Του Πρεσβυτέρου Νικολάου Γονιδάκη

Την παράδοση του Μεγάλου Μυστηρίου της Θείας Μεταλήψεως εορτάζουμε σήμερα, αγαπητοί μου εν Χριστώ αδελφοί. 

Βλέπουμε το γεγονός να διαδραματίζεται στον Όρθρο της Μεγάλης Πέμπτης, όπου λαμβάνει χώρα στις Εκκλησίες μας, κατά τη Μεγάλη Τέταρτη το βράδυ, όπου και τελούμε τη συγκεκριμένη ακολουθία. 

Κύριο χαρακτηριστικό είναι η περιφορά της εικόνας του Μυστικού Δείπνου, που εναποτίθεται στο μέσο του σολέα και συγκεκριμένα παίρνει τη θέση που κατείχε η εικόνα του Νυμφίου Χριστού. 

Έτσι, λοιπόν, έχουμε τον ακριβή τρόπο της παραδόσεως της Θείας Ευχαριστίας, που ολοκληρώνεται, κατά τα Εκκλησιαστικά δρώμενα, με την Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασίλειου, το πρωί της Μεγάλης Πέμπτης, όπου ο πιστός λαός κοινωνεί των Αχράντων Μυστηρίων. Πέρα όμως από αυτά που είναι καθαρά λειτουργικά μέρη, τα οποία καλό και χρήσιμο είναι να τα γνωρίζουμε, μας παρουσιάζονται και οι προϋποθέσεις της συμμετοχής μας στο κοινό αυτό και σωτήριο δείπνο. 

Ξεκινά ο Χριστός με την μεγάλη διδαχή της άκρας ταπείνωσης, απέναντι στους Αποστόλους. Ενδύεται το λέντιον, μια λινή πετσέτα, σαν ποδιά, και πλένει τα πόδια των δώδεκα μαθητών. 

Έπειτα, ευλογεί τον Άγιον Άρτον και επακολουθεί η κλάση, το κόψιμο δηλαδή αυτού, και το μοίρασμα σε καθέναν ξεχωριστά, λέγοντας το γνωστό, « Λάβετε φάγετε, τούτο εστί το σώμα μου». 

Σειρά έχει η ευλογία του οίνου, του κρασιού, και η φράση, «Πίετε εξ αυτού πάντες, τούτο εστί το αίμα μου το της καινής διαθήκης», και περνώντας από τον έναν στον άλλον μαθητή το ίδιο σκεύος, το ίδιο ποτήριο, κοινωνούν, εις ένδειξη της δευτέρας διδαχής, της ενότητας. 

Αυτό βέβαια στις ημέρες μας έχει αλλάξει. Μόνο οι ιερωμένοι συνεχίζουν να κοινωνούν κατ’ αυτόν τον τρόπο, ξεχωριστά δηλαδή τα Τίμια Δώρα, προς αποφυγή διαφόρων ατυχημάτων, κατά τη μετάδοση του Τιμίου Σώματος και Αίματος του Κυρίου μας. 

Τέλος, αφού καθαγιαστούν ο άρτος και ο οίνος και κοινωνήσει, όπως προείπαμε, ο ιερεύς, πραγματοποιείται η συστολή, η ένωση δηλαδή του Σώματος και του Αίματος Χριστού, στο κοινό ποτήριο και ακολουθεί η μετάδοση στους πιστούς, με την Αγία λαβίδα, το ευρέως διαδεδομένο στους πιστούς κουταλάκι.   

Αδελφοί μου, σήμερα κοινωνώντας, είναι σαν να παρευρισκόμαστε όλοι μαζί σε εκείνο το ευλογημένο δείπνο, με οικοδεσπότη τον ίδιο τον Χριστό. Είναι η Μεγάλη Πέμπτη η γενέθλιος ημέρα της μόνιμης και ζωντανής παρουσίας του ιδίου του Θεού εις τους αιώνας. Μπορεί να μην Τον έχουμε σαν φυσική σαρκική παρουσία κοντά μας, όπως Τον είχαν τότε οι Απόστολοι, αλλά πλέον τον λαμβάνουμε μέσα μας και γινόμαστε ομοαίματοι και ομόσωμοι Του. 

Σε κάθε μετοχή μας συμβαίνει το ίδιο, αρκεί να υπάρχει μεταξύ μας, με τους αδελφούς μας, η ταπείνωση και η ενότητα, που ο Κύριός μας σήμερα μας δίδαξε.

Μπορεί κάποιες φορές να παρεκκλίνουμε της παραδοθείσης οδού, όμως η Αγία μας Εκκλησία για αυτόν τον λόγο υπάρχει, για να ανασυντάσσουμε τις δυνάμεις μας και μέσα από αυτήν και μόνο να μας έρχεται ξανά και ξανά το κάλεσμα σε αυτό το Μέγα Δείπνο.

Όπως άλλωστε ακούμε όλες αυτές τις ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδος, ο Χριστός μας καλεί πάντα σε μετάνοια, ώστε όχι μόνο σωματικά να μετέχουμε, αλλά πάνω απ’ όλα καρδιακά και ψυχικά, μεταγγιζόμενοι με Σώμα και Αίμα Χριστού, «εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον».