«ΑΡΩΜΑΤΟΘΕΡΑΠΕΙΑ: ΦΥΣΙΚΗ ΕΥΕΡΓΕΣΙΑ Ή ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΛΑΝΗ; – Μια ορθόδοξη απολογητική προσέγγιση στα όρια μεταξύ φυσικής θεραπείας και αποκρυφιστικών αντιλήψεων», είναι το θέμα για το οποίο ενημερώνει στο παρακάτω βίντεο ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ.

Σε συνέχεια σειράς ενημερώσεων για σύγχρονες ανορθόδοξες πρακτικές «θεραπείας», «υγείας» και «ευεξίας», «οι οποίες έχουν στενή σχέση με τον σύγχρονο αποκρυφισμό και προωθούνται από τους ιθύνοντες του «πνεύματος» της «Νέας Εποχής του Υδροχόου», ο Σεβασμιώτατος αναφέρει για «μια ακόμη ανορθόδοξη «θεραπευτική», την «Αρωματοθεραπεία», η οποία, όπως θα αποδείξουμε, δεν αρκείται στις όποιες «θεραπευτικές της ιδιότητες και δυνατότητες», αλλά αποτελεί έναν ακόμη δίαυλο διοχέτευσης αποκρυφιστικών στοιχείων στις σύγχρονες κοινωνίες».

«Η Εκκλησία δεν απορρίπτει συλλήβδην τη χρήση των αρωμάτων ή των φυτικών ελαίων», επισημαίνει ο Σεβασμιώτατος, σημειώνοντας παράλληλα πως «τόσο η Αγία Γραφή όσο και η λειτουργική ζωή της Εκκλησίας είναι γεμάτες από τη χρήση ευωδιών. Εκείνο όμως που απορρίπτει είναι κάθε απόδοση πνευματικών ή υπερφυσικών ιδιοτήτων στα υλικά αντικείμενα ανεξάρτητα από τη χάρη του Θεού».

Κάνοντας λόγο και αναφορές για τη «βιβλική χρήση των αρωμάτων», τη «χρήση των αρωμάτων στην Ορθόδοξη Εκκλησία» και την «αρωματοθεραπεία ως φυσική θεραπευτική πρακτική», τονίζει ότι «το πρόβλημα εμφανίζεται όταν η αρωματοθεραπεία εγκαταλείπει τη φυσιολογική χρήση των φυτικών ουσιών και αποκτά μεταφυσικό χαρακτήρα».

Στη συνέχεια κάνοντας μία ποιμαντική διάκριση επισημαίνει ότι «δεν πρέπει να χαρακτηρίζεται κάθε χρήση αιθέριων ελαίων ως αποκρυφισμός. Χρειάζεται διάκριση. Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν απορρίπτει τη δημιουργία του Θεού ούτε τη συνετή χρήση των φυτών και των φυσικών ουσιών. Αντίθετα, αναγνωρίζει ότι ο Θεός έχει προικίσει τη φύση με ιδιότητες που μπορούν να ωφελήσουν τον άνθρωπο. Όμως διακρίνει αυστηρά τη φυσική θεραπευτική από την πνευματική ζωή».

Τέλος ο Σεβασμιώτατος συστήνει να είμαστε «ιδιαίτερα προσεκτικοί σε όσα επαγγέλλονται πολλοί, για δήθεν «εναλλακτικές θεραπείες», μέσω ανορθόδοξων «θεραπευτικών πρακτικών», οι οποίες δεν είναι συμβατές με την επιστήμη και δεν έχουν την έγκρισή της. Είναι γνωστό πως όλες αυτές οι «θεραπευτικές» έχουν άμεση σχέση με τα σύγχρονα ανατολικά θρησκεύματα και αποτελούν κατά βάσιν τελετουργικά τους».

«Ή είμαστε δεκτικοί της αγιαστικής χάριτος του Θεού και σωζόμαστε, ή εξαρτόμαστε από αποκρυφιστικές ενέργειες και πρακτικές, υποβολιμαίες από τον Σατανά και να χανόμαστε!», αναφέρει καταλήγοντας.