Στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ξηρόβρυσης Κιλκίς ιερούργησε την Κυριακή μετά την Χριστού Γέννηση, 29 Δεκεμβρίου 2024, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου κ. Βαρθολομαίος.

Ακολουθούμενος από τους Διακόνους της Ιεράς Μητροπόλεως χοροστάτησε του Όρθρου και προέστη της Θείας Λειτουργίας, κήρυξε τον θείο λόγο ενώ είχε την ευκαιρία να επικοινωνήσει με το ευσεβές εκκλησίασμα της μικρής Ενορίας της Ξηρόβρυσης, ενός χωριού κοντά στην πόλη του Κιλκίς.

Με την επίσκεψη του αυτή, ο Σεβασμιώτατος, τρία και πλέον χρόνια από την ενθρόνισή του στην ακριτική και ιστορική Μητρόπολη Πολυανής και Κιλκισίου ολοκλήρωσε την περιοδεία του στις 120 Ενορίες που βρίσκονται υπό την πνευματική δικαιοδοσία του.

Στο κήρυγμά του, ο σεπτός Ποιμενάρχης του Κιλκίς κ. Βαρθολομαίος, τόνισε:

«Αγαπητοί αδελφοί μου, ζώντας μέσα στο εορταστικὸ κλίμα των Χριστουγέννων, η αγία μας Εκκλησία ονομάζει τη σημερινὴ Κυριακὴ «Κυριακὴ μετὰ τα Χριστούγεννα», δείχνοντας έτσι, ότι ο εορτασμός συνεχίζεται. Γι' αυτό και το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα αναφέρεται σε περιστατικά απὸ τη ζωὴ του Χριστού, σχετικά με όσα συνέβησαν σε σύντομο σχετικά διάστημα μετά τη γέννησή Του. Γίνεται λόγος για τη φυγὴ του Χριστού στην Αίγυπτο, για τη σφαγή των νηπίων από τον βασιλιά Ηρώδη και τέλος για την επιστροφή του Χριστού και την εγκατάσταση στη Ναζαρέτ.

Η Γέννηση του Θεανθρώπου αποτελεί έκφραση της αγάπης του Θεού προς τον κόσμο, δυστυχώς όμως δε βρήκε την ανάλογη ανταπόκριση από τους ανθρώπους. Εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, η στάση των ανθρώπων απέναντι στο Λυτρωτή ήταν έκτοτε και είναι έως σήμερα, είτε αδιάφορη, είτε ακόμα και εχθρική. Η αδιαφορία εξελίσσεται σε άρνηση και η άρνηση καταλήγει σε απόρριψη, μίσος και διωγμό. Ολόκληρη η επίγειος διαδρομή του Σωτήρα Χριστού υπήρξε περιπετειώδης και γεμάτη από εμπόδια και ποικίλες αντιδράσεις. Παρά την πρόθεσή Του να ευεργετήσει τους ανθρώπους, συνάντησε τον πόλεμο εκ μέρους πολλών, από την πρώτη στιγμή της εμφανίσεως Του στη γη, με αποτέλεσμα να κυνηγηθεί και να γίνει πρόσφυγας από νήπιο ακόμα.

Το έργο του Κυρίου δεν έπαυσε να βρίσκει εμπόδια δια μέσου των αιώνων μέχρι και σήμερα και σίγουρα και στο μέλλον. Επαληθεύοντας έτσι την η προφητεία του γέροντος Συμεών, ότι «Ιδού ούτος κείται εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών εν τω Ισραήλ και εις σημείον αντιλεγόμενον» (Λουκ. β΄, 32). Σήμερα ο ευαγγελιστής Ματθαίος μας παρουσιάζει ένα στυγερό έγκλημα, ένα από τα μεγαλύτερα της ανθρωπότητας. Τη σφαγή όλων των παιδιών της Βηθλεέμ και των περιχώρων της, από δύο ετών και κάτω, νομίζοντας πως ανάμεσα σε αυτά θα βρίσκονταν και ο τεχθείς Κύριος. Το πάθος του και η μανία του για εξουσία τον οδήγησαν σ'αυτό το καταστρεπτικό αποτέλεσμα. Ο ευαγγελιστής θα προσθέσει το θρήνο αυτής της θηριωδίας με τα λόγια του προφήτη Ιερεμία «Φωνὴ εν Ραμά ηκούσθη, θρήνος και κλαυθμὸς και οδυρμός πολύς. Ραχὴλ κλαίουσα τα τέκνα αυτής, και ουκ ήθελε παρακληθήναι, ότι ουκ εισίν» (Ματθ. β΄ 18).

Δυστυχώς εγκλήματα ανέκαθεν διαπράττονται μέσα στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ο πρώτος βιβλικός εγκληματίας αδελφοκτόνος υπήρξε ο Κάιν, που από φθόνο σκότωσε τον αδερφό του τον Άβελ. Από τότε μέχρι σήμερα οι ανθρώπινες κοινωνίες στην καθημερινότητά τους μας καθιστούν αποδέκτες πολλών δυσάρεστων γεγονότων. Φόνοι, ληστείες, τρομοκρατικά χτυπήματα, ξυλοδαρμοί ανήλικων και διάφορες άλλες εγκληματικές ενέργειες συνθέτουν τον κοινωνικό βίο. Όλα αυτά τα «ειδεχθή εγκλήματα», με αποκορύφωμα την παιδοκτονία, φανερώνουν μια απάνθρωπη συμπεριφορά εκ μέρους κάποιων εμπαθών συνανθρώπων μας.

Αν μεταφερθούμε στο σήμερα, θα διαπιστώσουμε, ότι ο αιμοχαρής Ηρώδης εκπροσωπεί την θηριωδία του ανθρώπου στην σημερινή μας πραγματικότητα. Ποιο μήνυμα κυριαρχεί διαρκώς εντός του κοινωνικού βίου; «Ο θάνατος σου, η ζωή μου!» Ο εγωιστής προκειμένου να κυριαρχήσει, εξαφανίζει με κάθε τρόπο όλους τους γύρω του. Δεν μπορεί να αντέξει την παρουσία και την υπεροχή των άλλων, γι' αυτό βρίσκει μεθόδους και τους εκτοπίζει.

Αδελφοί μου, όσο όμως κι αν φαίνεται, ότι οι κοσμικές καταστροφικές δυνά­μεις κυριαρχούν πάνω στην ανθρωπότητα, η επικράτησή τους είναι φαινομενική και πρόσκαιρη, διότι το λυτρωτικό σχέδιο της θείας οικονομίας κανείς δεν μπορεί να το ανα­τρέψει και να το ματαιώσει. Κι' αυτό είναι το αισιόδοξο μήνυμα που μας απευθύνει η σημερινή διήγηση. Ότι παρά το φαινομενικό θρίαμβο του κακού, του μίσους και της θηριωδίας μέσα στην ανθρώπινη ιστορία, τελικά επιβάλλεται η δύναμη της αγάπης και της καλοσύνης. Το ότι ο Θεός γεννιέται σαν άνθρωπος μέσα στην ιστορία είναι ακριβώς η απόδειξη, για το στοργικό Του ενδιαφέρον να λυτρώσει τον άνθρωπο από τις δαιμονικές δυνάμεις της καταστροφής και του αφανισμού και να αποκαταστήσει την σχέση μεταξύ κτιστού και ακτίστου».