Tου Σεβ. Μητροπολίτου Πτολεμαϊδος Εμμανουήλ στην Romfea.gr

Όλες οι μάνες αυτών που ζουν το μαρτύριο της συνειδήσεως του αγίου και μονήρους βίου, είναι δυνάμει άγιες μορφές και συγκηρηναίες στον σταυρικό τους δρόμο. 

Μια από αυτές τις άγιες μάνες ήταν και η του Πατριάρχου Θεοδώρου του Β΄, που σήμερα στο του Λαζάρου Σάββατο, τιμά τη μνήμη της «και Σαββατίζει» τη δική της Ανάσταση! 

Την εν ειρήνη και πλήρης ημερών τελειωθείσα ευλογημένη δούλη του Θεού Κυρία Κλεοπάτρα, είχα τη ευλογία προ χρόνων ικανών τότε συνταξιδεύοντας στην εκκλησιαστική σχολή της Ριζαρείου, με τον νυν Αλεξανδρινόν προκαθήμενον, να την συναντήσω στον ιερό εκείνο χώρο συνοδεύοντας τον «μονογενή» υιό της, για την εγγραφή στο μαθητολόγιο της Σχολής. 

Από τότε πέρασαν χρόνια και χρόνια και την συναντώ και πάλι τώρα πλέον στην χαρά της ενθρονίσεως του παιδιού της, στον δεύτερο της Ορθοδοξίας Πατριαρχικό Θρόνο. 

Η πλημμύρα των δακρύων και η χαρά λαμπίριζαν στα γεμάτα αγάπη, απλότητα και καλοσύνη γηραιά πλέον μάτια της. Εκεί τότε της φίλησα το χέρι κι ένοιωσα σαν να με ευλογούσε η δικιά μου μάνα!...

Η κυρία Κλεοπάτρα ήταν ένα σπάνιο «φαινόμενο» μάνας που μόνο να προσεύχεται και να εύχεται δυνατά είχε ως κύριο έργο της 

Πολύ σύντομα έφυγε από την εδώ ζωή ο σύντροφός της κι εκείνη ως γνήσια μάνα μεγάλωσε τα δύο της ευλογημένα παιδιά «εν κόποις περισσοτέρως, εν αγρυπνίαις και προσευχαίς…».

Σαν σήμερα η καθαρή ψυχή της «ανέβη» εις την «άνω Ιερουσαλήμ» αυτή που είχε κάνει τη ζωή της ολάκερη μια Ιερουσαλήμ αγάπης, μη εκπιπτούσης και ανυποκρίτου. 

Αυτά τα γραφόμενα ας είναι θυμίαμα ευγνωμοσύνης, σε Κείνην που έφερε στον κόσμο «το υιό της αγάπης». Θυμίαμα ευγνωμοσύνης στο ταπεινό της φρόνημα, που όταν ελάμβανε από τα χέρια του παιδιού της, το της Πατριαρχικής αξίας και το του αγίου Μάρκου παράσημο, ένδακρυς κατεφίλησε Αυτόν, που με τα τίμια χέρια της ανέθρεψε και εγαλούχησε ευγνωμονούσα τον Θεό και διατηρούσα πάντα ταύτα «εν τη καρδία αυτής…»

Σ’ αυτήν που τον ευλογούσε όταν έφευγε για τη γη των Ρώσων και αργότερα για τη χώρα των Αφρικανών. 

Θα παραμένει πάντοτε στις καρδιές όλων μας, όσων τη γνωρίσαμε στις αυλές του Πατριαρχείου ως η «κυρά Κλεοπάτρα» η μάνα της ευχής και της ευλογίας. 

Η αρχοντική μορφή της εσαεί θα είναι καταγεγραμμένη στις καρδιές όλων μας.

Τα αγιασμένα χώματα της δεύτερης πατρίδας της, της Κρήτης, μαζί με το Μακεδονικό χώμα που της προσετέθη κατά την ημέρα του ενταφιασμού της, πριν ένα χρόνο ακριβώς, ας την σκέπουν συνοδευτικά σε Ουρανίους θαλάμους!... Στην εκλεκτή θυγατέρα της και στα έγγονά της που της προσέφεραν έως τέλους το ποτήριον της αναψυχής, ας αποστέλλει ευχές και τη μητρική της αγάπη. 

Οι άγιες ευχές της, ας συνοδεύουν Αυτόν που ίσταται συνεχώς δεόμενος - τον Πατριάρχη των ιεραποστολικών διαδρομών «εν γη ερήμω και αβάτω και ανύδρω» της Αφρικάνικης πραγματικότητας. 

Αιωνία η Μνήμη Σου, ευλογημένη κυρά Κλεοπάτρα μέσα στην αιώνια Μνήμη του Θεού. 

Εμείς οι «περιλειπόμενοι» εν αγάπη και ευγνωμοσύνη θα μνημονεύουμε του ονόματός Σου, με πρώτον τον ηγαπημένον υιόν Σου και ημέτερον Πατέρα και Πατριάρχη, που σήμερα εν τη νήσω Κρήτη ευρισκόμενος σου προσφέρει τα ταφικά έθιμα και εκζητεί τις πάντοτε άγιες ευχές Σου…