Καὶ σήμερα ξεκίνησε ἡ ἡμέρα μὲ Ὄρθρο καὶ Θεία Λειτουργία. Στὶς 12:00 τὸ μεσημέρι ἐψάλη Ἱερὰ Παράκληση στὴν Παναγία Ἐγκυμονοῦσα καὶ ἔγινε προσευχὴ γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς ὑπογεννητικότητας στὴν πατρίδα μας. Στὶς 6:00 μ.μ. τελέσθηκε Ἑσπερινὸς καὶ Ἱερὰ Παράκληση στὴν Παναγία Παντάνασσα.

Ἀκολούθησε ὁμιλία μὲ τὸν Πανοσιολογιώτατο Ἀρχιμανδρίτη π. Διονύσιο Κατερίνα, Προϊστάμενο τοῦ Ἱ.Ν. Ἁγ. Παρασκευῆς τοῦ ὁμωνύμου Δήμου, μὲ θέμα: «Χριστοποιημένες καὶ Χριστοπληρωμένες ὑπάρξεις κατὰ τὸν Ἱερὸ Χρυσόστομο».

Στὴν ἀρχή τῆς ὁμιλίας του ὁ π. Διονύσιος Κατερίνας ἔδωσε τὸ περιεχόμενο τῶν ὅρων Χριστοποιημένες καὶ Χριστοπληρωμένες ὑπάρξεις. Μὲ τὸν ὅρο «Χριστοποιημένες ὑπάρξεις» ἐννοεῖ ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶναι πλασμένος ἀπὸ τὸν Τριαδικὸ Θεό μας κατ ’εἰκόνα καὶ καθ’ ὁμοίωσιν τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ὁ Θεὸς καὶ ἄνθρωπος Χριστὸς ἦρθε γιὰ νὰ μᾶς δείξη ποιός εἶναι ὁ τέλειος ἄνθρωπος, πῶς πρέπει ἐμεῖς νὰ βαδίσουμε γιὰ νὰ εἴμαστε χριστοποιημένοι.

Μὲ τὸν ὅρο «Χριστοπληρωμένες ὑπάρξεις» ἐννοεῖ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ εἶναι γεμάτοι Χριστό, ποὺ μέσα τους τρέχει τὸ ἴδιο σῶμα καὶ τὸ ἴδιο αἷμα μὲ αὐτὸ ποὺ ἔρρευσε στὸν Γολγοθᾶ καὶ ποὺ ὁ ἄνθρωπος παίρνει μὲ τὴν θεία κοινωνία καὶ γίνεται σύσσωμος καὶ σύναιμος Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Κατὰ τὸν Ἅγιο Ἰωάννη τὸν Χρυσόστομο στὶς χριστοποιημένες καὶ χριστοπληρωμένες ὑπάρξεις συγκαταλέγονται:

• οἱ κληρικοὶ ὅλων τῶν βαθμίδων, ἀπὸ τὸν Πατριάρχη μέχρι καὶ τὸν διάκονο, ποὺ ἀναλίσκονται νυχθημερὸν γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Αὐτοὶ ποὺ ἔχουν ἐπίγνωση ὅτι εἶναι τὸ μυστήριο τῆς ζωντανῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ στὴ γῆ. Αὐτοὶ ποὺ τελοῦν ὅλα τὰ μυστήρια γιὰ μᾶς, προσεύχονται καὶ κηρύττουν γιὰ μᾶς, μᾶς συμπαραστέκονται στὰ δύσκολα, συμμετέχουν στὴν χαρά μας, στηρίζουν τὴν κοινωνία. Ὅλοι οἱ ἐπίσκοποι καὶ ἱερεῖς ποὺ βαδίζουν σταθερὰ στὴν Ἁγία Γραφή, τὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους, καὶ τὴν Ἱερὰ Παράδοση καὶ καθοδηγοῦν σὲ ἀνοδικὴ πορεία τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τὴν Ἐκκλησία.

• οἱ μοναχοὶ καὶ οἱ μοναχὲς ποὺ γνωρίζουν ἐμπειρικὰ ὅτι ἡ ἡσυχία τοῦ ἀναχωρητισμοῦ καὶ τῆς ἀφιερώσεώς τους στὴν διακονία «μεστὸν καὶ μέγιστον ὄφελος παρέχεται κατευνάζουσα τὰ πάθη». Ὁ μοναχισμὸς μὲ τὴν σιωπή του παραμένει ἡ δυναμικὴ καὶ ἔμπρακτη μαρτυρία καὶ ὑπόμνηση τῆς διαστολῆς τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τὸ κόσμο.

• οἱ λαϊκοί, γυναῖκες καὶ ἄνδρες, ποὺ ἀφιέρωσαν τὴν ἀγαμία τους στὴν ἐσωτερικὴ καὶ ἐξωτερικὴ ἱεραποστολή, στὴν ἀνακούφιση τοῦ ἀνθρωπίνου πόνου καὶ στὴν ἐπάνδρωση τῶν ἰεραποστολικῶν ἀδελφοτήτων.

• αὐτοὶ ποὺ γίνονται ἐξαιρετικοὶ σύζυγοι, ποὺ δὲν ἀπατοῦν ἀλλὰ ἐρωτεύονται καὶ ἀγαποῦν, τιμοῦν καὶ σέβονται τοὺς συντρόφους τους. Διαλέγουν τὸν σύντροφο ἀπὸ τὸ πλῆθος τῶν ἀρετῶν καὶ ὄχι γιὰ τὸν πλοῦτο καὶ τὴν ὀμορφιά, ποὺ κάνουν τὰ σπίτια τους φωλιὲς κι ὄχι ξενοδοχεῖα ,ποὺ ὁ γάμος τους εἶναι γιορτὴ κι ὄχι φυλακή, οἰκοδομοῦν τὴν οἰκία τους μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ, ὥστε ἡ ἁπλῆ βιολογικὴ καὶ νομικὴ ἕνωσή τους μεταμορφώνεται σὲ κοινωνία προσώπων, σὲ ζωντανὴ ἐμπειρία τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ἡ ἑστία τους γίνεται μήτρα ἁγίων καὶ ἡρώων. Οἱ οἰκογένειες τῶν χριστιανῶν ὀρθοδόξων νοστιμίζουν καὶ ὀμορφαίνουν τὸν κόσμο. Οἱ νέοι ποὺ ἀνατρέφονται σ’ αὐτὲς τὶς οἰκογένειες εἶναι ἡ ἐλπίδα τῆς ἐκκλησίας καὶ τοῦ Γένους. Μαθαίνουν νὰ ζητοῦν τὸ ἰδανικό, τὸ αἰώνιο, αὐτὸ ποὺ προσφέρει ὁ Χριστὸς καὶ ἡ Ἐκκλησία. Μέσα σὲ ἐχθρικὰ περιβάλλοντα συνομηλίκων τους μάχονται, ὑπερασπίζονται, ἐπιχειρηματολογοῦν γιὰ τὰ δίκαια τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς πατρίδος, πρᾶγμα ποὺ ἐπισύρει τὴν ἐπίθεση ἐναντίον τους, γιατὶ ἡ ζωή τους γίνεται ἔλεγχος γιὰ τὶς ζωὲς τῶν ἄλλων. Εἶναι παρόντες σὲ ὅλες τὶς δράσεις τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ ὕπαρξή τους εἶναι μιὰ διαρκὴς θυσία στὸν Θεό, εὐεργετικὴ «τοῖς πᾶσι».

• ὅλοι οἱ πιστοὶ κάθε ἡλικίας ποὺ ἐκκλησιάζονται, ἐξομολογοῦνται, κοινωνοῦν, προσεύχονται, διαβάζουν καὶ ἐφαρμόζουν τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ. Ἡ ζωή τους εἶναι Χριστοκεντρικὴ καὶ Θεανθρωποκεντρική καὶ ἀγωνίζονται γιὰ μιὰ κοινωνία Θεανθρώπινη.

Οἱ χριστοποιημένες ὑπάρξεις ζοῦν παραδοσιακὰ καὶ ὀρθόδοξα. Εἶναι οἱ ἀναμορφωτὲς τοῦ κόσμου. Μέλη μιᾶς ὑπνώττουσας κοινωνίας, ποὺ στὰ πρόσωπά τους αὐτὴ βρίσκει τὰ ξυπνητήρια της. Εἶναι χρηστοὶ πολίτες αὐτοῦ τοῦ κόσμου χωρὶς νὰ παύουν νὰ εἶναι οὐρανοπολίτες. Καὶ μαζί τους συστρατευμένοι ὅλοι οἱ μετανοημένοι ἁμαρτωλοί, αὐτοὶ γιὰ τοὺς ὀποίους ἦρθε ὁ Χριστὸς στὴ γῆ νὰ τοὺς καλέση κοντά του. Καὶ οἱ ἀγωνιστὲς ἁμαρτωλοὶ εἶναι χριστοποιημένες ὑπάρξεις, ὅλοι πλουτίζουν τὸ ἀνθρώπινο γένος ἀνεξάρτητα ἀπὸ ἐπάγγελμα ἢ ἰδιότητα. Οἱ χριστιανοὶ εὐεργετοῦν τὶς πατρίδες τους περισσότερο ἀπὸ τοὺς ἄλλους. Εἶναι παρόντες σὲ ὅλες τὶς διακονίες τῆς Ἐκκλησίας χωρὶς νὰ φαίνονται.

Ὑπογραμμίζουν περισσότερο τὰ καθήκοντά τους παρὰ τὶς ὑποχρεώσεις τους. Εἶναι δίκαιοι, ἀδωροδόκητοι, τίμιοι, δὲν ἐξαπατοῦν, εἰρηνοποιοί, βλέπουν τὸν συνάνθρωπο ὡς παρουσία Θεοῦ, εἶναι διακριτικοί, δὲν κατακρίνουν, τηροῦν μὲ ἀκρίβεια τοὺς κανόνες τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὑπακούουν ὅταν ἡ Ἐκκλησία ἄλλως οἰκονομεῖ. Ὑπηρετοῦν τὴν ἀλήθεια καὶ ἀλήθεια εἶναι ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός. Γνωρίζουν πότε νὰ ὁμιλοῦν καὶ πότε νὰ σιωποῦν. Σ’ αὐτοὺς ὁ Χριστὸς χαρίζει τὴν χάρη του καὶ αὐτὴ ἡ χάρις «γεωργεῖ τὴν Ἐκκλησίαν».

Στὸ Ἐνοριακὸ Ἀρχονταρίκι ὁ π. Διονύσιος συζήτησε μὲ τοὺς πιστοὺς καὶ ἀπάντησε σὲ ἐρωτήματα.

Μὲ τὸ Μικρὸ Ἀπόδειπνο μετὰ Χαιρετισμῶν στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο καὶ τὴν μονολόγιστη εὐχὴ ἔκλεισε καὶ ἡ σημερινὴ ἡμέρα.