Του Σπύρου Συμεών για την Romfea.gr

Σήμερα Δευτέρα 16 Ιουλίου το απόγευμα όπως και κάθε χρόνο πλήθος πιστών της περιοχής των Ρέτσινων Μεσολογγίου, και όχι μόνο, μετέβησαν στο εξωκκλήσι της Αγίας Μαρίνας για να τιμήσουν την λαοφιλή Αγία στην χάρη της.

Το εκκλησάκι βρίσκεται σε ύψωμα με αμφιθεατρική θέα του Μεσολογγίου και της λιμνοθάλασσας του συνθέτοντας έτσι ένα μαγευτικό τοπίο ιδιαιτέρως προς το τέλος του εσπερινού όταν ο ήλιος έδυε.

Στο κήρυγμα του ο π. Αθανάσιος Ρουστάνης αναφέρθηκε στην λαμπρή βιωτή της Αγίας καθώς και στην αυταπάρνηση της και το θάρρος της ομολογίας της αληθινής πίστης για τον Έναν και Μοναδικό Σωτήρα και Λυτρωτή Ιησού Χριστό, Τον οποίο θα πρέπει να υπερασπιζόμαστε αλλά και να βιώνουμε μέσα από την κοινωνία μαζί Του αλλά και μέσα από την κοινωνία με το κατ' εικόνα και το καθ' ομοίωσιν για τον οποίο Σταυρώθηκε.

Αναφέρθηκε επίσης και στο μυστήριο τα Ιεροσύνης αλλά και στα καθήκοντα του Ιερέα στην σύγχρονη εποχή που ζούμε.

Ο κάθε Λαϊκός ο οποίος ακολουθεί το μονοπάτι της Ιεροσύνης είναι αυτός που αφήνει πίσω του κάθε κοσμική απόλαυση και πρέπει να έρχεται ενάντια όχι μόνο με τα λόγια αλλά και με τις πράξεις του αλλά και την βιωτή την δική του και της οικογένειας του με το ζοφερό σκοτάδι του σύγχρονου υλικοτεχνικού κόσμου.

Είναι αυτός που βάλλεται από πολλούς διότι τον διακρίνει η Ιεροσύνη, δυστυχώς όμως βάλλεται αναίτια πολλές φορές και μάλιστα από ανθρώπους έξω από την εκκλησία οι οποίοι δεν γνωρίζουν καν τα ελάχιστα...

Ο Ιερέας είναι και αυτός άνθρωπος ο οποίος ζει μέσα στην κοινωνία αλλά και προέρχεται από αυτήν.

Μέσα σε αυτήν την κοινωνία παραμερίζοντας τα δικά του προσωπικά, οικογενειακά προβλήματα πρέπει να αφουγκράζεται τα προβλήματα του ποιμνίου του και να συντρέχει, να στηρίζει, να είναι εκεί σε κάθε ανάγκη.

Κλείνοντας ανέφερε χαρακτηριστικά ότι θα πρέπει να εφαρμόσει στην πράξη το «ο συ μισείς, ετέρω μη ποιήσης και αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν» χωρίς να κάνει πράξη το Ευαγγέλιο πως μπορεί να κηρύττει; Κωφεύει; Εθελοτυφλεί;

Τα από άμβωνος κηρύγματα στην σημερινή εποχή ίσως και να περιττεύουν αν ο ίδιος ο Ιερέας δεν μάχεται δίπλα από τους πιστούς, πεζός με ασπίδα του τον Σταυρό και την αγάπη για το ποίμνιο του.

Μετά το πέρας του εσπερινού μοιράστηκαν παραδοσιακά τοπικά γλυκίσματα καθώς και αναψυκτικά σε μικρούς και μεγάλους με τον ήλιο να δύει παίζοντας με τις αποχρώσεις του ουρανού.