Τὸ πρωὶ σήμερα Σάββατο 3 Φεβρουαρίου 2024 στὰ μεθέορτα τῆς Δεσποτοθεομητορικῆς ἑορτῆς τῆς Ὑπαπαντῆς τοῦ Σωτῆρος ἐτελέσθη εἰς μνήμην τοῦ Ἁγίου Συμεὼν τοῦ Θεοδόχου θεία Λειτουργία μετ’ ἀρτοκλασίας μὲ ἱερουργὸ τὸν Αἰδεσιμολογιώτατο πρεσβύτερο π. Γεώργιο Ἀνεστόπουλο, κληρικὸ τῆς Ἱεράς Μητροπόλεως Διδυμοτείχου, Ὀρεστιάδος καὶ Σουφλίου, μὲ τὴν προσευχητικὴ παρουσία τῶν ἱερέων ἐφημερίων τοῦ Ναοῦ του Ἁγ. Ἐλευθερίου.

Ἡ θεία Λειτουργία ἐτελέσθη στὸ Ἱερὸ Παρεκκλήσιο τῆς Ὑπαπαντῆς κάτωθεν τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγ. Ἐλευθερίου.

Στὶς 12 τὸ μεσημέρι ἐτελέσθη Ἱερὰ Παράκληση τοῦ Ἁγ. Παϊσίου λόγω τοῦ Ἱεροῦ Παρεκκλησίου τῶν ἁγίων Παϊσίου καὶ Πορφυρίου ποὺ βρίσκεται ἔξωθεν τοῦ Ναοῦ.

Τὸ ἀπόγευμα στὶς 6:00 μ.μ. ἐψάλη ὁ Ἑσπερινὸς τῆς Κυριακῆς καὶ στὶς 7:00 μ.μ. ἀκολούθησε ὁμιλία ἀπὸ τὸν π. Γεώργιο Σχοινᾶ μὲ θέμα: «Πνευματικὲς ἐμπειρίες ἀπὸ τὶς γνωριμίες μου μὲ Ἁγίους Γέροντες».

Ξεκινώντας τὴν ὁμιλία του γιὰ ἁγιασμένες μορφὲς ποὺ ἔζησαν δίπλα μας χωρὶς νὰ γίνονται ἀντιληπτοὶ ἀπὸ τὸν πολὺ κόσμο, ὁ π. Γεώργιος εἶπε ὅτι ἡ ἔμψυχη ἀπόδειξη ὅτι ζῆ Κύριος ὁ Θεὸς εἶναι οἱ Ἅγιοι.

Αὐτοὶ μᾶς δείχνουν ὅτι ἡ Ἐκκλησία συνεχίζει νὰ ὑπάρχη γιὰ νὰ συνεχίζη τὴν κύρια ἀποστολή της, ποὺ εἶναι νὰ παίρνη τοὺς ἁμαρτωλοὺς καὶ νὰ τοὺς μεταποιῆ, νὰ τοὺς κάνη πολίτες τοῦ παραδείσου.

Τέτοιοι ἄνθρωποι ἅγιοι ὑπῆρχαν, ὑπάρχουν καὶ θὰ ὑπάρχουν πάντοτε.

Στὴν συνέχεια ἐπέλεξε νὰ μιλήση γιὰ τρία πρόσωπα, τρεῖς σύγχρονους ἁγίους, ὄχι ἀπὸ τοὺς πολὺ γνωστούς, γιὰ νὰ φανῆ ὅτι καὶ στὶς μέρες μας μπορεῖ νὰ ἐφαρμοσθῆ τὸ Εὐαγγέλιο.

Οἱ τρεῖς ἁγιασμένες μορφὲς ποὺ παρουσίασε ἦταν ἡ Γερόντισσα Μακαρία, Ἡγουμένη τῆς Μονῆς Ἁγ. Γερασίμου Λουτρακίου, ὁ ἱερομόναχος π. Πολύκαρπος Βλάχος στὶς Καλτεζὲς καὶ ὁ π. Συμεὼν τῆς Μονῆς Γρηγορίου.

Τρεῖς ἄνθρωποι μὲ διαφορετικὲς ἀφετηρίες ἀλλὰ μὲ κοινὴ τὴν ἀγάπη γιὰ τὸν Χριστὸ καὶ τὸ ἀγωνιστικὸ φρόνημα.

Κατηχήτρια καὶ μέλος ἀδελφότητος ἀρχικὰ ἡ Γερόντισσα Μακαρία, μὲ μεγάλη κατηχητικὴ δράση, ἀνήσυχο ὅμως πνεῦμα ποὺ δὲν ἱκανοποιοῦταν ἀπολύτως μὲ τὴν δράση της, κάτι ἄλλο ζητοῦσε ἡ ψυχή της.

Ὥσπου σὲ μεγάλη ἡλικία ἔγινε μοναχή, μὲ τὴν σύμφωνη γνώμη τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου καὶ τοῦ Ὁσίου Ἐφραὶμ τοῦ Ἀριζονίτη.

Ὁ π. Πολύκαρπος ἦταν ἔγγαμος. Πολὺ νωρὶς ἔμεινε χῆρος καὶ παρὀτι εἶχε δύο παιδιά, δὲν ξαναπαντρεύτηκε.

Θέλησε νὰ ἀφιερωθῆ στὸν Χριστὸ καὶ ἔγινε ἱερομόναχος. Καὶ οἱ δύο δούλεψαν πολὺ τὴν εὐχὴ καὶ τὸ κομποσκοίνι παράλληλα μὲ τὴν ἄλλη ἄσκησή τους.

Εἵλκυσαν τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ μὲ τὴν ταπείνωση τὴν διάκριση καὶ τὴν προσευχὴ καὶ τοὺς δόθηκε χάρισμα ἡ διόραση.

Ὁ π. Πολύκαρπος μάλιστα ἄν καὶ τυφλὸς τὰ 30 τελευταῖα χρόνια τῆς ζωῆς του, ἔβλεπε μὲ τὴν Θεία Χάρη σὰν νὰ μὴν τοῦ ἔλειπε ἡ ὅραση.

Ὁ π. Συμεὼν τῆς Μονῆς Γρηγορίου, μὲ στοιχεῖα σαλότητος, εἶχε κρυφὴ ἀρετή, γι’αὐτὸ καὶ ὁ Θεὸς τὸν ἀντάμειψε μὲ τὸ χάρισμα τῆς προόρασης.

Καὶ οἱ τρεῖς ἔδωσαν τὰ πάντα στὸν Θεό. Κι ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἐγκαταλείπει τὰ πάντα γιὰ τὸν Θεό, ὁ Θεὸς τοῦ τὰ ἀνταποδίδει πολλαπλάσια. Τέτοιοι ἄνθρωποι ὑπάρχουν καὶ λαϊκοί.

Καὶ ὅλοι μαζὶ ἀποδεικνύουν στὴν σημερινὴ ἐποχὴ ποὺ δὲν θέλει τὴν Ἐκκλησία ὅτι ἡ Ἐκκλησία νικάει τὸν θάνατο, τὴν φθορά, τὴν ἁμαρτία.

Γι’ αὐτό, τόνισε ὁ π. Γεώργιος, πρέπει νὰ στρεφόμαστε συχνὰ σ’ αὐτὰ τὰ παραδείγματα.

Κυρίως στοὺς ἄσημους, ποὺ ἦταν ἄνθρωποι σὰν κι ἐμᾶς, ποὺ ἔκαναν ἀγῶνα καὶ ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ τοὺς προίκισε μὲ χαρίσματα.

Νὰ εὐλαβεῖστε, προέτρεψε ὁ π. Γεώργιος, ὁ ἕνας τὸν ἄλλον σὰν νὰ εἴμαστε ἅγιοι.

Ποτὲ δὲν ξέρουμε ἄν ὁ διπλανός μας εἶναι ἕνας ἅγιος. Ἡ πνευματικὴ κατάπτωση φαίνεται καὶ ἀπὸ τὸ πῶς περπατᾶμε καὶ ἄν κοιτᾶμε τὸν ἄλλον στὰ μάτια. Μπορεῖ νὰ περιφρονοῦμε κάποιον καὶ αὐτὸς νὰ ἔχη Χάρη.

Νὰ ἀποκτήσουμε τὴν καλὴ εὐαισθησία καὶ τότε θὰ ἀνοίξουν οἱ πνευματικές μας κεραῖες καὶ θὰ ἀκοῦμε τὰ μηνύματα τοῦ Θεοῦ.

Ἄν εἴμαστε ἐπιεικεῖς, δὲν ἐξουθενώνουμε τὸν ἄλλον ἀλλὰ τὸν ἀγκαλιάζουμε, τότε μᾶς ἐπισκέπτεται ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ.

Σήμερα λέμε ὅτι πᾶμε ἀπὸ τὸ κακὸ στὸ χειρότερο. Εἶναι λάθος. Πᾶμε ἀπὸ τὸ καλὸ στὸ καλύτερο.

Γιατὶ ὡς τώρα δὲν ὑπῆρχε ἀνάγκη νὰ νὰ ὁμολογήσουμε, νὰ ἀποκαλυφθοῦμε.

Τώρα εἶναι εὐκαιρία νὰ φανῆ τί εἶναι ὁ καθένας μας. Δὲν τὸ ἐπιδιώκουμε.

Διαμορφώθηκαν ἔτσι οἱ συνθῆκες. Καὶ σ’ αὐτὲς τὶς συνθῆκες ποὺ θέλουν νὰ ἐξαφανίσουν τὴν πίστη ἐμεῖς ἀντιστεκόμαστε καὶ μὲ τὴν ὀρθόδοξη ζωή μας καὶ μὲ τὴν ἐνέργειά μας, ὅταν χρειαστῆ.

Ἡ ἡμέρα ἔκλεισε μὲ τὸ Μικρὸ Ἀπόδειπνο μετὰ Χαιρετισμῶν στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο.