Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. 17/01 12:18

IMG 5522

1. Σήμερα που τιμάμε την μνήμη του Αγ. Αντωνίου του Μεγάλου δεν μπορούμε παρά να υπογραμμίσουμε κάποια μηνύματα,που εκπέμπει η μορφή του. Καθηγητής της ερήμου ονομάσθηκε. Όχι γιατί μιλούσε διαρκώς και δίδασκε. Η ζωή του ήταν μια σιωπηλή διδασκαλία. Οι μοναχοί άλλωστε είναι «οι σιωπώντες κήρυκες»,όπως λέει γι ´αυτούς ο Αγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος.

2. Μα είναι δυνατόν στην εποχή μας να μιλάμε για μοναχισμό και ασκητισμο; Σε μια εποχή εκκοσμικεύσεως και αμφισβητήσεων; Σε μια εποχή, που οι άνθρωποι θέλουν να απολαύσουν όσο το δυνατόν περισσότερα στην ζωή τους; Ακριβώς σήμερα είναι πολύ επίκαιρα τα μηνύματα της ερήμου.

Βέβαια δεν καλούνται όλοι να γίνουν μοναχοί και ασκητές. Ο Χριστός το ετόνισε: «ού πάντες χωρούσι  τον λόγον τούτον,αλλ´οίς δέδοται» ( Ματθ. ιθ, 11 ). Αλλά και αυτοί «οις δέδοται» είναι ελεύθεροι να ακολουθήσουν την κλήση ή να την απορρίψουν. Όμως τα μηνύματα του Μοναχισμού σήμερα είναι ο μεγάλος υπομνηματογράφος.

3.  Μας υπενθυμίζει πρώτα - πρώτα ότι ο άνθρωπος δεν είναι μόνο σώμα ,αλλά και ψυχή. Δεν είναι μόνο «σάρκα» αλλά και «πνεύμα». Αν φροντίζουμε μόνο για το ένα,θα γίνουμε ανάπηροι. Δεν θα είμαστε το «καλό λίαν» δημιούργημα,που έπλασε ο Θεός. Και μια διευκρίνιση επί τη ευκαιρία: Όταν λέμε «σαρκικός άνθρωπος» δεν εννοούμε απλώς το σώμα,αλλά τον όλο άνθρωπο,όταν έχει κατώτερα κίνητρα στην ζωή του. Και,όταν λέμε «πνευματικός άνθρωπος», εννοούμε τον όλο άνθρωπο ,ως ψυχή και σώμα,όταν εμπνέεται από το Αγ. Πνεύμα.

4. Ακόμη πρέπει να τονίσουμε ότι το υλικό μέρος της υπάρξεώς μας υπόκειται στην φθορά. Είμαστε «παροικοι και παρεπίδημοι» σ´αυτόν τον κόσμο. Και ενώ ο Μοναχισμός επιδίδεται κατά τεκμήριο στην φροντίδα της ψυχής,εμείς στον κόσμο,πολλές φορές,αδιαφορούμε για την ψυχή και φροντίζουμε αποκλειστικά το σώμα.

Ξεχνάμε το πατερικό: «υπερόρα σαρκός,παρέρχεται γαρ,επιμελού ψυχής πράγματος αθανάτου» ! Οι μοναχοί βέβαια,δεν περιφρονούν το σώμα και τις θεμιτές απολαύσεις της ζωής. Αλλά τις θυσιάζουν. Όταν κάποιος είναι δοσμένος σε ένα μεγάλο έρωτα,αδιαφορεί για πολλά δευτερεύοντα. Και οι Μοναχοί είναι οι ερασταί του 

« Αγαπημένου». Και «πάντα....ηγούνται σκύβαλα ίνα Χριστόν» κερδίσουν ( βλ. και Φιλιπ. γ, 8 ). Αυτοί προσπαθούν να επιτύχουν το «μείζον» για να μάς εμπνέουν να επιδιώκουμε τουλάχιστον το «έλαττον».

5. Μια ακόμη ώθηση,που μας δίνουν οι μοναχοί είναι ότι μάς διδάσκουν την αυτοκυριαρχία. Σε μια εποχή,που τα εξωτερικά ερεθίσματα διευκολύνουν τα ολισθήματα, μάς θυμίζουν το «πρόσεχε σεαυτώ» του Μ. Βασιλείου. Απέναντι στην μαλθακότητα της θελήσεως του σημερινού ανθρώπου βλέπουμε την σιδερένια θέληση του ασκητή. Αυτή,που ενέπνεε τον Μ. Αντώνιο να φθάνει στα όρια του υπερανθρώπου.

6. Όμως ο Μ. Αντώνιος μάς δίνει και ένα άλλο μάθημα. Όταν η φήμη του μεγάλωνε και οι άνθρωποι έσπευδαν να τον συναντήσουν,εκείνος απομακρύνονταν βαθύτερα στην έρημο,για να αποφεύγει τον πειρασμό του θαυμασμού και των επαίνων των ανθρώπων. Τι μάς διδάσκει αυτό; Ότι είναι αφροσύνη και ασέβεια να «εκπειράζωμεν»

τον Θεό. Να θέτουμε υπό δοκιμασία την προστασία Του. Δηλ. να θέλουμε ο Θεός να μάς προστατεύσει από κινδύνους,που εμείς προκαλέσαμε ή δεν αποφύγαμε εγκαίρως. Και αυτό το τελευταίο μήνυμα είναι πολύ επίκαιρο στις ημέρες μας.

Ο Αγ. Αντώνιος,λοιπόν,με το ακατάβλητο αγωνιστικό φρόνημά και την δύναμη ,που αντλούσε από την Χάρη του Θεού, ας μάς εμπνέει και μάς στους αγώνες μας. « Ο δε Θεός της ειρήνης....καταρτίσαι υμάς - όπως μάς παραγγέλλει η αποστολική περικοπή της ημέρας - εν παντί έργω αγαθώ εις το ποιήσαι το θέλημα αυτού» ( Εβρ. ιγ, 20-21 ).

Ώστε να αποδειχθούμε κι εμείς αγωνιστές και νικητές.

Εμφανίσεις: 274334
Γίνετε ενεργά η πηγή του Romfea.gr! Στείλτε ειδήσεις και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]
FOLLOW ROMFEA: