶ εἴμαστε αὐτοὶ ποὺ πρέπει;

Γιατί, ἄν οἱ βαπτισμένοι χριστιανοὶ ἤμαστε αὐτοὶ ποὺ ἔπρεπε, ἀληθινοὶ χριστιανοί, τίποτε ἀπὸ ὅσα ἐπιχειροῦνται νὰ νομοθετηθοῦν δὲν θὰ γινόταν.

Αὐτοὶ ποὺ δὲν ἔχουν ἐπιθυμία γιὰ τὴν ἄλλη ζωή, μποροῦν νὰ ζοῦν ὅπως θέλουν. Ὅ,τι θέλουμε μποροῦμε νὰ εἴμαστε.

Ἄρα, εἴμαστε ὑπεύθυνοι γι’ αὐτὸ ποὺ εἴμαστε καὶ ὡς ὑπεύθυνοι πρέπει νὰ κάνουμε τὸν ἀπολογισμό μας.

Ἄν μαζευτοῦμε πολλοί, αὐτοὶ ποὺ θὰ κάνουμε τὸ σωστό, τότε ὁ Θεὸς θὰ εἶναι μαζί μας.

Ἐμεῖς ὅμως διαλέγουμε τὸ πάθος ποὺ μᾶς ἀρέσει καὶ αὐτὸ δουλεύουμε.

Γιὰ νὰ μὴν καταστραφοῦμε ὅμως ἀπὸ τὰ πάθη μας ἡ Γερόντισσα συμβούλευσε ὁ καθένας ξεχωριστὰ νὰ ἀναρωτηθεῖ ἄν θέλη στὴν ἄλλη ζωὴ νὰ εἶναι στὸν Παράδεισο μὲ τὸν Χριστό, τὴν Παναγία καὶ τοὺς ἀγγέλους ἢ θέλη νὰ εἶναι μὲ τὸν διάβολο.

Ἄν θέλουμε τὴν Βασιλεία τῶν οὐρανῶν, πρέπει νὰ τηρήσουμε ὁρισμένους κανόνες, εἴτε μᾶς ἀρέσουν εἴτε ὄχι.

Πρέπει νὰ ἀναρωτηθοῦμε πῶς θὰ ἐξασφαλίσουμε τὴν σωτηρία μας.

Ὅπως γιὰ τὴν κάθε δουλειὰ τῆς γῆς πρέπει νὰ ὑπάρχουν προϋποθέσεις καὶ κριτήρια, πολὺ περισσότερο αὐτὰ ἰσχύουν γιὰ τὴν σωτηρία μας καὶ πρέπει νὰ τὰ μάθουμε.

Κι ἐπειδὴ οἱ Ἅγιοι κέρδισαν τὴν σωτηρία καὶ μποροῦν νὰ εἶναι δάσκαλοί μας, ἡ Γερόντισσα κατέθεσε στὸ σημεῖο αὐτὸ τὴν ἐμπειρία πολλῶν ἁγίων σχετικὰ μὲ τὴν ἐπίτευξη τῆς σωτηρίας μας.

Πολλοὶ μπορεῖ νὰ ἰσχυριστοῦν ὅτι ὑπάρχουν πολλὲς δυσκολίες καὶ πολλὲς παγίδες γιὰ νὰ εἶναι ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ.

Σ’ αὐτὸ ἡ Γερόντισσα ἔφερε ὡς ἀπάντηση τὸν λόγο τοῦ Ἀλ. Τσιριντάνη: στὶς δυσχέρειες τῆς ζωῆς ἔχουμε τρεῖς λύσεις: α) νὰ κλείσουμε τὰ μάτια ἀρνούμενοι τὴν πραγματικότητα, β) νὰ συμμορφωθοῦμε καὶ νὰ κάνουμε ὅ,τι κάνουν καὶ οἱ ἄλλοι καὶ γ) νὰ ἀντισταθοῦμε.

Δηλαδή, ἐξηγεῖ ἡ Γερόντισσα, θὰ ζοῦμε ὅ,τι θέλει ὁ Θεός, θὰ σεβόμαστε τὶς ἐντολές Του, θὰ ἐξομολογούμαστε, θὰ κοινωνᾶμε, θὰ ἐκκλησιαζόμαστε, θὰ πέφτουμε καὶ θὰ σηκωνόμαστε καὶ δὲν θὰ μᾶς ἐνδιαφέρει τί θέλουν οἱ ἄλλοι νὰ μᾶς ἐπιβάλουν.

Εἶναι μόδα τελευταῖα νὰ εἰρωνεύονται τὰ ὅσια καὶ τὰ ἱερά μας.

Μποροῦν νὰ κάνουν ὅποια ἁμαρτία θέλουν, ὅποτε θέλουν ἀλλὰ δὲν μποροῦν νὰ μᾶς ἐπιβάλουννὰ συμφωνήσουμε μὲ ὅλα αὐτά.

Ἔχουμε ἐντολὴ ἀπὸ τὸν Θεό: ὅποιος μὲ ὁμολογήση σ’ αὐτὴ τὴν ζωή, θὰ τὸν ὁμολογήσω κι ἐγὼ στὴν ἄλλη ζωή.

Ἀπὸ τὴν ζωὴ καὶ τὴν ἐμπειρία της ἡ Γερόντισσα ἐπεσήμανε πέντε δυσκολίες γιὰ τὸν χριστιανό.

α) δὲν ἀγαπᾶμε τὸν Χριστὸ ποὺ μᾶς ἀγάπησε ὅσο μᾶς ἀγάπησε, γι’ αὐτὸ δυσκολευόμαστε νὰ κάνουμε αὐτὰ ποὺ λέει.

β) ἀγαπᾶμε πολὺ τὸν ἑαυτό μας καὶ δὲν θέλουμε νὰ τὸν πιέσουμε.

γ) ὅταν ἁμαρτάνουμε δὲν σηκωνόμαστε εὔκολα. Δὲν τρέχουμε στὴν προσευχή, στὰ δάκρυα, στὴν ἐξομολόγηση.

δ) δὲν μισοῦμε τὸν διάβολο γιὰ ὅσα μᾶς ἔχει κάνει καὶ ὅσα μᾶς κάνει.

ε) δὲν εἴμαστε τῷ πνεύματι ζέοντες τῷ Κυρίῳ δουλεύοντες. Δὲν τροφοδοτοῦμε τὴν ἀγάπη μας στὸν Θεό.

Καὶ τονίζει: θὰ μᾶς ἐλέγξουν οἱ ὁπαδοὶ διαφόρων ἐκδηλώσεων ποὺ τρέχουν κατὰ χιλιάδες, γήπεδα, συναυλίες, τρέξιμο καὶ ὅπου ἀλλοῦ.

Κι ἔτσι καταντήσαμε τὴν ὀρθόδοξη Ἑλλάδα μας σὲ πρωτιὲς σὲ παραβατικὲς συμπεριφορές καὶ ἁμαρτωλὲς πράξεις.

Ἀντίθετα εἴμαστε προτελευταῖοι στὴν κατανόηση κειμένου, στὰ Μαθηματικὰ καὶ στὴν Χημεία.

Πρῶτοι στὴν παιδικὴ βία. Γίνεται συντονισμένη προσπάθεια νὰ διδαχθῆ καὶ νὰ ἐπιβληθῆ ἡ ὁμοφυλοφιλία.

Καὶ κατέληξε ἡ Γερόντισσα: Ὁ Θεὸς δὲν θὰ μᾶς πῆ ὅτι μὲ ὅσα γίνονται γύρω μας εἴχαμε δίκιο ποὺ δὲν ἀγωνιστήκαμε γιὰ τὸν Παράδεισο. Δὲν θὰ βολευτοῦμε, ἐπειδὴ ἡ ἐποχὴ εἶναι δύσκολη. Δὲν ἔχουμε καμιὰ δικαιολογία. Ἄς κάνουμε ὅ,τι μποροῦμε. Νὰ κρατήσουμε τὴν οἰκογένεια. Τὰ μάτια μας δεκατέσσερα.

Καὶ μὲ αὐτὴ τὴν ὁμιλία-ἐγερτήριο σάλπισμα τῆς Γερόντισσας Χρυσοβαλάντης, ποὺ τὴν παρακολούθησε μὲ ἀμείωτο ἐνδιαφέρον πλῆθος κόσμου, τελείωσαν τὰ ΥΠΑΠΑΝΤΙΑ 2024, ποὺ μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ.κ.ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ τοῦ Β΄ ἀποτέλεσαν μιὰ ἀκόμη εὐκαιρία πνευματικῆς κατάρτισης καὶ ἐπιστηριγμοῦ γιὰ τὴν ἐνορία τοῦ Ἁγίου Ἐλευθερίου-ὁδοῦ Ἀχαρνῶν.