Την Κυριακή των Μυροφόρων ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Όρθρο και προέστη της Θ. Λειτουργίας στον Ι. Ναό Αγ. Γεωργίου Κυνοσάργους.

Τον πλαισίωσαν ο προϊστάμενος του Ναού Αρχιμ. Αμφιλόχιος Ρουσάκης και ο συνεφημέριός του Πρωτοπρ. Ευάγγελος.

Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος πήρε αφορμή από την περικοπή των Πράξεων των Αποστόλων της ημέρας.

1.«Και εξελέξαντο Στέφανον άνδρα πλήρη πίστεως και Πνεύματος Αγίου» (Πράξ. στ,1)

Είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι οι Απόστολοι για ένα έργο,που είχε σχέση με τά υλικά πράγματα,με τα συσσίτια, θα λέγαμε σήμερα, διαλέγουν «Στέφανον άνδρα πλήρη πίστεως και Πνεύματος Αγίου» και μαζί με αυτόν και τους υπόλοιπους Διακόνους, που όλοι ήσαν διακεκριμένα πρόσωπα της πρώτης Εκκλησίας.

Σήμερα θα επιλέγαμε για κάτι ανάλογο ανθρώπους με ειδικές ικανότητες.

Ανθρώπους κατάλληλους για τέτοιες «αποστολές», που να μπορούν να διαχειρίζονται τα θέματα της διανομής των υλικών αγαθών.

Των συσσιτίων εν προκειμένω. Και όμως οι Απόστολοι το πρώτο,που ζητούν είναι οι «διακονούντες τραπέζαις» να είναι άνθρωποι «πλήρεις Πνεύματος Αγίου και σοφίας» (Πράξ. στ, 3).

2. Αυτή η στάση και η επιλογή των Αποστόλων μάς δίνει την βασική κατεύθυνση για την επίλυση των θεμάτων,που σχετίζονται με τα υλικά πράγματα.

Αυτά, που αντιμετωπίζει το λεγόμενο «κοινωνικό πρόβλημα». Αυτό, που σχετίζεται με την δίκαιη κατανομή των υλικών αγαθών στους ανθρώπους.

Έτσι ώστε να μη συμβαίνει το «ος μεν πεινά ος δε μεθύει» (Α Κοριν. ια, 27).

Δηλ. άλλος να μη έχει να φάει και άλλος να ζει με κραιπάλη και σπατάλη.

Βέβαια η χριστιανική πίστη και διδασκαλία δεν είναι απλώς ένα κοινωνικό σύστημα, όπως κάποιοι θέλησαν να την παρουσιάσουν,υποτιμώντας την.

Αλλά όμως και δεν αεροβατεί. Θέλει να μάς οδηγήσει στον Ουρανό. Αλλά ο δρόμος για τον Ουρανό ξεκινά από την γη.

Δεν αδιαφορεί, επομένως, για αυτό, που ονομάζουμε «κοινωνική δικαιοσύνη».

Πώς μπορεί, άλλωστε, να συμβαίνει αυτό, όταν από τους Προφήτες ήδη της Π. Διαθήκης ακούγεται το μήνυμα «δικαιοσύνην μάθετε οι ενοικούντες επί της γης»!

3. Όμως η Εκκλησία διακηρύττει ότι όσα και όποια κοινωνικά συστήματα και αν επινοηθούν, όσο δίκαια και αξιόλογα και αν είναι, η επιτυχία και η αποτελεσματικότητά τους εξαρτάται από τον άνθρωπο, που τα εφαρμόζει.

Και αν ο άνθρωπος δεν είναι «πλήρης πίστεως και Πνεύματος Αγίου» και με το δικαιότερο σύστημα θα βρίσκει τον τρόπο να αδικεί και να εκμεταλλεύεται τους ανθρώπους.

Αυτό αποδεικνύει η ιστορία του κόσμου μας.

Χρειάζονται άνθρωποι, που την θέση ή το αξίωμα, που έχουν, δεν θα το βλέπουν ως ευκαιρία προβολής και πλουτισμού, αλλά «διακονίας», υπηρεσίας στην κοινωνία, στον λαό.

Αλλοιώς δεν λύονται τα κοινωνικά προβλήματα. Ο «πλήρης πίστεως και Πνεύματος Αγίου» άνθρωπος γνωρίζει ότι είναι «οικονόμος».

Διαχειριστής όχι καταχραστής. Είναι η μόνη λύση για την επικράτηση της πολυσυζητημένης «κοινωνικής δικαιοσύνης» στον κόσμο μας.

Αν θέλουμε, λοιπόν, ένα σωστό κόσμο, ας διαμορφώσουμε τον σωστό άνθρωπο αρχίζοντας από τον εαυτό μας.