Γράφει ο Σπύρος Β. Μπαζίνας, Νομικός, τ. Ανώτερο Στέλεχος της Νομικής Υπηρεσίας των Η.Ε.

Λυπάμαι για την ανακοίνωση που, ως μη όφειλε, έβγαλε η εξόριστη αδελφότητα της Ι.Μ. Εσφιγμένου για παρεμπίπτοντα ζητήματα του άρθρου μου με τίτλο: «Ένα νέο 1821 η ένα νέο 1922» που δημοσίευσε η Ρομφαία στις 16.01.2020 και προφανή σκοπό είχε να αφυπνίσει για την εθνική κρίση που έρχεται.

Αλλά, αφού η ανακοίνωση δημοσιεύτηκε στην Ρομφαία στις 24.01.2020, είμαι υποχρεωμένος να απαντήσω, όχι απλά γιατί περιέχει πολλά ανακριβή και άκρως δυσφημιστικά σχόλια, αλλά γιατί με αυτά προσπαθεί να αλλάξει το θέμα που έθεσα προς συζήτηση κι έτσι, κατά την γνώμη μου, βλάπτει και την Εκκλησία και την Πατρίδα.

Ανακρίβεια 1η: Δεν αναφέρθηκα καθόλου στους λόγους για τους οποίους η αδελφότητα αυτή είναι «εξόριστη». Ούτε χρησιμοποίησα τον όρο για να αποδώσω κάποια ποινή.

Απλά αναφέρθηκα και μάλιστα παρεμπιπτόντως σε μια «εξόριστη αδελφότητα» του Αγίου Όρους με βάση την κοινή σημασία του όρου «εξόριστος», δηλαδή κάποιου που είναι έξω των ορίων του. Δεν είχα πρόθεση να μειώσω, ούτε και μείωσα αυτή την αδελφότητα.

Ανακρίβεια 2η: Αναφέρθηκα στο κοινώς γνωστό γεγονός ότι, κατά την κρίση της συντριπτικής πλειοψηφίας των αγιορείτικων μονών, οι ενέργειες του Οικ. Πατριαρχείου στην Ουκρανία είναι αντικανονικές και για τους λόγους παρέπεμψα σύντομα σε μελέτη της Ι.Μ. του Οσίου Γρηγορίου.

Δεν εξέφρασα γνώμη, πρώτα γιατί δεν είμαι κανονολόγος κι έπειτα γιατί, όπως ανέφερα, η εκκλησιαστική κρίση είναι γεγονός, ανεξάρτητα του ποιος ευθύνεται που είναι μια άλλη και άχαρη συζήτηση.

Το κυρίως θέμα μου είναι ότι, όποιος κι αν ευθύνεται, η εκκλησιαστική κρίση θα παράξει μια εθνική κρίση, δηλαδή δυσμενή αποτελέσματα και για όσους δεν ευθύνονται. Και αυτήν την εθνική κρίση πρέπει να αποτρέψουμε, όπως αναφέρω στο άρθρο μου.

Ανακρίβεια 3η: Το ότι οι εκκλησιαστικές κρίσεις στην ιστορία μας οδηγούν σε εθνικές κρίσεις δεν είναι απειλή, είναι κοινώς γνωστό γεγονός σε όσους γνωρίζουν ιστορία, όπως ο μακαριστός Γέροντας Μωυσής ο Αγιορείτης, ο οποίος και συχνά το επαναλάμβανε.

Όποιος δεν το βλέπει αυτό και προσπαθεί να αλλάξει το θέμα προσφέρει, κατά την γνώμη μου, κακές υπηρεσίες και στην Εκκλησία και στην Πατρίδα (δεν αναφέρομαι δε καθόλου στα κίνητρα του τα οποία γνωρίζει μόνο ο Θεός).

Ανακρίβεια 4η: Η αναφορά μου στην διαφωνία της συντριπτικής πλειοψηφίας των τοπικών εκκλησιών και των αγιορείτικων μονών με τις ενέργειες του Οικ. Πατριαρχείου στην Ουκρανία δεν μειώνει την Εκκλησία, το Οικ. Πατριαρχείο η το Άγιον Όρος.

Η διαφωνία είναι ένα κοινώς γνωστό και σύνηθες μεταξύ ανθρώπων γεγονός, το οποίο πρέπει να δούμε και να αντιμετωπίσουμε, και όχι να το ενοχοποιούμε η να το κρύβουμε κάτω από το χαλί, πράγμα το οποίο βεβαίως δεν υπηρετεί την Εκκλησία η την Πατρίδα.

Είμαι δε βέβαιος ότι το Οικ. Πατριαρχείο στην σοφία του, όταν μπορέσει, θα κάνει ό,τι πρέπει για να θεραπεύσει την κρίση.

Ανακριβεια 5η: Οι ατυχείς αναφορές του συγγραφέα της ανακοίνωσης στις προθέσεις μου (εν είδει καρδιογνώστη Θεού), στο ότι δηλαδή έγραψα όσα έγραψα, όχι για να αποτρέψω τα δυσμενή αποτελέσματα που προβλέπω, όπως πολλοί, αλλά για να εξυπηρετήσω τα συμφέροντα κάποιας ανομολόγητης κρατικής οντότητας (!) είναι μη σοβαρές, άκρως δυσφημιστικές και ξένες προς το ήθος του πολιτισμένου κόσμου και βεβαίως της Εκκλησίας, του Οικ. Πατριαρχείου και του Αγίου Όρους.

Για αυτούς τους λόγους τις θεωρώ και ανάξιες οποιασδήποτε απαντήσεως. Τις αφήνω στην κρίση και στην περιφρόνηση του αναγνώστη.