Κύπρου Γεώργιος: «Ο Χρυσόστομος Β' δεν ξέχασε ποτέ τις ρίζες του»

Γραφείο ρεπορτάζ: Romfea.gr
Με συγκίνηση αναφέρθηκε στην προσωπικότητα, την εκκλησιαστική διακονία και την πολυσχιδή προσφορά του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Κύπρου Χρυσοστόμου Β΄ ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ. Γεώργιος, κατά τα αποκαλυπτήρια της προτομής του αοιδίμου Προκατόχου του και τα εγκαίνια του Ιδρύματος που φέρει το όνομά του, σήμερα, Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2026.
Ο Μακαριώτατος, κατά τον χαιρετισμό του, αναφέρθηκε στους ιδιαίτερους δεσμούς του μακαριστού Αρχιεπισκόπου με τη γενέτειρά του, στα παιδικά του βιώματα και στις δυσκολίες που σφυρηλάτησαν τον χαρακτήρα του, καθώς και στην πορεία του στην Ιερά Μονή Αγίου Νεοφύτου.
«Εδώ και τέσσερα χρόνια βιώνουμε βαριά τη σκιά της απουσίας του. Βαριά για την κοινότητα που τον γέννησε και τον είδε να μεγαλώνει. Βαριά για την Εκκλησία της Κύπρου, την οποία υπηρέτησε από πολλές θέσεις αυξημένης ευθύνης, μέχρι την κορυφαία θέση της εκκλησιαστικής της ιεραρχίας. Βαριά και για την πατρίδα μας, την Κύπρο, την οποία αγάπησε και υπηρέτησε με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Αρχιεπίσκοπος Γεώργιος.
Σε άλλο σημείο του χαιρετισμού του, ο Μακαριώτατος υπογράμμισε ότι, παρά τη σωματική απουσία του μακαριστού Αρχιεπισκόπου, το έργο, το όραμα και η παρακαταθήκη του εξακολουθούν να ζουν μέσα από την προσφορά του στην Εκκλησία και την κοινωνία.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον περικαλλή Ιερό Ναό της Γεννήσεως του Χριστού, ο οποίος αποτελεί ένα από τα σημαντικά έργα του μακαριστού Αρχιεπισκόπου και μαρτυρεί τη βαθιά πίστη και την αγάπη του για τον τόπο που τον γέννησε.
Διαβάστε παρακάτω τον χαιρετισμό του Αρχιεπισκόπου Γεωργίου:
ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ Α.Μ. ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΥΠΡΟΥ κ.κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ
Στα αποκαλυπτήρια της προτομής του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Κύπρου Χρυσοστόμου Β΄
20 Νοεμβρίου 2026
Είναι αποδεδειγμένο πως όλοι μας, όλοι οι άνθρωποι, επηρεαζόμαστε σ’ όλη μας τη ζωή από τα παιδικά μας βιώματα. Το οικογενειακό περιβάλλον, το σπίτι, η γειτονιά, τα πρώτα ερεθίσματα, διαμορφώνουν, εν πολλοίς, τον χαρακτήρα μας.
Αυτά τα βιώματα μάς οδηγούν πολλές φορές, ιδίως σε μέρες γιορτών ή διακοπών, εκεί που πάντα στρέφεται με συγκίνηση η σκέψη μας, εκεί που βρίσκονται οι ρίζες μας, εκεί που ΄ναι θαμμένοι οι γονείς και οι πρόγονοί μας.
Κι ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β΄ πέραν των συχνών επισκέψεών του, μεταφερόταν νοερά καθημερινά στον χώρο τούτο, των παιδικών και νεανικών του αναμνήσεων, κι έκαμνε κι εμάς, όσους βρισκόμασταν γύρω του, κοινωνούς της συγκίνησής του.
Είναι φυσικό, ευρισκόμενοι σήμερα εδώ, στον τόπο που πρωτοαντίκρισε το φως της ζωής, απέναντι από το πατρικό του σπίτι, παρά τη σωματική απουσία του, να νιώθουμε τη μορφή του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου Β΄ να κατακλύζει τον χώρο και τις καρδιές μας.
Πατώντας εκεί που εκείνος πάτησε και αναπολώντας την πληθωρική προσωπικότητά του βλέπουμε να εκτυλίσσεται μπροστά μας σαν σε ταινία, η ζωή του.
Μια ζωή σημαδεμένη από την απώλεια, την ορφάνια, τις στερήσεις και τις δυσκολίες. Λίγο πιο πάνω, στην Ιερά Μονή Αγίου Νεοφύτου, μέσα από τις δοκιμασίες και τις αντιξοότητες των παιδικών του χρόνων, βρίσκεται ο χώρος όπου σφυρηλατήθηκε ο χαρακτήρας του.
Εκεί έμελλε να διαγράψει μια ξεχωριστή πορεία και να αφήσει ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στην Εκκλησία της Κύπρου και στην ιστορία του τόπου μας.
Εδώ και τέσσερα χρόνια βιώνουμε βαριά τη σκιά της απουσίας του. Βαριά για την κοινότητα που τον γέννησε και τον είδε να μεγαλώνει.
Βαριά για την Εκκλησία της Κύπρου, την οποία υπηρέτησε από πολλές θέσεις αυξημένης ευθύνης, μέχρι την κορυφαία θέση της εκκλησιαστικής της ιεραρχίας. Βαριά και για την πατρίδα μας, την Κύπρο, την οποία αγάπησε και υπηρέτησε με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο.
Κι όμως, η σημερινή ημέρα τονίζει πως ορισμένοι άνθρωποι δεν αποχωρούν ποτέ από τη ζωή. Η γήινη παρουσία τους μπορεί να εκλείπει, αλλά το έργο, το όραμα, οι πράξεις και η παρακαταθήκη τους εξακολουθούν να ζουν.
Παραμένουν ζωντανοί μέσα από όσα δημιούργησαν, μέσα από όσα προσέφεραν και, κυρίως, μέσα από τις ζωές των ανθρώπων που είχαν ευεργετηθεί από την παρουσία τους.
Είναι ιδιαίτερα συμβολικό το γεγονός ότι ακριβώς πάνω από τον χώρο στον οποίο βρισκόμαστε, δεσπόζει ο περικαλλής Ναός της Γεννήσεως του Χριστού, ένα από τα σημαντικά έργα που φέρει τη σφραγίδα του μακαριστού Αρχιεπισκόπου.
Ένα έργο που ξεκίνησε από το δικό του όραμα και πήρε σάρκα και οστά μέσα από τη δική του μέριμνα, την επιμονή και την προσωπική του φροντίδα.
Ένας ναός που δεν αποτελεί μόνο ένα σημαντικό θρησκευτικό και αρχιτεκτονικό δημιούργημα, αλλά και μια ζωντανή μαρτυρία της βαθιάς πίστης του μακαριστού Αρχιεπισκόπου και της αγάπης του για τον τόπο που τον γέννησε.
Καθώς βρισκόμαστε σήμερα σε αυτόν τον χώρο, και τελούμε τα εγκαίνια του Ιδρύματος που φέρει το όνομά του, δεν μπορώ να μη θυμηθώ κάτι που προσωπικά με συγκινεί ιδιαίτερα.
Θυμάμαι πως, για πολλούς μήνες, ο ίδιος ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος ερχόταν εδώ, πολλές φορές κάνοντας σταθμό στην Μητρόπολη για να μάς χαιρετήσει, και έφερνε προσωπικά του αντικείμενα, καθώς και πλήθος εκκλησιαστικών κειμηλίων και άλλων πολύτιμων αντικειμένων, δώρα που είχε δεχθεί κατά τη διάρκεια της ζωής και της διακονίας του, με σκοπό να τοποθετηθούν στις προθήκες του Μουσείου.
Άλλα από τα αντικείμενα τα απέστελλε μέσω της Ιεράς Μητρόπολης Πάφου, προς την οποία έτρεφε πάντα ιδιαίτερη αγάπη.
Ήθελε, με τον δικό του τρόπο, να επιστρέψει στον τόπο του ένα μέρος από όσα η ζωή και η πορεία του τού είχαν προσφέρει. Να αφήσει εδώ ένα κομμάτι της προσωπικής του διαδρομής, ώστε οι επόμενες γενιές να γνωρίζουν από πού ξεκίνησε, ποιες δυσκολίες ξεπέρασε και ποια πορεία ακολούθησε.
Αυτή ήταν και η κυριότερη έγνοια του: να μη χαθεί η μνήμη, να μη χαθούν οι δεσμοί των ανθρώπων με τον τόπο τους. Να υπάρχει μια ζωντανή γέφυρα που να συνδέει το παρελθόν με το παρόν και τις επόμενες γενιές με τις ρίζες και την ταυτότητά τους.
Εξίσου μεγάλη, όμως, ήταν και η έγνοια του για την παιδεία, τη γνώση και την πνευματική καλλιέργεια.
Θυμάμαι πως τα βιβλία που του προσφέρονταν, δεν τα αντιμετώπιζε ως προσωπικά αποκτήματα, ούτε τα συγκέντρωνε απλώς για τη δική του ευχαρίστηση.
Τα προόριζε για έναν σκοπό πολύ μεγαλύτερο από τον ίδιο: τη δημιουργία μιας βιβλιοθήκης που θα αποτελούσε πηγή γνώσης, μελέτης και πνευματικής καλλιέργειας για την κοινότητά του.
Και αυτό το όραμά του έγινε πραγματικότητα. Η βιβλιοθήκη, που φιλοξενείται εδώ, αποτελεί ακόμη μία απόδειξη της διορατικότητας, της ευαισθησίας και της βαθιάς αγάπης του για τον τόπο του.
Γιατί ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β΄ σκεφτόταν το αύριο, σχεδίαζε για το μέλλον και φρόντιζε να δημιουργεί υποδομές και έργα που θα μπορούσαν να υπηρετούν την κοινότητα για πολλά χρόνια μετά τη δική του αναχώρηση.
Ήξερε να μετατρέπει τα οράματά του σε πράξεις και τα σχέδιά του σε έργα με ουσιαστικό και διαχρονικό αντίκρισμα. Αυτή, άλλωστε, είναι και η βαθύτερη αξία της προσφοράς ενός ανθρώπου: όχι μόνο όσα καταφέρνει να δημιουργήσει κατά τη διάρκεια της ζωής του, αλλά και όσα αφήνει πίσω του για να συνεχίσουν να υπηρετούν την κοινωνία και τις επόμενες γενιές.
Γι' αυτό και τα σημερινά εγκαίνια του Ιδρύματος του και η σημερινή αποκάλυψη της προτομής του αποτελούν μια πράξη αναγνώρισης, ευγνωμοσύνης και σεβασμού.
Είναι η ελάχιστη απόδοση τιμής σε έναν άνθρωπο που, παρά το γεγονός ότι έφυγε από τον τόπο του για να ακολουθήσει μια μεγάλη εκκλησιαστική πορεία, δεν ξέχασε ποτέ τις ρίζες του και δεν έπαψε να ενδιαφέρεται για τη γενέτειρά του.
Αιωνία του η Μνήμη.




