Τα ονόματά τους ήσαν: Κυρίων, Κάνδιδος (ή Κλαύδιος), Δόμνας, Ευτύχιος (ή Ευτυχής), Σεβηριανός, Κύριλλος, Θεόδουλος, Βιβιανός, Αγγίας, Ησύχιος, Ευνοϊκός, Μελίτων, Ηλιάδης (ή Ηλίας), Αλέξανδρος, Σακεδών (ή Σακερδών), Ουάλης, Πρίσκος, Χουδίων, Γοργόνιος, Ηράκλειος, Εκδίκιος, (ή Ευδίκιος), Ιωάννης, Φιλοκτήμων, Φλάβιος, Ξάνθιος, (ή Ξανθία), Ουαλέριος, Νικόλαος, Αθανάσιος, Θεόφιλος, Λυσίμαχος, Γάιος, Κλαύδιος, Σμάραγδος, Σισίνιος, Λεόντιος, Αέτιος, Ακάκιος, Δομετιανός (ή Δομέτιος), Γοργόνιος, Ιουλιανός, (ή Ελιανός ή Ηλιανός), και Αγλάιος.

Υπήρξαν στρατιώτες στο πιο επίλεκτο τάγμα του στρατού του Λικίνιου.

Όταν αυτός εξαπέλυσε διωγμό κατά των χριστιανών, οι Άγιοι συλλαμβάνονται αμέσως από τον έπαρχο της Σεβάστειας.

Στην αρχή τους υπόσχεται αμοιβές και αξιώματα για να αρνηθούν την πίστη τους αλλά στη συνέχεια, βλέποντας ότι δεν μπορεί να τους επιβληθεί με ήρεμο τρόπο, διέταξε να τους βασανίσουν.

Οπότε, μία παγωμένη χειμωνιάτικη νύχτα, τους ρίχνουν στα κρύα νερά μιας λίμνης. Το μαρτύριο ήταν φρικτό!

Τα σώματα άρχισαν να μελανιάζουν. Αλλά αυτοί ενθάρρυναν ο ένας τον άλλον.

Ενώ προχωρούσε το μαρτύριο, ένας μόνο λιποψύχησε και βγήκε από την λίμνη.

Τον αντικατέστησε όμως ο φρουρός που είδε τα στεφάνια πάνω απ' τα κεφάλια τους.

Ομολόγησε τον Χριστό, μπήκε στη λίμνη και μαζί με τους 39 παίρνει κι αυτός το στεφάνι του μαρτυρίου.

Το πρωί τους έβγαλαν μισοπεθαμένους από την λίμνη και τους συνέτριψαν τα σκέλη.

Τα μαρτυρικά λείψανα βρέθηκαν από τους χριστιανούς σε κάποιο γκρεμό, όπου είχαν συνταχθεί κατά θεία οικονομία και ενταφιάστηκαν με ευλάβεια.

Τα Άγια Λείψανα των Αγίων βρήκε με Θεία οπτασία το 438 μ.Χ. η αυτοκράτειρα Πουλχερία, κρυμμένα στο Ναό του Αγίου Θύρσου, πίσω από τον άμβωνα.

Ακούστε το απολυτίκιο από τον Πρωτοπρεσβύτερο Γρηγόριο Καραλή Εφημέριο Ιερού Ναού Αγίου Βασιλείου Πειραιώς, Θεολόγο, Καθηγητή Βυζαντινής Μουσικής στο τμήμα «Βυζαντινή Μουσική – Ψαλτική Τέχνη» του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου.