Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. 05/08 23:19

koronias kriti 20

Στο Ιερό Ναό της Ι. Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (του Αφέντη Χριστού) στον Αγ. Νικόλαο στην Κρήτη χοροστάτησε κατά τον Πανηγυρικό Εσπερινό, που έγινε υπαίθριος στον περίβολο της Μονής, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων, πλαισιωμένος από τους ιερείς της πόλεως.

Το γεγονός της Μεταμορφώσεως του Χριστού, είπε στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος, γεννά στους τρεις Μαθητές αντιθετικά συναισθήματα.

Όταν βλέπουν το παράδοξο θέαμα να λάμπει το πρόσωπο του Χριστού σαν τον ήλιο και «τα ιμάτια αυτού» να γίνονται «λευκά ως το φως».

Και ακόμα μέσα από μια φωτεινή νεφέλη να ακούγκεται η φωνή του Πατρός να λέει «ούτος εστίν ο υιός μου ο αγαπητός.» (Ματθ. ιζ, 1 - 9)).

Ποιός θνητός μπορεί να τα αντέξει όλα αυτά; Οι Μαθητές «εις γην κατεβαρύνοντο» όπως ψάλλει ο υμνωδός ερμηνεύοντας τον Ευαγγελιστή,που τονίζει «εφοβήθησαν σφόδρα» (Ματθ. ιζ, 6).

Αλλά εκτός από τον φόβο αισθάνθηκαν και μια εσωτερική αγαλλίαση,ώστε να θέλουν να μείνουν εκεί βιώνοντας αυτό τό εξαίρετο θέαμα, το υπερθέαμα, θα λέγαμε σήμερα.

Και ζητά ο Πέτρος να εγκατασταθούν εκεί μονίμως, «ποιήσωμεν ώδε τρεις σκηνάς» λέγει.

Για τον Κύριο και τους δύο προφήτες,που Τον περιβάλλουν. Τον εαυτό του δεν τον σκέπτεται κάν.

Ο φόβος και η αγαλλίαση είναι οι καταστάσεις,που επιβεβαιώνουν την γνησιότητα της επικοινωνίας μας με τον Θεό. (Ο Θεός είναι το mysterium trementum και το mysterium fascinosum).

Ο Θεός είναι το φοβερό και συγχρόνως το γοητευτικό μυστήριο. Και επικοινωνούμε με τον Θεό, όταν προσευχόμαστε, όταν μελετάμε τον λόγο Του, όταν μετέχουμε στα Μυστήρια της Εκκλησίας και μάλιστα στην Θ. Ευχαριστία, όταν βιώνουμε την λειτουργική ζωή της Εκκλησίας.

Ερωτάται επί παραδείγματι, όταν λέμε το «Πάτερ ημών» αισθανόμαστε το δέος ότι απευθυνόμαστε στον Παντοδύναμο Θεό του παντός και συγχρόνως την αγαλλίαση γιατί Αυτός,που διακρατεί τα σύμπαντα «εν τη χειρί Αυτού» είναι ο πανάγαθος Πατέρας, που μας αγαπά;

1. Φόβος. Δεν σημαίνει φόβο και τρόμο,αλλά δέος μπροστά στο μεγαλείο του Θεού. Έτσι συνειδητοποιούμε τα όριά μας. Ελευθερωνόμαστε από την αλαζονεία και αγαπάμε τον Θεό γνήσια και ταπεινά. Και «η τελεία αγάπη έξω βάλλει τον φόβον» (ΑΙωάν.δ,18).

2. Αγαλλίαση. Η παρουσία του Θεού μας γεμίζει εσωτερικά. Νοιώθουμε πληρότητα. Μας ειρηνεύει. Μας ελευθερώνει από τις αγωνίες της καθημερινότητας.

Οι Μυροφόρες,όταν έφευγαν από το κενό μνημείο μετά το μήνυμα του Αγγέλου ότι «ηγέρθη, ουκ έστιν ώδε» (Λουκ. ιστ, 6) ο Κύριος,σημειώνει ο Ευαγγελιστής «είχε δε αυτάς τρόμος και έκστασις» (Λουκ. ιστ, 8).

Αυτός ο τρόμος, που μεταβάλλεται σε αγάπη και η εκστασις,που γίνεται αγαλλίαση, είναι η εγγύηση ότι πράγματι επικοινωνήσαμε με τον Θεό. Νοιώθουμε όμως έστω και πότε - πότε αυτές τις καταστάσεις;

Τέλος ο Πρωτοπρ. Κωνσταντίνος Χαλκιαδάκης ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο και εκείνος ευχαρίστησε όλους και ιδιαίτερα τον οικείο Μητροπολίτη Πέτρας και Χερρονήσου για την αγάπη του και ευχήθηκε σε όλους την χάρη και ευλογία του Αφέντη (κατά το τοπικό προσωνύμιο) Χριστού.

koronias kriti 1

koronias kriti 1

koronias kriti 1

koronias kriti 1

koronias kriti 1

koronias kriti 1

koronias kriti 1

koronias kriti 1

koronias kriti 1

koronias kriti 1

koronias kriti 1

koronias kriti 1

koronias kriti 1

koronias kriti 1

koronias kriti 1

koronias kriti 1

koronias kriti 1

koronias kriti 1

koronias kriti 1

Εμφανίσεις: 243456
Γίνετε ενεργά η πηγή του Romfea.gr! Στείλτε ειδήσεις και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]
FOLLOW ROMFEA: