Ἐγκατάσπαρτα μοναστήρια καί ἐκκλησιές καί εἰκόνες τῆς Παναγίας μας σέ ὅλη τήν Ὀρθοδοξία ―πῶς μποροῦσε νά ὑστερεῖ ἡ πατρίδα μας;― εἰδικά αὐτές τίς μέρες γίνονται ἐνθυμήματα εὐλάβειας, ἀτομικῆς καί συλλογικότερης καταφυγῆς, κάπως ἐντονότερης (“ποιοτικότερης”) θρησκευτικότητας, ἱερῆς ἐπιπόθησης κάθε Ρωμηοῦ.

Πολλοί ἀποζήτησαν κι ἐφέτος νά ἀνταλλάξουν ἕνα βλέμμα εὐλάβειας μπροστά σέ κάποια θαυματόβρυτη εἰκόνα καί νά ἐγκαρδιωθοῦν βλέποντας τήν μητρική στοργή τῆς Παναγίας μας (ἀκριβέστερα, προσπαθώντας νά ἀνακαθαρθοῦν καί νά ζήσουν τήν πανάγια προστασία Της).

Εἰδικά αὐτές τίς μέρες, ἡ πυκνότητα καί τό εἶδος τῶν ἐκκλησιαστικῶν συνάξεων (ἐναλλαγή παρακλήσεων, ἑσπερινοί, νεότερα ἑορταστικά ἔθιμα, ἀρτοκλασίες μέ τίς ὀνοματικές ἐπικλήσεις καί ὅλα αὐτά κατενώπιον θεομητορικῶν εἰκόνων, ἐνίοτε καί ἀντιγράφων), ὅλα συνέβαλαν στήν ἀναζήτηση καί πιστοποίηση μιᾶς ἀμεσότερης σχέσης μέ τήν γλυκοφιλοῦσα Μητέρα τῆς Χριστοῦ ἐνανθρωπήσεως, τήν ἐλεοῦσα καί κοσμοσώτειρα, τήν πάντων χαρά (ἕνας χριστολογικός ὅρος πού χρησιμοποιεῖται καί ὡς θεομητορικός).

Ἡ ἐπαρχία μας δέν ὑστέρησε. Σέ ὅλες τίς ἐνορίες οἱ παρακλήσεις ἐνώπιον ἀνθοστολισμένων θεομητορικῶν εἰκόνων ἀνακεφαλαιώθηκαν μέ ὑψηλότερα (ἀπό τά συνήθη) ποσοστά ἐκκλησιασμένων στόν ἑσπερινό καί τίς λειτουργίες τῆς μεγάλης ἑορτῆς.

Εἰδικά στίς φερώνυμες ἐνορίες ὁ ἑόρτιος ἑσπερινός τιμήθηκε πανηγυρικά, συμπληρώθηκε μέ ψαλμώδηση τῶν ἐγκωμίων καί λιτανεία τῶν ἐνεικονισμάτων ἀνά τίς ὁδούς καί τίς πλατεῖες τῆς καθημερινῆς ἀναστροφῆς τοῦ κόσμου: ἀπείκασμα τῆς δικῆς μας εὐλαβικῆς συλλογικῆς ἐλπίδας σ᾽ Ἐκείνην καί ἐξεικόνισμα τῆς δικῆς Της ἀδιάλειπτης θεομητορικῆς προστασίας στίς διαδρομές τῆς ζωῆς μας.

Αὐτό ἐκφράσαμε γιά μέρες μέ τίς Παρακλήσεις στήν Παναγία τήν Γουμένισσα, μέ τόν κυριώνυμο πανηγυρικό ἑσπερινό, τά καθιερωμένα ἀπό 30ετίας ἐγκώμια στόν αὔλειο χῶρο τῆς Μονῆς καί τήν λιτανεία τοῦ προβαλλομένου θεομητορικοῦ σκηνώματος ἀνά τήν πόλη, μιά λιτανευτική ἀναστροφή τῆς Παναγίας μας ἐν εἰκόνι μέ τόν κόσμο Της καί τοῦ κόσμου μέ τήν Παναγία μας, τήν ἐλπίδα του, “τήν πᾶσαν ἐλπίδα” μας.

Ἡ ἔκτυπος θέα τῆς “πηγῆς τῆς ζωῆς ἐν μνημείῳ” συντελοῦσε καί σέ μᾶς ἐδῶ στήν ἔνταση ἀναζήτησης μιᾶς διαρκέστερης σχέσης καί μιᾶς βεβαιότητας μονιμότερης ἀναγωγῆς.

Ὅλες οἱ εὐλαβικές τάσεις ἀποτύπωναν σέ κινήσεις εὐλαβικῆς ἀναφορᾶς τό ἐκφραστικότατο ὑμνολόγημα “σῴζοις ἀεί, Θεοτόκε, τήν κληρονομίαν σου”.

Αὐτό ἀποζητούσαμε κι ἐμεῖς στήν ἀκριτική Γουμένισσα καί μέ τήν φετινή “τριήμερη” Κυριακή ἀπό τό Δεκαπενταύγουστο, ἐκκλησιαστικό ἔθος τοπικοῦ ἑορτασμοῦ καθιερωμένο τουλάχιστον ἀπό ἑκατονταετίας (1926) στίς δυσχερεῖς τότε ἱστορικές συγκυρίες, διευρυμένο σταδιακά μέ πλῆθος ἄλλες ἐκδηλώσεις λαογραφικές, πολιτιστικές καί φιλανθρωπικές.

Τήν ἐκφορά τοῦ Ἐπιταφίου ἀκολούθησε καί ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Γεώργιος Γεωργαντάς, καθώς καί οἱ τοπικές Ἀρχές καί πλῆθος πιστῶν, ὄχι μόνον ἀπό τήν ἐπαρχία μας, ἀλλά καί ἀπό ὅλες τίς γειτνιάζουσε μεγαλουπόλεις τῆς Μακεδονίας μας καί ἀλλαχοῦ.

***

ΤΟ ΕΣΠΕΡΑΣ τοῦ Σαββάτου χοροστάτησε ὁ φιλοφρόνως ἐλθών Σεβ. Μητροπολίτης Μαρωνείας & Κομοτηνῆς κ. Παντελεήμων, μέ συγχοροστασία τοῦ Σεβ. Δράμας κ. Δωροθέου καί δική μας, ἐνῶ ἔψαλε πανηγυρικά ἡ πολυμελής χορωδία τοῦ πρωτοψάλτη Ἰωάννου Χασανίδη.

Κατά τίς προβλέψεις τοῦ τυπικοῦ, γιά τήν σύμπτωση τοῦ ἑορτασμοῦ μέ Κυριακή, ἔψαλαν χορωδιακά σέ ἦχο πλ. δ΄ ὅλη τήν πρώτη στάση τοῦ Α΄ καθίσματος τοῦ Ψαλτηρίου (Μακάριος ἀνήρ), τά ἀναστάσιμα στιχηρά σέ α΄ ἦχο καί τά τροπάρια τῆς ἑορτῆς.

Μᾶς συνεπῆραν ὅλους μέ τό γνωστό κατανυκτικό καί συνάμα ρωμαλέο ψαλμωδικό χορωδιακό ὕφος. Ὅπως ἐπίσης μᾶς συγκίνησαν τά παιδιά ἱερατικῶν καί μή οἰκογενειῶν πού συνέψαλαν στό “Φῶς ἱλαρόν” καί κυρίως ἐκφώνησαν ἐν χορῷ τό Τρισάγιο πρίν τά Ἀπολυτίκια.

Στό τέλος τοῦ Ἑσπερινοῦ προσφωνήσαμε τούς προσελθόντες Ἀρχιερεῖς καί τό πλήρωμα, ἐπισημαίνοντας πώς ἡ Μητέρα τοῦ σαρκωμένου Θεοῦ μας καί Μητέρα τῆς σωτηρίας μας, προεκλεγμένη ἀπό ὅλες τίς ἀνθρώπινες γενιές γιά τήν σωτηρία μας, μᾶς ἀξιωσε νά ζήσουμε μιά πανδαισία πνευματική, μιά ἀφειδώλευτη δωρεά μέ τό ἐγκωμιαστικό θεομητορικό τριήμερο.

Προσκληθείς κήρυξε τά πρός οἰκοδομήν ὁ χοροστατῶν Ἀρχιερεύς Σεβ. Μαρωνείας Παντελεήμων, πρώτη φορά ἐρχόμενος στήν ἱστορική μας κωμόπολη.

Ἐξέφρασε πηγαῖα τίς πολλές εὐχαριστίες του, πού ἀξιώθηκε νά κλίνει γόνυ ψυχῆς καί καρδίας ἐνώπιον καί τῆς δικῆς μας θαυματοβρύτου ἱστορικῆς εἰκόνος, τονίζοντας τήν σημασία της ὡς καταφύγιο τῶν πιστῶν. Θεολόγησε πολύ ἁπλά καί χαρακτηριστικά λέγοντας ὅτι ἡ Παναγία μας ἔζησε τήν πρώτη Πεντηκοστή, καλλιεργώντας καί αὐξάνοντας τίς ἀρετές καί χάριτες.

Ἡ ἑορτή τῆς Παναγίας μας συγκεντρώνει ὅλους τούς πιστούς, ὅπως τό περιγράφει ἕνα τροπάριο τῆς μεγ. παρακλήσεως: “Πρός τίνα καταφύγω ἄλλην, ἁγνή; Ποῦ προσδράμω, λοιπόν, καί σωθήσομαι; Ποῦ πορευθῶ; Ποίαν δέ ἐφεύρω καταφυγήν, ποίαν θερμήν ἀντίληψιν, ποίαν ἐν ταῖς θλίψεσι βοηθόν;…”

Σ᾽ ἕνα κόσμο πού κανείς δέν θέλει νά ἀκούει τόν ἄλλο καί οἱ πάντες ζοῦμε κλεισμένοι στόν ἑαυτό μας, Αὐτήν ἔχουμε καταφυγήν.

Καί μάλιστα, ὅπως ἀπό τήν σαρκική μας μάνα ἀντλοῦμε αὐτήν τήν αἴσθηση ἐπικοινωνίας, ἀκόμη καί πού ἀνταλλάσσουμε μόνο τά βλέμματά μας κι ἐκείνη μᾶς καταλαβαίνει, ἔτσι καί μέ τά ἱερά εἰκονίσματα ἐκφράζουμε στήν Παναγία μας τίς ἀνάγκες μας, κι ἐκείνη μᾶς πληροφορεῖ ἀμέσως γιά τήν ἀγάπη καί τήν πρόνοιά Της πρός ἐμᾶς.

***

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ τό πρωΐ στόν Ὄρθρο χοροστάτησε πάλιν ὁ Σεβ. Μαρωνείας & Κομοτηνῆς κ. Παντελεήμων καί ἐπακολούθησε τό ἀρχιερατικό Συλλείτουργο μέ τούς Σεβ. Μητροπολίτες Ἐδέσσης, Πέλλης & Ἀλμωπίας κ. Ἰωήλ, Δράμας κ. Δωρόθεο καί ἐμᾶς προεξάρχοντα, ὡς ἐπιτάσσει ἡ ὀρθόδοξη ἐκκλησιολογία.

Τά ἱεροψαλτικά στασίδια τίμησαν ἐξ ὅλης τους τῆς καρδίας ὁ βυζαντινός χορός τοῦ καθηγητῆ τῆς ψαλτικῆς τέχνης κ. Ἰωάννου Χασανίδη καί οἱ ἱεροψάλτες τῆς Μονῆς, ἐνῶ συνόδευαν κατά περίπτωση σέ ψαλτικά καί ἐκφωνητικά μέρη οἱ πολλοί μικροί ἱερόπαιδες.

Ὅπως κάθε χρόνο, ἡ θεία Λειτουργία μεταδόθηκε ἀπό τό κεντρικό πρόγραμμα τοῦ ραδιοφώνου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Κατά τήν θεία Λειτουργία ὁ καθηγούμενος τῆς Μονῆς ἀρχιμ. Ἀγαθάγγελος Σφονδυλιάς ἀνέγνωσε τόν καθιερωμένο ἑόρτιο χαιρετισμό μας.

Πρίν τήν καθιερωμένη λιτάνευση τῆς θαυματοβρύτου εἰκόνος, ἐπιβραβεύσαμε δι᾽ ἀναμνηστικοῦ ἐπαίνου καί ἐπιδόσεως μιᾶς ἁγιογραφημένης φορητῆς εἰκόνος τήν ἀξιόζηλη, πλήν ἀφανή φιλοτιμία τοῦ Γουμενισσιώτη ἀρτοποιοῦ Δημητρίου Εὐστ. Λαΐνα γιά τίς πολλές προσφορές του σέ χρήματα, ἀρτοσκευάσματα καί ἄλλα τρόφιμα σέ πολλούς ἐμπερίστατους καί σέ ὅλες τίς κοινωφελεῖς δραστηριότητες τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ Γουμένισσας.

Δέν παραλείψαμε νά ἐκφράσουμε καί πάλι ὀφειλετικά τίς εὐχαριστίες μας πρός τούς Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτες Ἐδέσσης, Πέλλης & Ἀλμωπίας κ. Ἰωήλ, Μαρωνείας & Κομοτηνῆς κ. Παντελεήμονα καί Δράμας κ. Δωρόθεο γιά τήν συλλειτουργική τους συμμετοχή. Και μάλιστα ἐκφράσαμε δημόσια τόν θαυμασμό μας γιά τήν ἀκατάβλητη πνευματική καί ψυχική ἁλκή τοῦ συμφοιτητοῦ μας ἁγίου Ἐδέσσης, πού ἔχει εὐεργετήσει Μητροπόλεις καί προσκυνήματα μέ ὑμνογραφικές συνθέσεις καί προπαντός δέν σταματᾶ νά ἀναλίσκεται ἐξομολογώντας καθημερινά πάμπολλους ἀνθρώπους τῆς ἐπαρχίας του, ἀπό τά ἱερατικά του μέχρι σήμερα, σχεδόν σέ καθημερινή βάση.

Ἐπιπλέον προσκαλέσαμε ἐκ τῶν συλλειτουργῶν ἱερέων τόν προσκυνητή ἱερέα π. Δανιήλ ἐκ Ρουμανίας (γιό ἱερέως καί ἀδελφό ἱερέως), τοῦ ὁποίου τόν 9χρονο γιό Ραφαήλ ἀνέσωσαν ἰατρικῶς ἀνέλπιστα ἀπό ἐπιθανάτια ταλαιπωρία ἑνός ἔτους (!) καί μακρά κωματώδη κατάσταση οἱ ὅσιοι Ἀρσένιος, Φιλόθεος καί Γεράσιμος ὁ νέος ἀσκητής τῆς Κεφαλονιᾶς.

Στήν ἀπελπιστική καί προσθανάτια κατάστασή του τό ἀγοράκι εἶδε ἐν Πνεύματι τούς ἀγνώστους τρεῖς Ὁσίους, οἱ ὁποῖοι τοῦ συστήθηκαν καί τό βεβαιώσαν ὅτι θα γιάτρευαν, ὅπως καί ἐπισυνέβη. Μόλις ἀνέρρωσε τό παιδάκι του, ὁ πατέρας ἦρθε μαζί του στήν Ἑλλάδα καί πραγματοποίησαν προσκύνημα εὐγνωμοσύνης στήν Πάρο καί στήν Κεφαλονιά (16/8), ἀφ᾽ ἧς ἐπιστρέφοντες λειτουργήθηκαν στήν Παναγία τήν Γουμένισσα.

Στήν θεία Λειτουργία καί τήν λιτανεία μετέσχον ὁ Δήμαρχος Παιονίας κ. Κωνσταντίνος Σιωνίδης, ὁ Ἀντιδήμαρχος Γουμένισσας κ. Εὐάγγελος Καπετάνης, ὁ Πρόεδρος τῆς ΔΕΥΑΠ κ. Τριαντάφυλλος Ναλμπάντης, ὁ Πρόεδρος τῆς Δ.Κ. Γουμένισσας κ. Βασίλειος Καραδολάμης, ὁ Δκτής τῆς 71ης Ἀερομεταφερόμενης Ταξιαρχίας Ταξίαρχος κ. Βασίλειος Παπαδόπουλος, ὁ Δκτής τῆς 33ης Μ/Κ Ταξιαρχίας Συνταγματάρχης κ. Μενέλαος Νικολαΐδης, ὁ Ἀστυνομικός Διευθυντής Κιλκίς κ. Δημήτριος Ντέντας, ὁ Διοικητής τῆς Τροχαίας Κιλκίς Ἀστ. Ὑποδιευθυντής κ. Ἀντώνιος Λιακόπουλος, ὁ Διοικητής Πυροσβεστικῶν Ὑπηρεσιῶν Κιλκίς Πύραρχος κ. Χρῆστος Γκαντίδης, Ἀξιωματικοί καί τιμητικό ἄγημα Στρατοῦ, τιμητικό ἄγημα τῆς Ἀστυνομίας, ἔνστολοι ἐκπρόσωποι τοῦ τοπικοῦ παραρτήματος τοῦ ΕΕΣ καί ἄλλοι παράγοντες τῆς πολιτιστικῆς ζωῆς τοῦ τόπου.

Στήν κεντρική πλατεία τελέστηκε ἡ καθιερωμένη δεύτερη λιτανευτική Δέηση καί ἀρτοκλασία, ὅπου παρακληθείς ὁ ἅγιος Ἐδέσσης ἀπηύθυνε ἕνα σύντομο καίριο χαιρετισμό, ἀναφερόμενος στά κρίσιμα γιά τό ἔθνος μας χρόνια, μέ τόσους ἐχθρούς ὁλόγυρά του, ἐξ οὗ καί ἐπευχήθηκε ἐπανειλημμένα καί ὁλόψυχα τήν διαρκή ἀπροσμάχητη προστασία καί ἔμπνευση τῆς Παναγίας μας σέ ὅλους μας.

Εὐχαριστήσαμε τούς συλλειτουργούς μας Κληρικούς, τούς Πρωτοσυγκέλλους ἀρχιμ. Μάξιμο Χατζή (Ἱ.Μ.Ἐδέσσης) καί ἀρχιμ. Παντελεήμονα Θωμόπουλο (Ἱ.Μ.Γουμενίσσης), τούς Καθηγουμένους τῶν Ἱ. Μονῶν Παναγίας Γουμενίσσης ἀρχιμ. Ἀγαθάγγελο και Ἁγίων Ραφαήλ, Νικολάου & Εἰρήνης ἀρχιμ. Βησσαρίωνα, τούς λοιπούς ἀρχιμανδρίτες, ἱερομονάχους, ἱερεῖς καί διακόνους καί ὅλους τούς μετόχους τῆς τοιαύτης ἑορτίου εὐλογίας, μεταξύ τῶν ὁποίων κατά τά εἰωθότα καί ἀντιπροσωπεία μοναζουσῶν τοῦ Ἱ. Ἡσυχαστηρίου Παναγίας Παραμυθίας & Ἁγίου Γεωργίου Ἀνύδρου, μέ ἐπικεφαλῆς τήν Καθηγουμένη Ἰωάννα μοναχή, οἱ ὁποῖες καί ἐβάσταζαν σέ ἕνα τμῆμα τῆς λιτανευτικῆς διαδρομῆς τήν θαυματόβρυτη θεομητορική εἰκόνα.

Ἐπανελθόντες στόν αὔλειο χῶρο τῆς Μονῆς, τελέσαμε τήν ἀπόλυση καί διανείμαμε τό ἀντίδωρο, ἐνῶ ἡ Ἱερά Μονή προσέφερε κεράσματα σέ ὅλους τούς μετασχόντες.

Φιλοφρόνως ὁ Δῆμος Παιονίας προσέφερε τό ἐπίσημο γεῦμα τῆς ἑορτῆς, ἐνῶ τό ἐπίσημο ἀφ᾽ ἑσπέρας δεῖπνο φιλοτιμήθηκε νά παραθέσει ἡ Ἐνορία Παναγίας-Ἄξιόν Ἐστιν Ἀξιουπόλεως.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ