Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. 10/04 14:52

agioi rafail nikolaos eiriniΤου Αρχιμ. Διονυσίου Καραγιάννη στην Romfea.gr


‘’Ὡς κρίνα νοητά, καὶ πανεύοσμα, ῥόδα, ἐφάνησαν ἡμῖν, ὑπὸ γῆν πάλαι ὄντα, τὰ θεῖα ὑμῶν λείψανα, Ῥαφαὴλ καὶ Νικόλαε· ὅθεν σήμερον, σὺν τῇ παρθὲνῳ Εἰρήνῃ, ὑμᾶς μέλπομεν, καὶ τὴν λαμπρὰν ὑμῶν μνήμην, φαιδρῶς ἑορτάζομεν’’

Αναστάσεως ημέρα και Πάσχα γαρ εστί το Κυρίω και σε όλους βροντοφωνάζουμε τον αναστάσιμο χαιρετισμό : Χριστός Ανέστη. Αυτή η μεγάλη χαρά, την της του Πάσχα ευφρόσυνος ημέρα, μας υπογραμμίζει πάντα, ως διαρκές στίγμα της πίστεώς μας, ότι υπάρχει ζωή και πέραν του τάφου. Η Ανάσταση του Χριστού από τον καινό τάφο, από τον τάφο εκείνο που έδειξαν άνθρωποι, το μίσος, τον φθόνο και την κακία, έναντι του Κυρίου, ανέτειλε ζωή, φώς ελπίδα, όπως ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας τονίζει στον Μεγάλο Κατηχητικό λόγο του την Ημέρα του Πάσχα: ’’Ανέστη Χριστός και χαίρουσιν άγγελοι!. Ανέστη Χριστός, και ζωή πολιτεύεται!. Ανέστη Χριστός και νεκρός ουδείς επί μνήματος!’’.

Ακόμα περισσότερο η Ανάσταση του Χριστού μας ανακαλεί στην μνήμη μας να μην λησμονήσουμε ότι έχουμε ψυχή και εμείς. Μας αναφέρει ο Απόστολος Παύλος: «ῶν γὰρ τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει, ἐξ οὗ καὶ σωτῆρα ἀπεκδεχόμεθα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ὃς μετασχηματίσει τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν εἰς τὸ γενέσθαι αὐτὸ σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ κατὰ τὴν ἐνέργειαν τοῦ δύνασθαι αὐτὸν καὶ ὑποτάξαι αὐτῷ τὰ πάντα».

Από αυτούς τους καρπούς της αναστάσεως, εορτάζει σήμερα η εκκλησία την μνήμη των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνη, των εν της νήσου της Λέσβου τελειωθέντες και ήδη αγαλλομένους στην επουράνιο Ιερουσαλήμ. Κάθε μαρτυρίας και κάθε άγιος έχει να παρουσιάσει την δική του ιστορία, το δικό του προσωπικό αγώνα. Κάθε μαρτύριο προσθέτει στο βιβλίο της ζωής ψυχές. Ιδιαιτέρως οι Άγιοι της νήσου της Λέσβου, μαρτυρικώς τελειωθέντες και με θαυμαστό τρόπο φανερωθέντες, έδειξαν ότι η Ανάσταση του Χριστού δεν είναι μόνο ο θεμέλιος λίθος της ζωής μας αλλά και το σημείο που προσανατολίζει την καθημερινότητά μας.

Γι’αυτό όπως ο υμνογράφος μας αναφέρει, οι Άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη, δεν αποτέλεσαν άτομα που είχαν κάποιες ιδέες, ή κάποιες αντίθετες απόψεις. Δεν αγωνίσθηκαν γι’αυτά, τα πράγματα ή τις ιδεολογίες ή τα συμφέροντα. Οι Άγιοι βασανίσθηκαν και μαρτύρησαν εξαιτίας της αγάπης του Χριστού. 

Όντας αγιασμένοι, όντας μέσα στην άσκηση και την προσευχή, ώς ο Άγιος Ραφαήλ και Νικόλαος και η μικρή Αγία Ειρήνη, δεν θέλησαν να διακόψουν και να απαρνηθούν, το φως, την ζωή και την ανάσταση. Είναι αδύνατο στον άνθρωπο που είναι γεμάτος χάρη και ευωδία Χριστού να αρνηθεί το μαρτύριο. Οι Άγιοι παρέστησαν στον θρόνο του Θεού όχι ως ήρωες, αλλά εξέφρασαν με το μαρτύριο τους την σχέση τους με το Χριστό. Μια σχέση που είναι εμποτισμένη από φωτισμό και αγιασμό, μια σχέση που τους μεταμόρφωσε σε λαμπάδες αναμμένες στον κόσμο, αλλά αναστάσιμες λαμπάδες, ως παραδείγματα πίστεως και ζωής. Για μια ζωή, όχι μόνο αναστάσιμη αλλά που διαρκεί, μια ζωή πραγματική, όχι κάποτε ή παλαιά, αλλά και τώρα. 

Ως Κρίνα και εύοσμα ρόδα οι Άγιοι στέκουν ανάμεσα μας. Πως μπορεί αγαπητοί μου κανείς να ευχαριστήσει τον Θεό για ένα δώρο που είναι βασανιστήριο ή σφαγή; Αλλά το μαρτύριο τους δεν είναι κατανοητό στην ανθρώπινη σκέψη. Το μαρτύριο είναι δύσκολο, και δεν είναι εύκολη υπόθεση. Οι Άγιοι είναι το θαυμαστό παράδειγμα του Πάθους του Χριστού, που μέσα από την αποδοχή του μαρτυρίου τους βίωσαν τον πόνο και τον θάνατο. Οι Άγιοι στο μαρτύριο τους μεταμόρφωσαν αυτόν τον πόνο και το βάσανο σε φωτεινούς οδοδείκτες, φανέρωσαν μπροστά στους βασανιστές τους αυτήν την αγάπη τους, ήδη δε έβλεπαν να λάμπουν τα πρόσωπα τους ακόμα και στο μαρτύριο. 

Αυτούς τους αγίους ως κρίνα και ρόδα εύοσμα, κάνουν την διαφορά απέναντι σε άλλους ανθρώπους που βασανίσθηκαν. Η δε χάρις και η παρουσία τους δεν είναι μόνο προφανής και πανθομολουγουμένη αλλά ενδεικτική ότι είναι μαζί με εμάς. Βλέπουμε την αγάπη, βλέπουμε τι φίλους εν ουρανώ έχουμε ως «κεκρυμμένοι, θησαυροὶ φανεροῦνται, 'Ραφαήλ ὁ κλεινός, καὶ Νικόλαος Κυρίου οἱ Μάρτυρες, νέμει τοῖς ἐν κόσμῳ, χαρὰν καὶ εὐφροσύνην». Και με αυτήν την ευφροσύνη να γεμίζει και σήμερα και εμάς κατά την ημέρα που συγκεντρωθήκαμε για να τους τιμήσουμε. Αμήν.


Kάθισμα Όρθρου εορτής Τρίτης Διακαινησίμου
Φιλ 3:20.
Βλ. περισσ. Ιωάννου Χρυσοστόμου, Είς Μάρτυρας, 2, PG, 50, 594D-595A.
J. Patinot, ''Μαρτύρων, Τιμή'', στη Θρησκευτική καί Ἠθική Ἐγκυκλοπαιδεία, 8 Ἀθήναι 1968, σ. 798-804
Κανόνας του όρθρου της Τρίτης Διακαινησίμου.

Εμφανίσεις: 301617
Γίνετε ενεργά η πηγή του Romfea.gr! Στείλτε ειδήσεις και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]
FOLLOW ROMFEA: