Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. 23/02 00:32

taliadoros1

Υπό π. Παύλου Ιωσηφίδου Μικραγιαννανίτου


Μετ' αυτού του υμνολογικού άσματος, και με καρδίαν πάλλουσαν συγκινήσεως, τολμώ να παραθέσω εν όψει του τεσσαρακονθημέρου μνημοσύνου μακαριστού Αρχοντος Πρωτοψάλτου, και ακραιφνούς διδασκάλου της Ψαλτικής και Θεοτιμήτου Βυζαντινής Μουσικής Χαριλάου Ταλιαδώρου, ορισμένας λίαν σημαντικάς στιγμάς της ζωής μου, όπου είχον τήν μεγίστην από Θεού ευλογίαν να βιώσω πλησίον, του όντως Μεγίστου τοιούτου ανδρός του αναπαυομένου πλέον εν ταις αυλαίς του επουρανίου στερεώματος.

Οκτώβριος του σωτηρίου έτους 1978, νεοδιορισθείς διακονος, ο υποφαινόμενος, του ιστορικού και πανσέπτου ιερού Ναού της του Θεού Σοφίας, εορτή των Αγίων και Θεοφόρων Πατέρων της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, ήχος β΄.

Με έντονη την συγκίνησιν μου , δια την όλην προσφερόμενην μοι Αναστάσιμον ακολουθίαν και την μετ’ αυτής θείαν λειτουργίαν, με έκδηλα τα συναισθήματα του δισταγμού και φόβου από μέρους μου, δια την ορθήν αντιμετώπισιν της όλης συγκροτηθείσης τότε,
εις το ιερόν αναλογιον, περιφανεστατης χορωδιας, με προεξάρχοντα και αριστοτεχνικώς διευθύνοντα τα επίλεκτα μέλη αυτής, εκλεκτών μαθητών του, τέτιγα των ιερών ασμάτων, καλλικέλαδον Χαρίλαον Ταλιαδώρον.

Η χαρά και ικανοποίησις του επιφανούς διδασκάλου έκδηλος, ότι ο ιερός Ναός εις ον άδει τα μεγαλεία του Θεού, κέκτηται διάκονον, και τάχα τε τον τοιούτον ως γνώστην της μουσικής παιδείας, και φωνητικής ικανότητος.

Η γνωριμία εν μέσω λατρευτικής και μυστηριακής συνάξεως δι αμφοτέρους, υπήρξεν λίαν ευχάριστος και συγκινήσεως πλήρους.

Τεσσαρακόντα όλα και δύο τα έτη απ’ εκείνης της ιστορικής και αγίας τω όντι ημέρας, της κατ’ ευδοκίαν Θεού υπαρξάσης.

Επιλήψει μοι όμως διηγούμενον ο χρόνος εν της του χάρτου τούτου γράμμασιν τα απ’ εκείνης της αγίας ημέρας από Θεού δωρηθήσεις μοι.

Σενευρέθην μετά του περιφανούς μεγαλου διδασκάλου, θεωρώ μακάριον τον ευτελή εαυτόν μου κι ανεύρων τον άνθρωπον, ον ανεζήτουν διακαώς, όστις με περιέβαλεν μετά περισσής αγάπης και στοργής.

Εθεράπευεν τας πλείστας όσας ελλείψεις μου, τόσον εις τα της μουσικής παιδείας όσον και εις άπαντα τα λοιπά και χρειώδη διά την εξέλιξιν μου αγαθά.

Εις δυσκόλους στιγμάς της νεαράς τότε ηλικίας μου ,εστάθη πλησίον μου ως γνήσιος και φιλόστοργος πατήρ στηρίζων με διά των σοφώνν συμβουλώνν και νουθεσιών του.

Άρχων ουχί και μόνον του εκκλησιαστικού και πατριαρχικού οφικίου ως πρωτοψάλτου της ιεράς αρχιεπισκοπής Κων/πόλεως, αλλά και άρχων, κεφαλαίοις γράμμασιν, εν τη καθ’ όλου αυτού επί γης βιοτή, εν ταις αρεταίς και χρηστέοις ήθεσιν.

Όντως και άνευ πάσης αντιλογίας, υπήρξεν ο αοίδιμος εκ των περιφανεστέρων και πεπαιδευμένων περηφανεστέρων και σοφών τω όντι διδασκάλων της θεοτιμήτου ψαλτικής επιστήμης, αναδείξας μέσω αυτής ταύτης πλειάδος ικανών μαθητών μέσω των διαρρευσάντων από Θεού χρόνων, αξίων της γνώσεως της όλης ιεροψαλτικής επιστήμης καλλιφώνων, των τερπουσών τας πενομένας ακοάς των φιλομούσων πιστών των εν τη εκκλησία συναθροιζομένων.

Χρυσέοις τοις γράμμασιν, το λοιπόν ,τόσον εν τη γη εισίν εις την οποίαν εξεμέτρησεν το ζην εν πολυχρονίω τω γήρατι από Θεού δωρησάμενον, αλλά και εν τω ουρανώ.

Πλειστάκις έφερον κατά νουν εν φαντασία και εικόνι την παράστασιν εκείνην του οσίου πατρός ημώνν Ιωάννου του Κουκουζέλους, όστις ψάλλων εν τη ακολουθία του ακαθίστου ύμνου, εν τη ιερά μονή του οσίου Αθανασίου του Αθωνίτου, του και πάτρονος ημώνν, ενεχειρίσατο παρά της υπεραγίας Θεοτόκου το χρυσούν νόμισμα, ευαρεστουμένη παρ’ αυτού την δόξαν αυτής εν τω άδειν υπό του γλυκυφθόγγου και μελυρίτου οσίου πατρός.

Την αυτήν εικόνα εθεώρουν ανελλιπώς διά τον μακάριον διδάσκαλον, όστις εμεγάλυνεν την Θεοτόκον, διά της μεθυστικήςς εν πνεύματι αρμονικής αυτού φωνής.

Ευχαριστώ όλους και δοξολογώ εν συνοχή καρδίας τον παντευλόγητον θεόν, όστις ηξίωσε με τον ταπεινόν να ευρίσκομαι πλησίον του, εν ταις εσχάταις ημέραις των χρόνων της επί γης βιοτής του, απολαμβάνων περισσήν την ευλογίαν ην επεφύλλαξεν εις εμέ τον ταπεινόν τε και άσημον η ευσπλαχνία του παντελεήμονος Θεού.

Κατακλείω τον παρόντα , τρεμαμένη τη χειρί, γεγραμμένον μοι λόγον, ου παύσομαι του μνημονεύειν του τιμίου και μεγάλου αυτού ονόματος εν ταις ταπειναίς προς Κύριον δεήσεις μου, όσον η εύσπλαχνία αυτού με κρατύνει εν τη παρούση και προσκαίρη ζωή.

Αείμνηστε διδάσκαλε, άφατος η προσγενομένη μοι λύπη διά την εις ουρανούς μετάβασιν σου ως ηθέλησε ο της ζωής και θανάτου την εξουσίαν έχων Κύριος και Θεός εν μέσω θλίψεων πολλών, ταλαιπωριών και αδοκήτων σοι εν τω τετιμημένω γήρατι σου δοκιμασιών, εις χαράν μοι μεταβάλλεται, ότι μέσω πάντων των προαναφερθησών ά υπέμεινας, δοξάζων τον θεόν διά του σημείου του τιμίου σταυρού ποιούμενος, θα τύχεις της χαράς και αλύκτου ευφροσύνης του παντέρπτου κι αγιωτάτου παραδείσου, ά ετοίμασε σοι Κύριος άδων αενάως μετά των ουρανίων αγγελικών δυνάμεων και απάντων των προαπελθόντων προ εσού, περηφάνων μελουργών με την μοναδικήν υπάρξασαν κατ’ αξίαν γλυκύφθογγον και αναντικατάστον λαλιάν σου, των εν Αγίοις αναπαυόμενον και υπ’ αγγελικών δορυφορομένων δυναμέων αοράτως, Σωτήρα Χριστόν.

Είη αιωνία η μνήμη σου μακαριστέ διδάσκαλε.

Εμφανίσεις: 300990
Γίνετε ενεργά η πηγή του Romfea.gr! Στείλτε ειδήσεις και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]
FOLLOW ROMFEA: