Κατά τον Κατανυκτικό Εσπερινό της Κυριακής της Ορθοδοξίας ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Ι. Ναό Αγ. Δημητρίου Μπραχαμίου πλαισιωμένος από τον προϊσταμενο του Ναού Πρωτοπρ. Ματθαίο Χάλαρη και τους συνεφημερίους του.

Σήμερα Κυριακή της Ορθοδοξίας,είπε στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος, εορτάζουμε κυρίως την νίκη των Ι. Εικόνων.

Εκατό χρόνια κράτησε ο πόλεμος κατά των εικόνων από εικονομάχους - όπως ονομάσθηκαν - αυτοκράτορες και άλλους.

Γιατί η Εκκλησία επέμεινε στην τιμή των εικόνων και η αποκατάσταση - αναστήλωση - των εικόνων θεωρείται νίκη της Ορθοδοξίας .

Η απάντηση είναι απλή : Αφού το δεύτερο πρόσωπο της Αγ. Τριάδος, ο Υιός και λόγος του Θεού ενανθρώπισε δηλ. ενώθηκε με την ανθρώπινη φύση,που προσέλαβε από την Παναγία και γεννήθηκε ως Θεάνθρωπος, άρα έχει ανθρώπινη μορφή.

Μπορούμε επομένως να εικονίζουμε την ανθρώπινη μορφή του Χριστού.

Αυτό δεν το δέχονταν οι εικονομάχοι. Αν όμως δεν μπορούμε να εικονίζουμε την ανθρώπινη μορφή του Χριστού, αμφισβητείται η ανθρώπινη φύση του Χριστού,η πραγματική δηλ.ενανθρώπιση,οπότε καταρρέει το όλο οικοδόμημα της Εκκλησίας.

Της Εκκλησίας που στηρίζεται ακριβώς στην πραγματική ενανθρώπιση. Άλλωστε ο Χριστός είναι «εικών του Θεού του αοράτου» ( Κολ. α, 15 ).

Και αφού εικονίζουμε τον Χριστό,μπορούμε να εικονίζουμε και τους Αγίους,που ως άνθρωποι έχουν ανθρώπινη μορφή,αλλά και είναι εικόνες της εικόνας του Θεού,του Χριστού.

Οι εικονομάχοι έλεγαν αν έχουμε εικόνες, αυτό είναι ειδωλολατρία. Λάθος. Τις εικόνες δεν τις λατρεύουμε καθ' εαυτάς. Ούτε λατρεύουμε την ύλη των εικόνων.

Τιμάμε το εικονιζόμενο πρόσωπο και του αποδίδομε τιμητική προσκύνηση και « η τιμή επί το πρωτότυπον διαβαίνει».

Και ακόμα η απεικόνιση του Χριστού,της Παναγίας, των Αγίων μας βοηθεί να ανάγουμε στα πρόσωπά των την σκέψη και την καρδιά μας.

Γιατί είμαστε όντα με σώμα και αισθήσεις και οι εικόνες μας βοηθούν βλέποντάς τις όχι μόνο να τιμάμε τα εικονιζόμενα πρόσωπα, αλλά και να δημιουργείται μια προσωπική, υπαρξιακή σχέση με αυτά.

Δεν έχετε παρατηρήσει ότι ,όταν π.χ. σκεπτόμαστε την Παναγία,η σκέψη μας πηγαίνει σε κάποια γνωστή εικόνα της Παναγίας;

Βέβαια πρέπει να προσέχουμε,ώστε να μη φθάνουμε σε παρεξηγήσιμες υπερβολές. Τονίζω και πάλι : Δεν λατρεύουμε την ύλη της εικόνας, αλλά τιμάμε το εικονιζόμενο πρόσωπο.

Η εικόνα του Χριστού άλλωστε μας θυμίζει το βασικότερο δόγμα της πίστεώς μας: Ότι ο Χριστός είναι Θεός και άνθρωπος. Ενώθηκε η φωτιά της θεότητος με την ανθρώπινη φύση, για να την αγιάσει.

Και εμείς, όταν ενωνόμαστε στο Σώμα του Χριστού, την Εκκλησία και μετέχουμε στην Θ. Ευχαριστία, μετέχουμε στην ανακαινισμένη ανθρώπινη φύση του Χριστού και ανακαινιζόμαστε και εμείς.

Μια συνεχής πορεία προς την ανακαίνιση είναι η ζωή του πιστού και όσο πλησιάζουμε τον Χριστό, τόσο προχωρούμε σ ´αυτήν την πορεία. Και πλησιάζω τον Χριστό σημαίνει, βέβαια, και αγωνίζομαι να εφαρμόζω το θέλημά Του.

Χάρη Θεού και αγώνας πιστού είναι ο δρόμος προς την αγιότητα. Αυτή είναι η κλήση μας.