Την Κυριακή 7η Οκτωβρίου (Γ' Λουκά) ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Ορθρο και προεξήρχε της Θείας Λειτουργίας στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Καλλιθέας, πλαισιωμένος από τον Προϊστάμενο Αρχιμ. Νικόλαο Κλάδη και τους ιερείς του Ναού.

Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος πήρε αφορμή από την στίχο του Αποστολικού αναγνώσματος: "Η δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται".

Η δύναμη, είπε, είναι ενα όνειρο, μια επιδίωξη πολλών ανθρώπων. Όλοι θέλουν να είναι δυνατοί. Να εξουσιάζουν. Να δίνουν εντολές και οι πάντες να τους υπακούουν. Ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο για να είναι δυνατός. "Ευθύς επλάσθης και άρχων επλάσθης" (Γρηγόριος Νύσσης).

Όμως ο σύγχρονος άνθρωπος θέλει να είναι δυνατός, χωρίς Θεό. Αυτόνομος και ανεξάρτητος ! "Δεν θα σε πούμε πιά πατέρα δεν θα σε πούμε πλάστη πια, ποθούμε λευτεριάς αγέρα, κοντά σε σένα ειν' η σκλαβιά" (Γ. Βερίτης).

Και έχουμε διάφορες μορφές δυνάμεως,που αναπτύσσονται χωρίς Θεό. Είναι η εξουσία,για την οποία γίνονται τόσοι αγώνες.

Ή η οικονομική εξουσία,το χρήμα. Τα χρηματιστήρια φαίνεται ότι συγκεντρώνουν κάθε μορφή δυνάμεως και διευθύνουν τα πάντα.

Υπάρχει και η δύναμη της επιστήμης, της γνώσεως, της ενημερώσεως. Και ο πιό ενημερωμένος θεωρείται ο πιό δυνατός.

Όλες αυτές οι μορφές δυνάμεως όμως,όταν δεν εμπνέονται από τις αιώνιες αξίες ,που διακηρύττει το Ευαγγέλιο, δεν οδηγούν στην ευημερία και στην ευτυχία.

Κοιτάξτε τί γίνεται σήμερα. Κυκλοφορεί χρήμα δισεκατομμύρια στον κόσμο. Εξουσίες διάφορες και ποικίλες κυβερνούν τους λαούς. Επιστήμη έχουμε με αλματώδη πρόοδο.

Όμως έχουμε ευτυχία, έχουμε ευημερία, έχουμε ειρήνη στον κόσμο; Πόλεμοι, συγκρούσεις, αιματοχυσίες, εγκλήματα, πρόσφυγες εξαθλιωμένους, τρομοκρατία με αθώα θύματα.

Καταπίεση λαών οικονομική ή από αχαλίνωτες και αυθάδεις εξουσίες και καθεστώτα. Εκεί οδηγεί η δύναμη, που αναπτύσσεται αυτόνομα, ανεξάρτητα, χωρίς αρχές και μέτρο.

Και έρχεται σήμερα ο Απόστολος και μας κρούει ένα "κώδωνα κινδύνου"! Θέλετε, μας λέει, πραγματική δύναμη,που οδηγεί στην ευτυχία; "δύναμη θες; Παρηγοριά; Να γίνει παραδεισένια σου η ζωή, χερουβικη υμνωδία;" (Γ. Βερίτης).

Παραδεχθείτε την αδυναμία σας. Παραδεχθείτε ότι ο δρόμος ο χωρίς Θεό, που ακολουθήσατε, σας οδήγησε στο χάος και στην αυτοκαταστροφή.

Δεχθείτε να συμμαχίσετε με τον Δυνατό, με τον Θεό. Τότε θα αναχωρείτε από τον Ναό "πυρ πνέοντες ως λέοντες" (Ι. Χρυσόστομος).

Αλλά πυρ που θα θερμαίνει και οικοδομεί. Είναι ο μόνος δρόμος και τρόπος να βγείτε από τα αδιέξοδα και την αυτοκαταστροφή.

Ως άτομα, ως οικογένειες, ως κοινωνίες, ως κράτη! Θα τον ακούσουμε όμως; Θα τον ακούσουμε όλοι, εγω, εσύ,ο καθένας μας. Γιατί όλοι είμαστε συνυπεύθυνοι για όλα!

Προ της Απολύσεως ακολούθησε, όπως γίνεται κατ' έτος την πρώτη Κυριακή του Οκτωβρίου, Μνημόσυνο των αοιδίμων ιερέων, ιεροψαλτών, επιτρόπων και ευεργετών του Ιερού Ναού.