Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. 26/06 00:23

0kritikos-1Η αληθινή ιστορία του ατρόμητου Κρητικού π. Λευτέρη Νουφράκη

Της Κατερίνα Χουζούρη - από την εφημερίδα Ορθόδοξη Αλήθεια που κυκλοφορεί στα περίπτερα


Κωνσταντινούπολη, Ιανουάριος του 1919, όταν η Τουρκία έχει ηττηθεί στον Μεγάλο Πόλεμο και έχει αποδυναμωθεί.

Οι Σύμμαχοι έχουν αποφασίσει να μοιραστούν τα εδάφη της και η Πόλη είναι υπό συμμαχική επικυριαρχία.

Ο Νικόλας εργάζεται ως βοηθός στο Ευρωπαϊκόν Φαρμακείον. Είναι χαρούμενος, γιατί περιμένει τη νονά του να τον καμαρώσει που δουλεύει εκεί.

Ομως, ο φαρμακοποιός θα τον στείλει για εξωτερικές δουλειές (για να παραγγείλει μαστίχα) σ' ένα χιώτικο καράβι, που έχει δέσει στο λιμάνι.

Μόλις φτάσει θα δει αγκυροβολημένα ελληνικά πολεμικά πλοία, τα οποία βρίσκονται εκεί για να μεταφέρουν στην Ουκρανία ένα εκστρατευτικό σώμα, που θα βοηθούσε τους Γάλλους -όπως είχε συμφωνήσει ο Ελ. Βενιζέλος με τον Κλεμανσό-, οι οποίοι πολεμούσαν με τις δυνάμεις του Τσάρου εναντίον των επαναστατών.

Εκεί, ο Νικόλας θα γνωρίζει τον γιο του Χιώτη καπετάνιου, τον Γιάννη. Ομως, ένα γεγονός θα διακόψει τις κουβέντες τους:

«Μια βάρκα φέρνει στη στεριά τέσσερις αξιωματικούς και έναν παπά από τα πολεμικά πλοία. Είναι ένας ταξίαρχος, ένας ταγματάρχης, ένας λοχαγός... κι ένας υπολοχαγός».

Είναι ο στρατιωτικός ιερέας παπα-Λευτέρης Νουφράκης, ο ταξίαρχος Φραντζής, ο ταγματάρχης Λιαρομάτης, ο λοχαγός Σταματίου και ο υπολοχαγός Νικολάου.

Είναι πολύ βιαστικοί - έχουν ζητήσει από τον Κοσμά τον βαρκάρη «να τους πάει στην Αγια- Σοφιά, από δρόμο γρήγορο και ήσυχο». Με την παραίνεση του πατέρα του, ο Γιάννης τούς ακoλουθεί. Μαζί κι ο Νικόλας.

Αλλωστε, όπως θα πει ο Γιάννης, «ίσως να είναι η μοναδική μας ευκαιρία να μπούμε στην Αγια-Σοφιά. Από τότε που έγινε τζαμί, κανένας χριστιανός δεν έχει περάσει την πόρτα της».

Η παρουσία τους είναι περισσότερο αναγκαία απ' όσο φαντάζονταν, γιατί «θέλουμε μάρτυρες, είπε χαμογελώντας ο παπα-Νουφράκης, κι ετούτοι οι δυο είναι καλοί για μαγιά».

Ο ατρόμητος Κρητικός ιερέας είχε συλλάβει την ιδέα να πάει και να λειτουργήσει στην Αγια-Σοφιά.

Τέσσερις Ελληνες αξιωματικοί δέχτηκαν να τον συνοδεύσουν.

«Ευλογημένη η Βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων...» και η Θεία Λειτουργία στην Αγια-Σοφιά άρχισε.

Ο παπα-Λευτέρης είχε, βέβαια, μαζί του το Ιερό Αντιμήνσιο, γιατί «τούτο το πανί είναι μια Αγία Τράπεζα, που μπορεί πάνω της να γίνει η Θεία Λειτουργία».

Βρήκε κι ένα μικρό ξύλινο τραπεζάκι, ζήτησε από τους αξιωματικούς να το τοποθετήσουν εκεί που φαίνονταν τα χνάρια της Αγίας Τράπεζας, έβγαλε από την τσάντα του όλα τα απαραίτητα για τη Θεία Λειτουργία και ξεκίνησε.

«Τετρακόσια εξήντα έξι χρόνια από εκείνη την τελευταία Λειτουργία που έγινε λίγο πριν πέσει η Πόλη στα χέρια των Τούρκων.

Τετρακόσια εξήντα έξι χρόνια σε μια σκλαβωμένη εκκλησιά, που ο Χριστός και η Παναγιά είναι φυλακισμένοι μέσα στους τοίχους της, κάτω από στρώμα γύψου και λευκού ασβέστη μαζί με τους αγγέλους, μαζί με τους αγίους, μαζί μ' εκείνον τον παπά, που λένε πως χάθηκε στα σπλάχνα του τοίχου βαστώντας στα χέρια του το Αγιο Δισκοπότηρο, λίγο πριν μπουν στην εκκλησιά οι Τούρκοι, δίχως να έχει προλάβει την τελευταία Λειτουργία να τελειώσει».

Ομως, παρόντες είναι και πολλοί Τούρκοι, οι οποίοι είχαν έρθει εκεί για να προσευχηθούν στον προφήτη τους.

Και ενώ οι αξιωματικοί κοινωνούν των Αχράντων Μυστηρίων, όλο και περισσότεροι εξαγριωμένοι Τούρκοι πλησιάζουν.

«Δι' ευχών... Πρέπει να μαζέψω γρήγορα τα πράγματα, είπε ο παπάς ανήσυχος στους αξιωματικούς. Είμαστε μέσα σε σφηκοφωλιά. Πρέπει να φύγουμε...»

Γρήγορα θα πάρουν τον δρόμο για το λιμάνι, με τον τουρκικό όχλο να τους ακολουθεί, όταν ένας γεροδεμένος Τούρκος θα χτυπήσει τον παπα-Λευτέρη στον ώμο μ' ένα χοντρό καδρόνι.

Ο λαβωμένος ιερέας με τη βοήθεια των αξιωματικών θα φθάσει στο λιμάνι, θα επιβιβαστούν σε μια βάρκα και θα απομακρυνθούν πριν τους φθάσουν οι Τούρκοι...

«Οταν έγινε γνωστό το περιστατικό, ακολούθησε διπλωματικό επεισόδιο. Οι Σύμμαχοι διαμαρτυρήθηκαν έντονα στον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο. Εκείνος αναγκάστηκε τότε να επιπλήξει τον ιερέα. Λέγεται, όμως, πως αργότερα επικοινώνησε μαζί του και του έδωσε συγχαρητήρια για αυτήν του τη γενναία πράξη».

Στις εκδόσεις Αθως Παιδικά, στη συγγραφέα Αννα Ιακώβου και στον εικονογράφο Σπύρο Γούση οφείλεται αυτή η όμορφη έκδοση, που είναι βασισμένη σ' ένα πραγματικό γεγονός.

Πρόκειται για ένα βιβλίο-ιστορικό διήγημα, που απευθύνεται σε παιδιά αλλά θα το αγαπήσουν και οι μεγάλοι και το οποίο διαβάζεται άνετα, ενώ η εξαιρετική εικονογράφηση το κάνει περισσότερο ελκυστικό.

Στο τέλος του βιβλίου και το παράρτημα - ιστορικές αναγραφές, μπορεί να βρει κανείς πληροφορίες για τον παπα-Λευτέρη Νουφράκη.

Εμφανίσεις: 304056
Γίνετε ενεργά η πηγή του Romfea.gr! Στείλτε ειδήσεις και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]
FOLLOW ROMFEA: