Κατά τον Εσπερινό στον Πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Κεραμεικού χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων.

Τον πλαισίωσαν ο προϊσταμενος του Ναού Πρωτοπρ. Ευστάθιος Γιαννακίδης και πολλοί προσκυνηταί κληρικοί.

Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος είπε συχνά αναφέρεται στην λατρεία μας το Άγιο Πνεύμα.

Όμως σπάνια ακούμε ένα κήρυγμα περί του Αγίου Πνεύματος.

Στο Σύμβολο της πίστεως, βέβαια, λέμε ότι είναι «συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον» με τον Πατέρα και τον Υιόν.

Είναι δηλ. ομοούσιο και ομόθρονο και ομόδοξο και ομότιμο με τα άλλα δύο πρόσωπα της Αγίας Τριάδος. («εν τα τρία τη θεότητι και το εν τρία ταις ιδιότησι» (Γρηγόριος Θεολόγος).

Ο Πατήρ εμφανίζεται κυρίως κατά την δημιουργία του κόσμου.

Βέβαια αχωρίστως με τα άλλα πρόσωπα.

Ο Υιός κατά την ιστορία της σωτηρίας μας. Και τώρα ζούμε στην εποχή του Αγίου Πνεύματος,αφού όλα μέσα στην Εκκλησία γίνονται με την χάρη του Αγίου Πνεύματος.

«Χριστού επιδημία και το Πνεύμα προτρέχει, ένσαρκος παρουσία και το Πνεύμα αχώριστον, ενεργήματα δυνάμεως, χαρίσματα ίαμάτων δια του Πνεύματος του Αγίου» (Μέγας Βασίλειος).

Όμως το Άγιο Πνεύμα δεν το βλέπουμε. Είναι σαν την ευωδιά ή το οξυγόνο δεν το βλέπουμε, αλλά χωρίς αυτό ασφυκτιούμε.

Έτσι και το Άγιο Πνεύμα δεν το βλέπουμε. Δεν έχουμε εικόνα Του. Έχουμε μόνο συμβολικές παραστάσεις.

Στην Παλαιά Διαθήκη π.χ. εμφανίζεται σαν στήλη πυρός ή ως «νεφέλη φωτεινή».

Στην Καινή Διαθήκη ως Περιστερά κατά την Βάπτιση του Χριστού, ως «βιαία πνοή»και ως φλόγες πυρός κατά την Πεντηκοστή.

Εν τούτοις δεν είναι μια αόριστη, απρόσωπη δύναμη. Είναι πρόσωπο.

Αυτό δημιουργεί την σχέση αγάπης ανάμεσα στον Πατέρα και τον Υιό και σ’ αυτήν την σχέση θέλει να περιλάβει και εμάς.

Το Άγιο Πνεύμα,ακριβώς,μας οδηγεί από την σχάση – τον χωρισμό από τον Θεό και τους ανθρώπους – στην σχέση.

Γι ‘ αυτό είναι χορηγός ζωής. Όπου δεν υπάρχει σχέση,δεν υπάρχει ζωή.

Δεν υπάρχει η όντως ζωη, αλλά μια φαινομενική ζωή,που ζουν πολλοί άνθρωποι για τους οποίους ισχύει το «όνομα έχεις ότι ζης και νεκρός εί» (Αποκ. γ,1).

Ζώντας μακριά από το Σώμα του Χριστού την Εκκλησία και χωρίς την Χάρη του Αγίου Πνεύματος οι άνθρωποι αισθάνονται ένα εσωτερικό κενό, ένα ανικανοποίητο, μια εσωτερική φτώχεια.

Και τότε προσπαθεί ο άνθρωπος να γεμίσει αυτό το κενό με υλικά αγαθά. Αλλά ματαίως.

Ας ακούμε,λοιπόν, την προτροπή του Αποστόλου Παύλου «το πνεύμα μη σβέννυτε» (Α Θεσσαλ. ε,19)και «μη λυπείτε το πνεύμα το άγιον» (Εφεσίους δ, 30 ).

Και τότε θα αισθανόμαστε μια εσωτερική πληρότητα, μια ανεκλάλητη χαρά, που είναι ένας από τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος.

Η παρουσία,λοιπόν, του Αγίου Πνεύματος στην καρδιά μας είναι μοναδικός και ανεκτίμητος θησαυρός. Είναι «ο θησαυρός των αγαθών». Μας προσφέρεται. Θα τον δεχθούμε; ρώτησε τελειώνοντας ο Μητροπολίτης Κορωνείας.