Στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στην Πλάκα της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών ιερούργησε σήμερα, Κυριακή 10 Αυγούστου 2025, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου κ. Βαρθολομαίος, τιμώντας μεθέορτα τη μεγάλη Δεσποτική εορτή της Θείας Μεταμορφώσεως, κατά την οποία πανηγυρίζει ο ιστορικός Ναός της Πλάκας.

Με την κανονική άδεια και ευλογία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου κ. Βαρθολομαίος, έγινε δεκτός με αισθήματα αγάπης και τιμής από τον Προϊστάμενο του Ναού Παν. Αρχιμ. π. Ισίδωρο Κάτσο, Επίκουρο Καθηγητή του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών, ιερούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο σε γνώριμα πρόσωπα, αφού έως της εκλογής του σε Μητροπολίτη, υπηρέτησε για 30 περίπου χρόνια στον προαναφερόμενο Ιερό Ναό.

Στο κήρυγμά του ανέφερε τα εξής: Ο Χριστός αδελφοί μου,

μετά το θαύμα του πολλαπλασιασμού των πέντε άρτων, υποχρέωσε τους μαθητές του να μπουν στο πλοίο και να πάνε να Τον περιμένουν στην απέναντι όχθη, ενώ Αυτός ανέβηκε στο όρος για να προσευχηθεί. Στο πλοίο όμως οι Μαθητές υπέφεραν από τα κύματα. Σε αυτήν την δύσκολη στιγμή ο Χριστός ήλθε περπατώντας πάνω στα κύματα και πρώτα θεράπευσε την ολιγοπιστία του Πέτρου και μετά κατέπαυσε τον άνεμο με αποτέλεσμα να ηρεμήσουν οι υπόλοιποι μαθητές και να ομολογήσουν «Αληθινά, είσαι ο Υιός του Θεού!». Αυτό που ήθελε ο Χριστός να μάθουν οι μαθητές Του ήταν να Τον εμπιστεύονται στις δύσκολες στιγμές.

Ο Χριστός κινείται με διαφορετικό τρόπο κάθε φορά προς εμάς. Άλλοτε αποσύρεται από την ζωή μας και μας αφήνει να δοκιμασθούμε, ώστε να καταλάβουμε την αδυναμία μας, άλλοτε έρχεται μέσα στα κύματα της ζωής μας, στους πειρασμούς που μας βασανίζουν για να δοκιμασθεί η πίστη μας και άλλοτε εισέρχεται μέσα στο πλοίο της ζωής μας και φέρνει τη γαλήνη και την ειρήνη.

Και εμείς όμως ανταποκρινόμαστε διαφορετικά σε κάθε κίνηση του Χριστού. Άλλοτε απογοητευόμαστε από την φαινομενική απομάκρυνση του Χριστού και χάνουμε το θάρρος μας ή στρεφόμαστε εναντίον Του, χωρίς να καταλαβαίνουμε την σημασία αυτής της παιδαγωγίας. Άλλοτε, ενώ Εκείνος μας καλεί να βγούμε από τον εαυτό μας, από τα πάθη μας και να ελευθερωθούμε, εμείς δυσανασχετούμε και διαμαρτυρόμαστε και άλλοτε τον αφήνουμε να έρθει μέσα στο πλοίο της ζωής μας και της οικογενείας μας, οπότε γευόμαστε τις ευεργεσίες Του. Κάθε συνάντησή μας με τον Θεό, πρέπει να έχει το στοιχείο του συντονισμού. Διαφορετικά ο Θεός θα θεωρείται απροσπέλαστος και άγνωστος.

Από την στιγμή που ο άνθρωπος αναγνωρίσει την παρουσία του Χριστού στην ζωή του φεύγει ο φόβος και έρχεται το θάρρος. Έτσι, μόλις ο Κύριος ανέβηκε στο πλοιάριο και εκόπασεν ο άνεμος, οι μαθητές ομολόγησαν ότι Αυτός ήταν αληθώς Υιός Θεού. Δεν χρειάζεται να έχουμε ολιγοπιστία ούτε να φοβόμαστε. Εφόσον εμπιστευόμαστε στο θέλημα του Θεού, δεν πρέπει να δειλιάζουμε στις δυσκολίες. 'Έχουμε ισχυρές διαβεβαιώσεις της θεότητας και της δυνάμεως του Χριστού και τις υποσχέσεις Του καταγεγραμμένες στα Ευαγγέλια, έχουμε το ζωντανό παράδειγμα των Αγίων, οι οποίοι εμπιστεύθηκαν την ζωή τους στα χέρια του Κυρίου».

Και πρόσθεσε: «Ο Κύριος και σήμερα μας απευθύνει την ερώτηση «Ολιγόπιστε! εις τι εδίστασας;» (Ματθ. ιδ, 31). Και με την ερώτηση αυτή ο Χριστός μάς απευθύνει μία πρόσκληση, να ακουμπήσουμε επάνω Του κάθε μας μέριμνα, αγωνία, φόβο, πειρασμό και αμφιβολία και Εκείνος θα απλώσει το χέρι Του και θα μας κρατήσει στην επιφάνεια, όπως έκανε με τον Πέτρο.

Όταν μπαίνουμε σε περιπέτειες, αγαπητοί μου, να ξέρουμε, ότι έχουμε χάσει την χάρη του Θεού. Οι μαθητές έχασαν την παρουσία Του και μπήκαν στην περιπέτεια της τρικυμίας. Η πίστη στον Χριστό είναι απαραίτητο εφόδιο για όλους εμάς που βρισκόμαστε στο σκάφος της Εκκλησίας που πλέει μέσα στην τρικυμία του κόσμου. Έχοντας μαζί μας τον Κύριο, έχουμε δύο όψεις συναισθημάτων. Η μία όψη είναι ο φόβος και η άλλη όψη η αφοβία. Εκείνος που γνώρισε τον αληθινόν Θεόν, έχει και τον φόβο και την αφοβία. Τον φόβο όταν αμαρτάνει, την αφοβία όταν τηρεί τις εντολές Του, όταν Τον αγαπά».

Για να καταλήξει ο Σεβασμιώτατος: «Έχουμε τη μεγάλη ευλογία αδελφοί μου από τον Θεό, να γνωρίζουμε Εκείνον που περπάτησε επί της θαλάσσης. Είναι ο Ιησούς, ο μόνος αληθινός Θεός. Ας πράξουμε λοιπόν, ό,τι έπραξαν και οι μαθητές Του. Να Τον προσκυνήσουμε. Και να Τον προσκυνούμε σε όλη μας τη ζωή, χωρίς να φοβόμαστε για τα υπαρξιακά μας προβλήματα και τις εκάστοτε δυσκολίες».

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ