Αναστάσιος Γ. Λέκκας
Συν. Δικηγόρος

Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος στους λόγους του (Α' και ΜΑ') μας επισημαίνει και μας λέει: «Ο δρόμος προς το χειρότερο είναι ταχύτερος από το ποτάμι, που κυλάει στην κατηφόρα».

Αυτόν το δρόμο προς το χειρότερο, τον δρόμο της κατηφόρας και της ντροπής, της φθοράς και της απώλειας των σωμάτων και των ψυχών, στους αιώνες που πέρασαν και θα περάσουν, από της κτίσεως του κόσμου μέχρι και της συντελείας του, ακολούθησαν και θα ακολουθούν, δυστυχώς, όσοι μίσησαν και μισούν, όσοι συγκρούστηκαν και συγκρούονται με τη Σοφία, τη Διδαχή και την Αλήθεια του Θεανθρώπου Χριστού.

Στους αιώνες που πέρασαν, ωστόσο, μεγάλοι κοσμοκράτορες του κόσμου τούτου, ακόμη και στα στερνά του βίου τους χρόνια, ανεγνώρισαν τη Σοφία και τη Δύναμη του Χριστού.

Ο Ναπολέων, για παράδειγμα, καυχήθηκε, κάποτε, μπροστά σε κάποιον καρδινάλιο, λέγοντας: «Πανιερώτατε, φαίνεται πως δεν αντιλαμβάνεσθε, ότι έχω τη δύναμη να καταστρέψω την εκκλησία», και έμεινε ο Ναπολέων άναυδος από την απάντηση που πήρε: «Μεγαλειότατε, εμείς οι κληρικοί τα τελευταία χίλια οκτακόσια χρόνια κάναμε ό,τι μπορούσαμε για να την καταστρέψουμε, και δεν το καταφέραμε, αλλά, ούτε και εσείς θα το καταφέρετε».

Η μεταστροφή του Ναπολέοντα επιβεβαιώνεται και από μία συνομιλία του με έναν κορυφαίο στρατηγό του, στον οποίο, με μεγάλο θαυμασμό για τον Χριστό, έλεγε: «Ο Αλέξανδρος, ο Καίσαρ, ο Καρλομάγνος κι εγώ δημιουργήσαμε αυτοκρατορίες με τη στρατιωτική δύναμή μας. Ο Ιησούς, όμως, μόνος του δημιούργησε την Εκκλησία του στον κόσμο, με μοναδικό όπλο του την Αγάπη. Και τώρα, και πάντα, εκατομμύρια άνθρωποι είναι έτοιμοι να θυσιαστούν γι Αυτόν, αν χρειαστεί. Αυτή είναι η Μεγάλη Αλήθεια.»

Αργότερα, όταν ο Ναπολέων βρέθηκε εξόριστος, λένε πως έγινε πιστός θαυμαστής του Θεανθρώπου Ιησού, επιβεβαιώνοντας τον συμπατριώτη του Β. Ουγκώ, που έγραφε: «Ο άνθρωπος βλέπει καλύτερα τον Θεό μέσα από τα δάκρυά του».

Στα χρόνια αυτά όμως, που ζούμε, μπορεί να μην υπάρχουν στον κόσμο κοσμοκράτορες, αφθονούν, ωστόσο, και περισσεύουν, οι ψευδοκράτορες ψευδολόγοι, που σ' ένα πράγμα είναι όλοι τους ασυναγώνιστοι και αξεπέραστοι: να επεκτείνουν και να διευρύνουν τον δρόμο της απώλειας σωμάτων και ψυχών προς το χειρότερο, συγκρουόμενοι με τον Θεό με ανείπωτη αναίδεια, άφρονα λογισμό και απερίγραπτο μίσος.

Και όλα αυτά γίνονται, γιατί τα εγκόσμια συμφέροντά τους και τα ασίγαστα πάθη τους συγκρούονται πλήρως με την Αλήθεια του Σταυρού, την Αλήθεια, που υπάρχει σ' αυτόν τον κόσμο και τον Ουράνιο, και καμιά σχέση δεν έχει με τις μυθολογίες, τις κακίες, τις ψευδολογίες των ανθρώπων, που είναι όμοιοι με τους «καταβαίνοντας εις λάκκον», όμοιοι, δηλαδή, με εκείνους, που περιφρονώντας το Φως το Αληθινό, πορεύτηκαν και πορεύονται, έζησαν και ζούνε μέσα στο σκοτάδι, γιατί είχαν και έχουν καρδιά βρώμικη, από το στόμα των οποίων βγαίνουν σκέψεις και επιθυμίες κακές και αμαρτωλές, που, συνακόλουθα, οδηγούν σε αδικίες και ακατανόμαστες πράξεις πορνείας και μοιχείας, εγκατάλειψης και εκμετάλλευσης.

Είναι αυτοί, που όπως λέει ο απόστολος Παύλος, σκοτισμένοι από τα πάθη της αμαρτίας, δεν μπορούν να εννοήσουν το ύψος της Ευαγγελικής Αλήθειας, το περί Σταυρού Θείο Κήρυγμα, που γι' αυτούς είναι μωρία, ενώ για τους συνειδητούς Πιστούς, όπως και η προσωπική τους εμπειρία βεβαιώνει, είναι Δύναμη Θεού και Θεού Σοφία.

Για όλους αυτούς τους διαστροφείς των ηθικών αξιών, ο Μεγάλος Προφήτης και Άγιος του Θεού, ο Ησαΐας γράφει: «Αλλοίμονο, σε εκείνους, που παριστάνουν το κακό ως καλό και το καλό ως κακό, και δια των πράξεών τους παρουσιάζουν το σκοτάδι ως φως και το φως ως σκοτάδι». Και ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός, ενημερώνει τους πιστούς και τους λέει: «Θα σας μισούν όλοι οι ασεβείς και άπιστοι για τον μοναδικό λόγο, ότι πιστεύετε και ομολογείτε το όνομά μου. Μη χάσετε, όμως, το θάρρος σας, διότι εκείνος που θα υπομείνει μέχρι το τέλος, θα σωθεί και θα γίνει άξιος για τη Βασιλεία των Ουρανών» (Ματθ. Ι22).

Οι πιστοί, λοιπόν, άνθρωποι, έχουν γνώση εμπειρική, ότι ο Θεός είναι πάντα κοντά σ' όλους, ανεξαιρέτως, τους ανθρώπους, αυτούς που προοδεύουν πνευματικά, ανεβαίνοντας, δηλαδή, τα σκαλοπάτια (επίπεδα) της πνευματικής ζωής (κάθαρση, φωτισμός, θέωση), αλλά και εκείνους που λυγίζουν και πέφτουν χαμηλά, γιατί οι βουνοκορφές των αρετών είναι πολύ ψηλά για τις δικές τους δυνάμεις, και δεν μπορούν να τις κατακτήσουν.

Ιδιαίτερα, όμως, ο Θεός είναι κοντά σ' αυτούς, που κουράστηκαν και ξέμειναν χαμηλά στα φαράγγια της ταπείνωσης, και βρίσκεται δίπλα τους, τους απλώνει το Άγιο χέρι Του και τους λέει: (Ελάτε κοντά μου όλοι εσείς, που μοχθάτε και κοπιάζετε και είστε φορτωμένοι με το βάρος των παθών και των αμαρτιών σας, των θλίψεων και των πλανών σας, και εγώ θα σας αναπαύσω και θα σας ξεκουράσω. Σηκώστε πάνω σας τον ζυγό της υπακοής σας σε εμένα, και μάθετε από εμένα τον ίδιο, ότι είμαι πράος και ταπεινός στην καρδιά, και θα βρείτε τότε ανάπαυση και ειρήνη στις ψυχές σας. Μη διστάζετε γιατί ο ζυγός μου είναι καλός και χρήσιμος και το φορτίο των υποχρεώσεών σας είναι ελαφρό.) (Ματθ. ΙΑ' 28-30).

Ας ξεπεράσουμε, λοιπόν επιτέλους, τη στασιμότητα της εγωιστικής ζωής μας, ας μη αποστρέφουμε το πρόσωπό μας στο κάλεσμα του Χριστού, στην Αλήθεια του Σταυρού και της Διδαχής Του, που μόνο αυτή η Αλήθεια σώζει τον άνθρωπο, και κυρίως, οι ασεβείς και αμετανόητοι ας πάψουν να προκαλούν και να αμφισβητούν, να μάχονται και να μισούν τον Χριστό.

Οι συνετοί άνθρωποι καταλαβαίνουν, ότι η δυστυχία, η αδικία, η κακία, η ανωμαλία, οι συγκρούσεις και οι πόλεμοι, που αναστατώνουν τον κόσμο και τους λαούς, όλα αυτά που οι άνθρωποι απεχθάνονται, οι άρχοντες και οι ιθύνοντες έχουν συμφέροντα να υπάρχουν και να μην επιλύονται.

Και επειδή ο Θεός γνωρίζει τις καρδιές και τις προθέσεις των ανθρώπων, λέει, με το στόμα του Προφήτη Ησαΐα, σε όλους εκείνους που κυβερνούν και διοικούν τους λαούς: (Αλλοίμονο σ' αυτούς τους ασεβείς που περιφρονούν το Νόμο και την Αλήθεια του Θεού. Θα συμβούν σ' αυτούς συμφορές σύμφωνες με τα έργα τους. Θα σηκωθεί όρθιος ο Θεός για να δικάσει τους πρεσβυτέρους του λαού και τους άρχοντες, και θα πει οργισμένος προς αυτούς ο Κύριος: Εσείς, γιατί αρπάξατε και ερημώσατε την Πνευματική μου άμπελο; Και τα όσα αρπάξατε από τον πτωχό, γιατί βρίσκονται στα σπίτια σας; Γιατί αδικείτε το λαό μου, και με συκοφαντίες και άλλες διάφορες της Αλήθειας και του Δικαίου διαστροφές καταντροπιάζετε το πρόσωπο των πτωχών;) (Ησ. γ' 11-15).

Σωστή απάντηση ούτε δόθηκε, ούτε πρόκειται να δοθεί από τους ιθύνοντες, παρά τους τόσους αιώνες, που έχουν περάσει (735 π.Χ. έως σήμερα).

Αποκαλύπτεται, ωστόσο, το μίσος που έχουν, και τον πόλεμο που κάνουν, οι όποιοι εχθροί του Χριστού, επειδή δεν εξυπηρετούνται τα συμφέροντα και τα πάθη τους.

Θα υπάρχει, όμως, και θα μένει για πάντα, αυτό που η ψυχή του ανθρώπου ζητάει: Η Αλήθεια του Θεού, που σώζει και θα σώζει τον άνθρωπο, και διαλύει τα σκοτάδια της θλίψης, και τα έργα και τις παγίδες του Κακού.