Στον Ι. Ναό Αγ. Γεωργίου Καλλιθέας (Χαροκόπου) κατά την εορτή των Χριστουγέννων χοροστάτησε στον Όρθρο και προέστη της Θ. Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων.

Συλλειτούργησαν ο Αρχιμ. Σεραφείμ Λεβέντης,προϊστάμενος του Ναού και ο Διάκονος Παναγιώτης Καζαμίας.

Στον οικείο τόπο αναγνώσθηκε το βαρυσήμαντο χριστουγεννιάτικο Μήνυμα του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου.

Κατά την Απόλυση ο Σεβασμιώτατος μαζί με τις ευχές του απηύθυνε στο εκκλησίασμα λίγες σκέψεις:

1. Οι ποιμένες μέσα στην κρύα νύχτα μόνοι «αγραυλούν» φυλάγοντας τα κοπάδια τους στα περίχωρα και τους αγρούς της Βηθλεέμ.

Και ξαφνικά το όραμα,το θαύμα,όπως το περιγράφει ο Ευαγγελισυής Λουκάς.

«Ιδού Άγγελος Κυρίου επέστη αυτοίς...και είπεν αυτοίς ο άγγελος μη φοβείσθε° ιδού γαρ ευαγγελίζομαι υμίν χαράν μεγάλην...ότι ετέχθη υμίν σήμερον σωτήρ» και τους καθοδηγεί να βρουν το «βρέφος εσπαργανωμένον, κείμενον εν φάτνη» (Λουκ. β, 9 - 12).

Και οι ποιμένες από τους αγρούς σπεύδουν στην Βηθλεέμ. Εκεί βρίσκουν «την τε Μαρίαν και τον Ιωσήφ και το βρέφος κείμενον εν τη φάτνη» (Λουκ. β, 16).

Διηγούνται όσα είδαν και άκουσαν από τον άγγελο και όλοι «εθαυμασαν» (Λουκ. β, 18).

2. Αν δεν προηγείτο το όραμα - θαύμα και συναντούσαν ένα βρέφος σπαργανωμένο σε μια φάτνη, δεν θα τους έκανε καμία εντύπωση.

Ίσως να τους στενοχωρούσαν οι φτωχικές συνθήκες της γεννήσεως του βρέφους.

Χωρίς το όραμα δεν θα καταλάβαιναν το θέαμα. Τώρα ξέρουν! Αυτό το βρέφος είναι ο Μεσσίας,που περίμενε ο λαός τους.

Αν η καρδιά μας δεν ανοίξει στην ακτινοβολία της πίστεως, τα Χριστούγεννα δεν έχουν νόημα.

Χωρίς το όραμα θα μείνουμε,όπως οι πολλοί σήμερα, σε ένα θέαμα χωρίς σημασία.

3. Πρέπει να διαλέξουμε ανάμεσα στο όραμα και στο θέαμα. Ανάμεσα στην ελευθερία της πίστεως και στην υποταγή στον ορθολογισμό,που μάς οδηγεί σε μια δήθεν πραγματικότητα.

Μια πραγματικότητα, που μας πνίγει μέσα στο δίχτυ της και δεν μάς αφήνει να αναπνεύσουμε ελεύθερα.

Αν σπάσουμε το δίχτυ και ανοίξουμε την καρδιά μας στο όραμα, στην ακτινοβολία της πίστεως, τότε θα κατανοήσουμε το θέαμα και θα ξαναβρούμε το χαμένο νόημα των Χριστουγέννων.

Αυτό που είχαν κάποτε για πολλούς τα Χριστούγεννα. Γι' αυτό προκαλούσαν την έκρηξη της εορταστικής ατμόσφαιρας.

Τώρα ξεχάσανε οι πολλοί την ουσία, το γεγονός, το όραμα, το θαύμα της ενανθρωπίσεως του Θεού και μείνανε σε ένα θέαμα χωρίς σημασία! Μείνανε στα λαμπιόνια και στα στολίδια.

Είναι κοινοτυπία να επαναλάβουμε ότι πολλοί γιορτάζουν σήμερα τα Χριστούγεννα χωρίς Χριστό!

Η βαθειά, βιωματική χαρά των Χριστουγέννων έγινε δια - σκέδαση, σκόρπισμα, που φέρει το ψευδώνυμο «Χριστούγεννα»!

Γι' αυτό ας το ξανασκεφθούμε: ή η καρδιά μας είναι Βηθλεέμ,ή δεν υπάρχει Βηθλεέμ για μάς!