Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. 09/02 19:32

pantokrator

Του Ιερομονάχου Γεωργίου Αλευρά στην Romfea.gr


«Μετά δε το παραδοθήναι Ιωάννην ήλθεν ο Ιησούς εις την Γαλιλαίαν κηρύσσων το ευαγγέλιον της βασιλείας του Θεού και λέγων ότι πεπλήρωται ο καιρός και ήγγικεν η βασιλεία του Θεού· μετανοείτε και πιστεύετε εν τω ευαγγελίω». (Μαρκ. 1,14-15)

Ζούμε σε μία εποχή που όλος ο κόσμος σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, γίνεται μάρτυρας των γεγονότων των οποίων μας προειδοποίησε ο Χριστός. Πόλεμοι, σεισμοί, λιμοί και λοιμοί κατά τόπους (Ματθ. 24,6-8)

Μοναδικό λιμάνι για τη σωτηρία του ανθρώπου σε αυτό τον ταραχώδη κόσμο είναι ο Χριστός –η Εκκλησία και τα Μυστήριά της, μέσα από τα οποία ο άνθρωπος αποκτά τη Χάρη.

Η έλευση του Χριστού πραγματοποιήθηκε στην πιο δύσκολη περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας μέχρι τότε, όταν οι άνθρωποι, είτε Ιουδαίοι, είτε Ρωμαίοι, είτε Έλληνες, είχαν απολέσει τον προσανατολισμό της αληθινής ζωής.

Ο Θεός Πατέρας απέστειλε τον Υιό του για να μας δείξει την αληθινή ζωή και σκοπό και μέσα από τη Σταυρική του θυσία και Ανάσταση να εξαγοράσει τον καθένα από εμάς διά του αίματός Του.

Εκείνη την εποχή υπήρχαν άνθρωποι που υπηρετούσαν το πολιτικό και θρησκευτικό σύστημα και όντες φθαρτοί – αμαρτωλοί δεν μπορούσαν να ανακάμψουν την πεσμένη ανθρωπότητα.

Έπρεπε να έλθει ο Αναμάρτητος, ο Αγνός, το Αρνίον του Θεού που θα θυσιαζόταν για να βρει η ανθρωπότητα τον ιλασμόν.

O Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως εξηγεί ότι ο Χριστός αναγνωρίστηκε από τον Φίλιππο και τον Ναθαναήλ ως ο προφητευόμενος από τον Μωυσή και τους Προφήτες.

Τα λόγια του Ιησού ότι ο Ναθαναήλ «ἴδε ἀληθῶς Ἰσραηλίτης ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἔστι», μαρτυρούν ότι τον ίδιο τον Υιό του Θεού, μπορούσαν να αναγνωρίσουν εκείνοι που δεν είχαν δόλο και είχαν αγνή καρδιά.

Για αυτό το λόγο ήταν πολύ δύσκολο να Τον αναγνωρίσουν οι Γραμματείς και Φαρισαίοι της εποχής πλην ελαχίστων.

Είχαν ακάθαρτες και υπερήφανες καρδιές «ἀκάθαρτος παρὰ Θεῷ πᾶς ὑψηλοκάρδιος» (Παρ. 16,5) για αυτό δεν μπορούσαν, όχι να θυσιαστούν, ούτε απλά να συνεγείρουν τον κόσμο στην πατρώα πίστη τους.

Παρόλο που σε πολλές θρησκείες χρησιμοποιήθηκε και χρησιμοποιείται η ανθρωποθυσία ως τρόπος να «εξευμενίσουν» τον Θεό, στην Παλαιά Διαθήκη ο Θεός δεν επέτρεπε τις ανθρωποθυσίες, αλλά επέτρεψε μία φορά τη δοκιμασία του Αβραάμ για να δείξει σε μας ότι είναι εις τύπον του Θεού Πατέρα και ο Ισαάκ εις τύπον του Υιού.

Ήταν μία προτύπωσις της θυσίας του Χριστού για τη σωτηρία του κόσμου.

Επειδή ο κόσμος φέρει την αμαρτία, έπρεπε να θυσιαστεί ο Άμωμος και τέτοιος ήταν μόνο ο Χριστός.

Γι’ αυτό από τον ερχομό του κι έπειτα, όσοι άνθρωποι μετανοήσουν, πιστέψουν στον Χριστό και βαπτισθούν, μπορούν να αναγεννηθούν και να είναι πραγματικοί Υιοί Του Θεού και συγκληρονόμοι της Βασιλείας Του.

Η στρατευόμενη Εκκλησία παρέχει δια των μυστηρίων της, την Χάρη που δίδεται εις τον κάθε πιστό για την σωτηρία του, για να εισέλθει εις την θριαμβεύουσα Εκκλησία μετά του Χριστού.

Τα μυστήρια της Εκκλησίας μας είναι επτά. Το Βάπτισμα, το Χρίσμα, η Θεία Ευχαριστία, η Ιεροσύνη, η Μετάνοια (Εξομολόγηση), το Ιερό Ευχέλαιο και ο Γάμος.

Είναι απορίας άξιον, πώς ο άνθρωπος μπορεί να εισέλθει εις την πίστιν του Χριστού εάν δεν γνωρίζει το Ευαγγέλιο. Και όταν το γνωρίσει θα πρέπει να πιστέψει.

Και αφού πιστέψει, τότε κατά την θεμελιώδη αρχή του Χριστιανισμού που είναι η ελευθερία (όστις θέλει) μπορεί να βαφτισθεί και πολιτογραφηθεί ως πολίτης της βασιλείας του Θεού.

Σήμερα δυστυχώς, μετά από 2000 χρόνια δεν γνωρίζουμε πώς είναι ο Χριστιανισμός ακόμη και μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία που λέγουμε και πιστεύουμε ότι έχουμε την αλήθεια.

Σας παραθέτω τους τελευταίους στίχους στο Κατά Μάρκον Ευαγγέλιον:

«Ύστερον ανακειμένοις αυτοίς τοις ένδεκα εφανερώθη, και ωνείδισε την απιστίαν αυτών και σκληροκαρδίαν, ότι τοις θεασαμένοις αυτόν εγηγερμένον ουκ επίστευσαν. και είπεν αυτοίς. πορευθέντες εις τον κόσμον άπαντα κηρύξατε το ευαγγέλιον πάση τη κτίσει. ο πιστεύσας και βαπτισθείς σωθήσεται, ο δε απιστήσας κατακριθήσεται» (Μαρκ. 16,14-16)

Ο πιστεύσας και βαπτισθείς σωθήσεται. Δυστυχώς 2000 χρόνια μετά τον Χριστό τα αποτελέσματα του Χριστιανισμού είναι να βαπτιζόμαστε χωρίς να πιστεύουμε και ούτε κατηχούμαστε μετά για να πιστεύσουμε.

Οι εκκλησίες άδειες από νέους ανθρώπους, η πλειοψηφία όσων εκκλησιάζονται ηλικιωμένοι και πολλές φορές απελπισμένους από τη ζωή.

Αν τολμήσουμε και αναλογιστούμε πόσοι νέοι πάνε στην εκκλησία θα τρομάξουμε. Και όσοι αν πηγαίνουν, συνήθως δεν το κάνουν συνειδητά.

Όταν ρώτησα ένα παιδί 19 ετών τι καταλαβαίνει όταν πηγαίνει στην εκκλησία, μου απάντησε: «Δεν καταλαβαίνω τίποτα από όσα γίνονται εκεί μέσα..»

Για αυτό και οι νέοι ακολουθούν τον «εύκολο» δρόμο της σαρκολατρείας και φιληδονίας. Ποιός μπορεί σήμερα να καυχηθεί ότι ζει στην αγάπη του Χριστού – να ζει τον Θείο Έρωτα;

«Εθελξας πόθω με, Χριστέ, και ηλλοίωσας τω θείω σου έρωτι». Αυτό δυστυχώς είναι μία ουτοπία.

Γι' αυτό και δεν μπορούν οι σύγχρονοι άνθρωποι να καταλάβουν τη ζωή των σύγχρονων αγίων που ήλθαν ως δώρο Θεού για μας.

Ήταν οι άνθρωποι που σε αυτή τη ζωή έκαναν πράξη το Ευαγγέλιο και ερωτεύθηκαν τον Θεό. Αυτός είναι ο σκοπός της ζωής του ανθρώπου.

«Ουκ ελάτρευσαν τη κτίσει οι θεόφρονες παρά τον Κτίσαντα»

Εμφανίσεις: 282144
Γίνετε ενεργά η πηγή του Romfea.gr! Στείλτε ειδήσεις και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]
FOLLOW ROMFEA: