Γράφει ο Σεβ. Μητροπολίτης Κορωνείας Παντελεήμων

Με μεγάλη χαρά και αγαλλίαση διάβασα την είδηση της αγιοκατατάξεως του Γέροντος Αθανασίου Λαυριώτη από την Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου υπό την προεδρεία του Παναγιωτάτου Οικουμενικού μας Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου του

Πάνυ και έπειτα από τις νενομισμένες ενέργειες του εκλεκτού Μητροπολίτη Κηφισίας κ. Κυρίλλου.

Βέβαια στην συνείδηση των πνευματικών του τέκνων ο π. Αθανάσιος ήταν πάντοτε Άγιος.

Θυμάμαι,με νοσταλγία θα έλεγα,το ταπεινό κελλάκι του Γέροντα Αθανασίου δίπλα στο Παρεκκλήσιο της Νεραντζιώτισσας Αμαρουσίου.

Εκεί πολλοί εναπέθεταν την μαρτυρία των αγώνων τους. Εκεί έλαβα από τα ευλογημένα του χέρια την χειρόγραφη Κανονική

Συμμαρτυρία, που εκόμισα στον Αοίδιμο Μητροπολίτη Τρίκκης και Σταγών Διονύσιο (Άλλον Άγιο στις συνειδήσεις των πιστών), όταν τον Αύγουστο του 1962 χειροτονήθηκα Διάκονος.

Και μετά την ίδρυση από τον Γέροντα του Ι. Ησυχαστηρίου Παναγίας Φανερωμένης στην Ροδόπολη Αττικής, Τον επισκεπτόμουν κατά καιρούς.

Με πολλή συγκίνηση θυμάμαι μια χρονιά αρχές Μ. Τεσσαρακοστής, που επήγα στην Μονή να εξομολογηθώ στον Γέροντα. Με δέχθηκε,όπως πάντα με το γλυκύ του χαμόγελο.

Όταν τελείωσα την εξομολόγησή μου βλέπω με έκπληξη τον Γέροντα να βγάζει το επιτραχήλιό Του και να μου το δίνει να το φορέσω λέγοντας: Αρχίζει η Μ. Τεσσαρακοστή. Πρέπει και εγώ να εξομολογηθώ!

Καταλαβαίνετε την έκπληξη και τα συναισθήματά μου.

ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΓΙΟΙ !