Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. 21/11 15:02

dokimasia timoria 1

O Θεός λένε οι Άγιοι έχει δύο χαρακτηριστικά: Ο Θεός είναι αγάπη αλλά και δικαιοσύνη.

Η ιστορία από καταβολής κόσμου είναι ένα χρονολόγιο γεγονότων πολλές φορές ευχάριστων, άλλες πάλι φορές δυσάρεστων.

Ο Παλαιός Ισραήλ ακολούθησε τον Δίκαιο Μωυσή στην Έξοδο από την Αίγυπτο και ο λαός αυτός ευεργετήθηκε τόσο πολύ από τον Θεό, που είδε σημεία και τέρατα να συμβαίνουν για να βρουν το δρόμο προς την ελευθερία τους.

Η απείθειά τους όμως και η προσκόλληση στα γήινα και πρόσκαιρα, τους έφερε σε σκληρή δοκιμασία και τιμωρία 40 ετών περιπλάνησης στην έρημο.

Όλοι γνωρίζουν την ιστορία της Νινευή, των Σοδόμων και των Γομόρων.

Όλοι γνωρίζουν γιατί το Ισραήλ μετά τη Σταύρωση του Θεανθρώπου έσβησε από τον χάρτη.

Όλοι γνωρίζουν γιατί οι Εβραίοι έχασαν το ιερότερο μέρος τους.

Όλοι γνωρίζουν γιατί η Κωνσταντινούπολη του Βυζαντίου αλώθηκε πρώτα από τους Σταυροφόρους κι έπειτα από τους Τούρκους.

Όλοι γνωρίζουν γιατί και οι Ορθόδοξοι έχασαν κι εκείνοι το ιερότερο μέρος τους την Πόλη και την Αγιά Σοφιά.

Τυχαία γεγονότα δεν υπάρχουν! Υπάρχει το κατά πόσο ο άνθρωπος πορεύεται με τον Θεό δίπλα του ή επιλέγει να προχωρήσει μοναχικά, στην ουσία μαζί με τον μισάνθρωπο διάβολο.

Όλα στην ελεύθερη επιλογή του ανθρώπου αφού ο Θεός έτσι μας έπλασε, ελεύθερους.

Δυστυχώς η ανθρωπότητα το 2020 ζει ακριβώς αντίθετα από την ελευθερία που έχει χαρίσει ο Θεός σε όλο τον κόσμο.

Ένας ιός επιφέρει την ανελευθερία των ανθρώπων μέσα από το φόβο του θανάτου.

Φυσικά ο φόβος προέρχεται από τον διάβολο και από το πόσο έχουμε αφαιρέσει τον Θεό από τη ζωή μας.

Ο Θεός αγάπη εστί. Και όπου υπάρχει αγάπη δεν υπάρχει φόβος, διότι κατά τη γραφή η αγάπη δεν συνυπάρχει με τον φόβο.

"φόβος οὐκ ἔστιν ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἀλλ᾿ ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τὸν φόβον, ὅτι ὁ φόβος κόλασιν ἔχει, ὁ δὲ φοβούμενος οὐ τετελείωται ἐν τῇ ἀγάπῃ". (Α Ιω. 4,18)

Όταν δεν υπάρχει αγάπη στον Χριστό, είναι νομοτελειακό να κυριαρχεί ο φόβος.

Ο Θεός όμως είναι αγάπη και δικαιοσύνη. Τελεία αγάπη και δικαιοσύνη για όλους. Για όσους πράττουν το καλό και για όσους πράττουν το κακό. Έτσι διαλέγει και τα παιδιά του.

Μέσα από γεγονότα που επιτρέπει να βιώνουμε και ο καθής το βιώνει διαφορετικά κατά την προαίρεσή του.

Ο καλοπροαίρετος ζει ένα γεγονός, όπως αυτό της αρρώστιας, του σεισμού, του καταποντισμού, της πείνας, ως δοκιμασία, ως στάδιο αγωνισμάτων, με τελική επιβράβευση τη σωτηρία, την αγιότητα.

Ο κακοπροαίρετος ζει ένα γεγονός ως τιμωρία, ως μαρτύριο, ως κόλαση.

Ας ακούσουμε τα λόγια του Αγίου Παϊσίου, που πολλοί -δυστυχώς και ρασοφόροι- θεωρούν ότι τα λεγόμενά του αφορούν μακρινές γενιές ή είναι αόριστα και γενικά. Ας το ακούσουμε όμως ψηλαφώντας το λόγια του:

Άγιος Παΐσιος: "Γιατί επιτρέπει ο Θεός να έρθει μια δοκιμασία; Καλός Θεός μας δίνει πλούσιες τις ευλογίες Του. Να μη δείχνουμε αχαριστία και Τον παροργίζουμε, γιατί έρχεται "η οργή του Θεού επί τους υιούς της απειθείας" -μη γένοιτο.

Άμα δεν δοξάζουμε τον Θεό, επιτρέπει ο Θεός να έρθει μια δοκιμασία, για να εκτιμήσουμε τα πράγματα.

Ενώ, όταν τα εκτιμούμε, δεν επιτρέπει ο Θεός να συμβεί τίποτε το κακό.

Παλαιότερα που δεν υπήρχαν αυτές οι μεγάλες ευκολίες, και η επιστήμη δεν είχε προχωρήσει τόσο, αναγκάζονταν οι άνθρωποι σε όλες τις δυσκολίες να καταφεύγουν στον Θεό, και ο Θεός βοηθούσε.

Τώρα, επειδή η επιστήμη προχώρησε, τον Θεό Τον βάζουν στην άκρη. Πάνε χωρίς Θεό σήμερα.

Υπολογίζουν: "Θα κάνουμε τούτο, θα κάνουμε εκείνο". Σκέφτονται την πυροσβεστική, σκέφτονται τις γεωτρήσεις, το ένα, το άλλο… Αλλά χωρίς Θεό τι θα κάνουν οι άνθρωποι;

Οργή Θεού θα φέρουν. Βλέπεις, όταν δεν βρέχει, δεν λένε: «Θα κάνουμε προσευχή», αλλά «θα κάνουμε γεώτρηση». Και το κακό είναι ότι με αυτά τα μέσα που υπάρχουν, σιγά-σιγά όχι μόνον οι άπιστοι σκέφτονται έτσι, αλλά ακόμη και οι πιστοί αρχίζουν να ξεχνούν την δύναμη του Θεού.

Το καλό είναι που μας ανέχεται ο Θεός. Αλλά την Πρόνοια του Θεού ούτε καν την καταλαβαίνουν οι άνθρωποι.

Έτσι βλέπουμε ότι ο Άγιος Παΐσιος έβλεπε, όπως όλοι οι Άγιοι, κάθε γεγονός μέσα από το πρίσμα του Θεού, τον Θεό ως το βαρόμετρο των πάντων. Κι έτσι είναι!

Ο Θεός κατέβηκε με σάρκα στον κόσμο και σταυρώθηκε εν τω μέσω δύο ανθρώπων, που και οι δύο διέπραξαν το κακό.

Εκεί κρίνεται και όλη η ανθρώπινη ιστορία. Στην ελεύθερη επιλογή.

Ο κακοπροαίρετος ληστής βλέπει τη σταύρωσή του ως τιμωρία, δεν βλέπει ότι τα δικά του αμαρτήματα τον έφεραν εκεί.

Ο καλοπροαίρετος ληστής αναγνωρίζει ότι η δική του ζωή δικαίως τον έφερε στον σταυρό, αναγνωρίζει ότι ο Χριστός βασανίζεται και σταυρώνεται αδίκως, ζητά όμως το έλεος Του κι έτσι είναι ο πρώτος κάτοικος του παραδείσου.

Ακριβώς αυτό είχε διαπιστώσει και ο Άγιος Παΐσιος και περιέγραψε τους δύο κόσμους που είναι εσταυρωμένοι δεξιά κι αριστερά του Χριστού: "Γι’ αὐτὸ, ὅσοι σκέφτονται τοὺς μεγάλους σταυρούς τῶν δικαίων, ποτὲ δὲν στενοχωριοῦνται γιὰ τὶς δικὲς τους μικρὲς δοκιμασίες. Βλέπουν ὅτι, ἐνῶ ἔσφαλαν στὴν ζωὴ τους, ἐν τούτοις ὑποφέρουν λιγώτερο ἀπὸ τοὺς δικαίους, γι’ αὐτὸ λένε σὰν τὸν καλὸ ληστὴ. «Αὐτοὶ δὲν ἔκαναν τίποτε καὶ ὑπέφεραν τόσο· ἐμεῖς τί πρέπει νὰ πάθουμε;».

Δυστυχῶς ὅμως μερικοὶ μοιάζουν μὲ τὸν ληστὴ ποὺ σταυρώθηκε ἐξ ἀριστερῶν τοῦ Χριστοῦ καὶ λένε: «Πήγαιναν μὲ τὸν σταυρὸ στὸ χέρι καὶ δὲς τί ἔπαθαν!".

Ο ιος είναι δοκιμασία για τους αληθινούς φίλους Του Χριστού και τιμωρία για τους εχθρούς Του.

Είναι δοκιμασία για εκείνους που έχουν καλή προαίρεση και τιμωρία για όσους έχουν κακή προαίρεση.

Το παρήγορο είναι η ελπίδα μέσα από τα λόγια των Αγίων γι' αυτό κλείνοντας ας ακούσουμε τα λόγια του Αγίου Παϊσίου:

"Νὰ παρακαλοῦμε νὰ δίνη ὁ Θεὸς μετάνοια στὸν κόσμο, γιὰ νὰ ἀποφύγουμε τὴν δικαία ὀργή τοῦ Θεοῦ. Ἡ μέλλουσα ὀργή τοῦ Θεοῦ δὲν μπορεῖ ν' ἀντιμετωπισθῆ διαφορετικά παρά μόνο μὲ μετάνοια καὶ τήρηση τῶν ἐντολῶν Του".

Ο ερημίτης

Εμφανίσεις: 230607
Γίνετε ενεργά η πηγή του Romfea.gr! Στείλτε ειδήσεις και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]
FOLLOW ROMFEA: