Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. 10/07 23:56

basileia theoy

Του Πρεσβυτέρου Νικολάου Γονιδάκη (εφημ. Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου Βόλου) Ι.Μ. Δημητριάδος και Αλμυρού


Διά την αποκόλλησή μας εκ των γήινων και μάταιων, κατ' ουσίαν μεριμνών, προσπαθεί, σήμερα, ο Κύριός μας, αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, να μας αφυπνίσει, δίδοντάς μας κάποια απλά, πολύ απλά και κατανοητά θα λέγαμε, παραδείγματα.

Αρχής γενομένης, εστιάζει, μεταφορικά, στην κάθαρση των ψυχών μας. Μας δίδει ως παράδειγμα, τον οφθαλμό, που σαν όργανο μας λέγει, πως αν είναι απλό, δηλαδή καθαρό, χωρίς να δυσκολεύεται από τις παρεμβολές των παθών μας και κατ' επέκταση των αμαρτιών μας, μπορεί να βλέπει ξεκάθαρα, φωτεινά και χωρίς προβλήματα.

Αντίθετα, αν ο διάβολος με τις αλλεπάλληλες επιθέσεις του, καταφέρει να μας μπερδέψει, να κόψει την επικοινωνία μας με την αγνότητα, όπου αγνότης Χριστός, τότε αυτό που θα επικρατήσει θα είναι σκοτάδι απωλείας.

Συνεχίζοντας, μας προβάλλει το παράδειγμα με τα δύο αφεντικά, λέγοντάς μας το εξής πολύ σοφό και απόλυτα αληθές· πως δεν μπορεί κανένας μας να έχει δύο αφεντικά. Δεν γίνεται αδελφοί να έχουμε δύο εργασίες, είναι σίγουρο πως στην μία από τις δύο, μην πούμε και στις δύο, κάπως θα χωλαίνουμε.

Ένας άνθρωπος, όταν δεν μπορεί να επικεντρωθεί σε αυτό που του αρέσει να κάνει, σε αυτό που έχει σπουδάσει, σε αυτό που έχει έφεση και αγαπά, σίγουρα, δεν μπορεί να είναι παραγωγικός.

Πόσο δε μάλιστα, όταν βρισκόμαστε σε δίλημμα έχοντας να ασχοληθούμε με πολλά και αναγκαστικά θα πρέπει να διαλέξουμε σε ποιό να δώσουμε προτεραιότητα και ποιό να μείνει πίσω.

Σε αυτό το σημείο ακριβώς, μας προβάλλει την διαχρονική κατάσταση, απαρχής του ανθρώπου, που και σήμερα, είναι ένα κύριο ζήτημα απασχολώντας τους περισσότερους από εμάς. Ο Θεός και ο μαμωνάς.

Ως μαμωνάς, για να μπορέσουμε να γίνουμε πιο κατανοητοί, αναφέρεται το κέρδος, κυρίως το κέρδος το ανέντιμο, με διαφόρους δόλιους τρόπους και εν κατακλείδι, στην θεολογική υπόσταση του όρου, την πλεονεξία και την προσκόλληση στα υλικά αγαθά.

Τελειώνοντας, μας δεικνύει να παραδειγματιστούμε απ’ τα πετεινά του ουρανού και γενικά με όλη την Θεοΐδρυτη πλάση.

Όπως τα ζωντανά δεν ενδιαφέρονται στο τι θα σπείρουν, τι θα θερίσουν ή τι θα ενδυθούν, όπως και άπασα η φύση, το φυτικό βασίλειο, τα σπαρτά της γης, εκ Θείας μέριμνας, επιζούν και αναπτύσσονται, πόσο μάλλον σε πλεονεκτικότερη θέση ευρισκόμεθα εμείς οι άνθρωποι, οι καθ’ εικόνα και ομοίωσή Του.

Διδάγματα πολλά και μάλιστα βγαλμένα απ’ την καθημερινότητά μας, που όμως, εθελοτυφλώντας τα προσπερνούμε και χάνουμε πολύτιμο χρόνο απ’ την αγκαλιά του Χριστού, περιπλανώμενοι μεν στο φως, φορώντας δε μάσκες όχι προστασίας από τη σημερινή πραγματική απειλή της πανδημίας, αλλά μάσκες, καλύπτρες οφθαλμών, καθιστώντας μας τυφλούς ψυχικά, με σκότος καρδίας.

Ας δοκιμάσουμε να μην αναλύσουμε πολλά και επέλθει σύγχυση, αλλά μόνο μια φράση, την τελευταία του Ευαγγελίου μας, σήμερα.

«Ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν», (Ματθαίος ΣΤ’ 33).

Να ζητούμε, να ποθούμε τον Χριστό και τη ζωή μαζί Του, τη ζωή πέρα του τάφου, τη μετάβασή μας απ’ το τώρα, το αβέβαιο και πρόσκαιρο, στο μετά, το σίγουρο και αιώνιο. Πώς;

Πρώτον, έχοντας σχέση αληθείας με τον Χριστό που, προσέξτε, ναι, μπορεί να ευρίσκεται παντού, να δοξολογείται οπουδήποτε, αλλά, μόνο μέσα από την Αγία μας Εκκλησία επέρχεται η κοινωνία και η καθ’ ολοκληρία ένωση μαζί Του.

Δε νοείται χριστιανός, ο οποίος να απέχει από τα Μυστήρια της Εκκλησίας, που στην καθ΄ ολότητά τους, επιτελούνται για τον άνθρωπο, για τους πιστούς.

Πολλοί λένε, χαρακτηριστικά, πιστεύω στον Θεό, είμαι καλός άνθρωπος, δεν έχω κάνει κακό σε κανέναν, όμως, στις Εκκλησίες προσέρχονται μόνο Πάσχα, Χριστούγεννα και σε κάποιες μεγάλες εορτές.

Το δυστύχημα είναι πως θεωρούν τους εαυτούς τους, θα λέγαμε, εξασφαλισμένους πνευματικά, στην ουσία όμως, ζουν σε μία πλάνη συνεργασίας του δικού τους εγωισμού και του πονηρού.

Και δεύτερον, να μην θυμόμαστε τον Θεό μόνο στα δύσκολα, στις αρρώστιες και στις αναποδιές που προκύπτουν στη ζωή μας και έπειτα όταν όλα ξαναγυρίζουν στην κανονικότητα, να πηγαίνουμε στον αντίποδα, στον μισόκαλο διάβολο και τις δήθεν απολαύσεις που προσφέρει εις βάρος μας πάντα, στο τέλος.

Αδελφοί, κάνοντας καθείς από εμάς μία αναδρομή στη ζωή μας, βλέπουμε πως ό,τι, μας χρειάζεται και είναι προς όφελός μας, μας δίδεται, μας χαρίζεται από τον Χριστό, ενώ τα, της πλεονεξίας ζητούμενά μας, στερούμαστε και πάλι για το δικό μας καλό.

Να έχουμε, ως κύριο στόχο μας, την βασιλεία του Θεού και ως αίτημα προσευχής, όχι τις απολαύσεις και τα υλικά αγαθά, αλλά, αυτό που έχουμε ξεχάσει, κι αν αναλογιστούμε στις ζωές μας, μπορεί να μην το έχουμε αιτηθεί και ποτέ, την καθαρή και ειλικρινή μετάνοια, ταπεινώσεως και σωτηρίας.

Αμήν.

Εμφανίσεις: 300649
Γίνετε ενεργά η πηγή του Romfea.gr! Στείλτε ειδήσεις και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]
FOLLOW ROMFEA: