Η Ι.Μ. Νικαίας εόρτασε με εθνικό παλμό την 28η Οκτωβρίου (ΦΩΤΟ)

Η εορτή της Αγίας Σκέπης της Υπεραγίας Θεοτόκου και η Επέτειος του 1940 εορτάσθηκαν απ’ άκρου εις άκρον στην πολυπληθή Ιερά Μητρόπολη Νικαίας.
Στις 40 ενορίες των 7 Δήμων της Μητροπόλεως τελέστηκαν Πανηγυρικές Θείες Λειτουργίες και ακολούθως μέσα σε εορταστικό κλίμα οι Δοξολογίες επί τη Εθνική Επετείω.
Ο φιλόπατρις Μητροπολίτης Νικαίας κ. Αλέξιος προεξήρχε στις Δοξολογίες των Μητροπολιτικών Ιερών Ναών Αγίων Γεωργίου Κορυδαλλού και Εσταυρωμένου Αιγάλεω, ομιλώντας σχετικώς για την εορτή της Υπεραγίας Θεοτόκου και τη συμβολή της στον νικηφόρο αγώνα των προγόνων μας.
Παρόντες ήταν οι Δήμαρχοι, τα μέλη των Δημοτικών Συμβουλίων και εκπρόσωποι φορέων, ενώ ξεχώρισαν με την παρουσία τους οι φερέλπιδες νέοι μας κρατώντας με σεβασμό την γαλανόλευκη σημαία μας.
Στο Κορυδαλλό παρέστη και ο Αξιότιμος Δήμαρχος Αγίου Δομετίου Κύπρου, του αδελφοποιημένου Δήμου με τον Κορυδαλλό, κ. Κώστας Πέτρου.
Τον φιλοξενούμενο Δήμαρχο της Κύπρου υποδέχτηκε με εγκαρδιότητα ο Σεβασμιώτατος και τον προσφώνησε στον λόγο του.
Με φανερή συγκίνηση ο Ποιμενάρχης έψαλλε τον Εθνικό Ύμνο και προέτρεψε τους νεοέλληνες να θυμούνται, να τιμούν και να παραδειγματίζονται από της φιλοπατρία των λαμπρών ηρώων και προγόνων μας.
Μεταξύ άλλων είπε:
«Τῆς Σκέπης σου τῆς σωστικῆς, αἱ πολλαπλαὶ ἐκδηλώσεις,
περὶ τὸ Ἔθνος σου Ἄχραντε, πᾶσαν ἀκοὴ καταπλήττουσι….»
(Τροπάριον τοῦ Ἑσπερινοῦ)
Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
Ὁ Ὀρθόδοξος Ἑλληνικός Λαός τιμᾷ ἀκατάπαυστα τό πανάγιο πρόσωπο τῆς Θεοτόκου καί ἀπονέμει τήν πρέπουσα τιμή, θεωρώντας Την ὡς τήν «Ὑπέρμαχο Στρατηγό» τοῦ Γένους. Μᾶς προστάτεψε, πάντα μέ θαυμαστό τρόπο, σκεπάζοντάς μας κάτω ἀπό τό Μαφόριό Της.
Αὐτό συνέβη στήν Παναγία τῶν Βλαχερνῶν, αὐτό ἐπανελήφθη σέ πολλές περιπέτειες τῶν Ἑλλήνων, ὅπως στούς Βαλκανικούς Πολέμους καί ἰδίως τό 1940.
Οἱ φαντάροι μας ἔβλεπαν τήν Παναγία νά προηγεῖται, ἄλλοτε ὡς νεφέλη καί ἄλλοτε ὡς αἰσθητή καί ὁλοφώτεινη Δέσποινα, πλάι τους.
Ἄξιο ἰδίας ἀναφορᾶς εἶναι τό γεγονός ὅτι αὐτό τό ὑπέρλαμπρο ὅραμα τό ἔβλεπαν καί Ἰταλοί στρατιῶτες∙ ὅσοι συλλαμβάνονταν δήλωναν μέ δέος πώς «σεῖς ἔχετε καί μιά ὑψηλή κυρία πού πολεμεῖ μαζί σας!».
Ἐκείνη ἡ ὑπέρλαμπρη Μορφή ἔδινε κουράγιο στούς πολεμιστές καί χαλύβδωνε τή θέλησή τους νά πολεμοῦν ὑπέρ βωμῶν καί ἐστιῶν, «γιά τοῦ Χριστοῦ τήν πίστη τήν ἁγία καί τῆς Πατρίδος τήν ἐλευθερία».
Ἡ Ἁγία Σκέπη μᾶς προστατεύει, ὄχι λόγῳ μιᾶς ἰδιαίτερης εὔνοιας, ἀλλά γιά λόγους δικαιοσύνης.
Στίς 28 Ὀκτωβρίου 1940 ὁ Ἑλληνικός Λαός ἦταν σχετικά ἕτοιμος, γιά νά ἀπαντήσει στόν Φασισμό. Εἶχε προηγηθεῖ ὁ τορπιλισμός τῆς Ἕλλης στό ἱερό νησί τῆς Τήνου.
Ἡ ἐπίσημη ἀνακοίνωση μιλοῦσε γιά ἄγνωστο ὑποβρύχιο, ἀλλά ἡ πολιτική ἡγεσία γνώριζε καί ἑτοιμαζόταν.
Τό ΟΧΙ στόν Ἰταλό εἰσβολέα ἦταν ἄρνηση ὁλόκληρου τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ἐκείνου πού εἶχε δηλώσει τό «Μολών λαβέ» στόν Ξέρξη μέ τό στόμα τοῦ Λεωνίδα, ἐκείνου πού εἶχε ἀποστομώσει τόν Πορθητή μέ τό στόμα τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου τό 1453.
Τό ΟΧΙ τῶν ἑλλήνων τοῦ 1940 ἦταν ἐπιβεβαίωση τῶν ἰδανικῶν, τά ὁποῖα γεννήθηκαν καί καλλιεργήθηκαν στό λίκνο τοῦ Ἑλληνισμοῦ.
Οἱ ἱερές ἀξίες τῆς ἐλευθερίας, τῆς δημοκρατίας, τῆς ἀλήθειας, τῆς ἰσηγορίας καί ἄλλες δέν θά μποροῦσαν νά καταπατηθοῦν καί νά προδοθοῦν.
Ὅπως οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες, καί οἱ νεότεροι ἀπόγονοί τους ἀπαιτοῦσαν νά εἶναι ἐλεύθεροι, καί γιά τό λόγο αὐτό ἦταν ἕτοιμοι νά θυσιαστοῦν γιά ἀξίες καί ἰδανικά.
Ἡ ἀπόκριση τῶν Ἑλλήνων ἧταν μία ὑπενθύμιση τῶν φωνῶν μιᾶς ἁλυσίδας ἡρώων, πού πολέμησαν γιά τήν ἐλευθερία καί τά δικαιώματα τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Μία ἁπλή λέξη, τό «ὌΧΙ», ἐξέφρασε τό πνεῦμα, τό ἤθος καί τήν ψυχή τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ.
Ὁ ἀγώνας τῶν Ἑλλήνων ἧταν μήνυμα καί γιά τόν εὑρύτερο κόσμο. Ἧταν μία δήλωση ὅτι κάθε ἔθνος, ἔστω καί μικρό, πρέπει νά ἔχει τό δικαίωμα νά καθορίζει τήν δική του μοῖρα καί ταυτότητα· ὅτι ἡ τυραννία δέν μπορεῖ νά γίνει ἀνεκτή ποτέ καί πουθενά. Οἱ ἡρωϊκές προσπάθειες τῶν Ἑλλήνων ἔκαναν ἐπίσης μία διακήρυξη στήν Ὑφήλιο.
Τό κουράγιο, ἡ ἀποφασιστικότητα καί ἡ αὐταπάρνηση τῶν ἡρώων κάλεσε ὅλους τούς ἐλεύθερους λαούς νά συσπειρωθοῦν ἐναντίον τῆς σκλαβιᾶς καί τῆς καταπίεσης.
Ἀδελφοί μου ἀγαπητοί,
Ἡ σημερινή ἑορτή δέν εἶναι μόνο ἡμέρα ἐνθύμησης∙ εἶναι καί μία πρόσκληση σέ ὅλο τόν κόσμο νά γιορτάσουμε μαζί καί νά τιμήσουμε ὄχι μόνον τό παρελθόν ἀλλά καί νά χαράξουμε μία πορεία γιά τό μέλλον.
Ἄς καταθέσουμε καί τό δικό μας «ΟΧΙ»∙ στήν ἔντεχνη παγκοσμιοποίηση, πού μᾶς ἀντιμετωπίζει σάν καταναλωτική μηχανή, σάν ὑποχείρια σέ ἐπιταγές τῆς μόδας, σάν ἄβουλα ὄργανα, χωρίς ἀξίες, χωρίς ἰδανικά.
Εἶναι καιρός νά συνειδητοποιήσουμε τή μεγάλη ἀξία τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου καί τόν ὐψηλό προορισμό μας.
Σ’ αὐτή τήν ἄρνησή μας δέ θά μείνουμε μόνοι∙ πλάι μας ἔχουμε τήν Κυρία Δέσποινά μας, τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, τή Μεγάλη μας Μητέρα, πού φροντίζει ἐκείνους πού Τήν ἐπικαλοῦνται, μέ ἐνατένιση στά Ἄνω.
Ἄς ἀναπαύσει ὁ Θεός τίς ψυχές τῶν ἡρώων τοῦ Βαλκανικοῦ Μετώπου καί τοῦ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου καί ὅλων ἐκείνων πού πολέμησαν γιά τήν ἐλευθερία.
Ζήτω τό Ἔθνος, Ζήτωσαν οἱ στρατευμένοι μας
Χρόνια πολλά καί εὐλογημένα.









